Psyche
alle pijlers
Lelijk (voelen) na bevalling
vrijdag 4 juli 2014 om 17:15
Ik hoop dat ik hier even mijn verdrietige gevoel van me af mag schrijven na voor de zoveelste keer met lelijke foto's van mezelf geconfronteerd te zijn.
Ik ben ruim een halfjaar geleden moeder geworden van een prachtig zoontje. En het is fantastisch. Ik vind het moederschap oprecht erg mooi en we genieten heel erg van ons zoontje.
Ik ben echter compleet veranderd. Tijdens de zwangerschap ben ik 30 kilo aangekomen. Lange tijd heb ik anorexia gehad en ook voor de zwangerschap was ik nog erg slank (179 en 65 kilo). Na de bevalling beb ik borstvoeding gaan geven, maar ben lange tijd 82 kilo blijven wegen. Nu de laatste weken is dat verder afgenomen tot 75. Maar ik voel me zo ontzettend lelijk. In alle opzichten. Mijn huid is na de zwangerschap behoorlijk slecht geworden, dus ik heb allemaal pukkels op mijn kin. Van een kleine b cup ben ik naar een dubbel d gegaan; mijn borsten hangen zonder bh zo ongeveer tot aan mijn navel. Ik heb een hangbuik. Mijn bovenbenen schuren tegen elkaar aan.
Niets van de mooie kleding in mijn kast past me nog. En ik was altijd zo perfectionistisch. Kon er met een makeupje best wat van maken. Ik was nooit geheel tevreden... Maar dit. Door chronisch slaaptekort heb ik ook nog eens dikke wallen. En veel rimpels erbij gekregen. En dan ben ik pas 30. Ik voel me lelijk, onzeker en doodongelukkig met mezelf.
Ik heb al heel veel therapie gehad... ik weet niet meer wat ik hieraan kan doen. En ik geloof ook niet dat het ingebeeld is; ik zie er echt niet meer uit.....
Ik ben ruim een halfjaar geleden moeder geworden van een prachtig zoontje. En het is fantastisch. Ik vind het moederschap oprecht erg mooi en we genieten heel erg van ons zoontje.
Ik ben echter compleet veranderd. Tijdens de zwangerschap ben ik 30 kilo aangekomen. Lange tijd heb ik anorexia gehad en ook voor de zwangerschap was ik nog erg slank (179 en 65 kilo). Na de bevalling beb ik borstvoeding gaan geven, maar ben lange tijd 82 kilo blijven wegen. Nu de laatste weken is dat verder afgenomen tot 75. Maar ik voel me zo ontzettend lelijk. In alle opzichten. Mijn huid is na de zwangerschap behoorlijk slecht geworden, dus ik heb allemaal pukkels op mijn kin. Van een kleine b cup ben ik naar een dubbel d gegaan; mijn borsten hangen zonder bh zo ongeveer tot aan mijn navel. Ik heb een hangbuik. Mijn bovenbenen schuren tegen elkaar aan.
Niets van de mooie kleding in mijn kast past me nog. En ik was altijd zo perfectionistisch. Kon er met een makeupje best wat van maken. Ik was nooit geheel tevreden... Maar dit. Door chronisch slaaptekort heb ik ook nog eens dikke wallen. En veel rimpels erbij gekregen. En dan ben ik pas 30. Ik voel me lelijk, onzeker en doodongelukkig met mezelf.
Ik heb al heel veel therapie gehad... ik weet niet meer wat ik hieraan kan doen. En ik geloof ook niet dat het ingebeeld is; ik zie er echt niet meer uit.....
vrijdag 4 juli 2014 om 17:20
Awwww het klinkt wel echt erg vervelend maar ik denk dat een half jaar niet zo een lange tijd is! Ik zit in een soortgelijke situatie (veel kilo aangekomen/slechte huid/zie er slecht uit) maar dan niet door een zwangerschap. Kun je niet de hulp van een professional zoeken? Sinds ik een dietiste heb en een personal trainer voel ik me vele malen beter en al 7 kilo er af. Als ik weer mijn oude gewicht heb komt het perfectionisme hoop ik ook weer terug. Geef het in ieder geval niet op!
vrijdag 4 juli 2014 om 17:20
Och lieverd toch
Het is een schrale troost, maar dat is betrekkelijk normaal. Pas anderhalf jaar na de bevallig zag ik er weer blij en blakend uit, daarvoor was ik een hangend kwabje, hoofd èn buik. Maar echt, het is weer helemaal goed gekomen en ik heb er ruim drie jaar weer stralend uitgezien. Binnenkort baar ik weer, dus breken de hangende tijden van Appingedam weer aan, maar ik weet nu dat ze vanzelf weer wegtrekken. Bij jou ook. Geef het tijd
Het is een schrale troost, maar dat is betrekkelijk normaal. Pas anderhalf jaar na de bevallig zag ik er weer blij en blakend uit, daarvoor was ik een hangend kwabje, hoofd èn buik. Maar echt, het is weer helemaal goed gekomen en ik heb er ruim drie jaar weer stralend uitgezien. Binnenkort baar ik weer, dus breken de hangende tijden van Appingedam weer aan, maar ik weet nu dat ze vanzelf weer wegtrekken. Bij jou ook. Geef het tijd
vrijdag 4 juli 2014 om 17:21
Negen maanden op, negen maanden af, zeggen ze altijd. Dus wat betreft je figuur en je huid moet je niet te snel opgeven.
En verder: je ziet er vast beter uit dan je denkt, echt waar. Je was tenslotte al een perfectionistisch iemand, dus misschien ben je dat nu nog steeds?
Zou je (met hulp van je omgeving en een therapeut) die negatieve gevoelens misschien om kunnen zetten in positieve doelen? Want proberen je figuur terug te krijgen is natuurlijk een prima doel, mits je hier niet in doorslaat.
En verder: je ziet er vast beter uit dan je denkt, echt waar. Je was tenslotte al een perfectionistisch iemand, dus misschien ben je dat nu nog steeds?
Zou je (met hulp van je omgeving en een therapeut) die negatieve gevoelens misschien om kunnen zetten in positieve doelen? Want proberen je figuur terug te krijgen is natuurlijk een prima doel, mits je hier niet in doorslaat.
vrijdag 4 juli 2014 om 17:23
rozeolifant,een dikke knuf voor je! Wat naar dat jij je zo voelt!
Ik vind de reactie van Pantax erg lief.Is het niet evtl.een idee om
hulp te gaan zoeken en erover te gaan praten met iemand?Ik kan me
voorstellen dat je baalt op dit moment maar ik weet wel zeker dat je er
nog steeds mag zijn.En geef het wat tijd!Je bent pas bevallen.Zoals Pantax al zegt,het trekt weer bij.
Ik vind de reactie van Pantax erg lief.Is het niet evtl.een idee om
hulp te gaan zoeken en erover te gaan praten met iemand?Ik kan me
voorstellen dat je baalt op dit moment maar ik weet wel zeker dat je er
nog steeds mag zijn.En geef het wat tijd!Je bent pas bevallen.Zoals Pantax al zegt,het trekt weer bij.
vrijdag 4 juli 2014 om 17:28
Herkenbaar hoor. Sommigen hebben gewoon de pech dat hun huid teveel te lijden heeft gehad en beschadigd is geraakt.
Bij mij is het helaas ook niet meer goed gekomen. Ik heb het inmiddels geaccepteerd maar dat heeft lang geduurd.
Mijn beste vriendin heeft 3 kinderen en je ziet werkelijk helemaal niks aan haar lijf. Sja. Oneerlijk, maar niks aan te doen.
Bij mij is het helaas ook niet meer goed gekomen. Ik heb het inmiddels geaccepteerd maar dat heeft lang geduurd.
Mijn beste vriendin heeft 3 kinderen en je ziet werkelijk helemaal niks aan haar lijf. Sja. Oneerlijk, maar niks aan te doen.
vrijdag 4 juli 2014 om 17:30
Als eerste: wat een geluk dat jullie het fijn hebben met jullie zoontje!
Een van de kenmerken van mensen de anorexia nervosa hebben, is dat ze een zeer vertekend zelfbeeld kunnen hebben. Dus misschien zijn het nu toch meer 'anorectische gedachten' die de kop op steken? Patienten met anorexia die nog geen 40 kg wegen kunnen ook het gevoel hebben dat hun benen tegen elkaar schuren of dat ze er als een walrus uitzien.
Dit zeg ik niet om je aan te vallen, maar om e.e.a. wat in perspectief te zetten. Het kan natuurlijk ook zijn dat je zwangerschap wel een aanslag op je lichaam heeft gepleegd. Maar zo te horen ben je iemand die een doorzetter is en die dat op een gegeven moment wel weer in shape krijgt.
Een van de kenmerken van mensen de anorexia nervosa hebben, is dat ze een zeer vertekend zelfbeeld kunnen hebben. Dus misschien zijn het nu toch meer 'anorectische gedachten' die de kop op steken? Patienten met anorexia die nog geen 40 kg wegen kunnen ook het gevoel hebben dat hun benen tegen elkaar schuren of dat ze er als een walrus uitzien.
Dit zeg ik niet om je aan te vallen, maar om e.e.a. wat in perspectief te zetten. Het kan natuurlijk ook zijn dat je zwangerschap wel een aanslag op je lichaam heeft gepleegd. Maar zo te horen ben je iemand die een doorzetter is en die dat op een gegeven moment wel weer in shape krijgt.
vrijdag 4 juli 2014 om 17:30
Herkenbaar! Bij mijn eerst kind heeft het een jaar geduurd en daar heb ik zelf hard voor moeten werken. Ik had voor m'n zwangerschap nog nooit moeite hoeven doen voor m'n figuur en had verwacht dat ik na 9 maanden automatisch wel weer m'n oude figuur terug zou hebben. Dat viel dus ff tegen. Na 9 maanden heb ik de knop omgezet en ben ik gaan hardlopen en gezonder gaan eten. Een maand of 4 later was ik de laatste kilo's kwijt, fitter en strakker in m'n vel. Ik durfde daarna weerin bikini en naar de sauna.
Ik ben nu net bevallen van m'n tweede en ik kan niet wachten tot ik weer mag gaan sporten.
Ik ben nu net bevallen van m'n tweede en ik kan niet wachten tot ik weer mag gaan sporten.
vrijdag 4 juli 2014 om 17:34
Wat een lieve woorden allemaal. En ik was al de hele middag aan het huilen.....
Het stelt me enigszins gerust dat het normaal is... Voor mijn gevoel zie ik om me heen alleen maar moeders die er na de bevalling binnen no time weer uitzien als daarvoor...
En ik weet dat ik er wat aan kan doen, maar ik heb er de energie niet voor.... Ik wer maar 2 dagen in de week, maar ons zoontje is een ontzettend moeilijke slaper. 'S nachts ben ik er nog wel 3 tot 4 keer 'uit'. Dat wil zeggen wakker.... Zoontje slaapt alleen maar bij mijn in bed. Ook overdag overigens, dus de dingen die ik wil doen, doe ik wanneer hij wakker is... Ik ben wel goed in mezelf wegcijferen... :-/. En slapen doe ik weinig. Ik voel me zo energieloos. En niet te vergeten een klager.
Praat er dus weinig over; wil anderen niet tot last zijn. Oh ja, behalve tegen mijn man, die val ik er wel mee lastig... Mijn lieve man, met wie ik al een jaar geen sex heb gehad (1. Voel me.onaantrekkelijk en 2. Ik durf niet (niet tijdens zwangerschap en niet na subtotaal ruptuur)).
Misschien is hulp zoeken geen slecht idee hè ....
Het stelt me enigszins gerust dat het normaal is... Voor mijn gevoel zie ik om me heen alleen maar moeders die er na de bevalling binnen no time weer uitzien als daarvoor...
En ik weet dat ik er wat aan kan doen, maar ik heb er de energie niet voor.... Ik wer maar 2 dagen in de week, maar ons zoontje is een ontzettend moeilijke slaper. 'S nachts ben ik er nog wel 3 tot 4 keer 'uit'. Dat wil zeggen wakker.... Zoontje slaapt alleen maar bij mijn in bed. Ook overdag overigens, dus de dingen die ik wil doen, doe ik wanneer hij wakker is... Ik ben wel goed in mezelf wegcijferen... :-/. En slapen doe ik weinig. Ik voel me zo energieloos. En niet te vergeten een klager.
Praat er dus weinig over; wil anderen niet tot last zijn. Oh ja, behalve tegen mijn man, die val ik er wel mee lastig... Mijn lieve man, met wie ik al een jaar geen sex heb gehad (1. Voel me.onaantrekkelijk en 2. Ik durf niet (niet tijdens zwangerschap en niet na subtotaal ruptuur)).
Misschien is hulp zoeken geen slecht idee hè ....
vrijdag 4 juli 2014 om 17:34
Ze zeggen vaak: negen maanden op, negen maanden af. Ontzwangeren kan echt wel even duren. Je lichaam zal zich echt nog wel stukken meer herstellen.
Misschien kun je beginnen met sporten? Het idee dat je aan je figuur werkt zal je je vast direct beter laten voelen.
Verder kan ik me herinneren dat je na een bevalling gewoon weinig aan tutten toe komt. Misschien kun je eens wat tijd voor jezelf vrij maken om naar de kapoer te gaan, je huid goed te verzorgen en wat leuke nieuwe kleding en/of make up te kopen? Wat rj2212 zegt is namelijk waar: ongeacht je huidige figuur kun je er prima uitzien met de juiste kleding.
En troost je met de gedachte dat de meeste moeders jouw gevoel heel goed zullen herkennen. En meestal zaten die vrouwen een jaar later weer prima in hun vel.
vrijdag 4 juli 2014 om 17:36
vrijdag 4 juli 2014 om 18:00
Geef je nog borstvoeding?
Ik ben moeder van een meisje van 8 maanden, en pas sinds een maand begint mijn huid weer bij te trekken. Ik, die weinig pukkels had.
Emotioneel begin ik ook weer in balans te komen. Allemaal te wijten aan de hormoonspiegel, ga ik vanuit. Borstvoeding zorgt ook nog voor horrormonen, althans bij mij.
En nu mijn huid weer bijtrekt, en ik graag wat zon op m'n gezicht wil voor een gezond kleurtje, spelen ineens de pigmentvlekken weer op. Dus geen gezond kleurtje voor mij deze zomer, want ik word echt gevlekt.
Mijn kleding pas ik niet echt, mijn buik blubbert nog zoveel, sporten wil niet zo goed, door andere lichamelijke klachten.
En daar kan ik heel erg van balen. En dan vooral als ik al niet zo lekker in m'n vel zit door slaapgebrek. Want goed slapen zorgt bij mij voor weerbaarheid. En elke nacht een paar keer wakker is slopend. Kan je je nachten afwisselen met je partner? Dat jij ook echt weer eens flink slaapt?
Herkenbaar? Ja dus! En een dikke knuffel voor jou, want je kan je je er echt rot door voelen!
Ik ben moeder van een meisje van 8 maanden, en pas sinds een maand begint mijn huid weer bij te trekken. Ik, die weinig pukkels had.
Emotioneel begin ik ook weer in balans te komen. Allemaal te wijten aan de hormoonspiegel, ga ik vanuit. Borstvoeding zorgt ook nog voor horrormonen, althans bij mij.
En nu mijn huid weer bijtrekt, en ik graag wat zon op m'n gezicht wil voor een gezond kleurtje, spelen ineens de pigmentvlekken weer op. Dus geen gezond kleurtje voor mij deze zomer, want ik word echt gevlekt.
Mijn kleding pas ik niet echt, mijn buik blubbert nog zoveel, sporten wil niet zo goed, door andere lichamelijke klachten.
En daar kan ik heel erg van balen. En dan vooral als ik al niet zo lekker in m'n vel zit door slaapgebrek. Want goed slapen zorgt bij mij voor weerbaarheid. En elke nacht een paar keer wakker is slopend. Kan je je nachten afwisselen met je partner? Dat jij ook echt weer eens flink slaapt?
Herkenbaar? Ja dus! En een dikke knuffel voor jou, want je kan je je er echt rot door voelen!
vrijdag 4 juli 2014 om 18:27
Ik schrok op een gegeven moment ook heeel eeg van mijn doto.
Wat ik heb gedaan:
-haar lang laten groeien en highligts (maakt jaren jonger)
-buikspieroefeningen gewoon simpel thuis
-die synthetische kleding die nu in is verhult mijn buikje veel beter ipv katoenen shirts!
-foundation gaan gebruiken voor de wallen
-permanent lijntje boven mijn ogen laten zetten
En nu kan ik eerlijk zeggen dat ik er nog niet hetzelfde uitzie als ervoor maar ook niet als een afgematte moeder
Ps deze ontwikkeling heeft wel een aantal jaar geduurd!!
Wat ik heb gedaan:
-haar lang laten groeien en highligts (maakt jaren jonger)
-buikspieroefeningen gewoon simpel thuis
-die synthetische kleding die nu in is verhult mijn buikje veel beter ipv katoenen shirts!
-foundation gaan gebruiken voor de wallen
-permanent lijntje boven mijn ogen laten zetten
En nu kan ik eerlijk zeggen dat ik er nog niet hetzelfde uitzie als ervoor maar ook niet als een afgematte moeder
Ps deze ontwikkeling heeft wel een aantal jaar geduurd!!
You only live twice
vrijdag 4 juli 2014 om 18:27
quote:leannah schreef op 04 juli 2014 @ 18:27:
Ik schrok op een gegeven moment ook heeel erg van mijn foto!.
Wat ik heb gedaan:
-haar lang laten groeien en highligts (maakt jaren jonger)
-buikspieroefeningen gewoon simpel thuis
-die synthetische kleding die nu in is verhult mijn buikje veel beter ipv katoenen shirts!
-foundation gaan gebruiken voor de wallen
-permanent lijntje boven mijn ogen laten zetten
En nu kan ik eerlijk zeggen dat ik er nog niet hetzelfde uitzie als ervoor maar ook niet als een afgematte moeder
Ps deze ontwikkeling heeft wel een aantal jaar geduurd!!
Ik schrok op een gegeven moment ook heeel erg van mijn foto!.
Wat ik heb gedaan:
-haar lang laten groeien en highligts (maakt jaren jonger)
-buikspieroefeningen gewoon simpel thuis
-die synthetische kleding die nu in is verhult mijn buikje veel beter ipv katoenen shirts!
-foundation gaan gebruiken voor de wallen
-permanent lijntje boven mijn ogen laten zetten
En nu kan ik eerlijk zeggen dat ik er nog niet hetzelfde uitzie als ervoor maar ook niet als een afgematte moeder
Ps deze ontwikkeling heeft wel een aantal jaar geduurd!!
You only live twice
vrijdag 4 juli 2014 om 18:33
Ja herkenbaar. Afvallen gaat langzaam maar geef het echt tijd.
Die slechte huid had ik ook lange tijd. Vreselijk balen, maar uiteindelijk heb ik daar een zalfje voor gehaald (zonder recept en werkt top). Die tip kreeg ik van anderen. Is een soort fusidinezuur als ik het goed onthouden heb.
Sinds ik dat smeer geen pukkels meer, dat geeft iets meer zelfvertrouwen terug. Maar echt, geef het tijd ....
Die slechte huid had ik ook lange tijd. Vreselijk balen, maar uiteindelijk heb ik daar een zalfje voor gehaald (zonder recept en werkt top). Die tip kreeg ik van anderen. Is een soort fusidinezuur als ik het goed onthouden heb.
Sinds ik dat smeer geen pukkels meer, dat geeft iets meer zelfvertrouwen terug. Maar echt, geef het tijd ....
vrijdag 4 juli 2014 om 19:32
To, echt nog wat meer tijd geven hoor. Gemiddeld een jaar voordat men weer een beetje in oude vorm is hersteld (in mijn omgeving dan). Al dat hormonale geweld zie je ook terug in huid, haar, etc. Dan voel je je lelijk, dat straal je weer uit, geen zin om er nog iets van te maken en het cirkeltje is rond. Wat liever voor jezelf zijn, trakteer jezelf op een maskertje of een nieuw shirt. (En ja, eerlijk gezegd vond ik dat destijds ook verspilde moeite, als een vlag op een modderschuit. Maar het hielp wel).
vrijdag 4 juli 2014 om 19:38
Ik ben ook sinds een half jaar moeder en heb mij ook lelijk gevoeld de eerste maanden. Hier ook 30 kilo erbij en dit is er bijna af, maar ook een hangbuikje met vreselijke striemen erop! Ik heb foto's van net na de bevalling, ik lijk wel een monster. Heb heb laten zien aan collega's en die hebben een kwartier op de grond gelegen van het lachen en ongeloof. Het was echt monsterlijk!!
En met slaaptekort voel je je ook vreselijk! Gelukkig slaapt mijn baby goed, anders had ik mij ook heel slecht gevoeld hoor. Ik snap het helemaal. Ik weet wel dat je lichaam acceptatie trainingen hebt om je lichaam te accepteren.
En met slaaptekort voel je je ook vreselijk! Gelukkig slaapt mijn baby goed, anders had ik mij ook heel slecht gevoeld hoor. Ik snap het helemaal. Ik weet wel dat je lichaam acceptatie trainingen hebt om je lichaam te accepteren.
vrijdag 4 juli 2014 om 19:47
... Mijn lieve man, met wie ik al een jaar geen sex heb gehad (1. Voel me.onaantrekkelijk en 2. Ik durf niet (niet tijdens zwangerschap en niet na subtotaal ruptuur)).
Misschien is hulp zoeken geen slecht idee hè ....
Een heel goed idee Olifant. Doen
Gaan jullie wel eens iets doen waar jullie beiden van kunnen genieten? Een etentje, een film een heerlijke boswandeling of een wandeling op het strand tegen de wind in?
Vergeet niet dat een kindje heel wat verandering teweeg brengt en dat het tijd kost om daar aan te wennen.
Ik zou zeker hulp inroepen als je je zo ongelukkig voelt want je doet jezelf, je man en jullie kindje te kort.
Sterkte
Misschien is hulp zoeken geen slecht idee hè ....
Een heel goed idee Olifant. Doen
Gaan jullie wel eens iets doen waar jullie beiden van kunnen genieten? Een etentje, een film een heerlijke boswandeling of een wandeling op het strand tegen de wind in?
Vergeet niet dat een kindje heel wat verandering teweeg brengt en dat het tijd kost om daar aan te wennen.
Ik zou zeker hulp inroepen als je je zo ongelukkig voelt want je doet jezelf, je man en jullie kindje te kort.
Sterkte
vrijdag 4 juli 2014 om 19:49
vrijdag 4 juli 2014 om 19:55
Herkenbaar!! Ben bijna 6 maanden geleden bevallen en blijf hardnekkig steken op 70 kilo terwijl ik altijd rond de 55 kilo woog.
Gisteren stond ik in een pashokje en toen kreeg ik maat 42 niet eens over mijn kont heen. En in een andere winkel zei de verkoopster toen ze een jasje voor me aan het zoeken was "jij hebt een L nodig denk ik" .....
Het is gewoon f** frustrerend! Ik loop met drie kinnen rond en die buik, het lijkt wel of ik 3 maanden zwanger ben.
Ik weet, ik mag niet klagen want heb een gezond kind en bla bla bla maar wat verlang ik terug naar mijn eigen lijf...
Dus... I know the feeling...
Gisteren stond ik in een pashokje en toen kreeg ik maat 42 niet eens over mijn kont heen. En in een andere winkel zei de verkoopster toen ze een jasje voor me aan het zoeken was "jij hebt een L nodig denk ik" .....
Het is gewoon f** frustrerend! Ik loop met drie kinnen rond en die buik, het lijkt wel of ik 3 maanden zwanger ben.
Ik weet, ik mag niet klagen want heb een gezond kind en bla bla bla maar wat verlang ik terug naar mijn eigen lijf...
Dus... I know the feeling...
vrijdag 4 juli 2014 om 20:38
Net als iedereen, zeer herkenbaar,
Duurde me drie keer een jaar zeker voor ik mijn eigen gewicht en lijf weer had.
En natuurlijk heb ik na drie zwangerschappen ook blijvende schade....en net als elk mens wordt ik ouder wel of niet zwanger dus rimpels komen ook gewoon...
En dan die hormonen.....brrr...ook die waren pas na een jaar weer normaal.
Met jouw voorgeschiedenis van anorexia lijkt het me nog veel heftiger...ik ben verder vrij nuchter maar moest al flink slikken en een keer een huilbui....als je er niet doorheen komt met alleen hulp van je man zoek dan via de huisarts gewoon extra hulp!
Duurde me drie keer een jaar zeker voor ik mijn eigen gewicht en lijf weer had.
En natuurlijk heb ik na drie zwangerschappen ook blijvende schade....en net als elk mens wordt ik ouder wel of niet zwanger dus rimpels komen ook gewoon...
En dan die hormonen.....brrr...ook die waren pas na een jaar weer normaal.
Met jouw voorgeschiedenis van anorexia lijkt het me nog veel heftiger...ik ben verder vrij nuchter maar moest al flink slikken en een keer een huilbui....als je er niet doorheen komt met alleen hulp van je man zoek dan via de huisarts gewoon extra hulp!
vrijdag 4 juli 2014 om 21:32
Wat ontzettend lief alle reacties en echt zo ontzettend fijn dat het herkenbaar is! Af en toe voel ik me rijp voor het gesticht de laatste maanden. Klinkt vreemd, maar ik vind mezelf in alles zo onherkenbaar. En vind het, niet alleen qua lichaam, maar op alle fronten zo moeilijk om een nieuwe balans/ritme te vinden/dingen te accepteren (bijv gebrek aan tijd op alle gebieden, huishouden/carrière, kind/man). Ik geniet echt wel van het moederschap, maar dat het zo'n impact zou hebben... Ben ook gestopt met roken, nu 1.5 jaar, en mis dat door gebrek aan tijd voor mezelf nog steeds...
Maar ik dwaal af... Ook die impact op mijn lijf heb ik denk ik onderschat. Hoor zoveel verhalen om me heen, als je borstvoeding geeft ben je het zomaar kwijt, die kilo's. Nou, ik niet dus. Geef nog steeds borstvoeding, wat ook nog maakt dat ik ontzettend hongerig ben. Ik, die altijd zo (te) gedisciplineerd was. En ik denk inderdaad dat mijn eetstoornisverleden het allemaal net iets pittiger maakt.
Maar jullie hebben vast gelijk; ik moet wat tijd en aandacht aan mezelf besteden (al voelt dat goed omschreven als een vlag op een modderschuit). En toch mezelf er maar eens toe zetten wat kleding te kopen. Daar werd ik vroeger altijd blij van.
Maar voelen jullie je dan wel nog aantrekkelijk voor je vriend/man? Ik kan me daar ook zo moeilijk overheen zetten en voel me daardoor zo onzeker...
Maar ik dwaal af... Ook die impact op mijn lijf heb ik denk ik onderschat. Hoor zoveel verhalen om me heen, als je borstvoeding geeft ben je het zomaar kwijt, die kilo's. Nou, ik niet dus. Geef nog steeds borstvoeding, wat ook nog maakt dat ik ontzettend hongerig ben. Ik, die altijd zo (te) gedisciplineerd was. En ik denk inderdaad dat mijn eetstoornisverleden het allemaal net iets pittiger maakt.
Maar jullie hebben vast gelijk; ik moet wat tijd en aandacht aan mezelf besteden (al voelt dat goed omschreven als een vlag op een modderschuit). En toch mezelf er maar eens toe zetten wat kleding te kopen. Daar werd ik vroeger altijd blij van.
Maar voelen jullie je dan wel nog aantrekkelijk voor je vriend/man? Ik kan me daar ook zo moeilijk overheen zetten en voel me daardoor zo onzeker...
