Psyche
alle pijlers
Leven na de dood
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:23
quote:wendy7474 schreef op 05 oktober 2013 @ 22:15:
[...]
Ik heb al veel mensen verloren, ook na een lang ziektebed.
Mijn kinderen zijn nog heel jong (4 en 1) en dat is het denk ik: de angst dat ik er morgen niet meer ben en de rest van hun jeugd mis. Want ik heb het zo leuk met ze.met zulke jonge kinderen met je nog niet zo oud denk ik
[...]
Ik heb al veel mensen verloren, ook na een lang ziektebed.
Mijn kinderen zijn nog heel jong (4 en 1) en dat is het denk ik: de angst dat ik er morgen niet meer ben en de rest van hun jeugd mis. Want ik heb het zo leuk met ze.met zulke jonge kinderen met je nog niet zo oud denk ik
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:27
Ooit onder narcose geweest? Daar weet je toch ook niks van, ik denk dat het met magere Hein net zo is.
En op een gegeven moment is je leven gewoon klaar, denk ik. Voor mij hoeft het eeuwige leven ook niet. Alles veranderd en ik zit nog ouderwets te klungelen met m'n iPhone. Nee dank je feestelijk.
En op een gegeven moment is je leven gewoon klaar, denk ik. Voor mij hoeft het eeuwige leven ook niet. Alles veranderd en ik zit nog ouderwets te klungelen met m'n iPhone. Nee dank je feestelijk.
Ja en?
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:42
Ik herken wat je zegt... het idee dat alles doorgaat maar dat JIJ er niet meer bijbent. Dat je niks meer kunt doen en geen invloed meer hebt op dingen zoals je dat bij leven wel hebt. Dat je er dan gewoon niet meer bent... Ik word er heel naar van en probeer er ook niet aan te denken. Helaas lukt dat natuurlijk niet altijd.
Ik weet eigenlijk niet of er niks is na de dood. Aan de ene kant denk ik van niet, maar aan de andere kant sluit ik het niet uit. Door dingen die ik heb gelezen maar ook door twee voorvallen die ik heb meegemaakt. En daar ik ontzettend sceptisch ben heb ik andere mogelijkheden wbt deze voorvallen kunnen uitsluiten.
Het is gewoon moeilijk, hoe je het wendt draait of keert... We gaan allemaal dood, of er nou wel of niet iets is. Hoe ermee om te gaan... geen idee... vind het zelf ook moeilijk soms...
Ik weet eigenlijk niet of er niks is na de dood. Aan de ene kant denk ik van niet, maar aan de andere kant sluit ik het niet uit. Door dingen die ik heb gelezen maar ook door twee voorvallen die ik heb meegemaakt. En daar ik ontzettend sceptisch ben heb ik andere mogelijkheden wbt deze voorvallen kunnen uitsluiten.
Het is gewoon moeilijk, hoe je het wendt draait of keert... We gaan allemaal dood, of er nou wel of niet iets is. Hoe ermee om te gaan... geen idee... vind het zelf ook moeilijk soms...
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:50
quote:politiehier schreef op 05 oktober 2013 @ 22:49:
Ik voel het net zo als Wendy7474. Ben alleen bang om jong te sterven voor mijn dochter.
Ik hoop wel snachts als een nachtkaars naar gene zijde te vertrekken.
Wat ik zo naar aan de dood vind is dat de achterblijvers er zo onder lijden.
welke achterblijvers? Wat voor lijden? je bent toch niet dood?
Waarom maken mensen zich zorgen over dingen die niet aan de hand zijn?
Ik voel het net zo als Wendy7474. Ben alleen bang om jong te sterven voor mijn dochter.
Ik hoop wel snachts als een nachtkaars naar gene zijde te vertrekken.
Wat ik zo naar aan de dood vind is dat de achterblijvers er zo onder lijden.
welke achterblijvers? Wat voor lijden? je bent toch niet dood?
Waarom maken mensen zich zorgen over dingen die niet aan de hand zijn?
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:55
quote:politiehier schreef op 05 oktober 2013 @ 22:53:
Nee Meds ben nog niet dood. Maar heb bij mijn oma en schoonmoeder gezien hoe erg zij onder het overlijden van hun echtgenoten hebben geleden.en dus maak jij je zorgen over het overlijden van jouw echtgenoot? Wat zinloos, je weet helemaal niet wie van jullie er eerder de pijp aan maarten geeft. Je weet ook niet of je tegen die tijd nog getrouwd bent of misschien wel aan je zesde echtgenoot toe bent
Nee Meds ben nog niet dood. Maar heb bij mijn oma en schoonmoeder gezien hoe erg zij onder het overlijden van hun echtgenoten hebben geleden.en dus maak jij je zorgen over het overlijden van jouw echtgenoot? Wat zinloos, je weet helemaal niet wie van jullie er eerder de pijp aan maarten geeft. Je weet ook niet of je tegen die tijd nog getrouwd bent of misschien wel aan je zesde echtgenoot toe bent
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:04
Als ik 80 word heb ik nog "maar" 20 jaar. En de manier van dood gaan lijkt me belangrijker dan wat erna is. En ja het valt me wel op dat ouderen er wat makkelijker mee omgaan. Kwam ik bij mijn moeder, stond er weer een rouwkaart op de kast," Ja ik moet weer naar een begrafenis", voor de 3de keer in 2 weken.
En verder kan ik me niet voorstellen, hoewel ik weet dat het wel zo is, dat de wereld doordraait zonder mij. En ik zie eigenlijk al wel dat dat gewoon gebeurt, ook voor mensen in mijn kennissenkring die jonge familieleden verloren, Dus ik denk niet dat het anders zal zijn als ik er niet meer ben
En verder kan ik me niet voorstellen, hoewel ik weet dat het wel zo is, dat de wereld doordraait zonder mij. En ik zie eigenlijk al wel dat dat gewoon gebeurt, ook voor mensen in mijn kennissenkring die jonge familieleden verloren, Dus ik denk niet dat het anders zal zijn als ik er niet meer ben
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:07
Je druk maken over iets waar jezelf geen grip op hebt en helemaal niets aan kunt doen is zo onzinnig. "LEEF"je leven en......sterf!
Ik denk dat er niks is na de dood want van voor mijn geboorte was er ook niks.
Heb totaal geen angst voor een hel of een hemel en ervaar dat als een geestelijke vrijheid.
Ik denk dat er niks is na de dood want van voor mijn geboorte was er ook niks.
Heb totaal geen angst voor een hel of een hemel en ervaar dat als een geestelijke vrijheid.
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:08
quote:dubbeltje4 schreef op 05 oktober 2013 @ 22:47:
Ik vind het gewoon een kutstreek dat ik ooit dood moet.Als ik naar mijn demente moeder kijk, dan vind ik het vaker een kutstreek dat we moeten blijven leven. (moeder is trouwens vorig jaar overleden, maar een jaar eerder had van ons best gemogen, Dat was een jaar niet leuk of verheffend voor haar en ook niet voor ons
Ik vind het gewoon een kutstreek dat ik ooit dood moet.Als ik naar mijn demente moeder kijk, dan vind ik het vaker een kutstreek dat we moeten blijven leven. (moeder is trouwens vorig jaar overleden, maar een jaar eerder had van ons best gemogen, Dat was een jaar niet leuk of verheffend voor haar en ook niet voor ons
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:12
quote:christiane schreef op 05 oktober 2013 @ 22:59:
Sab, je snapt denk toch wel dat nabestaanden heel veel verdriet kunnen hebben en dat de politie het erg vind om aan dat verdriet van anderen te moeten denken.Nee dat zegt de politie niet, de politie zegt dat ze bang is dat haar kinderen/ nabestaanden veel verdriet zullen hebben als zij/hij sterft. Dat zal heus, maar de politie is helemaal niet dood dus er is helemaal geen verdriet. En je weet ook niet of en wanneer de politie dood zal gaan.
Sab, je snapt denk toch wel dat nabestaanden heel veel verdriet kunnen hebben en dat de politie het erg vind om aan dat verdriet van anderen te moeten denken.Nee dat zegt de politie niet, de politie zegt dat ze bang is dat haar kinderen/ nabestaanden veel verdriet zullen hebben als zij/hij sterft. Dat zal heus, maar de politie is helemaal niet dood dus er is helemaal geen verdriet. En je weet ook niet of en wanneer de politie dood zal gaan.
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:16
quote:sabbaticalmeds schreef op 05 oktober 2013 @ 23:12:
[...]
Nee dat zegt de politie niet, de politie zegt dat ze bang is dat haar kinderen/ nabestaanden veel verdriet zullen hebben als zij/hij sterft. Dat zal heus, maar de politie is helemaal niet dood dus er is helemaal geen verdriet. En je weet ook niet of en wanneer de politie dood zal gaan.
Dat en als er iemand dood zou gaan waar ik veel van houd.
Maar inderdaad we leven nu allemaal gelukkig en in goede gezondheid en daar ben ik heel blij om.
Zou soms gewoon de tijd nu willen stopzetten.
[...]
Nee dat zegt de politie niet, de politie zegt dat ze bang is dat haar kinderen/ nabestaanden veel verdriet zullen hebben als zij/hij sterft. Dat zal heus, maar de politie is helemaal niet dood dus er is helemaal geen verdriet. En je weet ook niet of en wanneer de politie dood zal gaan.
Dat en als er iemand dood zou gaan waar ik veel van houd.
Maar inderdaad we leven nu allemaal gelukkig en in goede gezondheid en daar ben ik heel blij om.
Zou soms gewoon de tijd nu willen stopzetten.
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:30
Heerlijk, zo wil ik ook leren denken. Niet druk maken over het verdriet wat het me gaat brengen wanneer mijn ouders komen te overlijden.
Het is me al eerder gezegt dat ik daar niet over moet piekeren. Maar dit doe ik nu al zo'n 5 jaar. En ja, ik maak het me zo zelf moeilijk door daarover in te zitten, want moet in het NU leven en verpest het zo voor mezelf.
Dat weet ik, maar krijg het er maar eens uit.
Daarbij vinden mijn ouders het allang geen probleem meer of ze vandaag of morgen zullen sterven.
Het is me al eerder gezegt dat ik daar niet over moet piekeren. Maar dit doe ik nu al zo'n 5 jaar. En ja, ik maak het me zo zelf moeilijk door daarover in te zitten, want moet in het NU leven en verpest het zo voor mezelf.
Dat weet ik, maar krijg het er maar eens uit.
Daarbij vinden mijn ouders het allang geen probleem meer of ze vandaag of morgen zullen sterven.
zaterdag 5 oktober 2013 om 23:50
Mijn lieve pa is ruim vijf jaar geleden overleden na een lang ziekbed. Toen hij overleed, waren we er niet bij. We mochten hem nog even zien in het ziekenhuis. En hoewel ik verschrikkelijk verdrietig was (om maar niet te zeggen dat het voelde alsof mijn hart in miljoenen stukken was gevallen), vond ik veel troost in hoe hij erbij lag. Ik zag letterlijk opluchting op zijn gezicht. Hij had echt een uitdrukking van: Ik ga. Eindelijk!!!
zondag 6 oktober 2013 om 08:10
Ik ga dood. Natuurlijk gaat iedereen dood, maar ik binnen nu en een aantal jaren. Ik ben er niet bang voor: ik ben vorig jaar een dag 'buiten westen' geweest en daar weet ik ook niets meer van.
Wat ik lastig vind, is het achterlaten van mijn omgeving: mijn nog jonge kinderen, mijn man, mijn vrienden. Wetend dat ik er niet meer voor hen kan zijn: mijn kinderen niet kan helpen op de middelbare school, etc. Grlukkig heb ik vrienden om me heen waarvan ik weet dat ze er straks zullen zijn voor mijn gezin.
Verder zie ik wel op tegen de tijd voordat ik doodga: wordt het een aftakelingsproces? En wanneer trek je de stekker eruit?
Maar, hoe krom het ook klinkt: sinds ik weet dat ik niet het eeuwige leven heb, geniet ik veel meer van mijn eigen leven. Pluk de dag en dat doen we nu ook echt!
Wat ik lastig vind, is het achterlaten van mijn omgeving: mijn nog jonge kinderen, mijn man, mijn vrienden. Wetend dat ik er niet meer voor hen kan zijn: mijn kinderen niet kan helpen op de middelbare school, etc. Grlukkig heb ik vrienden om me heen waarvan ik weet dat ze er straks zullen zijn voor mijn gezin.
Verder zie ik wel op tegen de tijd voordat ik doodga: wordt het een aftakelingsproces? En wanneer trek je de stekker eruit?
Maar, hoe krom het ook klinkt: sinds ik weet dat ik niet het eeuwige leven heb, geniet ik veel meer van mijn eigen leven. Pluk de dag en dat doen we nu ook echt!
