Psyche
alle pijlers
levensdoel
zaterdag 29 november 2014 om 09:28
quote:meisje1995 schreef op 29 november 2014 @ 09:24:
Misschien heb ik het verkeerd gezien en moet je het geluk niet via een levensdoel vinden, maar via jezelf.
Je hoeft er dan ook inderdaad niet naar op zoek, je moet er alleen voor zorgen dat je niet 'blind' wordt en het geluk dus niet meer ziet.Inderdaad. En geluk zit hem ook vaak in het kunnen waarderen van de kleine dingen hè. Cliché maar waar.
Misschien heb ik het verkeerd gezien en moet je het geluk niet via een levensdoel vinden, maar via jezelf.
Je hoeft er dan ook inderdaad niet naar op zoek, je moet er alleen voor zorgen dat je niet 'blind' wordt en het geluk dus niet meer ziet.Inderdaad. En geluk zit hem ook vaak in het kunnen waarderen van de kleine dingen hè. Cliché maar waar.
•
zaterdag 29 november 2014 om 09:31
quote:meisje1995 schreef op 29 november 2014 @ 09:24:
Misschien heb ik het verkeerd gezien en moet je het geluk niet via een levensdoel vinden, maar via jezelf.
Je hoeft er dan ook inderdaad niet naar op zoek, je moet er alleen voor zorgen dat je niet 'blind' wordt en het geluk dus niet meer ziet.Precies. Ik ben op dit moment enorm gelukkig. Ik zit in een huis wat nog helemaal stil is te tekenen en schilderen aan tafel. Die rust, heeeerlijk.
Misschien heb ik het verkeerd gezien en moet je het geluk niet via een levensdoel vinden, maar via jezelf.
Je hoeft er dan ook inderdaad niet naar op zoek, je moet er alleen voor zorgen dat je niet 'blind' wordt en het geluk dus niet meer ziet.Precies. Ik ben op dit moment enorm gelukkig. Ik zit in een huis wat nog helemaal stil is te tekenen en schilderen aan tafel. Die rust, heeeerlijk.
zaterdag 29 november 2014 om 11:23
Mijn levensdoelen zijn wel veranderd naarmate ik ouder werd. Toen ik jonger was, wilde ik vooral mijn bestemming vinden. Ik heb heel lang niet geweten welk beroep ik wilde gaan doen. En ik wilde geen kinderen. Dus was mijn doel, een doel te vinden. En terwijl ik aan het dwalen was, kwam ik erachter wat ik wilde. Toen ik daar achter kwam, kwam er rust in mijn leven en veranderde mijn levensdoel in gewoon mezelf zijn en mijn ding doen. Een goed mens zijn betekent voor mij ook jezelf accepteren. Als je teveel bezig bent met je eigen sores, kun je anderen niet helpen.
En als ik ouder word, veranderen mjn doelen misschien wel weer. Blijven streven is goed, vind ik.
En als ik ouder word, veranderen mjn doelen misschien wel weer. Blijven streven is goed, vind ik.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 1 december 2014 om 11:53
Ik heb ook niet echt een levensdoel. Vroeger wilde naast ik mijn 1e keus beroep vooral gelukkig worden. Maar toen bleek ik niet geschikt voor dat beroep. Ik mistte de vaardigheden. Kan iedereen gebeuren. Maar ik ben onderzocht door de psychiater waarom ik die vaardigheden niet kon leren. En toen bleek ik ineens een "serieus" probleem te hebben, een vorm van Autisme. Het is de vraag of ik ooit een reguliere baan zal hebben. Alleen al door dat label. Al ben ik wel iemand die keihard haar best doet om te doen wat er van me gevraagd wordt. Maar het was nooit genoeg. Kan niet tegen hoge werkdruk, dan kan ik niet meer goed denken en ga fouten maken. Hier werd ik natuurlijk op afgerekend. Ik heb daarna nog een dagbesteding en vrijwilligerswerk gedaan. In de hoop van daar uit een betaalde baan te vinden. Maar dat lukte niet. Zolang het vrijwillig was hadden ze me graag. Maar zodra het betaald moest worden haakten ze af. Nu werk ik bijna 5 jaar bij de SW. Het is niet wat ik voor ogen had. Het werk is onder mijn niveau. Mijn IQ is gemiddeld, maar kan dat in de praktijk niet waarmaken op mijn denkniveau. Gelukkig zitten er wel een paar leuke collega's en is de werkdruk laag. Ik heb het zo best naar mijn zin.
Ik begin nu meer te accepteren dat dit het nu maar moet zijn. Al maakt het me wel eens somber als ik leeftijdsgenoten wel verder zie gaan. Ik had ook liever op mijn niveau kunnen werken. Misschien later. Nu leef ik bij de dag en geniet van kleine dingen.
Ik begin nu meer te accepteren dat dit het nu maar moet zijn. Al maakt het me wel eens somber als ik leeftijdsgenoten wel verder zie gaan. Ik had ook liever op mijn niveau kunnen werken. Misschien later. Nu leef ik bij de dag en geniet van kleine dingen.
maandag 1 december 2014 om 12:00
quote:sabbaticalmeds schreef op 29 november 2014 @ 12:19:
[...]
ik vraag u om vergiffenis
Haha, zo bedoelde ik het niet. Ik ben het namelijk ook wel eens met wat je typt. Maar het zorgt er wel voor dat ik nog harder moet nadenken over de vraag, in plaats van een simpel antwoordje kan geven. (Hou ik ook wel van, masochist die ik ben...)
Maar ik zit momenteel ook een beetje in een dal, dus misschien is het niet handig om juist nu over een levensdoel na te denken.
[...]
ik vraag u om vergiffenis
Haha, zo bedoelde ik het niet. Ik ben het namelijk ook wel eens met wat je typt. Maar het zorgt er wel voor dat ik nog harder moet nadenken over de vraag, in plaats van een simpel antwoordje kan geven. (Hou ik ook wel van, masochist die ik ben...)
Maar ik zit momenteel ook een beetje in een dal, dus misschien is het niet handig om juist nu over een levensdoel na te denken.
maandag 1 december 2014 om 16:36
quote:ikeaverslaafde schreef op 01 december 2014 @ 16:25:
Ik weet het al: mijn levensdoel is nooit meer depressief worden. Dat is eigenlijk waar ik me continu voor inzet.Dat is een hele mooie en heel knap dat je je er zo voor inzet! Maar depressie is toch een ziekte? Je kiest er dan toch ook niet zelf voor dat je er ooit mee te maken krijgt. Of zie ik dit verkeerd?
Ik weet het al: mijn levensdoel is nooit meer depressief worden. Dat is eigenlijk waar ik me continu voor inzet.Dat is een hele mooie en heel knap dat je je er zo voor inzet! Maar depressie is toch een ziekte? Je kiest er dan toch ook niet zelf voor dat je er ooit mee te maken krijgt. Of zie ik dit verkeerd?
maandag 1 december 2014 om 16:42
Je hebt gelijk, hoor. Toch heb ik inmiddels (gelukkig) wel geleerd wat mijn valkuilen zijn en kan ik daar dus op letten. Er zijn nog wel eens dalen, maar ze zijn niet meer zo diep als vroeger. Ik had niet bepaald de juiste overlevingsstrategieën aangeleerd in mijn jeugd. En die zijn wel zeker te veranderen (bleek!). Ik ben enorm veranderd de afgelopen 5 jaar.
maandag 1 december 2014 om 17:46
Mooi verhaal, ikeaverslaafde. Knap van je. Toch maar even je levensdoel eruit geflapt!
Ik zou je levensdoel misschien zo formuleren: de strategieën die ik heb geleerd zoveel mogelijk te blijven toepassen om de sterke vrouw te blijven die ik ben. Ofzoiets. Ik bedoel je doel iets maken waar je echt invloed op hebt (dus wat je doet i.p.v. wel/niet wordt) en wat positief klinkt (wat je wel wil zijn i.p.v. niet). Wat vind je ervan?
Ik zou je levensdoel misschien zo formuleren: de strategieën die ik heb geleerd zoveel mogelijk te blijven toepassen om de sterke vrouw te blijven die ik ben. Ofzoiets. Ik bedoel je doel iets maken waar je echt invloed op hebt (dus wat je doet i.p.v. wel/niet wordt) en wat positief klinkt (wat je wel wil zijn i.p.v. niet). Wat vind je ervan?
maandag 1 december 2014 om 17:59
@ikeaverslaafde, herkenbaar! Ik dacht dat depressie bij mijn jeugd hoorde. Ik was ook heel vastbesloten nooit meer depressief te worden. En toen bleek dat ik een chronische depressieve stoornis heb. Maar ik heb ermee om leren gaan. En er is mee te leven. Ik merkte toen ik depressief was dat het me helpt om anderen te helpen met hun problemen. Dan vergeet ik mijn eigen sores. Dus door anderen te helpen, help ik mezelf. En leer ik weer meer mechanismes om beter om te gaan met mijn problemen.
@Frizz, mijn levensdoel is een goed mens zijn. Dat kan op allerlei manieren. Ik wil graag deugen voor mezelf maar ook in de ogen van anderen. Het is meer de intentie, de weg naar het doel is belangrijker dan het doel zelf.
@Frizz, mijn levensdoel is een goed mens zijn. Dat kan op allerlei manieren. Ik wil graag deugen voor mezelf maar ook in de ogen van anderen. Het is meer de intentie, de weg naar het doel is belangrijker dan het doel zelf.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
