lichaam accepteren

Wat jammer dat TO zo onnodig op zichzelf gefocust is, en dan zo onnodig negatief. Er zijn toch echt belangrijkere, leukere en vooral ook véél erger dingen. Kijk om je heen, en dan eens verder dan naar andere vrouwen die er in jouw ogen beter uitzien. Er is een hoop te zien en te beleven op de wereld. TO, je behoort tot het kleine percentage van de mensheid dat het geluk heeft zonder honger, oorlog en natuurcatastrofes hun leven kunnen leiden. Eerlijk gezegd vind ik TO een onvolwassen zeurpiet en ik zou zeggen; get a life.

wappie82 schreef op 02 juni 2012 @ 08:57:

[...]





Een onvolwassen zeurpiet vind ik een erg overdreven reactie. Altijd worstelen met afvallen, duk zijn en je figuur is echt niet leuk en iets wat ik ook niet wil, maar dat veranderd niet ineens als ik tegen mezelf zeg dat ik een onvolwassen zeurpiet ben, was het maar waar!



Ik ben ontzettend dankbaar voor alles wat ik heb, voor de dingen die ik kan doen in mn leven, voor de mensen om mij heen...ik besef me echt dat er zoveel mensen zijn die het veel slechter hebben. Zo relativeer ik ook vaak, maar blijkbaar zit dit probleem zo vast in mij dat ik er moeilijk vanaf kom. Ik heb dit jaar een vriendin verloren aan kanker, op dat moment dacht ik echt dat ik niet meer zo moet zeuren over mn lijf want was is nou belangrijk?! Maar nu een paar maanden later is het er ineens weer!

Nee, natuurlijk helpt het niet om tegen jezelf te zeggen dat je een onvolwassen zeurpiet bent. Maar is er echt niets beters om je tijd aan te verdoen? Is de fixatie op jouw figuur en kilo´s niet heel erg beperkend? Mijn tip is: hoe meer je je op je medemens richt, en iets probeert te betekenen voor een ander, hoe minder je je druk maakt om oppervlakkigheden zoals je nu doet. Je zet jezelf wel heel erg centraal met je pietlutprobleem. Want echt, dat is het toch? Kijk eens naar je vriendin met kanker- waar heb je het nu eigenlijk over? De keuze is aan jou hoe jij je leven wilt leiden.

Is je eigen uiterlijk echt zo belangrijk voor je en wil je daar al je ( negatieve) energie aan geven? De keuze is aan jou. Volwassen zijn betekent keuzes maken en daar de consequenties van nemen, in plaats van in je zelfmedelijden gaan zitten.

Charly73 schreef op 02 juni 2012 @ 04:10:

Wat jammer dat TO zo onnodig op zichzelf gefocust is, en dan zo onnodig negatief. Er zijn toch echt belangrijkere, leukere en vooral ook véél erger dingen. Kijk om je heen, en dan eens verder dan naar andere vrouwen die er in jouw ogen beter uitzien. Er is een hoop te zien en te beleven op de wereld. TO, je behoort tot het kleine percentage van de mensheid dat het geluk heeft zonder honger, oorlog en natuurcatastrofes hun leven kunnen leiden. Eerlijk gezegd vind ik TO een onvolwassen zeurpiet en ik zou zeggen; get a life.

Ik geloof dat dat nu juist de hulpvraag is van TO, hoe ze wat minder op haar uiterlijk gefocust kan zijn. Haar vraag is alleen: HOE doe je dat?

Vind bovenstaand stukje dus niet zo aardig.

Charly73 schreef op 02 juni 2012 @ 14:28:

[...]





. Volwassen zijn betekent keuzes maken en daar de consequenties van nemen, in plaats van in je zelfmedelijden gaan zitten.

Zelfmedelijden kan ik ook nergens uit het verhaal van TO afleiden. Ze vraagt gewoon om advies, roept toch nergens: oh wat ben ik zielig??

Wat een onzin Charly.

We zitten allemaal wel ergens mee.

En ja, er zijn altijd mensen die het slechter hebben, betekent dat dat je altijd alleen maar je zegeningen moet tellen?

Ik mag toch hopen van niet.

Ik denk dat het uiteindelijk een keuze is die je maakt. Wil je doorgaan met je tijd en energie verdoen aan het feit dat je er niet precies zo uitziet als je zou willen? TO zegt van niet, Er staan genoeg tips in alle posts om dat te kunnen bereiken. Ik denk dat TO de klick in haar hoofd moet maken, en die komt hopelijk binnenkort!Ik probeer haar een spiegel voor te houden en te laten zien dat de wereld groot is en vol met moois om te zien en te beleven. Dat er een hele hoop kansen en mogelijkheden zijn voor haar. Een stuk relativering heeft TO zeker nodig, want haar wereldje draait om dit ´probleem´ en dat is enorm beperkend en triest.

@Wappie, heb je al een paar dingen uit de reakties kunnen halen die je misschien kunnen helpen? Verder: ik denk dat hoe méér aandacht je aan dit probleem geeft, hoe groter het wordt! Ook je schrijven erover hier is aandacht eraan geven. De beste tip die ik heb is: ga je bewust op je omgeving richten. Help een ander. Zoek een bezigheid die je echt interesseert en waar je in op kunt gaan. Zet doelen voor jezelf ( maar dan niet over je gewicht). Kijk om je heen. Ga vrijwilligerswerk doen in alle tijd die je nu tevergeefs aan jezelf verspilt, kun je zoveel meer doen en je er stukken beter bij voelen. Echt, als je je hoofd met andere dingen vult, en met andere mensen, dan ga je jezelf ook heel anders zien. Meer in zijn heelheid. Niet alleen die kilo´s teveel! Jij bent echt zoveel meer dan dat! Go for it! Sukses!

.

Wat ik eigenlijk totaal niet snap is dat ik overal lees en hoor dat vrouwen vaak zo onzeker zijn, of walgen van hun lichaam en toch een vriend hebben. Ik ben man en denk ook zo over mijn lichaam, maar ophef liefdesvlakmis het al vele jaren dramatisch. Vind het dus erg opvallend dat dat bij vrouwen geen enkele invloed heeft hoe ze over zichzelf denken. ...of zie ik dat misschien toch verkeerd.



Over het "afvallen" wil ik nog wel ff wat kwijt. Bijna iedereen heeft daar moeite mee omdat ze zich richten op het afvallen, gewicht kwijtraken, naar een bepaald gewicht toe willen. Daarom gaat het mis, want dat wil je allemaal niet,... Je wilt van je lichaamsvet

[quote]niekmh schreef op 07 juni 2012 @ 13:05:

Wat ik eigenlijk totaal niet snap is dat ik overal lees en hoor dat vrouwen vaak zo onzeker zijn, of walgen van hun lichaam en toch een vriend hebben. Ik ben man en denk ook zo over mijn lichaam, maar ophef liefdesvlakmis het al vele jaren dramatisch. Vind het dus erg opvallend dat dat bij vrouwen geen enkele invloed heeft hoe ze over zichzelf denken. ...of zie ik dat misschien toch verkeerd.



Over het "afvallen" wil ik nog wel ff wat kwijt. Bijna iedereen heeft daar moeite mee omdat ze zich richten op het afvallen, gewicht kwijtraken, naar een bepaald gewicht toe willen. Daarom gaat het mis, want dat wil je allemaal niet,... Je wilt van je lichaamsvet af, en dat is echt heel wat anders. Je foccest je dan op de verkeerde dingen en dan gaat het mis. Klein voorbeeldje: lijnen/weinig eten is dramatisch voor je stofwisseling, het vreet spiermassa, en spiermassa is heilig als je lichaamsvet wilt verbranden.

Veel cardiotraining is dramatisch voor je spiermassa, ook dat vreet de ohzo kostbare spiermassa. Dan verbrand je minder en zult nooit "strak" worden omdat je veel spiermassa verlies hebt.

Bij te weinig eten en te weinig/te lichte of helemaal geen krachttraining is de kans dat 40-50% van het afgevallen gewicht uit spiermassA bestaat. Feit.

Dus ga je richten op vetverlies en hou je dat op peil kunt houden, en in gaten kunt houden!

Succes!!:-)

.

Ik heb als tiener een eetstoornis gehad. Viel altijd erg veel af als ik stress had. Dan at ik letterlijk 300 calorien per dag ofzo, dan was er in een paar maanden opeens 15 kilo af. Ook heb ik een paar jaar geworsteld met bulimia.

Ik was toen dun, maar echt diep ongelukkig.



Nu ben ik een beetje stevig, 82 kilo bij 1.75. Ik heb wel een getraind lijf en ben goed in proportie. Maar ik ben hartstikke blij met mijn lichaam, want ik ben nu gezond. Ik eet goed, sport veel. En ik geniet van mijn eten nu.

Daardoor doet het me weinig meer als ik stomme opmerkingen krijg, want ik weet dat dit een veel beter leven is. Ik vind dat we in een samenleving leven waarin mensen zo geobsedeerd zijn met uiterlijk.

En daarbij, er is zoveel meer aan jou dan je gewicht. Het is zo'n zonde om daar zoveel energie in te steken. Je bent vast een hartstikke leuke meid en je zult genoeg hebben om trots op te zijn. Waarom zou je jezelf naar beneden halen, daar heb je toch helemaal niks aan.Je moet gewoon je goede punten benadrukken door mooie kleding voor jezelf te kopen. Verwen jezelf door tijd voor jezelf te nemen, ga lekker naar de sportschool/sauna, neem een zonnebankje, massage. Die dingen kunnen in mijn ervaring ook helpen om je eigen lichaam te accepteren, door er goed voor te zorgen.

quote:kabouterpuntmuts schreef op 07 juni 2012 @ 14:06:

@ Niek: daar heb je opzich natuurlijk helemaal gelijk in, dat je niet je spiermassa moet afbreken, maar ik denk dat er hier iets meespeelt.

TO heeft een probleem, namelijk een negatief zelfbeeld. Dat negatieve zelfbeeld, heeft ze verbonden aan een aantal kilogrammen op de weegschaal. Daar moet ze inderdaad verandering in brengen, maar dat is niet zomaar 1,2,3 gebeurd.

Dus de mentale omslag moet komen, voordat op een gezonde manier met eten omgaan kan komen. En dat kost tijd. Dus ik denk dat het belangrijker is op dit moment dat TO aan haar zelfbeeld werkt, dan aan haar gewicht. Want zelfvertrouwen komt niet met slank zijn, zelfvertrouwen komt met lief en aardig zijn voor jezelf, jezelf accepteren en leren hoe je met jezelf om moet gaan (ergo: oke, je hebt de neiging om wat te zwaar te zijn, dat deel van jezelf mag er ook zijn. Maar je accepteert dat het is gebeurd, je vindt jezelf mooi, maar je gaat nu werken aan een gezond lichaam).

Door de focus te verleggen bereik je inderdaad meer, maar de focus moet eerst mentaal verlegd worden en dan pas vertaald naar kilogrammen-spier versus kilogrammen-vet. .Zo bedoel ik dat niet. Wat ik zei over willen afvallen gaat iedereen aan die te dik is, of slanker wil zijn. Als je al zegt af te willen vallen hou dan maar op, dan focus je je op de verkeerde dingen, namelijk op gewicht, wat dan weer doorgaat op weinig eten/lijnen e.d. Gewicht/BMi geneuzel is echt totaal niet van belang. Echt niet. Het enige wat telt is je vet percentage. Je richten op kilo's, dieeten e.d is enkel en alleen maar voor het gemak en niks anders. Ik zeg wel 's tegen de mensen die willen afvallen, iedereen weet wel als je wilt afvallen je minder moet eten dan dat je verbruikt. En dan vraag ik: hoeveel heeft JOU lichaam nodig per dag, met JOU activiteiten overdag? Of hoeveel Kcal krijg je binnen per dag? Werkelijk niemand weet dat,... dusss.. men "doet maar wat" eigenlijk. Hoe kun je daar nou positief resultaat van verwachten terwijl je totaal niet weet waar je mee bezig bent? Dit is behoorlijk kort door de bocht;-) ...maar wel waarheid. Ook in de rubriek Afvallen&Lijnen word er alleen maar gesproken over "afvallen, naar een bepaald gewicht te willen, een X kilo eraf te willen" .... je hoort niemand over vet percentages praten. Terwijl dat juist is waar het men om gaat.





Dat TO walgt van haar vetrollen is gewoon waarheid, punt. Je gaat je namelijk niet bedenken van Goh, laat ik 's negatief over mezelf gaan denken,.. daar zijn redenen voor. Uiterlijk is gewoon vreselijk belangrijk, en blijft altijd een "heet handijzer" Het is makkelijker die vetrollen aan te pakken dan jezelf zien wijs te maken dat je er goed uitziet MET vetrollen,.. ook middels therapie?

Ik koppel mijn lichaam ook aan een hoop ellende,... gewoon omdat dat in het dagelijks leven ook zo blijkt te zijn, niet omdat ik dat zomaar wil denken.

Weet ook wel dat een een zelfbeeld uit verschillende zaken bestaat, maar in bepaalde gevallen zijn bepaalde zaken ervan gewoon het belangrijkst. Als jij in een kroeg een erg leuk iemand ziet staan die je graag beter wil kennen, en je vind jezelf er niet uitzien denk je echt niet van; gelukkig ben ik goed in wiskunde! nu ben ik een stuk zekerder!





quote:[message=12141647,noline]En wat betreft het relatie hebben: gelukkig zijn er nog andere aspecten van mijn leven, al heb ik een eetstoornis, waar ik wel tevreden en trots over ben. Mijn studie, mijn reizen, mijn sociale leven, mijn sport- en muziekprestaties etc. etc. Dus dat ene puntje, dat lichaam wat ik nog steeds niet kan waarderen voor wat het is, dat is er wel, maar dat duwt niet (meer) al die andere dingen weg.

Ik kan een relatie aangaan omdat ik trots ben op mezelf, mijn lichaam definieert mij niet (meer).Dat is super mooi dat je dat bereikt hebt!! Voor mij is het zo dat ik er wel achter ben gekomen in mijn leven dat het op liefdesvlak niks word wanneer ik niet positief over mijn uiterlijk/lichaam denk, ook al gaat het op andere vlakken goed. En dat vind ik dan zo raar dat het bij vrouwen dan zo anders gaat. Valt me gewoon zo op;)

Ik ben de afgelopen tijd heel erg bezig geweest met mijn lichaam. Tot een paar jaar geleden was ik te zwaar en had ik maat 44-46. Daar was ik niet tevreden mee dus ben ik gaan afvallen. Dat liep helemaal uit de hand en ik heb toen een eetstoornis ontwikkeld. Nu ben ik te licht voor mijn lengte en bouw. Hierdoor zie ik duidelijk dat ik in mijn hoofd wel een bepaald gewicht/bepaald figuur kan willen, zo ben ik niet gebouwd. Ik heb een zandloperfiguur met brede heupen en een brede ribbenkast. Het beeld wat ik in mijn hoofd heb zal ik nooit bereiken. Hoe gek het ook klinkt, door het gewicht wat ik nu heb lijk ik beter te kunnen accepteren dat dat gedroomde figuur er nooit zal komen, het past niet bij mij. Nu ik bezig ben om van mijn eetstoornis af te komen, ben ik me heel bewust van bepaalde dingen zoals: wie ben ik als persoon, ben ik in de basis veranderd sinds ik te dun ben? Zien mijn vriendinnen mij nog hetzelfde? Omdat ik merk dat dat het geval is, merk ik dat ik mijn lichaam, zoals het is, steeds beter kan accepteren. Dat is niet gemakkelijk en gaat de ene keer beter dan de andere, maar ik kan er beter in berusten.

.

quote:kabouterpuntmuts schreef op 07 juni 2012 @ 18:02:

@ Niek: waarom zou je niet op iemand afstappen met het idee 'ik ben goed in wiskunde'? Het maakt niet uit WAAR je zelfvertrouwen vandaan komt, het gaat erom dat het ergens vandaan komt.

Dat betekent niet dat je die persoon hoeft dood te gooien met wiskundige formules, maar dat je weet dat je goede kanten hebt.

Zo is het ook met uiterlijk, alleen: als je er goed uit ziet, dan zie je dat meteen. Je gaat echter geen gesprek aan over hoe ontzettend knap je wel niet bent.

Maar als jij je goed voelt over jezelf en zelfvertrouwen hebt, dan zie je dat ook meteen.. En DAT maakt je nog veel mooier dan een Baywatchfiguur en tandpastareclametanden.



Als ik aan mijn vriend vraag waarom hij voor mij is gevallen, dan zegt hij (en ja dit is letterlijk, ik heb het een keer gevraagd): het mooiste aan jou vind ik dat je zo'n enorme uitstraling hebt en aantrekkingskracht op mensen, maar dat je het niet gebruikt, omdat je het gewoon niet beseft. Dat maakt je intimiderend, spannend, maar ook ontwapenend. En je heb de meest aanstekelijke lach die ik ooit heb gehoord.

Dat is wat hem het eerste opviel aan mij.. dat is wat andere mensen zien. Maar dat komt, omdat IK het heb afgeleerd om bij elke eerste ontmoeting te denken: oeh die zal me wel ontzettend dik en lelijk vinden. Toen ik dat losliet, bleef bovenstaande over.



Wat ik probeer te zeggen: degene die jou afrekent op je lichaam, dat ben jij. Niet andere mensen. Grote kans dat zij helemaal niet bezig zijn met jouw lichaam zodra ze je ontmoeten. Maar zodra jij denkt: ok, ik heb niet het lichaam van een god, maar ik heb wel mooie ogen EN een wiskundeknobbel, ik ben de moeite waard, ik hou van mezelf.. Dan zien anderen je zelfvertrouwen. En dat maakt je net een stukje aantrekkelijker.

Alleen dat is nog weer veel en veel moeilijker dan afvallen, geloof mij. Het heeft me jaren intensieve therapie gekost en ik ben door een heel diep dal gegaan.Erg knap van je dat je zover bent gekomen!! Ik snap ook wel dat het ook erg uitmaakt hoe je verder in je vel zit, en dat dat voor een groot deel bepaald wat je uitstraald. Althans, dat hoor ik en lees ik van iedereen. Ik zelf heb dat alleen maar in negatieve zin ervaren. Ik merk dat ik onaantrekkelijk ben, wat voor een groot deel door een negatief zelfbeeld komt. Maar voor het overige grote deel toch echt door mijn (lelijke) verschijning komt. Maar ook toen ik dat negatieve niet zo had (jaren geleden) was er geen groot verschil met nu. Dus ik herken dat niet zo, al snap ik het wel.