Psyche
alle pijlers
lost in this world
dinsdag 26 maart 2013 om 12:30
verdwaald. op zoek naar mijzelf. bang voor de toekomst. zal de ellende ooit weggaan? mijn hoofd zegt: BLIJF STERK. HOUD VOL.
Dit lukt al jaren. gevangen in je eigen hoofd. hoe doorbreek je de spiraal. Een vechter zou je zeggen, maar ergens is er een einde.
ik geniet niet meer van winkelen. dat voelt zo raar. Ik geniet niet meer van gezelligheid. eigenlijk ben ik een mens van gezelligheid. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst zo hard heb gelachen. Ooit snapte mensen niet waar al mijn vrolijkheid vandaan kwam. Nu snappen mensen niet waarom ik weer wegloop. Ooit had ik een doel. maar ik ben hem kwijt.
ik zit vast in een wereld vol angst. Ik houd hoop en blijf zoeken.
Mensen die dit herkennen? doorgaan doorgaan en nog eens doorgaan. maar eigenlijk zo moe zijn.
hoe vind je jezelf terug en geniet je weer van de kleine dingen.
waar is de sleutel?
xx
Dit lukt al jaren. gevangen in je eigen hoofd. hoe doorbreek je de spiraal. Een vechter zou je zeggen, maar ergens is er een einde.
ik geniet niet meer van winkelen. dat voelt zo raar. Ik geniet niet meer van gezelligheid. eigenlijk ben ik een mens van gezelligheid. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst zo hard heb gelachen. Ooit snapte mensen niet waar al mijn vrolijkheid vandaan kwam. Nu snappen mensen niet waarom ik weer wegloop. Ooit had ik een doel. maar ik ben hem kwijt.
ik zit vast in een wereld vol angst. Ik houd hoop en blijf zoeken.
Mensen die dit herkennen? doorgaan doorgaan en nog eens doorgaan. maar eigenlijk zo moe zijn.
hoe vind je jezelf terug en geniet je weer van de kleine dingen.
waar is de sleutel?
xx
dinsdag 26 maart 2013 om 12:39
Laat het gevoel los dat dat geluksgevoel en die vrolijkheid van buitenaf gaan komen, bijvoorbeeld bij het winkelen.
Dat geluksgevoel en die vrolijkheid zullen van binnenuit komen. Iets dat je moet voeden, dat wel. Het zal niet ineens weer zo groot zijn als het was. Het is er heus nog wel, in jezelf, ergens. De kunst is om dat weer op te roepen, maar dat kan moeilijk zijn.
Het is een cliché zo oud als de weg naar Rome, maar de pest met cliché's is dat ze vaak waar zijn: geluk zit in kleine dingen. Probeer die kleine dingen te zien en tijd te maken om er van te genieten. Dat hoeft niet lang te zijn, maar zoals nu bijvoorbeeld: waar ik ben schijnt (eindelijk!) de zon vandaag. Een minuutje de tijd nemen om in de zon te gaan. Kan ook binnenshuis, bij het raam. Draai je lijf naar de zon, sluit je ogen en geniet van de zonnewarmte. Wees je bewust van hoe dat voelt, van wat het met je lichaam doet. Zomaar, kadootje van de zon, voor jou.
Kleine stapjes. En wees niet bang om "op te eisen" wat jou blij maakt. Een stuk fruit dat je heerlijk vindt. Je favoriete tv-programma. De lekkerste plek op de bank. Beetje bij beetje, stukje voor stukje. Die kleine geluksmomentjes kunnen je kracht en energie geven voor de rest. En met meer kracht en energie is de rest misschien een pietsie minder angstwekkend, een pietsie minder groot. Die spiraal die naar beneden gaat, kan ook naar boven gaan.
Dat geluksgevoel en die vrolijkheid zullen van binnenuit komen. Iets dat je moet voeden, dat wel. Het zal niet ineens weer zo groot zijn als het was. Het is er heus nog wel, in jezelf, ergens. De kunst is om dat weer op te roepen, maar dat kan moeilijk zijn.
Het is een cliché zo oud als de weg naar Rome, maar de pest met cliché's is dat ze vaak waar zijn: geluk zit in kleine dingen. Probeer die kleine dingen te zien en tijd te maken om er van te genieten. Dat hoeft niet lang te zijn, maar zoals nu bijvoorbeeld: waar ik ben schijnt (eindelijk!) de zon vandaag. Een minuutje de tijd nemen om in de zon te gaan. Kan ook binnenshuis, bij het raam. Draai je lijf naar de zon, sluit je ogen en geniet van de zonnewarmte. Wees je bewust van hoe dat voelt, van wat het met je lichaam doet. Zomaar, kadootje van de zon, voor jou.
Kleine stapjes. En wees niet bang om "op te eisen" wat jou blij maakt. Een stuk fruit dat je heerlijk vindt. Je favoriete tv-programma. De lekkerste plek op de bank. Beetje bij beetje, stukje voor stukje. Die kleine geluksmomentjes kunnen je kracht en energie geven voor de rest. En met meer kracht en energie is de rest misschien een pietsie minder angstwekkend, een pietsie minder groot. Die spiraal die naar beneden gaat, kan ook naar boven gaan.
dinsdag 26 maart 2013 om 13:47
dinsdag 26 maart 2013 om 14:42
loop bij psycholoog en psychiater. ben al 3 keer veranderd van soort therapie. maar kom dus niet verder. en heb verder geen diagnose gekregen of iets....
heb inderdaad naar mijn idee ook niet de goede hulp, maar kan niet doordringen tot de hulpverleners dat ik wat anders nodig heb. ze blijven proberen.
heb de link gelezen. Opzicht komen de sympthomen bekend voor maar ik heb ook heel af en toe momenten van ik noem het maar even manisch. niet overdreven, maar lijkt er wel op.
maargoed. ik heb al zovaak gedacht dat ik wat had. want andere diagnoses hebben weer vergelijkbare sympthomen...
thnx
heb inderdaad naar mijn idee ook niet de goede hulp, maar kan niet doordringen tot de hulpverleners dat ik wat anders nodig heb. ze blijven proberen.
heb de link gelezen. Opzicht komen de sympthomen bekend voor maar ik heb ook heel af en toe momenten van ik noem het maar even manisch. niet overdreven, maar lijkt er wel op.
maargoed. ik heb al zovaak gedacht dat ik wat had. want andere diagnoses hebben weer vergelijkbare sympthomen...
thnx
dinsdag 26 maart 2013 om 14:50
Ik herken het wel een beetje, slik al jaaaaaaren antidepressiva en kom er ook nooit meer vanaf.
Ik heb ADD, periodes gehad die jij omschrijft, knetter depressief dus.
Ik denk ook dat je idd geen goede hulp krijgt.
Heb je mediactie? Ik heb er nu bijna geen last meer van.
En wat chatreuse ook zegt, geniet van de kleine dingen!!
Het zonnetje, de kinderen ( in mijn geval), stilte.
Wat mij ook heel erg heeft geholpen is sowieso mijn geloof in God maar ook luisteren naar mezelf en niet naar wat ik dacht dat anderen van mij verwachten, of wat ik van mezelf verwachtem maw de lat niet te hoog voor jezelf.
Dikke knuffel want dit zijn geen leuke periodes
Ik heb ADD, periodes gehad die jij omschrijft, knetter depressief dus.
Ik denk ook dat je idd geen goede hulp krijgt.
Heb je mediactie? Ik heb er nu bijna geen last meer van.
En wat chatreuse ook zegt, geniet van de kleine dingen!!
Het zonnetje, de kinderen ( in mijn geval), stilte.
Wat mij ook heel erg heeft geholpen is sowieso mijn geloof in God maar ook luisteren naar mezelf en niet naar wat ik dacht dat anderen van mij verwachten, of wat ik van mezelf verwachtem maw de lat niet te hoog voor jezelf.
Dikke knuffel want dit zijn geen leuke periodes
dinsdag 26 maart 2013 om 14:54
Is er iets gebeurd dat je zo geworden bent?
Leef je eigenlijk wel bewust of gaat alles langs je heen? Probeer inderdaad je wat bewuster te worden, zoals de zon. Straks de lente (als die ooit komt),
Probeer op te zoeken wat je mooi vindt om te zien of te horen. Het lijkt alsof iets jou heeft afgevlakt. Je moet het tegenovergestelde weer zien te bereiken. Geprikkeld raken.
Leef je eigenlijk wel bewust of gaat alles langs je heen? Probeer inderdaad je wat bewuster te worden, zoals de zon. Straks de lente (als die ooit komt),
Probeer op te zoeken wat je mooi vindt om te zien of te horen. Het lijkt alsof iets jou heeft afgevlakt. Je moet het tegenovergestelde weer zien te bereiken. Geprikkeld raken.
dinsdag 26 maart 2013 om 15:31
mamajobsa:
ik slik antidepresiva. lexapro en lormetazepam.
slapen kan ik niet meer en naar mijn idee helpe die pillen al helemaal niet. alles uit zich in mijn gedrag ietsje minder. maar mijn depressies zijn nog steeds heftig.
ik ben daadwerkelijk overal bang voor. van faalangst tot dingen denken die er niet zijn. voor de toekomst voornamelijk of dit ooit nog goed komt..
iones:
lang verhaal. nare jeugd. pesten, in de steek gelaten worden, geen band met ouders, veel ruzie's rond mij heen , zwaar ongeval, lichamelijke klachten, overlijden van dierbaar persoon, teveel zorgen voor anderen. beste vriendin van vroeger wou alleen maar zelfmoord plegen. dus daar was ik erg druk mee... euhhhhh teveel om op te noemen.
maar je vraag was of het daar door komt. Ik heb echt werkelijk geeeen idee...
jeeeeeeetje. als ik terug lees klinkt het wel heel erg depressed
ik slik antidepresiva. lexapro en lormetazepam.
slapen kan ik niet meer en naar mijn idee helpe die pillen al helemaal niet. alles uit zich in mijn gedrag ietsje minder. maar mijn depressies zijn nog steeds heftig.
ik ben daadwerkelijk overal bang voor. van faalangst tot dingen denken die er niet zijn. voor de toekomst voornamelijk of dit ooit nog goed komt..
iones:
lang verhaal. nare jeugd. pesten, in de steek gelaten worden, geen band met ouders, veel ruzie's rond mij heen , zwaar ongeval, lichamelijke klachten, overlijden van dierbaar persoon, teveel zorgen voor anderen. beste vriendin van vroeger wou alleen maar zelfmoord plegen. dus daar was ik erg druk mee... euhhhhh teveel om op te noemen.
maar je vraag was of het daar door komt. Ik heb echt werkelijk geeeen idee...
jeeeeeeetje. als ik terug lees klinkt het wel heel erg depressed
dinsdag 26 maart 2013 om 16:09
Waar leef je voor? Wat is je doel?
Heb je verwerkt wat er allemaal is gebeurd?
Wat mij erg heeft geholpen is om mn verleden mn verleden te laten, voor zover mogelijk, want sommige dingen vormen je.
Ik heb met een aantal dingen gezegd: oke dat ik gebeurd, dat is niet leuk geweest en zelfs heel k*t, maar nu wil ik verder met mijn leven.
En daar moet je een evenwicht in vinden, tussen dingen verwerken of achter je laten.
Maar niet blijven herkauwen of in zelfmedelijden blijven hangen, Ik Zeg Niet Dat Je Dat Doet btw. Maar ik deed het in periodes wel.
Heb je verwerkt wat er allemaal is gebeurd?
Wat mij erg heeft geholpen is om mn verleden mn verleden te laten, voor zover mogelijk, want sommige dingen vormen je.
Ik heb met een aantal dingen gezegd: oke dat ik gebeurd, dat is niet leuk geweest en zelfs heel k*t, maar nu wil ik verder met mijn leven.
En daar moet je een evenwicht in vinden, tussen dingen verwerken of achter je laten.
Maar niet blijven herkauwen of in zelfmedelijden blijven hangen, Ik Zeg Niet Dat Je Dat Doet btw. Maar ik deed het in periodes wel.
dinsdag 26 maart 2013 om 20:23
Ik herken wel wat. En ik heb n bipolaire stoornis. Maar wat ik herken, lijkt mij veel onverwerkt verdriet... Ik kan wel verwerken als ik hypomaan ben, niet in een depressie, somehow. Herken je dat? Sta jij jezelf echt toe om verdriet te hebben om alles wat er gebeurd is? Heb je het met de psychs wel eens gehad over rouwverwerking?
woensdag 27 maart 2013 om 11:07
hoi meid!!
beetje late reactie, maar zou je mij een bericht willen sturen met wat bipolair voor jou inhoud. hoevaak ben je manisch en hoevaak deprisch. wat voor gedragingen heb je??
ik zou dit heel graag willen weten omdat dit 1 van de dingen is wat ik denk dat ik ook wel eens zou kunnen hebben.
xx
ps. je kunt me ook een prive bericht sturenquote:durske schreef op 26 maart 2013 @ 20:23:
Ik herken wel wat. En ik heb n bipolaire stoornis. Maar wat ik herken, lijkt mij veel onverwerkt verdriet... Ik kan wel verwerken als ik hypomaan ben, niet in een depressie, somehow. Herken je dat? Sta jij jezelf echt toe om verdriet te hebben om alles wat er gebeurd is? Heb je het met de psychs wel eens gehad over rouwverwerking?
beetje late reactie, maar zou je mij een bericht willen sturen met wat bipolair voor jou inhoud. hoevaak ben je manisch en hoevaak deprisch. wat voor gedragingen heb je??
ik zou dit heel graag willen weten omdat dit 1 van de dingen is wat ik denk dat ik ook wel eens zou kunnen hebben.
xx
ps. je kunt me ook een prive bericht sturenquote:durske schreef op 26 maart 2013 @ 20:23:
Ik herken wel wat. En ik heb n bipolaire stoornis. Maar wat ik herken, lijkt mij veel onverwerkt verdriet... Ik kan wel verwerken als ik hypomaan ben, niet in een depressie, somehow. Herken je dat? Sta jij jezelf echt toe om verdriet te hebben om alles wat er gebeurd is? Heb je het met de psychs wel eens gehad over rouwverwerking?
woensdag 27 maart 2013 om 20:57
hoi, hoe moet ik je n prive-berichtje sturen? ik kan hier in ieder geval wel alvast wat schrijven. Mijn depressies lijken op wat jij eerder schreef in een ander topic: niks is meer leuk, ook niet de dingen die altijd leuk ware. Voor wat de manische episodes beterft: ik ga meestal heel rap: binnen een week naar psychotische randverschijnselen. Gelukkig weet ik dat meestal op tijd te voorkomen mbv medicatie. Toevallig ben ik momenteel voor het eerst 'hypomaan'. (is ook n beetje n reden dat ik veel op t forum zit). Dit is best prettig. Ik weet wat ik wil, niet veel twijfel en ben zeker van mezelf. Ook lukt het me nu om echt verdriet te hebben, dat lukte me gek genoeg niet goed in de depressie, dan ben ik eerder gevoelsarm. Ik heb wel extra medicatie (antipsychotica) om niet weer door te schieten naar een manie/psychose.
Hoop dat je er wat aan hebt. Denk eraan dat het bij iedereen anders uitpakt. Ook de schommelingen kunnen varieren van n paar keer per dag tot jaren ertussen. Je hebt toch n psychiater? Kan hij geen test doen? Misschien kun je een tijd lithium uitproberen, dat slaat aan bij 80% vd patienten.. Zo'n diagnose is verder natuurlijk ook niet zaligmakend, maar wellicht is t de goede richting. Veel succes!
Hoop dat je er wat aan hebt. Denk eraan dat het bij iedereen anders uitpakt. Ook de schommelingen kunnen varieren van n paar keer per dag tot jaren ertussen. Je hebt toch n psychiater? Kan hij geen test doen? Misschien kun je een tijd lithium uitproberen, dat slaat aan bij 80% vd patienten.. Zo'n diagnose is verder natuurlijk ook niet zaligmakend, maar wellicht is t de goede richting. Veel succes!
