Psyche
alle pijlers
lost
vrijdag 9 september 2016 om 20:58
Ik voel me heel erg eenzaam ik weet niet hoe ik het goed moet uitleggen , maar ik voel me heel alleen ik heb last van huilbuien en ik slaap heel slecht ik heb wel slaapmedicatie gekregen van de dokter maar die werken niet goed genoeg.
Ik loop bij een psycholoog en ik ben doorverwezen naar een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis ik sta op de wachtlijst en kan over 3/4 weken terecht. Soms dan denk ik echt van wat stel je je nou aan. En dan voel ik me weer even goed en dan gaat het weer bergafwaarts. Dan voel ik me zo slecht dat ik niet weet waarvoor ik nou moet leven, ik kan niet genieten van kleine geluksmomentjes zoals ik dat vroeger wel kon. Ik weet ook niet wat ik wil bereiken met dit topic ik voel me echt een soort van verdwaald ofzo
Ik loop bij een psycholoog en ik ben doorverwezen naar een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis ik sta op de wachtlijst en kan over 3/4 weken terecht. Soms dan denk ik echt van wat stel je je nou aan. En dan voel ik me weer even goed en dan gaat het weer bergafwaarts. Dan voel ik me zo slecht dat ik niet weet waarvoor ik nou moet leven, ik kan niet genieten van kleine geluksmomentjes zoals ik dat vroeger wel kon. Ik weet ook niet wat ik wil bereiken met dit topic ik voel me echt een soort van verdwaald ofzo
vrijdag 9 september 2016 om 21:10
Voel je je al lang zo? Want op een gegeven moment is het 'vechten' en bikkelen natuurlijk ook wel op, veel te vermoeiend. Je stelt je niet aan denk ik, niemand gaat zich voor zijn/haar plezier écht eenzaam en alleen voelen. Ik hoop dat je bij die psychiatrische afdeling (voor gesprekken met een psychiater of...?) hulp krijgt zodat je het niet allemaal alleen hoeft uit te zoeken, even een steuntje in de rug. Praat je hier met mensen over? Familie, vrienden, buren...
Verdwaald zijn kan en mag hier prima, misschien lucht het op om hier van je af te schrijven.
zaterdag 10 september 2016 om 01:05
morsmordre , ik voel me denk ik bijna 2 jaar zo en sinds dat mijn vriend bij me weg is gegaan ( 4 maanden geleden) is het allemaal alleen maar erger geworden nu heb ik niet meer dat ik al mijn verhalen bij hem kwijt kan of dat er iemand is die me troost. Hij was er altijd voor mij en ik mis hem enorm. En op de psychiatrische afdeling ga ik verschillende testen en gesprekken krijgen om te kijken wat er aan de hand is ( ze denken nu aan autisme en een borderline persoonlijkheidsstoornis) boven op een depressie waarschijnlijk. Ik heb zelf geen idee wat er aan de hand is ik weet alleen wel dat het niet goed zit. Ik wil zo graag weer een keer gelukkig zijn en niet zo ''gevangen'' in mijn eigen gedachtes zitten pff..
Ik kan er niet echt met iemand over praten helaas mijn moeder weet wel dat ik niet helemaal gelukkig ben maar daar blijft het bij de band met mijn vader is alles behalve goed en ik heb veder geen broers/zussen wel een goede vriendin , maar die heeft haar eigen gezin en leven.
Ik kan er niet echt met iemand over praten helaas mijn moeder weet wel dat ik niet helemaal gelukkig ben maar daar blijft het bij de band met mijn vader is alles behalve goed en ik heb veder geen broers/zussen wel een goede vriendin , maar die heeft haar eigen gezin en leven.
