Psyche
alle pijlers
M'n moeder de trut!
zaterdag 3 augustus 2013 om 23:58
Ik heb een hekel aan mijn moeder. Wat, een diepe, zeer hevige haat zelfs....
Ik dacht het allemaal wel redelijk achter mij hebben gelaten, dacht dat ze me niets meer deed. Maar ik heb ineens zo'n zwaar en immens haatgevoel naar haar toe, duidelijk dat het me toch allemaal veel meer doet.
Jarenlang, tot mijn 21ste, heb ik te maken gehad met mijn moeder die zeer goed is in manipuleren, zeer egoïstisch handelt en er altijd wel voor zorgde dat w niets anders hadden en dus maar bij haar bleven...
Ik heb het gevoel daar ik mijn jeugd ben misgelopen, dat ze die van me heeft afgepakt. Verder het recht heeft ontnomen op normaal zijn. Ik ben erg sociaal onhandig. Stoot bijna iedereen wel van me af en kan vrijwel geen vriendschappen onderhouden, tenzij redelijk oppervlakkig....
Nu ik dit zo opschrijf word ik ineens emotioneel en zeer verdrietig, alsof ik het nu pas onder ogen zie.
Ik spreek haar al ruim 9 jaar niet meer en wil dit ook zeker zo houden...
Wat ik hiermee wil? Vooral het even kwijt zijn denk ik... Van me af praten...
Ik dacht het allemaal wel redelijk achter mij hebben gelaten, dacht dat ze me niets meer deed. Maar ik heb ineens zo'n zwaar en immens haatgevoel naar haar toe, duidelijk dat het me toch allemaal veel meer doet.
Jarenlang, tot mijn 21ste, heb ik te maken gehad met mijn moeder die zeer goed is in manipuleren, zeer egoïstisch handelt en er altijd wel voor zorgde dat w niets anders hadden en dus maar bij haar bleven...
Ik heb het gevoel daar ik mijn jeugd ben misgelopen, dat ze die van me heeft afgepakt. Verder het recht heeft ontnomen op normaal zijn. Ik ben erg sociaal onhandig. Stoot bijna iedereen wel van me af en kan vrijwel geen vriendschappen onderhouden, tenzij redelijk oppervlakkig....
Nu ik dit zo opschrijf word ik ineens emotioneel en zeer verdrietig, alsof ik het nu pas onder ogen zie.
Ik spreek haar al ruim 9 jaar niet meer en wil dit ook zeker zo houden...
Wat ik hiermee wil? Vooral het even kwijt zijn denk ik... Van me af praten...
zondag 4 augustus 2013 om 09:59
Ik herken wel wat in je verhaal. Ik kom uit een moeilijk gezin en droeg dat altijd met me mee. Ik vond het heel eng om aan te pakken, maar heb het vorig jaar gedaan. Het is best zwaar geweest, maar het heeft me wel geholpen om los te komen.
Ook al ging ik steeds meer afstand van ze nemen, ik hield me nog steeds constant met ze bezig. Dat kostte heel veel energie. Dat is zo zonde.
Ik heb toen het boek niemandskinderen gelezen van Carolien Roodvoets. Gaat over opgroeien in een onveilige jeugd en hoe daar mee om te gaan. Ik heb daar best veel aan gehad, veel herkenning. Ik heb niet echt een onveilige jeugd gehad in de zin van alcoholgebruik of mishandeling, maar wel geestelijk. Zo heb ik het boek ook gelezen. Ik heb het hier nog liggen en wil het wel naar je opsturen, ik doe er niks meer mee. Je mag me wel mailen op tinkeldelletje at hotmail punt com.
Ook al ging ik steeds meer afstand van ze nemen, ik hield me nog steeds constant met ze bezig. Dat kostte heel veel energie. Dat is zo zonde.
Ik heb toen het boek niemandskinderen gelezen van Carolien Roodvoets. Gaat over opgroeien in een onveilige jeugd en hoe daar mee om te gaan. Ik heb daar best veel aan gehad, veel herkenning. Ik heb niet echt een onveilige jeugd gehad in de zin van alcoholgebruik of mishandeling, maar wel geestelijk. Zo heb ik het boek ook gelezen. Ik heb het hier nog liggen en wil het wel naar je opsturen, ik doe er niks meer mee. Je mag me wel mailen op tinkeldelletje at hotmail punt com.
zondag 4 augustus 2013 om 10:15
@luni, thx mop! Hoe is 't met jou?
@ reisa, dankjewel. Is natuurlijk ook wel zo, maar verdomde lastig om dat te blijven in te zien.
@ tinkeldel, het is bij mij ook, net als bij jou, meer geestelijk geweest. Ik vind het naar dat jij ook zoiets hebt moeten meemaken
Dankjewel voor je aanbod, ik ga je mailen!
@ reisa, dankjewel. Is natuurlijk ook wel zo, maar verdomde lastig om dat te blijven in te zien.
@ tinkeldel, het is bij mij ook, net als bij jou, meer geestelijk geweest. Ik vind het naar dat jij ook zoiets hebt moeten meemaken
Dankjewel voor je aanbod, ik ga je mailen!
zondag 4 augustus 2013 om 10:23
quote:Polkadot28 schreef op 04 augustus 2013 @ 00:36:
[...]
Zij deed zich ten opzichte van vreemden altijd veel beter voor. Zodra er vreemden in zicht waren, dan zat er een compleet ander persoon dan de moeder die ik kende...
De haat? Er is veel gebeurd, teveel. Een stoornis is niet zeker. Mogelijk heb ik borderline trekken, maardat is niet zeker.
Maar een persoon kan een ander niet haten zonder dat e een stoornis hebt?
Zo vreselijk herkenbaar, ook hoe je jouw moeder verder beschrijft.
Ook ik was bang dat ik haar "trekken" Had geërfd en doordat ik op een gegeven moment in een depressie kwam werd er uitgebreid aandacht besteed aan mijn jeugd.
Wat ik nog weet is dat ik in die tijd veel bevestiging vroeg aan vrienden, man en hulpverleners. Manipuleerde ik ook, kraakte ik ook mijn kinderen af, was ik egoïstisch?
Uiteindelijk leerde ik dat ik totaal anders dan mijn moeder ben en ben ik met sprongen vooruit gegaan.
Bij de geboorte van mijn kinderen heb ik wel altijd gezegd: hoe het niet moet weet ik, hoe het wel moet daar volg ik mijn gevoel in en dat is aardig gelukt
[...]
Zij deed zich ten opzichte van vreemden altijd veel beter voor. Zodra er vreemden in zicht waren, dan zat er een compleet ander persoon dan de moeder die ik kende...
De haat? Er is veel gebeurd, teveel. Een stoornis is niet zeker. Mogelijk heb ik borderline trekken, maardat is niet zeker.
Maar een persoon kan een ander niet haten zonder dat e een stoornis hebt?
Zo vreselijk herkenbaar, ook hoe je jouw moeder verder beschrijft.
Ook ik was bang dat ik haar "trekken" Had geërfd en doordat ik op een gegeven moment in een depressie kwam werd er uitgebreid aandacht besteed aan mijn jeugd.
Wat ik nog weet is dat ik in die tijd veel bevestiging vroeg aan vrienden, man en hulpverleners. Manipuleerde ik ook, kraakte ik ook mijn kinderen af, was ik egoïstisch?
Uiteindelijk leerde ik dat ik totaal anders dan mijn moeder ben en ben ik met sprongen vooruit gegaan.
Bij de geboorte van mijn kinderen heb ik wel altijd gezegd: hoe het niet moet weet ik, hoe het wel moet daar volg ik mijn gevoel in en dat is aardig gelukt
zondag 4 augustus 2013 om 10:30
Dat kan wel zo zijn Blommit maar daar heeft Polka niets aan. Het is gebeurd en hoe rot de jeugd van haar moeder is geweest dat wil niet zeggen dat moeders een vrijbrief heeft om Polka zo te behandelen.
Ik heb ook een kl*te jeugd gehad door het gedrag van mijn moeder, wil toch niet zeggen dat ik mijn kinderen daardoor ook naar ga behandelen.
Misschien begrijp ik je verkeerd hoor.
Ik heb ook een kl*te jeugd gehad door het gedrag van mijn moeder, wil toch niet zeggen dat ik mijn kinderen daardoor ook naar ga behandelen.
Misschien begrijp ik je verkeerd hoor.
zondag 4 augustus 2013 om 10:40
zondag 4 augustus 2013 om 10:57
Ik zal er nooit achter komen waarom ze gedaan heeft wat ze gedaan. Daar maak ik me geen illusies over. Dat zou namelijk 2 onmogelijke dingen betekenen.
1: ze laat zich behandelen, en 2: ik zou weer contact hebben met haar.
Beide dingen zijn en no go. De eerste omdat er nooit wat mis was/is met haar, het ligt altijd aan de ander. Ende tweede omdat ik absoluut geen contact meer wil met haar.
Hardvochtig? Ja, misschien wel, maar ook zelfbescherming en zorgen dat mijn gezin daar niet in meegesleurd word.
Ik moet me dus ook niet gaan focussen op haar waarom, maar verwerking van het gebeuren.
1: ze laat zich behandelen, en 2: ik zou weer contact hebben met haar.
Beide dingen zijn en no go. De eerste omdat er nooit wat mis was/is met haar, het ligt altijd aan de ander. Ende tweede omdat ik absoluut geen contact meer wil met haar.
Hardvochtig? Ja, misschien wel, maar ook zelfbescherming en zorgen dat mijn gezin daar niet in meegesleurd word.
Ik moet me dus ook niet gaan focussen op haar waarom, maar verwerking van het gebeuren.
zondag 4 augustus 2013 om 10:58
Mijn moeder was er ook niet voor me, nou ja practica wel maar emotioneel en geestelijk totaal niet!
Ze was depressief en sprak weken niet.. En als kind dacht ik altijd dat ze dan boos op me was omdat ik iets gedaan had of zo..
Ik was erg eenzaam en vaak erg verdrietig..
Toen ik ouder werd en ze vaak over zelfmoord sprak, dacht ik vaak; mens doe het! Ik werd er gek van.
De angst, de onzekerheid, de schuldgevoelens, de enorme kwaadheid die ik er over had, ik werd er doodmoe van.
In 2005 is mijn moeder opgenomen bij Ggnet.
Ze heeft daar een langere tijd gezeten, na een tijd had was ze ingesteld op de goeie medicijnen.
En ze is gewoon een nieuw mens!
Ik ben lang sceptisch geweest, en angstig dat ze weer zou terug vallen..
Maar gelukkig nu na jaren heb ik weer vertrouwen en kan ik genieten van de band met mijn moeder die ik nooit had.
Zelf dacht ik niet dat het ooit goed zou komen.
Heb ook zelf therapieën gehad en enorm gestruggeld met mijn jeugd.
Wat een enorme negatieve uitwerking had op mijn volwassen leven.
Ik wens je veel succes met het enigszins een plekje of te kunnen verwerken..
Het is moeilijk, elk kind wil alleen maar geliefd en gewaardeerd worden door zijn ouders. En als je dat niet hebt,dan blijft het een litteken op je ziel...
Ze was depressief en sprak weken niet.. En als kind dacht ik altijd dat ze dan boos op me was omdat ik iets gedaan had of zo..
Ik was erg eenzaam en vaak erg verdrietig..
Toen ik ouder werd en ze vaak over zelfmoord sprak, dacht ik vaak; mens doe het! Ik werd er gek van.
De angst, de onzekerheid, de schuldgevoelens, de enorme kwaadheid die ik er over had, ik werd er doodmoe van.
In 2005 is mijn moeder opgenomen bij Ggnet.
Ze heeft daar een langere tijd gezeten, na een tijd had was ze ingesteld op de goeie medicijnen.
En ze is gewoon een nieuw mens!
Ik ben lang sceptisch geweest, en angstig dat ze weer zou terug vallen..
Maar gelukkig nu na jaren heb ik weer vertrouwen en kan ik genieten van de band met mijn moeder die ik nooit had.
Zelf dacht ik niet dat het ooit goed zou komen.
Heb ook zelf therapieën gehad en enorm gestruggeld met mijn jeugd.
Wat een enorme negatieve uitwerking had op mijn volwassen leven.
Ik wens je veel succes met het enigszins een plekje of te kunnen verwerken..
Het is moeilijk, elk kind wil alleen maar geliefd en gewaardeerd worden door zijn ouders. En als je dat niet hebt,dan blijft het een litteken op je ziel...
zondag 4 augustus 2013 om 11:10
quote:Polkadot28 schreef op 04 augustus 2013 @ 10:57:
Ik moet me dus ook niet gaan focussen op haar waarom, maar verwerking van het gebeuren.Ik denk dat je gelijk hebt.
Ik moet me dus ook niet gaan focussen op haar waarom, maar verwerking van het gebeuren.Ik denk dat je gelijk hebt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 4 augustus 2013 om 11:47
woensdag 7 augustus 2013 om 10:42
Zou ik het alleen kunnen?
Ik bedoel, boeken erover lezen, en mezelf verdiepen in materie rondom onveilige jeugd.
Zou ik het dan zonder hulpverlener afkunnen? Of zou ik toch een hv nodig helpen om dit voor mijzelf helder te krijgen?
Ik bedoel, je doet het altijd zelf toch? Een hv geeft je handvaten en het echte "werk" doe je zelf...
Ik vraag me af of ik hier nu over nadenk omdat ik er even wat minder last van heb, of is het angst om het werkelijk onder ogen te komen bij een therapeut(e)
Ik weet het werkelijk niet. Weet niet wat mijn motivatie is om juist geen therapeut te zoeken, afgezien van kost tijd, oppas regelen, uitleg moeten geven aan bepaalde mensen, de eeuwige therapie seeker te zijn...
Ik bedoel, boeken erover lezen, en mezelf verdiepen in materie rondom onveilige jeugd.
Zou ik het dan zonder hulpverlener afkunnen? Of zou ik toch een hv nodig helpen om dit voor mijzelf helder te krijgen?
Ik bedoel, je doet het altijd zelf toch? Een hv geeft je handvaten en het echte "werk" doe je zelf...
Ik vraag me af of ik hier nu over nadenk omdat ik er even wat minder last van heb, of is het angst om het werkelijk onder ogen te komen bij een therapeut(e)
Ik weet het werkelijk niet. Weet niet wat mijn motivatie is om juist geen therapeut te zoeken, afgezien van kost tijd, oppas regelen, uitleg moeten geven aan bepaalde mensen, de eeuwige therapie seeker te zijn...
woensdag 7 augustus 2013 om 11:11
Ik ben zo'n 9 jaar geleden onder therapie geweest, zelfs een paar maanden intern gezeten. Voornamelijk voor verkrachting.
Later nog een aantal sessies gehad bij 2 verschillende HV's, voor diverse dingen.
Ook wel moeder issues, maar vooral goed geweest in ontweken toen...
Verder nog dat we "maar" 1 kindje hebben...
Later nog een aantal sessies gehad bij 2 verschillende HV's, voor diverse dingen.
Ook wel moeder issues, maar vooral goed geweest in ontweken toen...
Verder nog dat we "maar" 1 kindje hebben...
woensdag 7 augustus 2013 om 12:40
Ow Polkadot, wat heb jij al een bak ellende meegemaakt!
Volgens mij ben jij een hele sterke vrouw, dat je dat alles hebt overleefd en er ook nog zo "goed" uit bent gekomen. Goed tussen " " omdat je er helaas geestelijk wel een flinke opdonder van hebt gekregen, maar je klinkt zeker niet manipulatief en manipulerend zoals je moeder!
Ik heb zelf geen ervaring hiermee gelukkig, maar wil je veel kracht toewensen in je verwerking hiervan.
Volgens mij ben jij een hele sterke vrouw, dat je dat alles hebt overleefd en er ook nog zo "goed" uit bent gekomen. Goed tussen " " omdat je er helaas geestelijk wel een flinke opdonder van hebt gekregen, maar je klinkt zeker niet manipulatief en manipulerend zoals je moeder!
Ik heb zelf geen ervaring hiermee gelukkig, maar wil je veel kracht toewensen in je verwerking hiervan.
