Psyche
alle pijlers
Man wilt meer
maandag 25 augustus 2014 om 00:01
Ik wil meer tijd alleen doorbrengen, dan mijn man.
We hebben al afspraken hierover gemaakt (50/50). Maar ik vind het eigenlijk nog te veel, en hij te weinig. Hij hoopt dat we in de toekomst meer tijd samen kunnen doorbrengen. Zo is hij opzoek naar een andere baan waardoor hij overdag dichter bij ons is ("dan kan je me altijd bellen als er iets is, ben ik zo bij je"). En probeert zijn werk te verzetten om tijd met kinderen door te brengen, zodat deze niet naar dagverblijf hoeven.
Man spendeert ook al zijn geld aan ons, koopt niks voor zichzelf (behalve noodzakelijke kleding), wilt ook dat zijn geld op mijn rekening wordt gestort.
Hij wil mij meer helpen met kinderen en huishouden. Wilt elke avond koken. Dwijlt elke dag de vloer ect. Kortom: hij zet zich 100:/ in voor ons gezin.
Het is mij te veel. Waardeer het erg, maar wordt er ook moe van hem constant om me heen te hebben. Het benauwd me en zorgt voor irritaties van mijn kant af.
Man is erg gevoelig over wat ik zeg of doe tegen hem. Hoe maak ik hem duidelijk, zonder hem te kwetsen, dat ik het nu 'al' wat veel vind?
We hebben al afspraken hierover gemaakt (50/50). Maar ik vind het eigenlijk nog te veel, en hij te weinig. Hij hoopt dat we in de toekomst meer tijd samen kunnen doorbrengen. Zo is hij opzoek naar een andere baan waardoor hij overdag dichter bij ons is ("dan kan je me altijd bellen als er iets is, ben ik zo bij je"). En probeert zijn werk te verzetten om tijd met kinderen door te brengen, zodat deze niet naar dagverblijf hoeven.
Man spendeert ook al zijn geld aan ons, koopt niks voor zichzelf (behalve noodzakelijke kleding), wilt ook dat zijn geld op mijn rekening wordt gestort.
Hij wil mij meer helpen met kinderen en huishouden. Wilt elke avond koken. Dwijlt elke dag de vloer ect. Kortom: hij zet zich 100:/ in voor ons gezin.
Het is mij te veel. Waardeer het erg, maar wordt er ook moe van hem constant om me heen te hebben. Het benauwd me en zorgt voor irritaties van mijn kant af.
Man is erg gevoelig over wat ik zeg of doe tegen hem. Hoe maak ik hem duidelijk, zonder hem te kwetsen, dat ik het nu 'al' wat veel vind?
maandag 25 augustus 2014 om 01:30
quote:astronauta schreef op 25 augustus 2014 @ 00:54:
[...]
Ja, man is dag en nacht van huis die 4 dagen. Hij is nu bezig ander werk te regelen, dichter bij ons, waarbij hij ook elke dag thuis is. Dat terwijl het voor mij nu goed is/ ik niet graag meer tijd samen door wil brengen. Maar hoe breng ik hem dat, zonder hem te kwetsen?
Inderdaad zou ik dolblij moeten zijn, dat maakt het ook juist zo lastig.
Verder waardeer ik al zijn zorgen.Je mist hem ook helemaal niet als hij weg is? Lijkt me nogal een teken aan de wand.
[...]
Ja, man is dag en nacht van huis die 4 dagen. Hij is nu bezig ander werk te regelen, dichter bij ons, waarbij hij ook elke dag thuis is. Dat terwijl het voor mij nu goed is/ ik niet graag meer tijd samen door wil brengen. Maar hoe breng ik hem dat, zonder hem te kwetsen?
Inderdaad zou ik dolblij moeten zijn, dat maakt het ook juist zo lastig.
Verder waardeer ik al zijn zorgen.Je mist hem ook helemaal niet als hij weg is? Lijkt me nogal een teken aan de wand.
maandag 25 augustus 2014 om 01:30
Ik vind het niet gek dat het je stoort hoor. Mijn man heeft heel lang heel internationaal gewerkt en ik moest iedere keer ook weer even wennen als ie er was.
Je hebt telkens je eigen ritme en dan opeens moet je weer rekening houden met nog iemand. Zou goed kunnen dat als hij dichterbij werkt dat eea vanzelf al veel meer in balans raakt en dat je die ergernis überhaupt niet meer hebt. Zo ging het bij ons, maar dat was voordat er kinderen kwamen, dat scheelt.
Je hebt telkens je eigen ritme en dan opeens moet je weer rekening houden met nog iemand. Zou goed kunnen dat als hij dichterbij werkt dat eea vanzelf al veel meer in balans raakt en dat je die ergernis überhaupt niet meer hebt. Zo ging het bij ons, maar dat was voordat er kinderen kwamen, dat scheelt.
maandag 25 augustus 2014 om 01:35
quote:ikeaverslaafde schreef op 25 augustus 2014 @ 01:30:
[...]
Je mist hem ook helemaal niet als hij weg is? Lijkt me nogal een teken aan de wand.
Als je man structureel een aantal dagen per week van huis is, dan vorm je je leven gewoon daaromheen en mis je hem inderdaad op een gegeven moment niet meer. Dan is het evengoed nog wel leuk als ie er een keer wel is, maar ik moest zelf altijd eerst even wennen.
Net als je kinderen naar een kdv brengen, in het begin mis je ze echt, later niet meer, dan is het normaal.
[...]
Je mist hem ook helemaal niet als hij weg is? Lijkt me nogal een teken aan de wand.
Als je man structureel een aantal dagen per week van huis is, dan vorm je je leven gewoon daaromheen en mis je hem inderdaad op een gegeven moment niet meer. Dan is het evengoed nog wel leuk als ie er een keer wel is, maar ik moest zelf altijd eerst even wennen.
Net als je kinderen naar een kdv brengen, in het begin mis je ze echt, later niet meer, dan is het normaal.
maandag 25 augustus 2014 om 02:36
Wat superlief van jouw man. Neem het niet te vanzelfsprekend, het houdt voor hem ook een keer op, houd dat in mind, als het niet echt gewaardeerd wordt..
Ondertussen snap ik best jouw behoefte aan even alleen zijn, zeker met een gezin & werk.. om bij te tanken. Kennelijk hebben jullie beetje uiteenlopende behoeften en dat geeft helemaal niet, als je zijn bereidwilligheid kan ombuigen naar dat het jou meer tijd geeft om je eigen ding te doen. Probeer er dus het voordeel van in te zien, dat hij meer tijd met zijn gezin wil doorbrengen. Blijf vooral je eigen interesses OOK doen, met vriendinnen of helemaal in je eentje te kunnen zijn.
En leg dat ook uit, en zodanig dat hij daardoor niet gekwetst voelt, oa door te beginnen hem hardop te waarderen voor wat ie allemaal doet en nog wil doen voor jullie. Maar maak tegelijkertijd ook duidelijk dat jij het soms nodig hebt om bij jezelf te kunnen zijn. Want hij begrijpt dat misschien niet, als hij zelf 4 dagen per week zonder gezin is (meestal mis je wat je niet hebt en kan je (men) dat dan gaan verheerlijken.
Leef je in hem in. Een belangrijke eigenschap in bijv Covey's boek (Zeven eigenschappen van effectief leiderschap) is: eerst de ander begrijpen en dan pas begrepen worden!
Dat boek verheldert trouwens een hoop aan hoe hij en jij in het leven staan, wat je centraal zet daarin. Voor hem is dat "gezin", dat is wel duidelijk. Wat het voor jou precies is, kan je in dat boek achter komen. En ook hoe je op 1 lijn komt, zonder je te hoeven aanpassen.
Waardeer elkaar om de verschillen, erger je niet, blijf focussen op de overeenkomsten en dat is oa het gezin, wat gemeenschappelijk belang is, he.. Dat boek is ooit geschreven voor managers, maar als gezin en als individu net zo bruikbaar, dat het inmiddels op coachingopleidingen vaste kost is!
Mensen zijn verschillend en jij en hij hebben andere situatie: jij hebt juist veel zorg gedurende die 4 dagen dat hij afwezig is, dat jij behoefte hebt aan rust en ff niet-zorgen, ff met jezelf zijn en niks "moeten". Hij mist juist dat gezinsleven op die 4 dagen, wil dichterbij zijn. Dat is alleen maar logisch.
Ik denk dat je heel blij mag zijn met zo'n gecommitte man! Maar dat bagatelliseert jouw behoefte. Probeer hier een win-win-situatie van te maken, waardoor jij meer me-time krijgt en hij betrokkener is bij het gezin. Je hoeft niet alles samen te doen om een goede band te hebben, misschien kan je hem dat duidelijk maken? Maar spreek vooral heel heel erg uit hoe blij je bent met zijn commitment en bereidheid zich in te zetten voor de verbondenheid als gezin!
En probeer dus uit te leggen wat jij nodig hebt en dat dat los staat van hoeveel je van hem en je gezin houdt.. dat dat per individu (en situatie) verschilt. En dat dat okay is, niks zegt over liefde voor elkaar of gezin, het is normaal dat je behoefte hebt een een stukje voor jezelf, een stukje eigen leven als vrouw, als individu. Je hoeft niet alles samen te doen om een happy family te zijn, voel je daar niet schuldig over oid, het is maar hoe je het brengt..
Ondertussen snap ik best jouw behoefte aan even alleen zijn, zeker met een gezin & werk.. om bij te tanken. Kennelijk hebben jullie beetje uiteenlopende behoeften en dat geeft helemaal niet, als je zijn bereidwilligheid kan ombuigen naar dat het jou meer tijd geeft om je eigen ding te doen. Probeer er dus het voordeel van in te zien, dat hij meer tijd met zijn gezin wil doorbrengen. Blijf vooral je eigen interesses OOK doen, met vriendinnen of helemaal in je eentje te kunnen zijn.
En leg dat ook uit, en zodanig dat hij daardoor niet gekwetst voelt, oa door te beginnen hem hardop te waarderen voor wat ie allemaal doet en nog wil doen voor jullie. Maar maak tegelijkertijd ook duidelijk dat jij het soms nodig hebt om bij jezelf te kunnen zijn. Want hij begrijpt dat misschien niet, als hij zelf 4 dagen per week zonder gezin is (meestal mis je wat je niet hebt en kan je (men) dat dan gaan verheerlijken.
Leef je in hem in. Een belangrijke eigenschap in bijv Covey's boek (Zeven eigenschappen van effectief leiderschap) is: eerst de ander begrijpen en dan pas begrepen worden!
Dat boek verheldert trouwens een hoop aan hoe hij en jij in het leven staan, wat je centraal zet daarin. Voor hem is dat "gezin", dat is wel duidelijk. Wat het voor jou precies is, kan je in dat boek achter komen. En ook hoe je op 1 lijn komt, zonder je te hoeven aanpassen.
Waardeer elkaar om de verschillen, erger je niet, blijf focussen op de overeenkomsten en dat is oa het gezin, wat gemeenschappelijk belang is, he.. Dat boek is ooit geschreven voor managers, maar als gezin en als individu net zo bruikbaar, dat het inmiddels op coachingopleidingen vaste kost is!
Mensen zijn verschillend en jij en hij hebben andere situatie: jij hebt juist veel zorg gedurende die 4 dagen dat hij afwezig is, dat jij behoefte hebt aan rust en ff niet-zorgen, ff met jezelf zijn en niks "moeten". Hij mist juist dat gezinsleven op die 4 dagen, wil dichterbij zijn. Dat is alleen maar logisch.
Ik denk dat je heel blij mag zijn met zo'n gecommitte man! Maar dat bagatelliseert jouw behoefte. Probeer hier een win-win-situatie van te maken, waardoor jij meer me-time krijgt en hij betrokkener is bij het gezin. Je hoeft niet alles samen te doen om een goede band te hebben, misschien kan je hem dat duidelijk maken? Maar spreek vooral heel heel erg uit hoe blij je bent met zijn commitment en bereidheid zich in te zetten voor de verbondenheid als gezin!
En probeer dus uit te leggen wat jij nodig hebt en dat dat los staat van hoeveel je van hem en je gezin houdt.. dat dat per individu (en situatie) verschilt. En dat dat okay is, niks zegt over liefde voor elkaar of gezin, het is normaal dat je behoefte hebt een een stukje voor jezelf, een stukje eigen leven als vrouw, als individu. Je hoeft niet alles samen te doen om een happy family te zijn, voel je daar niet schuldig over oid, het is maar hoe je het brengt..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 25 augustus 2014 om 02:39
quote:Vl43inder schreef op 25 augustus 2014 @ 01:35:
[...]
Als je man structureel een aantal dagen per week van huis is, dan vorm je je leven gewoon daaromheen en mis je hem inderdaad op een gegeven moment niet meer. Dan is het evengoed nog wel leuk als ie er een keer wel is, maar ik moest zelf altijd eerst even wennen.
Net als je kinderen naar een kdv brengen, in het begin mis je ze echt, later niet meer, dan is het normaal.Op die manier. Zo had ik het niet bekeken.
[...]
Als je man structureel een aantal dagen per week van huis is, dan vorm je je leven gewoon daaromheen en mis je hem inderdaad op een gegeven moment niet meer. Dan is het evengoed nog wel leuk als ie er een keer wel is, maar ik moest zelf altijd eerst even wennen.
Net als je kinderen naar een kdv brengen, in het begin mis je ze echt, later niet meer, dan is het normaal.Op die manier. Zo had ik het niet bekeken.
maandag 25 augustus 2014 om 02:57
Ik herken het ter dele.
Zelf heb ik onregelmatig werk, kan op elke dag van de week zijn, maar wel altijd avonddiensten.
Dat wil dus zeggen dat ik veel dagen door de weeks vrij ben, en iig altijd de ochtend vrij heb.
Die tijd is dus echt voor mezelf.
Ik kan me niet voorstellen om allebei van 9 tot 5 te werken en dan allebei op dezelfde momenten altijd thuis te zijn.
Nooit meer eens alleen thuis zijn, ja, een paar uurtjes hier en daar...
Ik moet er niet aan denken.
Dus in zoverre begrijp ik je helemaal.
MAAR: de momenten die wij wel bij elkaar zijn, die koester ik.
Wij zien elkaar elke dag, na mijn werk ook, iig nog eventjes. Ik zou dat niet willen missen.
Als ik eens een heel weekend vrij heb (gebeurt eens in de 6 weken) dan zorg ik dat dat weekend ook helemaal voor ons is.
Juist omdat wij op zulke verschillende tijden werken vind ik het heerlijk om tijd met hem door te brengen.
Het klinkt een beetje alsof jij eigenlijk wel klaar bent met hem, en het liefst zou willen dat hij "die man is die op zondag het vlees komt snijden".
Zelf heb ik onregelmatig werk, kan op elke dag van de week zijn, maar wel altijd avonddiensten.
Dat wil dus zeggen dat ik veel dagen door de weeks vrij ben, en iig altijd de ochtend vrij heb.
Die tijd is dus echt voor mezelf.
Ik kan me niet voorstellen om allebei van 9 tot 5 te werken en dan allebei op dezelfde momenten altijd thuis te zijn.
Nooit meer eens alleen thuis zijn, ja, een paar uurtjes hier en daar...
Ik moet er niet aan denken.
Dus in zoverre begrijp ik je helemaal.
MAAR: de momenten die wij wel bij elkaar zijn, die koester ik.
Wij zien elkaar elke dag, na mijn werk ook, iig nog eventjes. Ik zou dat niet willen missen.
Als ik eens een heel weekend vrij heb (gebeurt eens in de 6 weken) dan zorg ik dat dat weekend ook helemaal voor ons is.
Juist omdat wij op zulke verschillende tijden werken vind ik het heerlijk om tijd met hem door te brengen.
Het klinkt een beetje alsof jij eigenlijk wel klaar bent met hem, en het liefst zou willen dat hij "die man is die op zondag het vlees komt snijden".
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
maandag 25 augustus 2014 om 07:27
Ik begrijp hier echt helemaal niks van!! Hij klinkt mij juist als hartstikke lief in de oren, hij heeft alles voor jou en de kinderen over! Koesteren, die man! En als je van elkaar houdt, dan is het toch juist fijn om hem om je heen te hebben en samen dingen te doen?
Natuurlijk hoeft dat niet constant, maar je kunt toch ook zelf eens iets alleen of met vriendinnen ondernemen? En ga desnoods meer buitenshuis werken.
Ik ben meer dan 30 jaar getrouwd en nog steeds niet op mijn man uitgekeken.
Natuurlijk hoeft dat niet constant, maar je kunt toch ook zelf eens iets alleen of met vriendinnen ondernemen? En ga desnoods meer buitenshuis werken.
Ik ben meer dan 30 jaar getrouwd en nog steeds niet op mijn man uitgekeken.
maandag 25 augustus 2014 om 07:29
maandag 25 augustus 2014 om 07:34
In jouw topic bij werk en studie, waarin je stelt liever bij je kind te blijven zeg je trouwens hele andere dingen dan in dit topic.
Daar zeg je dat je je kind alleen opvoedt omdat hij vast zit en dus niet met de vader samenwoont en dat je er aan zit te denken om de bijstand in te gaan om te gaan studeren?
En nu woon je samen, werkt jouw man 4 dagen aaneengesloten?
Que?
Heb je ze nog op een rijtje?
Daar zeg je dat je je kind alleen opvoedt omdat hij vast zit en dus niet met de vader samenwoont en dat je er aan zit te denken om de bijstand in te gaan om te gaan studeren?
En nu woon je samen, werkt jouw man 4 dagen aaneengesloten?
Que?
Heb je ze nog op een rijtje?
maandag 25 augustus 2014 om 08:44
quote:lilyofthevalley schreef op 25 augustus 2014 @ 08:08:
En hij dweilt op afstand. Stuur mij zo'n exemplaar. O nee, dat hoeft niet, hij kan het op afstand. Geef hem mijn adres dan. Met één keer in de week zou ik al geholpen zijn.Haha, dit inderdaad. Elke dag koken en dweilen terwijl hij 4 dagen per week van huis is. Goeie kerel.
En hij dweilt op afstand. Stuur mij zo'n exemplaar. O nee, dat hoeft niet, hij kan het op afstand. Geef hem mijn adres dan. Met één keer in de week zou ik al geholpen zijn.Haha, dit inderdaad. Elke dag koken en dweilen terwijl hij 4 dagen per week van huis is. Goeie kerel.
maandag 25 augustus 2014 om 09:21
maandag 25 augustus 2014 om 12:10
quote:astronauta schreef op 25 augustus 2014 @ 00:54:
[...]
Ja, man is dag en nacht van huis die 4 dagen. Hij is nu bezig ander werk te regelen, dichter bij ons, waarbij hij ook elke dag thuis is. Dat terwijl het voor mij nu goed is/ ik niet graag meer tijd samen door wil brengen. Maar hoe breng ik hem dat, zonder hem te kwetsen?
Inderdaad zou ik dolblij moeten zijn, dat maakt het ook juist zo lastig.
Verder waardeer ik al zijn zorgen.
Hoe je dit brengt zonder hem te kwetsen? Niet, man, ík ben zelfs al plaatsvervangend gekwetst dat je er zo over denkt.
Hij zal zich zeker afgewezen voelen. Ik denk dat dat ook is wat je doet, je wijst hem af.
Ga eens even wat soul-searching doen, het lijkt erop dat jij niet meer echt met je hart in deze relatie zit.
Je kunt trouwens die drie dagen dat hij bij jullie is op een manier doorbrengen zonder constant op elkaars lip te zitten? Bezoek die dagen eens familie of vrienden in je up, ga lekker wandelen of sporten, even naar de markt. Maak er wat van. Als dat jou/jullie echt niet meer lukt moet je toch echt andere stappen gaan nemen.
[...]
Ja, man is dag en nacht van huis die 4 dagen. Hij is nu bezig ander werk te regelen, dichter bij ons, waarbij hij ook elke dag thuis is. Dat terwijl het voor mij nu goed is/ ik niet graag meer tijd samen door wil brengen. Maar hoe breng ik hem dat, zonder hem te kwetsen?
Inderdaad zou ik dolblij moeten zijn, dat maakt het ook juist zo lastig.
Verder waardeer ik al zijn zorgen.
Hoe je dit brengt zonder hem te kwetsen? Niet, man, ík ben zelfs al plaatsvervangend gekwetst dat je er zo over denkt.
Hij zal zich zeker afgewezen voelen. Ik denk dat dat ook is wat je doet, je wijst hem af.
Ga eens even wat soul-searching doen, het lijkt erop dat jij niet meer echt met je hart in deze relatie zit.
Je kunt trouwens die drie dagen dat hij bij jullie is op een manier doorbrengen zonder constant op elkaars lip te zitten? Bezoek die dagen eens familie of vrienden in je up, ga lekker wandelen of sporten, even naar de markt. Maak er wat van. Als dat jou/jullie echt niet meer lukt moet je toch echt andere stappen gaan nemen.
maandag 25 augustus 2014 om 16:39
Ergens begrijp ik je wel. Toen wij gingen samenwonen was het zo dat we allebei veel werkten en één van ons ook nog onregelmatig. Dat betekende dat we ook regelmatig lekker alleen thuis waren en dat wilden we ook allebei.
Toen werd ik ziek en nu lig ik dus bijna altijd thuis te zijn. Gelukkig hebben we een groot huis gekocht, heeft man zijn eigen hobbyruimte én kunnen wij hier wel over praten, want vooral die communicatie is essentieel. Hoe gaan die gesprekken nu bij jullie, TO? Ik krijg uit je posts zo maar het idee dat het vooral ergernis is dat spreekt en dat gaat niet helpen.
Het kan helpen als je vooral aangeeft waar je zelf behoefte aan hebt. Dus niet 'jij bent te veel thuis', maar 'ik heb gewoon behoefte aan me een paar uur terug te trekken op mijn eigen werkkamer en even alleen te zijn'.
Lijkt me dat zaken als minder geld jullie allebei aangaan, maar dat maakt hij weer iets als dat het hem niet uitmaakt. In hoeverre waren jullie een stel voordat er kinderen kwamen? Het lijkt nu of jullie een beetje langs elkaar heen hebben geleefd en hij nu er kinderen zijn een hecht gezin wil vormen.
Je kan iemand niet kwalijk nemen dat ie meer tijd thuis wil doorbrengen, als ik het zo lees heb je een gouden man. Maar je kunt wel kiezen hoe jij daar zelf mee om wilt gaan. Tijd voor jezelf nemen terwijl hij dweilt lijkt mij niet verkeerd.
Toen werd ik ziek en nu lig ik dus bijna altijd thuis te zijn. Gelukkig hebben we een groot huis gekocht, heeft man zijn eigen hobbyruimte én kunnen wij hier wel over praten, want vooral die communicatie is essentieel. Hoe gaan die gesprekken nu bij jullie, TO? Ik krijg uit je posts zo maar het idee dat het vooral ergernis is dat spreekt en dat gaat niet helpen.
Het kan helpen als je vooral aangeeft waar je zelf behoefte aan hebt. Dus niet 'jij bent te veel thuis', maar 'ik heb gewoon behoefte aan me een paar uur terug te trekken op mijn eigen werkkamer en even alleen te zijn'.
Lijkt me dat zaken als minder geld jullie allebei aangaan, maar dat maakt hij weer iets als dat het hem niet uitmaakt. In hoeverre waren jullie een stel voordat er kinderen kwamen? Het lijkt nu of jullie een beetje langs elkaar heen hebben geleefd en hij nu er kinderen zijn een hecht gezin wil vormen.
Je kan iemand niet kwalijk nemen dat ie meer tijd thuis wil doorbrengen, als ik het zo lees heb je een gouden man. Maar je kunt wel kiezen hoe jij daar zelf mee om wilt gaan. Tijd voor jezelf nemen terwijl hij dweilt lijkt mij niet verkeerd.
