Psyche
alle pijlers
mensen met borderline
zondag 24 maart 2013 om 11:36
Ik zag hier laatst een topic over exen van borderliners en ik wil graag een topic openen over de mensen die borderline hebben.
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.
Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.
Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.
Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.
Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.
Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.
Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
X
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.
Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.
Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.
Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.
Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.
Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.
Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
X
zondag 24 maart 2013 om 11:54
Wat is een high level bps structuur?
Zelf zou ik borderline hebben, maar ik herken er vrij weinig van. Ik weet zeker dat ik periodiek een lastige persoonlijkheid heb. Dus dat zal ik niet ontkennen. Maar er zijn een boel kenmerken waar ik volgens mij absoluut geen last van heb. Bijvoorbeeld de typische verlatingsangst herken ik niet. De zelfbeschadigende kenmerken heb ik niet. Dus in mijn ogen valt het allemaal best mee.
Zelf zou ik borderline hebben, maar ik herken er vrij weinig van. Ik weet zeker dat ik periodiek een lastige persoonlijkheid heb. Dus dat zal ik niet ontkennen. Maar er zijn een boel kenmerken waar ik volgens mij absoluut geen last van heb. Bijvoorbeeld de typische verlatingsangst herken ik niet. De zelfbeschadigende kenmerken heb ik niet. Dus in mijn ogen valt het allemaal best mee.
zondag 24 maart 2013 om 12:07
Wat goed dat een therapie gaat volgen. Ik heb ook borderline, maar durf niet aan de therapie. Terwijl ik weet dat ik nu mijn leven aan het vergooien ben op deze manier. Maar de angst (voor wat eigenlijk, geen idee) is te groot.
Wat erg dat je man de relatie niet meer ziet zitten. Wou dat ik advies kon geven, maar net als therapie durf ik ook een relatie niet aan. Ik hoop dat je wat positieve reacties krijgt waar je steun uit kan halen. Kan je dus geen advies geven, maar wil je wel even heel veel sterkte wensen.
Wat erg dat je man de relatie niet meer ziet zitten. Wou dat ik advies kon geven, maar net als therapie durf ik ook een relatie niet aan. Ik hoop dat je wat positieve reacties krijgt waar je steun uit kan halen. Kan je dus geen advies geven, maar wil je wel even heel veel sterkte wensen.
zondag 24 maart 2013 om 12:10
quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 11:36:
Ik zag hier laatst een topic over exen van borderliners en ik wil graag een topic openen over de mensen die borderline hebben.
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
X
Ik vind dat je op moet passen om jezelf in de slachtofferrol te plaatsen. Iedereen heeft wel problemen en iedereen moet daar zelf mee om leren gaan. En het gedrag wat bij borderline hoort, is vaak juist ook nog erg vervelend voor naasten, dus om daar nou juist begrip van te vragen, vind ik nogal wat.
Verder moet je je niet zo aangesproken voelen door wat er allemaal over borderliners gezegd wordt. Borderline komt nog in zoveel gradaties voor. En je bent nog altijd ook je eigen persoon he, laat je niet teveel dat label opplakken. Er zijn nog zoveel verschillen tussen mensen. De introverte borderliner bijv richt zijn agressie meer op zichzelf dan op anderen. Dus ook iets minder lastig voor anderen.
Edit: ik heb even dat andere topic een beetje gelezen. Daar wordt gezegd dat er al heel gauw geroepen wordt dat iemand in een slachtofferrol kruipt... ja, mss ben ik ook te snel met mijn oordeel hoor. Ik wil je ellende niet relativeren. Ik heb zelf trouwens ook 'trekken van borderline', m.n. last van verlatingsangst, dus ik weet ook wel een beetje hoe het is.
Ik zag hier laatst een topic over exen van borderliners en ik wil graag een topic openen over de mensen die borderline hebben.
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
X
Ik vind dat je op moet passen om jezelf in de slachtofferrol te plaatsen. Iedereen heeft wel problemen en iedereen moet daar zelf mee om leren gaan. En het gedrag wat bij borderline hoort, is vaak juist ook nog erg vervelend voor naasten, dus om daar nou juist begrip van te vragen, vind ik nogal wat.
Verder moet je je niet zo aangesproken voelen door wat er allemaal over borderliners gezegd wordt. Borderline komt nog in zoveel gradaties voor. En je bent nog altijd ook je eigen persoon he, laat je niet teveel dat label opplakken. Er zijn nog zoveel verschillen tussen mensen. De introverte borderliner bijv richt zijn agressie meer op zichzelf dan op anderen. Dus ook iets minder lastig voor anderen.
Edit: ik heb even dat andere topic een beetje gelezen. Daar wordt gezegd dat er al heel gauw geroepen wordt dat iemand in een slachtofferrol kruipt... ja, mss ben ik ook te snel met mijn oordeel hoor. Ik wil je ellende niet relativeren. Ik heb zelf trouwens ook 'trekken van borderline', m.n. last van verlatingsangst, dus ik weet ook wel een beetje hoe het is.
wat je water geeft, groeit
zondag 24 maart 2013 om 12:13
zondag 24 maart 2013 om 12:15
Ik heb het er gisteren toevallig over gehad met vrienden nav andere topic. Zij waren eigenlijk vergeten dat die diagnose ooit gesteld was bij me en vonden dat het een stuk beter ging dan eerst. Ik denk wat ik uit therapie gehaald heb is dat ik gewoon beter met mezelf op kan schieten (niet altijd overigens). Waar ik eerst meer anderen zocht om me eruit te trekken, lukt het nu aardig zelf. Soms is het een beetje eenzaam, maar anderen hebben er zo geen last van en buien gaan sneller over (juist omdat ik er niet uitvoerig met mensen over ga praten over elk klein ding dat gebeurd is). Verder merkte een vriendin van mij op dat ik opeens over mij als borderliner ging praten terwijl i natuurlijk gewoon Yellow ben. En dat ik dan wel een patient ben ofzo, maar gewoon ook mezelf. Om altijd met diagnoses in de weer te gaan, dat helpt denk ik niet, je bent toch zelf iemand.
De vooroordelen die mensen hebben, sjah, het is hard, en natuurlijk raakt het me. Maar als ik eerlijk ben heb ik in het echte leven niet zulke reacties als ik op internet soms lees. Denk dat dat ook komt door de gradaties die er nu eenmaal zijn, en als je met het 'ergste' te maken gehad hebt dan zul je dat eerder als prototype zien denk ik.
De vooroordelen die mensen hebben, sjah, het is hard, en natuurlijk raakt het me. Maar als ik eerlijk ben heb ik in het echte leven niet zulke reacties als ik op internet soms lees. Denk dat dat ook komt door de gradaties die er nu eenmaal zijn, en als je met het 'ergste' te maken gehad hebt dan zul je dat eerder als prototype zien denk ik.
zondag 24 maart 2013 om 12:20
Sterkte TO, met dit. Gelukkig is er nu iig een diagnose, dat is al heel fijn. Ik hoop dat je man inziet wat jullie samen hebben (o.a een lief zoontje) en dat je echt iets aan de borderline wil doen.quote:Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
- Jep, ik heb borderline.
- Ik volg op dit moment Verstraining.
- Onze relatie is redelijk goed, mijn vriend houdt ontzettend veel van mij.
- Ik heb niet elke dag last van de de angst om verlaten te worden. Maar als ik er last van heb, berg je dan maar. Dan word ik een heel jaloerse bitch, met wie je geen ruzie wil. Van de rest van de symptomen heb ik regelmatig last.
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
- Jep, ik heb borderline.
- Ik volg op dit moment Verstraining.
- Onze relatie is redelijk goed, mijn vriend houdt ontzettend veel van mij.
- Ik heb niet elke dag last van de de angst om verlaten te worden. Maar als ik er last van heb, berg je dan maar. Dan word ik een heel jaloerse bitch, met wie je geen ruzie wil. Van de rest van de symptomen heb ik regelmatig last.
zondag 24 maart 2013 om 12:23
Ik denk dat je niet teveel uit moet doen op een stickertje.
Ze moeten een aantal symptomen een naam geven.
Borderline wordt heel naar beschreven, en ik denk dat je daar als je de diagnose krijgt niet beter van wordt.
'
Ik vind emotieregulatiestoornis een betere en begrijpelijkere benaming van Borderline.
Je bent wie je bent, en vaak met een verleden wat je gevormt heeft. Als je dingen moet verwerken of leren anders te doen, dan is dat niets om je voor te schamen. Wat ik wel vind is dat als je een diagnose krijgt, ook alles er aan moet doen om het gemakkelijker voor jezelf en je omgeving moet maken en dat kan door middel van Therapie. Gemakkelijk is het niet om er mee te beginnen, maar beter kan het worden!
Ze moeten een aantal symptomen een naam geven.
Borderline wordt heel naar beschreven, en ik denk dat je daar als je de diagnose krijgt niet beter van wordt.
'
Ik vind emotieregulatiestoornis een betere en begrijpelijkere benaming van Borderline.
Je bent wie je bent, en vaak met een verleden wat je gevormt heeft. Als je dingen moet verwerken of leren anders te doen, dan is dat niets om je voor te schamen. Wat ik wel vind is dat als je een diagnose krijgt, ook alles er aan moet doen om het gemakkelijker voor jezelf en je omgeving moet maken en dat kan door middel van Therapie. Gemakkelijk is het niet om er mee te beginnen, maar beter kan het worden!
zondag 24 maart 2013 om 12:36
TO, hoezo nou 'wij'?
Wij doen ook ons best om met jullie om te gaan (als je dan toch in die vorm wilt praten)
Mijn oudste dochter heeft borderline en ik kan je vertellen dat er niet mee te leven is. Sterker nog, ik durf te beweren dat ze daar ook haar best niet voor doet of gedaan heeft, nog geen moment.
Ik heb haar inmiddels bijna 4 jaar niet meer gezien omdat ik daar niet mee om kan gaan.
Wij doen ook ons best om met jullie om te gaan (als je dan toch in die vorm wilt praten)
Mijn oudste dochter heeft borderline en ik kan je vertellen dat er niet mee te leven is. Sterker nog, ik durf te beweren dat ze daar ook haar best niet voor doet of gedaan heeft, nog geen moment.
Ik heb haar inmiddels bijna 4 jaar niet meer gezien omdat ik daar niet mee om kan gaan.
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 12:40
Bedankt voor de reacties!!
Ik zie mezelf nu niet meer als slachtoffer, als ik namelijk in dat gevoel blijf hangen kan ik mezelf niet veranderen.
De afgelopen 3 jaar was dit overigens wel anders.. Ik vod mezelf onwijs zielig en iedereen moest mij maar begrijpen maar gelukkig is dit nu anders.
Ik snap het heel goed van mijn man, dat is het vervelende, ik kan soms amper met mezelf door 1 deur laat staan dat de andere partij dit dan zou kunnen.
Het is wel zo dat ik hier niet voor heb gekozen, ik zou ook graag "normaal" willen zijn voor zover normaal bestaat.
Mijn man ziet het gelukkig ook wel in, hij heeft wat te verduren gehad de afgelopen jaren en dat maakt me erg verdrietig om te zien wat ik met hem heb gedaan..
De verstraining, is het wat?
Ik zit nu nog in de oriënterende fase maar op de een of andere manier spreekt de schema therapie mij heel erg aan, ook omdat ik een hele pittige jeugd heb gehad en daar bepaalde gedachten patronen aan over heb gehouden(ik ben niks waard, uiteindelijk laat iedereen mij in de steek als het te moeilijk wordt, niemand is te vertrouwen en ga zo maar door)
Er bestaan idd een hoop gradaties maar helaas behoor ik toch wel tot een van de extreme "versies".. Automutilatie, niet met geld om kunnen gaan, extreme schommelingen in emoties..
Ik zie nu wel in dat dit niet langer kan.. Ben nu bijna 26 en als ik me inzet komt het misschien nog wel goed
Nogmaals bedankt voor de lieve/verhelderende reacties!
Ik zie mezelf nu niet meer als slachtoffer, als ik namelijk in dat gevoel blijf hangen kan ik mezelf niet veranderen.
De afgelopen 3 jaar was dit overigens wel anders.. Ik vod mezelf onwijs zielig en iedereen moest mij maar begrijpen maar gelukkig is dit nu anders.
Ik snap het heel goed van mijn man, dat is het vervelende, ik kan soms amper met mezelf door 1 deur laat staan dat de andere partij dit dan zou kunnen.
Het is wel zo dat ik hier niet voor heb gekozen, ik zou ook graag "normaal" willen zijn voor zover normaal bestaat.
Mijn man ziet het gelukkig ook wel in, hij heeft wat te verduren gehad de afgelopen jaren en dat maakt me erg verdrietig om te zien wat ik met hem heb gedaan..
De verstraining, is het wat?
Ik zit nu nog in de oriënterende fase maar op de een of andere manier spreekt de schema therapie mij heel erg aan, ook omdat ik een hele pittige jeugd heb gehad en daar bepaalde gedachten patronen aan over heb gehouden(ik ben niks waard, uiteindelijk laat iedereen mij in de steek als het te moeilijk wordt, niemand is te vertrouwen en ga zo maar door)
Er bestaan idd een hoop gradaties maar helaas behoor ik toch wel tot een van de extreme "versies".. Automutilatie, niet met geld om kunnen gaan, extreme schommelingen in emoties..
Ik zie nu wel in dat dit niet langer kan.. Ben nu bijna 26 en als ik me inzet komt het misschien nog wel goed
Nogmaals bedankt voor de lieve/verhelderende reacties!
zondag 24 maart 2013 om 12:48
Ja, heel goed dat je in therapie gaat. Je bent nu idd nog vrij jong en het kan je echt helpen voor de rest van je leven. Ik zou als ik jou was dan voor schematherapie gaan. Heb ik zelf ook gevolgd en dat heeft mij echt wel goede inzichten gegeven. Dan pak je ook die negatieve overtuigingen aan.
wat je water geeft, groeit
zondag 24 maart 2013 om 12:50
quote:Vodka schreef op zondag 24 maart 2013 12:36 TO, hoezo nou 'wij'?
Wij doen ook ons best om met jullie om te gaan (als je dan toch in die vorm wilt praten)
Mijn oudste dochter heeft borderline en ik kan je vertellen dat er niet mee te leven is. Sterker nog, ik durf te beweren dat ze daar ook haar best niet voor doet of gedaan heeft, nog geen moment.
Ik heb haar inmiddels bijna 4 jaar niet meer gezien omdat ik daar niet mee om kan gaan.
Mijn excuses dat ik dit zo moet brengen maar je klinkt aardig verbitterd..
Weet je hoe moeilijk het is voor mensen met borderline om "in de steek gelaten" te worden door naaste familie en of vrienden.. Misschien dat mijn reactie ook op ervaring gebaseerd is.. Mijn moeder(zelf ook borderline) heeft mij op mn 14e uit huis gezet om dat ze het niet meer aan kon... Kom op hoor maar je doet toch alles voor je kind die met zichzelf worstelt.. Deze beslissing van mijn moeder heeft mijn verlatingsangst naar een hoogtepunt gebracht.. Dat als er maar een kleine ruzie of spanning is, ik compleet in paniek raak...
Kijk iedereen heeft zn eigen emmertje, de een is groter dan de ander maar voor je kind moet je alles over hebben.. Ook als ze een psychische stoornis hebben.. (Nu weet ik niet hoe groot jouw emmer is en wat er allemaal voor nodig is geweest om die over te doen stromen, ik spreek immers alleen uit eigen ervaring)
Wij doen ook ons best om met jullie om te gaan (als je dan toch in die vorm wilt praten)
Mijn oudste dochter heeft borderline en ik kan je vertellen dat er niet mee te leven is. Sterker nog, ik durf te beweren dat ze daar ook haar best niet voor doet of gedaan heeft, nog geen moment.
Ik heb haar inmiddels bijna 4 jaar niet meer gezien omdat ik daar niet mee om kan gaan.
Mijn excuses dat ik dit zo moet brengen maar je klinkt aardig verbitterd..
Weet je hoe moeilijk het is voor mensen met borderline om "in de steek gelaten" te worden door naaste familie en of vrienden.. Misschien dat mijn reactie ook op ervaring gebaseerd is.. Mijn moeder(zelf ook borderline) heeft mij op mn 14e uit huis gezet om dat ze het niet meer aan kon... Kom op hoor maar je doet toch alles voor je kind die met zichzelf worstelt.. Deze beslissing van mijn moeder heeft mijn verlatingsangst naar een hoogtepunt gebracht.. Dat als er maar een kleine ruzie of spanning is, ik compleet in paniek raak...
Kijk iedereen heeft zn eigen emmertje, de een is groter dan de ander maar voor je kind moet je alles over hebben.. Ook als ze een psychische stoornis hebben.. (Nu weet ik niet hoe groot jouw emmer is en wat er allemaal voor nodig is geweest om die over te doen stromen, ik spreek immers alleen uit eigen ervaring)
zondag 24 maart 2013 om 12:50
Sterkte to. Ik heb een vriendin die ook bordeline heeft. Zij is leuk grappig, creatief,...etc. Wat ik wel merk is dat ik goed mijn eigen grenzen moet bewaken. Zij maakt anderen soms onderdeel van een probleem dat zij ook zelf kan oplossen en zij neemt soms grote risico´s.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 24 maart 2013 om 12:51
Mijn zus heeft bordeline en we kunnen het meestal goed vinden maar die trekjes zijn lastig. Als ik mij niet ok voel kan ik er niet mee dealen. Vroeger voelde ik mij verantwoordelijk voor haar, nu stukken minder. Ik vind haar ook vaak wat slachtofferig. Ze doet wel haar best denk ik. Ze heeft er zelf nog het meeste last van. Vind het ook heel rot voor haar kinderen.. Dat manipuleren en egoïstische vind ik het moeilijkst. Succes met je zoektocht naar hulp.
zondag 24 maart 2013 om 12:57
quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 12:50:
[...]
Mijn excuses dat ik dit zo moet brengen maar je klinkt aardig verbitterd..
Weet je hoe moeilijk het is voor mensen met borderline om "in de steek gelaten" te worden door naaste familie en of vrienden.. Misschien dat mijn reactie ook op ervaring gebaseerd is.. Mijn moeder(zelf ook borderline) heeft mij op mn 14e uit huis gezet om dat ze het niet meer aan kon... Kom op hoor maar je doet toch alles voor je kind die met zichzelf worstelt.. Deze beslissing van mijn moeder heeft mijn verlatingsangst naar een hoogtepunt gebracht.. Dat als er maar een kleine ruzie of spanning is, ik compleet in paniek raak...
Kijk iedereen heeft zn eigen emmertje, de een is groter dan de ander maar voor je kind moet je alles over hebben.. Ook als ze een psychische stoornis hebben.. (Nu weet ik niet hoe groot jouw emmer is en wat er allemaal voor nodig is geweest om die over te doen stromen, ik spreek immers alleen uit eigen ervaring)
En toch denk ik hè dat ze niet zomaar al 4 jaar geen contact meer met haar dochter heeft.!
Besef jij eigenlijk wel hoe het is om een dochter,partner etc met een psychische stoornis te hebben?
Dan kan afstand nemen heel hard nodig zijn om er zelf niet aan onderdoor te gaan,begrip etc houd ook ergens een keer op.
[...]
Mijn excuses dat ik dit zo moet brengen maar je klinkt aardig verbitterd..
Weet je hoe moeilijk het is voor mensen met borderline om "in de steek gelaten" te worden door naaste familie en of vrienden.. Misschien dat mijn reactie ook op ervaring gebaseerd is.. Mijn moeder(zelf ook borderline) heeft mij op mn 14e uit huis gezet om dat ze het niet meer aan kon... Kom op hoor maar je doet toch alles voor je kind die met zichzelf worstelt.. Deze beslissing van mijn moeder heeft mijn verlatingsangst naar een hoogtepunt gebracht.. Dat als er maar een kleine ruzie of spanning is, ik compleet in paniek raak...
Kijk iedereen heeft zn eigen emmertje, de een is groter dan de ander maar voor je kind moet je alles over hebben.. Ook als ze een psychische stoornis hebben.. (Nu weet ik niet hoe groot jouw emmer is en wat er allemaal voor nodig is geweest om die over te doen stromen, ik spreek immers alleen uit eigen ervaring)
En toch denk ik hè dat ze niet zomaar al 4 jaar geen contact meer met haar dochter heeft.!
Besef jij eigenlijk wel hoe het is om een dochter,partner etc met een psychische stoornis te hebben?
Dan kan afstand nemen heel hard nodig zijn om er zelf niet aan onderdoor te gaan,begrip etc houd ook ergens een keer op.
zondag 24 maart 2013 om 13:04
Hier geen borderline, of in de familie, maar lijkt me moeilijk om deze diagnose te hebben. Anderen gaan anders met je om. Misschien is het handig om er niet zo mee te koop te lopen dan benaderen mensen je anders. Want of je wilt of niet mensen blijven oordelen houden. Ik heb wel mensen met borderline die ik via via ken . Schreeuwen om aandacht, keer meegemaakt dat een borderliner op een verjaardag begon te janken en krijsen waar iedereen bij was. Pff loop dan even weg!
zondag 24 maart 2013 om 13:09
quote:Vodka schreef op 24 maart 2013 @ 13:05:
Gypsygirl, grote dankjewel van mij hier!
Evt kunnen jullie loepen, het topic spijt van je kinderen (iets dergelijks)
Graag gedaan ik ben zelf moeder en ik kan me niet voorstellen dat je 'zomaar' 4 jaar geen contact met 1 van je kinderen hebt.
Daar moet een hoop aan vooraf gegaan zijn.
Gypsygirl, grote dankjewel van mij hier!
Evt kunnen jullie loepen, het topic spijt van je kinderen (iets dergelijks)
Graag gedaan ik ben zelf moeder en ik kan me niet voorstellen dat je 'zomaar' 4 jaar geen contact met 1 van je kinderen hebt.
Daar moet een hoop aan vooraf gegaan zijn.
zondag 24 maart 2013 om 13:13
quote:_indy schreef op zondag 24 maart 2013 13:04 Hier geen borderline, of in de familie, maar lijkt me moeilijk om deze diagnose te hebben. Anderen gaan anders met je om. Misschien is het handig om er niet zo mee te koop te lopen dan benaderen mensen je anders. Want of je wilt of niet mensen blijven oordelen houden. Ik heb wel mensen met borderline die ik via via ken . Schreeuwen om aandacht, keer meegemaakt dat een borderliner op een verjaardag begon te janken en krijsen waar iedereen bij was. Pff loop dan even weg!
Haha dat doe ik dan gelukkig weer niet.. Mijn moeder wee wel, op ons trouwen had ze het alleen maar over haar problemen en toen we net in ons nieuwe huis woonden hadden we een feest en was mijn moeder dronken geworden en liep keihard door de tuin allemaal dingen te roepen zoals mannen zijn niet te vetrouwen etc etc. Waar mijn schoonfamilie bij zat.. Verschrikkelijk..
Vodka ergens snap ik je ook wel hoor.. Jouw reactie had een soort spiegel effect op mij. Alsof ik mijn moeder hoorde praten.. Excuses..
Ik heb ook al een tijdje geen contact met mijn moeder simpelweg omdat zij niet wil toegeven dat ze haar leven in eigen hand heeft, altijd maar het slachtoffer spelen, stoken tussen mij en mijn man..
In dat soort gevallen is het idd het beste om jezelf te beschermen..
Misschien is het ook wel moeilijk om over deze psyche te discussiëren omdat het bijna per persoon/onderlinge relatie wel anders is..
Haha dat doe ik dan gelukkig weer niet.. Mijn moeder wee wel, op ons trouwen had ze het alleen maar over haar problemen en toen we net in ons nieuwe huis woonden hadden we een feest en was mijn moeder dronken geworden en liep keihard door de tuin allemaal dingen te roepen zoals mannen zijn niet te vetrouwen etc etc. Waar mijn schoonfamilie bij zat.. Verschrikkelijk..
Vodka ergens snap ik je ook wel hoor.. Jouw reactie had een soort spiegel effect op mij. Alsof ik mijn moeder hoorde praten.. Excuses..
Ik heb ook al een tijdje geen contact met mijn moeder simpelweg omdat zij niet wil toegeven dat ze haar leven in eigen hand heeft, altijd maar het slachtoffer spelen, stoken tussen mij en mijn man..
In dat soort gevallen is het idd het beste om jezelf te beschermen..
Misschien is het ook wel moeilijk om over deze psyche te discussiëren omdat het bijna per persoon/onderlinge relatie wel anders is..
zondag 24 maart 2013 om 13:18
quote:gypsygirl-1 schreef op 24 maart 2013 @ 12:57:
[...]
En toch denk ik hè dat ze niet zomaar al 4 jaar geen contact meer met haar dochter heeft.!
Besef jij eigenlijk wel hoe het is om een dochter,partner etc met een psychische stoornis te hebben?
Dan kan afstand nemen heel hard nodig zijn om er zelf niet aan onderdoor te gaan,begrip etc houd ook ergens een keer op.Hier heb je weer hetzelfde punt: je kan alle mensen met borderline niet op een hoop gooien. De situatie van Vodka was mss weer heel anders dan die van am_mie.
[...]
En toch denk ik hè dat ze niet zomaar al 4 jaar geen contact meer met haar dochter heeft.!
Besef jij eigenlijk wel hoe het is om een dochter,partner etc met een psychische stoornis te hebben?
Dan kan afstand nemen heel hard nodig zijn om er zelf niet aan onderdoor te gaan,begrip etc houd ook ergens een keer op.Hier heb je weer hetzelfde punt: je kan alle mensen met borderline niet op een hoop gooien. De situatie van Vodka was mss weer heel anders dan die van am_mie.
wat je water geeft, groeit
