Mensenschuw
donderdag 12 juni 2014 om 22:59
quote:Sensy12 schreef op 12 juni 2014 @ 22:49:
Ik weet niet van wie deze quote is, maar vond 'm wel treffend:
I used to walk into a room full of people and wonder if they liked me. Now I look around and wonder if I like them.
I'm there.
Vreemd genoeg gaat het volgens mij niet over zelfvertrouwen. Het gaat over contact maken.
Ik weet niet van wie deze quote is, maar vond 'm wel treffend:
I used to walk into a room full of people and wonder if they liked me. Now I look around and wonder if I like them.
I'm there.
Vreemd genoeg gaat het volgens mij niet over zelfvertrouwen. Het gaat over contact maken.
donderdag 12 juni 2014 om 23:04
Maar even ontopic: ik was ook altijd mensenschuw, dit kwam doordat ik altijd was. Gepest. Op den duur liep ik ergens in de stad, als ik ook maar iemand hoorde lachen, was ik er van overtuigd dat ze lachten om mij. Ik ben daardoor heel lang amper buiten geweest, om van uit te gaan maar te zwijgen. Wat bij mij uiteindelijk heeft geholpen, is dat ik op een sport ben gegaan wat ik leuk vond, en leuke collega's kreeg op m'n werk. In het begin was ik bij beide nog steeds een stil, angstig meisje. Maar je zult merken dat er altijd wel tenminste wel iemand is die tegen je praat, aardig is. Ik weet natuurlijk niet waardoor je mensenschuw bent geworden, maar trek de stoute schoenen aan en ga gewoon. Makkelijk gezegd ik weet het. Maar e zult er later blij mee zijn!
donderdag 12 juni 2014 om 23:29
Op den duur was ik er zo zat van dat ik niets durfde, zelfs werken eng vond, terwijl leeftijdsgenoten zo veel plezier hadden. Ik wou graag op een een sport. Dat werd spinning, want: niemand die op je let en he kunt dat niet verknallen. De eerste lessen zei ik vrijwel niks, maar op den duur begonnen mensen wel met mij te praten en had ik leuke gesprekjes. Omdat het toen zo makkelijk bleek om met mensen te kletsen, werd ik ook zekerder
donderdag 12 juni 2014 om 23:34
Ik weet niet of dit mogelijk is voor je, maar ik heb ontzettend veel gehad aan vrijwilligerswerk bij een poppodium (bar, garderobe). Ik had geen keus, ik moest wel praatjes maken met de bezoekers en met collega's als het rustig was.
Daarna in een winkel gestaan. Zelfde verhaal, gewoon geen keus, je moet wel praatjes maken met de klanten. Niet altijd makkelijk, meestal zeggen ze wel iets waar je op in kunt haken. Vooral dat vrijwilligerswerk was fijn, weinig druk. In een winkel met contract verwacht men toch iets meer van je.
Daarna in een winkel gestaan. Zelfde verhaal, gewoon geen keus, je moet wel praatjes maken met de klanten. Niet altijd makkelijk, meestal zeggen ze wel iets waar je op in kunt haken. Vooral dat vrijwilligerswerk was fijn, weinig druk. In een winkel met contract verwacht men toch iets meer van je.
donderdag 12 juni 2014 om 23:46
quote:royy schreef op 12 juni 2014 @ 23:20:
Rehtse90, hier ook gepest. En onveilige jeugd, en meer gezeik.
Ik wil niet langer afwachten, ik wil zelf initiatief nemen. De stoute schoenen aan en gaan, hoe heb je dat gedaan?
Je hebt naar mijn idee al een stap gezet door hier je vraag te stellen.
Ook ik werd gepest, onveilige jeugd en nog meer van al dat fraais. Ik heb mezelf alleen nooit gezien als mensenschuw maar als een bang-voor-de-wereld-meisje. Contact maken komt met kleine stapjes nemen. Zit je op school? Werk je? Bijbaantje? Sport o.i.d.? Heb je vrienden/kennissen? Er is veel wat je zelf kunt doen en dat is beginnen bij je realiseren dat je sowieso waardevol bent. Het maakt niet uit wat je hebt meegemaakt, je bent hier nu eenmaal en jouw recht om hier te zijn is niet minder dan het recht van een ander om hier te zijn. Je zult je verbazen hoeveel mensen in stilte lijden en doen alsof er niks aan de hand is. Je kunt zeker zonder therapie over je angst heenkomen, maar daar is een flinke dosis motivatie voor nodig. Ten eerste kun je niet om jezelf en je angsten heen, dus daar zul je eerlijk naar moeten kijken. Bang om iemand te groeten? Groet eens de buurvrouw/man hoe eng je dat ook vind. Bang om een praatje te maken met een collega/medestudent, gewoon doen. Angsten weerhouden je nergens van, alleen je geloof in die angst weerhoudt je om actie te nemen. Angst is een raar fenomeen, het is een sensatie in je lichaam, meer niet eigenlijk.
Ik ben zelf vrij sociaal ingesteld dus contact lukt me altijd prima. Maar echt gelukkig was ik nooit. Zeg maar gerust zwaar depressief, maar genoeg energie om een masker op te zetten. Ik gun je dat je het in je eentje op kunt lossen, maar je bent er niet minder om als je wel hulp zoekt en krijgt.
Rehtse90, hier ook gepest. En onveilige jeugd, en meer gezeik.
Ik wil niet langer afwachten, ik wil zelf initiatief nemen. De stoute schoenen aan en gaan, hoe heb je dat gedaan?
Je hebt naar mijn idee al een stap gezet door hier je vraag te stellen.
Ook ik werd gepest, onveilige jeugd en nog meer van al dat fraais. Ik heb mezelf alleen nooit gezien als mensenschuw maar als een bang-voor-de-wereld-meisje. Contact maken komt met kleine stapjes nemen. Zit je op school? Werk je? Bijbaantje? Sport o.i.d.? Heb je vrienden/kennissen? Er is veel wat je zelf kunt doen en dat is beginnen bij je realiseren dat je sowieso waardevol bent. Het maakt niet uit wat je hebt meegemaakt, je bent hier nu eenmaal en jouw recht om hier te zijn is niet minder dan het recht van een ander om hier te zijn. Je zult je verbazen hoeveel mensen in stilte lijden en doen alsof er niks aan de hand is. Je kunt zeker zonder therapie over je angst heenkomen, maar daar is een flinke dosis motivatie voor nodig. Ten eerste kun je niet om jezelf en je angsten heen, dus daar zul je eerlijk naar moeten kijken. Bang om iemand te groeten? Groet eens de buurvrouw/man hoe eng je dat ook vind. Bang om een praatje te maken met een collega/medestudent, gewoon doen. Angsten weerhouden je nergens van, alleen je geloof in die angst weerhoudt je om actie te nemen. Angst is een raar fenomeen, het is een sensatie in je lichaam, meer niet eigenlijk.
Ik ben zelf vrij sociaal ingesteld dus contact lukt me altijd prima. Maar echt gelukkig was ik nooit. Zeg maar gerust zwaar depressief, maar genoeg energie om een masker op te zetten. Ik gun je dat je het in je eentje op kunt lossen, maar je bent er niet minder om als je wel hulp zoekt en krijgt.
vrijdag 13 juni 2014 om 16:02
Sensy12> Mooi quote
Royy> Hangt er vanaf wat je bedoelt met "zonder therapie". Een training sociale vaardigheden zou misschien iets kunnen zijn.
( bijvoorbeeld van de vvm: www.verlegenmensen.nl )
Maar als je zoiets nog te "therapie-achtig" vindt, zou je aan de slag kunnen gaan met een boek op dat gebied en met oefeningen.
Royy> Hangt er vanaf wat je bedoelt met "zonder therapie". Een training sociale vaardigheden zou misschien iets kunnen zijn.
( bijvoorbeeld van de vvm: www.verlegenmensen.nl )
Maar als je zoiets nog te "therapie-achtig" vindt, zou je aan de slag kunnen gaan met een boek op dat gebied en met oefeningen.