Mijn euthanasie traject mogelijk triggers

Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.

Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.

Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.

Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.

Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !

Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.

S-Groot schreef: ↑

02-08-2026 19:04

Wat een eenzaamheid TO, echt heel erg naar . Misschien dat welzijnswerk nog organisaties weten die kunnen helpen bij die ingewikkelde stappen? En je buddy, heeft die geen plek waar die nog info kan vragen?


Je moet natuurlijk zelf afwegen wat je in je brief of mail aan je zoon wil schrijven maar ik denk dat het handig is om iets van uitleg over erven, aanvaarden en verwerpen erin te schrijven. Je wil namelijk aangeven dat hij ook spullen uit je huis mag dacht ik toch? Zodra hij dat doet heeft hij wel de erfenis aanvaard, dus wel fijn als hij zich daar dan van bewust is.
Stel dat er namelijk toch nog grote kosten gemaakt zijn na je overlijden dan zit die rekening ook in de erfenis.







Uiteraard. Driemaal raden wat ze daarvoor rekenen en naar wie de rekening gaat. Dat doen ze niet gratis natuurlijk. Dus geen optie voor TO, want die wil haar zoon hier helemaal niet mee belasten.

Ik ga zeker wat info in de mail zetten over consequenties van keuzes.
Dat wat hij ook kiest hij weet waarvoor hij kiest.

Dat als hij iets uit huis haalt hij daarmee de erfenis heeft aanvaard. Ook als er een bedrijf moet komen om de boel leeg te trekken dan blijft er een positief saldo over. Wat dat betreft kan hij veilig voor aanvaarden kiezen. Maar dat is praktisch ik denk dat zijn keuze,meer op emoties gebaseerd zal zijn. En dat mag !
Ik gun hem wat waardevolle spullen een bedragje wat voor een student best leuk is maar het ligt natuurlijk ingewikkelder. Ik zou zijn erfenis afwijzen begrijpen.

Ik heb jaren geleden al besloten dat als mijn vader is overleden ik geen euro van hem wil. Dit aan de sociale dienst voorgelegd want hiermee zou ik inkomsten weigeren. In dit soort gevallen kijken ze gelukkig naar de situatie. Maar ik krn ook iemand die juist elke euro wilde als soort genoegdoening. Snap ik ook prima.

Mijn prioriteit is mijn zoon . Dat hij juiste info heeft . Dat hij naast keuze uit gevoel ook weet waar hij praktisch en wettelijk voor kiest. En ja ook dan blijft het ingewikkeld voor hem! Dat kan ik niet helemaal wegnemen . En dat is ook goed want dan blijft er een keuzevrijheid voor hem.

Mijn hart breekt als ik aan hem denk en hij voor deze keuzes komt te staan. Hij is 22 dus volwassen en hij is verstandig maar hij is ook nog maar 22...


Ik heb me flink verkeken op hoe je dit goed en netjes regelt.

Baggal schreef: ↑

02-08-2026 19:36

Euthanasie is wel degelijk een doel als je klaar en moegestreden bent en daar gedurende een lange tijd zeer consistent in bent. Het hoogst haalbare is in mijn optiek dat de tijd die je hier nog rest zo dragelijk mogelijk maakt. De GGZ zou daar ook wel oog voor mogen (lees: moeten) hebben vind ik.

Ggz is waar ik consistent bent zelf enorm inconsistent.
Morgen is regiebehandelaar terug . Dan gaan ze overleggen. Heel veel overleggen.

Afgelopen week hadden ze bij de ggz zelf geen idee meer wat de bedoeling nu is..

Super voor een client in crisis.. en dan besloot meneer a voor oplossing a en dan ging psychiater b ermee akkoord , ik blij en 15 min is meneer a weer teruggefloten door meneer c die net iets hoger in de hiërarchie staat.

3 weken drama gehad, geen extra medicatie. Wel enoem veel extra paniekaanvallen en herbelevingen en ik mocht het uitzoeken .

Andere begeleiding op vakantie, dus aan mijn lot overgelaten.en dat neem ik ze zeer kwalijk. Het is niet de eerste keer. Belofte wederom niet nagekomen. Onbetrouwbaar en onveilig .

En het doel , euthanasie sta ik meer dan ooit achter maar dat doel bereiken is inmiddels echt onmenselijk zwaar. En vooral ook onnodig zwaar. Zwaarder dan het toxh al zware traject.

Sfinx schreef: ↑

02-08-2026 21:16

Wat heb je het zwaar Almostdone. Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen.

Een dingetje wel: een plek op de natuurbegraafplaats kan je ook van tevoren al kopen en als je wilt kan je ook al de precieze plek uitzoeken. Dat scheelt weer in het afhandelen van de erfenis.
Misschien wist je dat al wel hoor.

Dat weet ik maar moet ik dan voorschieten en dat is bijna 4200 euro en dat heb ik , net , niet.
Ik ga binnenkort 3 ongeveer plekken aanwijzen, een top 3 en dan komt het vast goed.

De begrafenis enzo is het probleem niet, dat is zo goed als geregeld , alleen de deur moet nog een keer opengedaan worden maar dat moet goedkomen . Verder ligt alles vast dus hoeft niemand meer wat mee.

Erfenis en huis leeg dat zijn de 2 uitdagingen. . Financieel gezien komt dat ook goed maar het moet geregeld worden door iemand of meerdere personen. En liefst regel ik dit goed en netjes maar in ergste geval... succes ermee ik ben aan mijn eeuwige rust begonnen. Maar zal wel mijn best doen om het zo goed mogelijk te organiseren . Dat past het meest bij mij.

Vandaag is mijn regiebehandelaar weer aan het werk. Ik had eerlijk gezegd wel verwacht iets te horen. Behalve dat er vanmorgen een afspraak met therapeut uit de agenda is gehaald helemaal niets. Ook niet een berichtje dat afspraak met therapeute niet doorgaat.

Het raakt me, ben erg emotioneel. Het alleen zijn breekt me op. Slapen gaat slecht. Nou ja, al mijn diagnoses spelen op en trek het niet goed meer.

Ik heb 2 uur per week vervanging van begeleider maar daar valt deze week 1 uur vanuit. Zucht.
Buddy plakt er nog een paar weken vakantie aan vast.

Ieders goed recht enzo. En geniet van je reisjes , echt. Maar pffff de uitdaging is nu wel erg groot.

Heb met moeite huishoudelijke dingen gedaan en boodschappen gedaan. Hond natuurlijk wel uitgelaten .

Het is een klaagzang, ik weet het.

Morgen iets leuks, echt jaren geleden ..
Ik ga bij een vriendin/ kennis die mij met praktische dingen wel eens helpt koffiedrinken.