Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
zondag 26 juli 2026 om 00:05
Ja, dat was het. Maar het valt denk ik in het niets bij wat jij en mensen die ook met een dergelijk traject bezig zijn doorstaan mijns inziens.Almostdone schreef: ↑25-07-2026 00:21Ik geloof direct dat het voor een naaste ook een heel intens traject is ! Begrip maar ook je eigen verdriet.
Ik heb om een aantal redenen voor euthanasie gekozen ipv suicide.
Bang dat suicide mislukt.
Anderen geen trauma bezorgen zowel hulpverkeners als naasten
Een humane manier.
Niet alleen doodgaan .
En tijd om afscheid te nemen , dingen uit te spreken . Zowel voor de ander als voor mezelf.
Het harde werk om dit voor elkaar te krijgen, maar ook de strijd die het dagelijks leven voor je moet zijn.
Het siert je om dit op deze respectvolle manier voor de mensen om je heen, en ieder die op een bepaalde manier betrokken is dit zo 'goed' mogelijk te willen doen. Echt, ik denk dat veel mensen geen idee hebben wat het je kost. Ik hoop dat de reacties op dit forum je steunen en ervoor zorgen dat je je niet alleen voelt. Ik leef in ieder geval erg met je mee.
zondag 26 juli 2026 om 12:47
Vandaag een " hoelang nog " en " ikwilnietalleenzijn" dag
Ik ben mezelf vandaag zo zat en zou een flitsscheiding aanvragen van mezelf als het kon.
Natuurlijk kun je dingen alleen ondernemen , maar ik heb daar ff zo geen zin in !
Tranen zitten hoog en op zo n dag zie ik alleen maar mensen die wel gezelschap hebben. Ik weet verstandelijk natuurlijk prima dat er veel meer mensen alleen zijn.
Nou ja , huis is weer schoon en netjes , rest van de dag maar wat tv denk ik.
Ik ben mezelf vandaag zo zat en zou een flitsscheiding aanvragen van mezelf als het kon.
Natuurlijk kun je dingen alleen ondernemen , maar ik heb daar ff zo geen zin in !
Tranen zitten hoog en op zo n dag zie ik alleen maar mensen die wel gezelschap hebben. Ik weet verstandelijk natuurlijk prima dat er veel meer mensen alleen zijn.
Nou ja , huis is weer schoon en netjes , rest van de dag maar wat tv denk ik.
zondag 26 juli 2026 om 14:21
zondag 26 juli 2026 om 14:38
Sterkte vandaag, Almostdone.
In je OP schreef je ook dat je zoveel eenzaamheid ervaart, net als nu. Zou dat nog wat voor je kunnen betekenen, als je iemand(en) zou vinden waar je contact mee kan hebben/leuke dingen mee zou kunnen doen? Je hebt het vast al geprobeerd, maar ik vroeg het me nog af. Wellicht vind je op dit forum wel verbinding met iemand, iemand om mee te kletsen? En dan niet met de veronderstelling dat het de huidige situatie verandert, maar misschien kan het wat licht of lucht geven. Maar misschien klets ik ook onzin en/of is dit een gepasseerd station, leg het dan gerust naast je neer.
In je OP schreef je ook dat je zoveel eenzaamheid ervaart, net als nu. Zou dat nog wat voor je kunnen betekenen, als je iemand(en) zou vinden waar je contact mee kan hebben/leuke dingen mee zou kunnen doen? Je hebt het vast al geprobeerd, maar ik vroeg het me nog af. Wellicht vind je op dit forum wel verbinding met iemand, iemand om mee te kletsen? En dan niet met de veronderstelling dat het de huidige situatie verandert, maar misschien kan het wat licht of lucht geven. Maar misschien klets ik ook onzin en/of is dit een gepasseerd station, leg het dan gerust naast je neer.
zondag 26 juli 2026 om 15:07
Dit is niet per se altijd waar hoor.Avocadeau schreef: ↑24-07-2026 15:29Het lijkt me vreselijk om zo afhankelijk te zijn van hoe die man je over vindt komen.
Overschat omdat je verbaal sterk bent herken ik wel. Ik hoop dat het je om dit geval helpt, dat je het in kan zetten om je pijn, hopeloosheid en uitzichtloosheid te verwoorden.
Superlief dat je je quote verwijderd hebt... Dankjeheelergwel.
Het blijft een bizar iets dat andere mensen vinden dat je maar moet blijven leven, of je zin hebt of niet.
Een medische handeling mag je altijd weigeren. Ook als dat fataal zal zijn. Je krijgt er morfine bij cadeau of wordt in slaap gehouden.
Maar als je psychische behandeling weigert of de pijn wil stillen met potentiële fatale gevolgen, dan krijg je een maatregel en mogen ze echt alles met je doen om je in leven te houden.
Vastbinden, dwangvoederen, dwangmedicatie, geen recht meer op enige privacy...
Ik vind dat zo ontzettend krom....
Dus als ik nu per ongeluk een auto ongeluk krijg, heel veel bloed verlies, en een transfusie weiger, dan is dat oke.
Maar als je na jaren narigheid klaar bent en -wat mij part ook gewoon in overleg met je geliefden- een paar pakjes paracetamol wegslikt met een paar slaappillen en een lekkere neut, dan wordt je opgesloten of je crimineel bent.
Ik kan hier echt zo woest om worden.
Waarom moet iemand leven omdat een ander dat vindt.
Het is niet dat je achteraf spijt kan hebben, want je bent er niet meer.
En ja, misschien was je toch nog beter geworden na behandeling x of gelukkig.
Maar ook dat zal je allemaal niet weten als je er al niet meer bent.
Het heeft puur met de achterblijvers te maken als je het mij vraagt. Dáár mag je geen onverstandige beslissingen van maken, of onomkeerbare, of weet ik het wat.
Waarom? We zijn met veel teveel op de wereld.
Dan willen er mensen opstappen, en mag dat niet.
Terwijl de overledene zelf er geen last van zal hebben. Die is dood.
Ik heb bv hoogrisico beleid. Bij steeds meer mensen wordt dit beleid ingezet. In principe krijg ik geen maatregel en opnames. Ook als ze het risico op suicide hoog inschatten is dat een aanvaardbaar risico.
Maar een maatregel is wel lastig. In geval van psychose of (ernstige) depressie kun je het ook als bescherming zien.
En heel eerlijk gezegd denk ik ook wel bij mensen die wekelijks een suicidepoging doen maar zelf 112 bellen of het steeds mislukt dat het ook terecht is ( zou zijn)dat ggz bescherming geeft en uitzoekt of de doodswens een echte doodswens is of meer een noodkreet om hulp.
Maar juist deze groep krijgt vaak ook hoogrisicobeleid.
Maar ook is het niet dat ze "zomaar" alles mogen. Dat gaat wel via de rechter. Maar ik denk wel dat het te vaak tot onnodig extra leed lijdt.
Ik merk dat in de ggz veel verschuift naar eigen verantwoordelijkheid en eigen regie.
zondag 26 juli 2026 om 16:30
Ik weet niet hoe het in z n algemeenheid is geregeld met de cliënten van de ggz waar ik onder val maar voor mij is er ook een hoogrisico beleid ingesteld. Wel jammer dat hier nooit met mij over gesproken. Is en ik daar op een minder fijne manier moest achterkomen.*jaline schreef: ↑26-07-2026 15:07Dit is niet per se altijd waar hoor.
Ik heb bv hoogrisico beleid. Bij steeds meer mensen wordt dit beleid ingezet. In principe krijg ik geen maatregel en opnames. Ook als ze het risico op suicide hoog inschatten is dat een aanvaardbaar risico.
Maar een maatregel is wel lastig. In geval van psychose of (ernstige) depressie kun je het ook als bescherming zien.
En heel eerlijk gezegd denk ik ook wel bij mensen die wekelijks een suicidepoging doen maar zelf 112 bellen of het steeds mislukt dat het ook terecht is ( zou zijn)dat ggz bescherming geeft en uitzoekt of de doodswens een echte doodswens is of meer een noodkreet om hulp.
Maar juist deze groep krijgt vaak ook hoogrisicobeleid.
Maar ook is het niet dat ze "zomaar" alles mogen. Dat gaat wel via de rechter. Maar ik denk wel dat het te vaak tot onnodig extra leed lijdt.
Ik merk dat in de ggz veel verschuift naar eigen verantwoordelijkheid en eigen regie.
Je moet bij " mijn" ggz wel heel ver gaan/ zijn voordat opname überhaupt een optie is.
Het slaat wel een beetje door naar mijn mening.
Een half jaar geleden zat ik zo diep dat ik euthanasie niet meer wilde afwachten maar het zelf " wilde" doen.
Ambulant begeleider laten weten ( achteraf denk ik dat het een hulp vraag was ) en die heeft bij ggz aan de bel getrokken. Ik val niet onder vaak een poging doen , deze was heel serieus .
Ik had heel veel pillen genomen, echt heel veel. Ik wilde echt niet meer wakker worden.
De crisisdienst heeft in een tijdsbestek van 3 uur 3 keer met mij gebeld en ik nam dus niet op.
Conclusie van de crisisdienst: patient neemt niet op dus het zal wel goed gaan !
Het heeft bijna iets grappigs, voor in een cabaretshow ofzo. Maar wat voelde ik mij niet gehoord en gezien !
Ik begrijp echt helemaal niks van deze logica. En vind het ook echt treurig dat het zo werkt. Een soort van des interesse straalt het wat mij betreft uit. In de 20 jaar dat ze mij hier kennen was er nog nooit een suicide poging en melding gedaan en dan de conclusie trekken dat het wel goed zal gaan met patiënt.
Ik begrijp het niet en ik wil het niet begrijpen .
Nou js , volgende dag wakker geworden en weer verder geploeterd met mijn leven.
zondag 26 juli 2026 om 19:49
Ik ben jaren bezig geweest om sociale kring wat groter te krijgen.June schreef: ↑26-07-2026 14:38Sterkte vandaag, Almostdone.
In je OP schreef je ook dat je zoveel eenzaamheid ervaart, net als nu. Zou dat nog wat voor je kunnen betekenen, als je iemand(en) zou vinden waar je contact mee kan hebben/leuke dingen mee zou kunnen doen? Je hebt het vast al geprobeerd, maar ik vroeg het me nog af. Wellicht vind je op dit forum wel verbinding met iemand, iemand om mee te kletsen? En dan niet met de veronderstelling dat het de huidige situatie verandert, maar misschien kan het wat licht of lucht geven. Maar misschien klets ik ook onzin en/of is dit een gepasseerd station, leg het dan gerust naast je neer.
Dat ik alle problemen heb die ik heb en dan ook nog waarschijnlijk over eeb paar maanden er niet meer ben maakt en niet perse gezellig en gemakkelijk .
En het gaat inmiddels om nog maar een paar maanden. Dt voelt niet oke ofzo.
En ik heb heel veel minder leuke ervaringen dus ben terughoudend.
Ik heb wel een paar contacten maar die hebben hun eigen leven. Het klinkt zo zielig maar ik sta simpelweg niet op de prioriteiten lijst van mensen. Ik ben sat kind uit de klas die nooit op feestjes gevraagd wordt. Doe je niets aan want iedereen mag uitnodigen wie hij zij wil.
Bij familie feestjes is het ingewikkeld. Ik wil mijn vader echt nooit meer zien of spreken of in 1 ruimte mee zijn. Daar heb ik hele goede redenen voor . Dat weet mijn familie maar de keuze valt tot dusver op mijn vader. Naast begrip doet het ook pijn . Dader is welkom, slachtoffer niet. Wat mij het meest pijn doet als er gezegd wordt dat ze,het niet vieren en dan via de app allemaal foto s krijgen van een feest. Helemaal als erbij staat: de hele familie aanwezig. ..
Ach , vandaag raakt het me extra, gaat wel weer over.
Ik ga weer met hond wandelen, vandaag een zielig zijn dag .
zondag 26 juli 2026 om 20:18
Bah, Almostdone, zo'n rotdag. Ik vond de vraag van June niet gek trouwens, en ik snap ook dat je terughoudend bent, maar weet dat er ongetwijfeld mensen op dit forum zitten die iets leuks met je willen doen / even een luisterend oor willen zijn / whatever het is dat je op dat moment nodig hebt.
Je bent niet alleen.
Je bent niet alleen.
zondag 26 juli 2026 om 20:21
Wat goed dat je er dan nog op uit gaat met je hond.
Ik ben het zo eens met de post over een euthanasiepil oid op recept. Het is op deze manier zo inhumaan.
Een tijd terug mijn hond in moeten laten slapen, dat was echt het beste. Dierenarts was het met me eens, dit zo ook zo voor mensen moeten kunnen.
Sterkte
Ik ben het zo eens met de post over een euthanasiepil oid op recept. Het is op deze manier zo inhumaan.
Een tijd terug mijn hond in moeten laten slapen, dat was echt het beste. Dierenarts was het met me eens, dit zo ook zo voor mensen moeten kunnen.
Sterkte
zondag 26 juli 2026 om 20:38
Lijkt me extreem pijnlijk, met je familie.
Lijkt me sowieso dat je veel tegen struggles van anderen ook aanloopt in je traject. Het is niet voor niets dat er toen een reclamecampagne was van ik meen Sire over mensen niet ontlopen als ze ongeneeslijk ziek zijn. Daar komt in jouw geval nog een berg onbegrip overheen kan ik me zo voorstellen. Ingewikkeld. En alleen, vooral alleen.
Dat zal op zo'n rukdag als deze vast harder binnenkomen, maar allemachtig, lijkt me op elke willekeurige dag gewoon ronduit k*t!
Lijkt me sowieso dat je veel tegen struggles van anderen ook aanloopt in je traject. Het is niet voor niets dat er toen een reclamecampagne was van ik meen Sire over mensen niet ontlopen als ze ongeneeslijk ziek zijn. Daar komt in jouw geval nog een berg onbegrip overheen kan ik me zo voorstellen. Ingewikkeld. En alleen, vooral alleen.
Dat zal op zo'n rukdag als deze vast harder binnenkomen, maar allemachtig, lijkt me op elke willekeurige dag gewoon ronduit k*t!
maandag 27 juli 2026 om 04:21
3:47 ..
Ik wil slapen, wel zonder nachtmerries graag. Ik wil niet meer voelen , ik wil niet meer dat mijn gedachten op high speed gaan. En maar door en door.
Nergens terecht kunnen omdat iemand anders een fout heeft gemaakt.
Steeds een planning maken wanneer ik de euthanasie kan plannen. En steeds komen daar weer wat weken en maanden bij.
Ik wil niet meer !
. Als iedereen een beetje had meegewerkt had ik nu al eeuwige rust kunnen hebben , al maanden. Nu is december de globale planning. December . .. ik ga nog 55 worden 
Ik wil geen 55 worden. Ik wil niet meer Robert ten Brink die vanaf oktober al op 2 roept dat niemand met kerst alleen mag zijn . Ik wil echt niet meer! Ik kan echt niet meer !
2,5 jaar geleden heb ik verzoek tot euthanasie aangevraagd. 2.5 jaar...
Of ik het zeker weet... ja ik weet het heel zeker !
Het is wel heel definitief hoor de euthanasie..
Ja dat is wel een beetje het idee idd.
Je kunt dus niet meer terug,
Je dacht dat ik dacht dat ik na 3 maanden in mijn graf een appje wil kunnen sturen met toch minder leuk dan ik dacht haal me er maar weer uit ?
Dat is wel erg sarcastisch Almostdone ..
Klopt het was dan ook wel een hele domme opmerking. Uiteindelijk zijn ze zelfs bij de ggz om hoor maar wat een strijd is dat geweest. Mijn regiebehandelaar stelde op een gegeven moment zelfs voor of ik niet vinden Afrika in een gemeenschap zou willen wonen.
Hou op hoor . Want jij denkt dat ik mijn problematiek daar niet heb ?
Het niets kunnen doen. Het afhankelijk zijn en maar hopen dat de second opinion psychiater groen licht geeft . Ik kan en wil niet nadenken over een afwijzing. Die optie bestaat niet.
Ik ga maar uit bed denk ik. Serie op Netflix kijken . 7 pillen en klaarwakker..
En ophoging.. dat kan niet want ggz heeft alles op pauze gezet.
Nou tot zover mijn klaagzang. Ik ben echt niet zo dapper .. ik ben op en levensmoe.
Ik wil slapen, wel zonder nachtmerries graag. Ik wil niet meer voelen , ik wil niet meer dat mijn gedachten op high speed gaan. En maar door en door.
Nergens terecht kunnen omdat iemand anders een fout heeft gemaakt.
Steeds een planning maken wanneer ik de euthanasie kan plannen. En steeds komen daar weer wat weken en maanden bij.
Ik wil niet meer !
. Als iedereen een beetje had meegewerkt had ik nu al eeuwige rust kunnen hebben , al maanden. Nu is december de globale planning. December . .. ik ga nog 55 worden Ik wil geen 55 worden. Ik wil niet meer Robert ten Brink die vanaf oktober al op 2 roept dat niemand met kerst alleen mag zijn . Ik wil echt niet meer! Ik kan echt niet meer !
2,5 jaar geleden heb ik verzoek tot euthanasie aangevraagd. 2.5 jaar...
Of ik het zeker weet... ja ik weet het heel zeker !
Het is wel heel definitief hoor de euthanasie..
Ja dat is wel een beetje het idee idd.
Je kunt dus niet meer terug,
Je dacht dat ik dacht dat ik na 3 maanden in mijn graf een appje wil kunnen sturen met toch minder leuk dan ik dacht haal me er maar weer uit ?
Dat is wel erg sarcastisch Almostdone ..
Klopt het was dan ook wel een hele domme opmerking. Uiteindelijk zijn ze zelfs bij de ggz om hoor maar wat een strijd is dat geweest. Mijn regiebehandelaar stelde op een gegeven moment zelfs voor of ik niet vinden Afrika in een gemeenschap zou willen wonen.
Hou op hoor . Want jij denkt dat ik mijn problematiek daar niet heb ?
Het niets kunnen doen. Het afhankelijk zijn en maar hopen dat de second opinion psychiater groen licht geeft . Ik kan en wil niet nadenken over een afwijzing. Die optie bestaat niet.
Ik ga maar uit bed denk ik. Serie op Netflix kijken . 7 pillen en klaarwakker..
En ophoging.. dat kan niet want ggz heeft alles op pauze gezet.
Nou tot zover mijn klaagzang. Ik ben echt niet zo dapper .. ik ben op en levensmoe.
maandag 27 juli 2026 om 07:10
Lieve Almostdone,
Dikke knuffel voor een rotnacht. Het is ook niet te overzien lang, als de koek eigenlijk al op is. Je berichtje roept in me op dat je niet ook nog de verwachtingen hoeft te dragen van hoe dapper het wel niet is, dat je voor euthanasie kiest en dat traject aangaat. Dat is misschien beetje de tendens, als iemand aangeeft euthanasie te gaan doen (op dit forum bijvoorbeeld, irl zijn de reacties wat minder positief zei je al). Maar, uiteindelijk is het doffe ellende voor je en zoek je een uitweg. En dat lijkt nog eindeloos te gaan duren gevoelsmatig. Sterkte vandaag.
(Zelfs in je donkerste uren, valt je gevatte, droge humor op. Ik heb met een glimlach sommige posts van je gelezen, ondanks het onderwerp of de zwaarte)
Dikke knuffel voor een rotnacht. Het is ook niet te overzien lang, als de koek eigenlijk al op is. Je berichtje roept in me op dat je niet ook nog de verwachtingen hoeft te dragen van hoe dapper het wel niet is, dat je voor euthanasie kiest en dat traject aangaat. Dat is misschien beetje de tendens, als iemand aangeeft euthanasie te gaan doen (op dit forum bijvoorbeeld, irl zijn de reacties wat minder positief zei je al). Maar, uiteindelijk is het doffe ellende voor je en zoek je een uitweg. En dat lijkt nog eindeloos te gaan duren gevoelsmatig. Sterkte vandaag.
(Zelfs in je donkerste uren, valt je gevatte, droge humor op. Ik heb met een glimlach sommige posts van je gelezen, ondanks het onderwerp of de zwaarte)
maandag 27 juli 2026 om 09:14
Ohhh zo herkenbaar dit. Zitten we bij dezelfde ?Almostdone schreef: ↑26-07-2026 16:30Ik weet niet hoe het in z n algemeenheid is geregeld met de cliënten van de ggz waar ik onder val maar voor mij is er ook een hoogrisico beleid ingesteld. Wel jammer dat hier nooit met mij over gesproken. Is en ik daar op een minder fijne manier moest achterkomen.
Je moet bij " mijn" ggz wel heel ver gaan/ zijn voordat opname überhaupt een optie is.
Het slaat wel een beetje door naar mijn mening.
Een half jaar geleden zat ik zo diep dat ik euthanasie niet meer wilde afwachten maar het zelf " wilde" doen.
Ambulant begeleider laten weten ( achteraf denk ik dat het een hulp vraag was ) en die heeft bij ggz aan de bel getrokken. Ik val niet onder vaak een poging doen , deze was heel serieus .
Ik had heel veel pillen genomen, echt heel veel. Ik wilde echt niet meer wakker worden.
De crisisdienst heeft in een tijdsbestek van 3 uur 3 keer met mij gebeld en ik nam dus niet op.
Conclusie van de crisisdienst: patient neemt niet op dus het zal wel goed gaan !
Het heeft bijna iets grappigs, voor in een cabaretshow ofzo. Maar wat voelde ik mij niet gehoord en gezien !
Ik begrijp echt helemaal niks van deze logica. En vind het ook echt treurig dat het zo werkt. Een soort van des interesse straalt het wat mij betreft uit. In de 20 jaar dat ze mij hier kennen was er nog nooit een suicide poging en melding gedaan en dan de conclusie trekken dat het wel goed zal gaan met patiënt.
Ik begrijp het niet en ik wil het niet begrijpen .
Nou js , volgende dag wakker geworden en weer verder geploeterd met mijn leven.
Bjj mij is dat beleid ook niet iom mij gegaan en idd ook niet eens aan mij verteld. Ik kwam er ook " bij toeval" achter.
Die desinteresse voel ik ook
Een zeer ver doorgevoerd eigen regie principe. Als je echt om hulp vraagt reageren ze vaak niet eens.( ze reageren wel maar meer als in:" fijn weekend" dan je hulpvraag te horen
Overigens heb ik ook geen geschiedenis van veel pogingen en opnames wil ik in principe zelf niet omdat ik niet kan voldoen aan de regels daat. Dus joost mag weten waarom dit beleid er is voor mij.
Wat ontzettend naar hoe ze op jouw hulpvraag hebben gereageerd toen. En wat een rare conclusie dat het wel goed zal gaan omdat je niet opneemt! Ik snap dat je je niet gezien voelde! Je werd ook niet gezien! Wat erg..
Bij mijn euthanasieaanvraag heeft de psychiater van toen onzin info gestuurd naar EE. Gewoon knip en plak werk uit meer dan10 jaar oude verslagen vanuit een andere instellingen. Met diagnoses die allang als fout vastgesteld waren. En ook zeer slecht opgesteld. Bv eerst ernstige depressie en 2 zinnen later milde depressie. Dat ze dat bij EE ook accepteren. En het ergste: het hele woord depressie heeft nog nooit bij deze instelling waar ik ook al 10 jaar zit in het bhp gestaan. En nog erger: EE heeft het toen( ik had al gesprekken met mn team) niet verder kunnen oppakken ( en voor nu afgewezen) omdat ik te weinig behandeling voor depressie zou hebben gehad. Ik heb dus geen eens een depressie. En toen ik dit( tot vandaag aan toe) aangaf bij mn behandelaren is er niemand die dit serieus neemt.( vinden ze zelf wel) ik wil dan gewoon dat iemand mij serieus neemt en dit herstelt bij EE. Maar dat zit er niet in.
Ik heb nu wel individuele behandelaren die me wel serieus nemen en die ik vertrouw.( maar op instelingsniveau blijft het lastig) en ik heb ook serieus dingen meegemaakt daar die geschik zijn voor het tuchtrecht.
Heb jij dat destijds wel goed kunnen bespreken nog? Waarom er zo is gehandeld en hoe jij het hebt gevoeld?
Heb je nu wel steun aan ggz? ( ik heb niet álles kunnen lezen)
maandag 27 juli 2026 om 09:22
High Five! Hier ook maar eruit gegaan.
Zo klote als je maar geen rust vindt, zelfs ondanks pillen.
Met je familie meer dan pijnlijk. Wat ontzettend verdrietig en een ontkenning van jouw leed en slachtofferschap.
Ze maken van jou een 'moeilijk iemand' en ontschuldigen de dader. Wat ontzettend heftig en schrijnend!
En dan fotos en teksten als 'met de hele familie' zijn helemaal alsof je totaal ontkent wordt en niet bestaat. Zo pijnlijk en verdrietig....
Hier helaas gewoon op de ic beland, daar een maatregel gekregen.... Dus blijkbaar werkt het hier nog anders.
Wekelijks een poging vind ik trouwens een serieus probleem, dan heb je veel hulp nodig, maar wiln je niet overtuigend dood. Dan heb je een ander probleem.
Wat nog steeds klote en naar is enzo, maar waar ander beleid op moet.
Ik had je stukje over mildheid trouwens gelezen hoor almost done. Ik kon er alleen niets op zeggen. Onderdeel van mijn eigen struggle dat ik er zo naar kijk en andere visies moeilijk vindt.
Sterkte, ik hoop dat het lukt om de dag door te komen.
Hier veel herbelevingen en moeilijk bij blijven door slaap gebrek, maar mijn doel is een legpuzzel afmaken, in de tuin werken, boodschappen doen.
Zo klote als je maar geen rust vindt, zelfs ondanks pillen.
Met je familie meer dan pijnlijk. Wat ontzettend verdrietig en een ontkenning van jouw leed en slachtofferschap.
Ze maken van jou een 'moeilijk iemand' en ontschuldigen de dader. Wat ontzettend heftig en schrijnend!
En dan fotos en teksten als 'met de hele familie' zijn helemaal alsof je totaal ontkent wordt en niet bestaat. Zo pijnlijk en verdrietig....
Hier helaas gewoon op de ic beland, daar een maatregel gekregen.... Dus blijkbaar werkt het hier nog anders.
Wekelijks een poging vind ik trouwens een serieus probleem, dan heb je veel hulp nodig, maar wiln je niet overtuigend dood. Dan heb je een ander probleem.
Wat nog steeds klote en naar is enzo, maar waar ander beleid op moet.
Ik had je stukje over mildheid trouwens gelezen hoor almost done. Ik kon er alleen niets op zeggen. Onderdeel van mijn eigen struggle dat ik er zo naar kijk en andere visies moeilijk vindt.
Sterkte, ik hoop dat het lukt om de dag door te komen.
Hier veel herbelevingen en moeilijk bij blijven door slaap gebrek, maar mijn doel is een legpuzzel afmaken, in de tuin werken, boodschappen doen.
maandag 27 juli 2026 om 09:46
Hai*jaline schreef: ↑27-07-2026 09:14Ohhh zo herkenbaar dit. Zitten we bij dezelfde ?
Bjj mij is dat beleid ook niet iom mij gegaan en idd ook niet eens aan mij verteld. Ik kwam er ook " bij toeval" achter.
Die desinteresse voel ik ook
Een zeer ver doorgevoerd eigen regie principe. Als je echt om hulp vraagt reageren ze vaak niet eens.( ze reageren wel maar meer als in:" fijn weekend" dan je hulpvraag te horen
Overigens heb ik ook geen geschiedenis van veel pogingen en opnames wil ik in principe zelf niet omdat ik niet kan voldoen aan de regels daat. Dus joost mag weten waarom dit beleid er is voor mij.
Wat ontzettend naar hoe ze op jouw hulpvraag hebben gereageerd toen. En wat een rare conclusie dat het wel goed zal gaan omdat je niet opneemt! Ik snap dat je je niet gezien voelde! Je werd ook niet gezien! Wat erg..
Bij mijn euthanasieaanvraag heeft de psychiater van toen onzin info gestuurd naar EE. Gewoon knip en plak werk uit meer dan10 jaar oude verslagen vanuit een andere instellingen. Met diagnoses die allang als fout vastgesteld waren. En ook zeer slecht opgesteld. Bv eerst ernstige depressie en 2 zinnen later milde depressie. Dat ze dat bij EE ook accepteren. En het ergste: het hele woord depressie heeft nog nooit bij deze instelling waar ik ook al 10 jaar zit in het bhp gestaan. En nog erger: EE heeft het toen( ik had al gesprekken met mn team) niet verder kunnen oppakken ( en voor nu afgewezen) omdat ik te weinig behandeling voor depressie zou hebben gehad. Ik heb dus geen eens een depressie. En toen ik dit( tot vandaag aan toe) aangaf bij mn behandelaren is er niemand die dit serieus neemt.( vinden ze zelf wel) ik wil dan gewoon dat iemand mij serieus neemt en dit herstelt bij EE. Maar dat zit er niet in.
Ik heb nu wel individuele behandelaren die me wel serieus nemen en die ik vertrouw.( maar op instelingsniveau blijft het lastig) en ik heb ook serieus dingen meegemaakt daar die geschik zijn voor het tuchtrecht.
Heb jij dat destijds wel goed kunnen bespreken nog? Waarom er zo is gehandeld en hoe jij het hebt gevoeld?
Heb je nu wel steun aan ggz? ( ik heb niet álles kunnen lezen)
Voor mij zit er gevoelsmatig ook verschil tussen foutjes als in iets vergeten te doen . Die kan ik voor een keer prima hebben . Of keuzes en die dan ernstig in het nadeel zijn van client. De laatste zit ik nu midden in en voor mij is het klaar wat ggz betreft.
De onwil om fouten te herstellen herken ik ook ruimschoots. Dan lijkt het en ik geloof ook dat het zo is dat ego gaat meespelen en hoe meer hogerop de fout gemaakt is hoe minder kans op herstel.
Jouw verhaal is daar een voorbeeld van. En als client sta je 3-0 achter want iiets van een client aannemen als waarheid dat is nog wel een dingetje.
Bij mij is er een aantal jaren geleden ook iets flink fout gegaan . Toen klacht ingediend en directeur heeft mij gelijk gegeven . Na veel gedoe en volgende stap was tuchtraad geworden en daar had de ggz echt geen schijn van kans. Maar de ontslagbrief rectificeren dat heeft nogal wat moeite gekost .
Tot 2 weken geleden had ik een team bij ggz om mij heen wat werkte. Toen had mijn regiebehandelaar, weer, vergeten wat te regelen en toen ik daarover aan de bel trok. Heel netjes met de vraag waar ik nu moest zijn is de geneesheer directeur, die toevallig dienst had met mijn vraag aan de haal gegaan. Eerder in topic staat het wel . Inmiddels heeft het echt hele bizarre wending genomen. Begeleider op vakantie en ik sta er alleen voor. Geen zorg.
Over de klacht kunnen praten... mwah. Therapeute en regiebehandelaar zijn dan toch ook in dienst van ggz en zullen noiit zeggen dat een collega fout zat.
Verder dan een " wat vervelend dat je dat zo hebt ervaren " komen ze dan niet.
maandag 27 juli 2026 om 10:41
Ik lees je, TO, wat ontzettend moeilijk en eenzaam. Deze zomer- en vakantieperiode maakt het er ook niet beter op. Praktisch, maar misschien ook wel omdat het extra eenzaam kan voelen. Dat had ik in de vakantieperiode wel, destijds. Dan zwierf ik buiten maar wat rond.
Ik ben uiteindelijk ergens (vrijwillig) opgenomen geweest en daar had ik de "afspraak" dat ik geen suïcide zou plegen. Begrijpelijke randvoorwaarde voor behandeling, maar ik kon het niet laten om te vragen of ik mijn strafwerk dan per air mail zou moeten verzenden
Ik ben uiteindelijk ergens (vrijwillig) opgenomen geweest en daar had ik de "afspraak" dat ik geen suïcide zou plegen. Begrijpelijke randvoorwaarde voor behandeling, maar ik kon het niet laten om te vragen of ik mijn strafwerk dan per air mail zou moeten verzenden
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
maandag 27 juli 2026 om 11:14
Exact dezelfde reactie had ik ook... wat wil je doen dancanis-felis schreef: ↑27-07-2026 10:41Ik lees je, TO, wat ontzettend moeilijk en eenzaam. Deze zomer- en vakantieperiode maakt het er ook niet beter op. Praktisch, maar misschien ook wel omdat het extra eenzaam kan voelen. Dat had ik in de vakantieperiode wel, destijds. Dan zwierf ik buiten maar wat rond.
Ik ben uiteindelijk ergens (vrijwillig) opgenomen geweest en daar had ik de "afspraak" dat ik geen suïcide zou plegen. Begrijpelijke randvoorwaarde voor behandeling, maar ik kon het niet laten om te vragen of ik mijn strafwerk dan per air mail zou moeten verzenden
Sowieso een achterlijke afspraak. En heel ouderwets en ik vind het daarom ook niet een begrijpelijke.
Net zo stom als je moet eerst nog 1.5 jaar wachten op behandeling maar we willen wel dat je stabiel aan de behandeling begint. Wtf.. als ik stabiel was...
maandag 27 juli 2026 om 18:00
Ja, bijzonder, en herkenbaar. Al is mijn ervaring inmiddels alweer bijna dertig jaar geleden.Almostdone schreef: ↑27-07-2026 11:14Exact dezelfde reactie had ik ook... wat wil je doen dan
Sowieso een achterlijke afspraak. En heel ouderwets en ik vind het daarom ook niet een begrijpelijke.
Net zo stom als je moet eerst nog 1.5 jaar wachten op behandeling maar we willen wel dat je stabiel aan de behandeling begint. Wtf.. als ik stabiel was...
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
maandag 27 juli 2026 om 19:21
Vandaag een nare bizarre dag.
Uitgeput dus weinig weerstand tegen herbelevingen. Contact met de ggz, zij namen Contact op. Het beleid is inmiddels voor werkelijk iedereen volkomen onduidelijk. Veel mensen op vakantie dus blijft chaos. Toen kwam de medicatie ook nog eens niet, nog meer paniek, misselijk,
Uiteindelijk nog weer contact met crisisdienst. Die stelde voor met dienstdoende psychiater te overleggen om medicatie voor te schrijven voor 2 dagen zodat ik iig kan slapen.
Ondertussen bracht apotheek medicatie alsnog. Plan met crisisdienst, psychiater had voor 2 dagen wat extra Quatiapine voor geschreven.
Ik iets rustiger, wel inmiddels ook letterlijk ziek van alles.
Weer telefoon van crisisdienst. Geneesheer directeur heeft het verboden. Ik moet het overdag met mijn eigen psychiater regelen. Uhhh ja maar die is op vakantie en er is geen vervanging geregeld. Dat hoort wel zo te zijn maar voor mij staat " alles" on hold.
Bij alles denk ik aan alles. Dat blijkt niet zo te zijn maar wat dan wel onder alles valt weet niemand .
Ik trek dit zo niet. Al 14 dagen complete chaos. En niemand weet hoe wat en waarom. En ik..
Ik mag het zelf grotendeels uitzoeken. Crisisdienst is verder behulpzaam maar kunnen weinig.
Ik trek het echt niet meer. Vaste begeleider is 3 weken op vakantie. Er is iets van vervanging maar die kent mijn dossier niet .
Ik ben bang, echt bang. Het alleen zijn is altijd wel een dingetje maar nu hulpverlening in chaos is en de andere op vakantie is ben ik wel heel erg aan mezelf overgeleverd.
Dat in combinatie dat het euthanasie erg lang duurt..
Het is echt crisis. Dit gun ik echt niemand.
Ik mis mijn zoon ook ineens extreem, soort wanhoop missen . Uiteraard mis ik hem elke dag nu alleen heftiger, zijn naam uitschreeuwen.
En dan lees je dit en denk je misschien, " wat moet ik met deze info ?".
Wat je wil.
Uitgeput dus weinig weerstand tegen herbelevingen. Contact met de ggz, zij namen Contact op. Het beleid is inmiddels voor werkelijk iedereen volkomen onduidelijk. Veel mensen op vakantie dus blijft chaos. Toen kwam de medicatie ook nog eens niet, nog meer paniek, misselijk,
Uiteindelijk nog weer contact met crisisdienst. Die stelde voor met dienstdoende psychiater te overleggen om medicatie voor te schrijven voor 2 dagen zodat ik iig kan slapen.
Ondertussen bracht apotheek medicatie alsnog. Plan met crisisdienst, psychiater had voor 2 dagen wat extra Quatiapine voor geschreven.
Ik iets rustiger, wel inmiddels ook letterlijk ziek van alles.
Weer telefoon van crisisdienst. Geneesheer directeur heeft het verboden. Ik moet het overdag met mijn eigen psychiater regelen. Uhhh ja maar die is op vakantie en er is geen vervanging geregeld. Dat hoort wel zo te zijn maar voor mij staat " alles" on hold.
Bij alles denk ik aan alles. Dat blijkt niet zo te zijn maar wat dan wel onder alles valt weet niemand .
Ik trek dit zo niet. Al 14 dagen complete chaos. En niemand weet hoe wat en waarom. En ik..
Ik mag het zelf grotendeels uitzoeken. Crisisdienst is verder behulpzaam maar kunnen weinig.
Ik trek het echt niet meer. Vaste begeleider is 3 weken op vakantie. Er is iets van vervanging maar die kent mijn dossier niet .
Ik ben bang, echt bang. Het alleen zijn is altijd wel een dingetje maar nu hulpverlening in chaos is en de andere op vakantie is ben ik wel heel erg aan mezelf overgeleverd.
Dat in combinatie dat het euthanasie erg lang duurt..
Het is echt crisis. Dit gun ik echt niemand.
Ik mis mijn zoon ook ineens extreem, soort wanhoop missen . Uiteraard mis ik hem elke dag nu alleen heftiger, zijn naam uitschreeuwen.
En dan lees je dit en denk je misschien, " wat moet ik met deze info ?".
Wat je wil.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in