Mijn geschiedenisleraar

Hee, ik heb superlang nagedacht of k dit zou doen, maar uiteindelijk heb k besloten om t toch te vertellen aan jullie. Sinds ik op mijn nieuwe school zit, ben k al heel goed met een leraar. Een paar maanden later helpt hij me met dingen die ik niet snapte, praatte altijd met me als me iets dwarszit. Snel had k veel vrienden en vriendinnen. Maar de meeste meiden die me een beetje snappen als ze net op een nieuwe school zitten is t toch fijn om hulp te krijgen van iemand. Maar t werd toch op een gegeven moment te veel voor mij. En ik besefte dat t toch wel een beetje te ver ging. Als k les van hem had, lette hij heel vaak op me. Of als mijn telefoon per ongeluk afging, pakte hij hem af en zei hij dat k hem aan t einde van de dag bij hem moest ophalen, wat ik heel raar vond want normaal moet je je telefoon bij de directeur ophalen. Toen k klaar was met mijn laatste uur wachtte hij op mij in zijn lokaal. Hij vroeg of k even wou zitten(wat k geen probleem vond) hij besprak dingen met me zoals hoe is het op school, of k t naar me zin had etc. K zei dat alles op dit moment goed was en of k mijn telefoon terug mocht krijgen. Hij pakte mn telefoon uit zijn la, liep naar me toe en ging op zn bureau voor me zitten. (Ik zat voor zijn bureau) en hij stopte mn telefoon in mn hand en vroeg of ik mocht gaan. Hij vroeg of ik haast had omdat k snel weg wou gaan. K zei dat k veel toetsen had en ik wou nog leren thuis. Hij zei dat hij trots op me was dat k me zo goed " inzet " en als er wat is dat k altijd bij hem terecht kon. K zei dat k t fijn vond dat k met hem kan praten af en toe. Toen we oogcontact hadden, knipoogde hij naar me en zei dat k mocht gaan. Toen k thuis was snapte k niet waarom hij me een knipoog gaf, maar k dacht gewoon dat hij trots op me was omdat hij dat zei. Twee weken later gingen we op kamp met klas 4( ik ben geslaagd trouwens) Dat was voor mij de zwaarste week in mijn leven!

toen begon t allemaal echt. Hij moest mij altijd hebben. Ik moest hem helpen met dingen terwijl hij t ook aan zn collega's kon vragen. We gingen in totaal met 8 docenten op kamp. En elke avond van 18.00 tot 20.00 gingen we buitenspellen doen. En hij was de enige die elke keer " thuis" bleef om de boel in de gaten te houden. Maar op een avond was k echt zo moe ( vanwege de pfeiffer) en mocht in mn kamer blijven van mn mentrix en proberen die twee uur te slapen terwijl hun buitenspellen speelden. En waar wij verbleven, had een groot bos. (Voor de activiteiten) en t was niet zo dat je binnen 5 min weer terug kon zijn bij t "huis" waar we verbleven. Je was wel een tijdje onderweg . Toen k zei tegen mn leraar dat k moe en zou slapen, vroeg hij of k een thee wou. K vond t geen probleem dus k zei ja. Hij zei dat hij t kwam brengen als t klaar was. Evenlater kwam hij binnen met de thee ( k stond verstelt dat hij mn kamernummer wist, ik deelde mn kamer met een vriendin) maar in ieder geval k lag in bed en hij kwam naast me op bed zitten. Terwijl k mn thee opdronk, begon hij me complimentjes te geven dat k mooie ogen had, een mooi lichaam. En dat vond k alweer een beetje te ver gaan. Nadat k mn thee had opgedronken zei k dat k liever wou slapen. Hij pakte de mok uit mn handen en leunde voorover mij en zette t op de grond, toen k hem aankeek en vroeg waarom hij dat deed. Begon hij me te zoenen. K duwde hem van me af en zei dat hij t graag wilt en dat t geen probleem was. K zei dat k t niet wou en hij zei dat k normaal moest doen en mee moest werken. En weer zoende hij me. K schreeuwde zo hard mogelijk, maar zoals k al zei waar de activiteiten plaatsvonden, was niet zo dichtbij. Hij trok mn broek en zn broek uit. K probeerde alles wat k kon, maar hij was te sterk. Hij zette zijn handen en vingers in mn handen en drukte mn handen in mn kussen zodat k niks meer kon doen. K probeerde hem te schoppen met mn benen, maar na een tijdje gaf k de moed op. K huilde zo hard, k voelde me machteloos tegenover hem. Hij deed t heel ruw. ( ik was nog maagd) ondertussen trok hij mn bovenkant uit en begon hij me in mn nek te zoenen en vieze dingen in mn oor te fluisteren. Hij zei dat moest doen alsof k t lekker zou vinden. Maar k ging kapot van de pijn. Hij was een dikke uur bezig met mij te verkrachten. Toen hij klaar was

Dreigde hij me dat k het aan niemand moest vertellen anders zou dit vaker gebeuren. K wou er niet aan denken dat t nog een keer gebeurde. Toen de docenten en leerlingen terug kwamen, deed hij alsof er niks was gebeurt. En k deed alsof k sliep, want als ze me zagen , wisten ze 100% zeker dat er iets ergs was gebeurd. T vreet me op van binnen. Ik heb het niemand vertelt. Niemand merkte iets omdat k deed alsof k blij was en deed "gezellig" mee met de anderen. Hij was 24 en k ben nu 17 ( t is ongeveer 3 maanden geleden dat t is gebeurd) en elke dag ga k er kapot van. Hij viel me vaak lastig en zei dat hij me mist , maar sinds k geslaagd ben, zie k hem nauwelijks. K doe alsof k hem niet ken als k hem zie. Ik heb t gevoel dat t mijn schuld is dat k t eerder moest inzien dat t de verkeerde kant opging. En als meiden dit lezen, en als ze misschien ook verkracht/betast/lastig gevallen worden door iemand . AUB PRAAT EROVER. Want het maakt je kapot van binnen. Dankjewel dat je dit wilde lezen en k zou t fijn vinden als je een berichtje achterliet !!

.