Psyche
alle pijlers
Mijn hoofd is vol.
vrijdag 26 september 2014 om 11:57
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen en of ik dit wel onder de goede pijler plaats, maar mijn hoofd is voornamelijk het probleem, dus laat ik daar maar even mee beginnen.
De laatste 3 jaren zijn erg druk geweest. Wel voornamelijk leuke dingen, maar ontzettend druk. ik ga eigenlijk al 3 jaar lang op en neer met mijn gevoel. Er zijn weken dat ik me goed voel en tijden dat ik min of meer het gevoel heb dat ik gek word. Dat laatste komt steeds vaker en langer voor en ik heb nooit een 'leeg hoofd' (al vraag ik me af of dat uberhaupt mogelijk is, maar volgens mijn man wel ). Ik slaap slecht, voel me vaak zenuwachtig (alsof ik naar de tandarts moet), pieker veel en uiteraard is mijn man de zondebok als ik weer eens niet lekker in mijn vel zit. Op mijn werk voel ik me ook verre van gelukkig terwijl ik best een leuke baan heb en over mijn collega's heb ik ook niets te klagen. Daarnaast ben ik vaak moe, te moe om nog iets leuks te (willen) ondernemen met mijn man en zit ik het liefst op de bank. Ik heb geen zin in afspraken met vrienden en/of vriendinnen, en nieuws kijk ik bijna niet meer, omdat al die ellende me veel te veel wordt en ik dan weer dagen kan janken. In de weekenden is het vaak wel beter dan door de week.
Maar nu; we hebben een kinderwens, en hebben afgesproken dat we hier pas gehoor aan geven wanneer ik het in mijn hoofd allemaal weer een beetje op een rijtje heb. Ik zie het niet zitten om ook dat er nog bij te hebben terwijl ik nu al genoeg aan mezelf heb.
Ik schaam me voor mijn klachten omdat ik nog vrij jong ben, ik heb het er ook niet graag over. Mijn man weet er van en en aantal collega's weten dat ik niet lekker in mijn vel zit.
Ik wil het even van me afschrijven en ik vroeg me af of er mensen zijn die mijn klachen herkennen en wat zij hier mee gedaan hebben. Ik schaam me er voor, omdat ik nog vrij jong ben en ik naar mijn eigen idee op deze leeftijd dit niet 'hoor' te hebben.
De laatste 3 jaren zijn erg druk geweest. Wel voornamelijk leuke dingen, maar ontzettend druk. ik ga eigenlijk al 3 jaar lang op en neer met mijn gevoel. Er zijn weken dat ik me goed voel en tijden dat ik min of meer het gevoel heb dat ik gek word. Dat laatste komt steeds vaker en langer voor en ik heb nooit een 'leeg hoofd' (al vraag ik me af of dat uberhaupt mogelijk is, maar volgens mijn man wel ). Ik slaap slecht, voel me vaak zenuwachtig (alsof ik naar de tandarts moet), pieker veel en uiteraard is mijn man de zondebok als ik weer eens niet lekker in mijn vel zit. Op mijn werk voel ik me ook verre van gelukkig terwijl ik best een leuke baan heb en over mijn collega's heb ik ook niets te klagen. Daarnaast ben ik vaak moe, te moe om nog iets leuks te (willen) ondernemen met mijn man en zit ik het liefst op de bank. Ik heb geen zin in afspraken met vrienden en/of vriendinnen, en nieuws kijk ik bijna niet meer, omdat al die ellende me veel te veel wordt en ik dan weer dagen kan janken. In de weekenden is het vaak wel beter dan door de week.
Maar nu; we hebben een kinderwens, en hebben afgesproken dat we hier pas gehoor aan geven wanneer ik het in mijn hoofd allemaal weer een beetje op een rijtje heb. Ik zie het niet zitten om ook dat er nog bij te hebben terwijl ik nu al genoeg aan mezelf heb.
Ik schaam me voor mijn klachten omdat ik nog vrij jong ben, ik heb het er ook niet graag over. Mijn man weet er van en en aantal collega's weten dat ik niet lekker in mijn vel zit.
Ik wil het even van me afschrijven en ik vroeg me af of er mensen zijn die mijn klachen herkennen en wat zij hier mee gedaan hebben. Ik schaam me er voor, omdat ik nog vrij jong ben en ik naar mijn eigen idee op deze leeftijd dit niet 'hoor' te hebben.
vrijdag 26 september 2014 om 12:01
Ik herken het wel, maar bij mij wist ik wel de oorzaak.
Ik ben alles maar gewoon gaan doen. Klinkt heel simpel en achteraf gezegd is dat het ook. Ik ben wat aan die extra kilo's gaan doen: sporten. Ik heb mijzelf positiever opgesteld op werk en had het meteen meer naar mijn zin. Ik heb afspraken gemaakt met vrienden en kwam weer de deur uit.
Ik ben weer begonnen met goed schoonmaken, het hele huishouden goed bijhouden en het gaat nu zoveel sneller en makkelijker.
Gewoon doen dus. Maar dat hielp bij mij, ik kan natuurlijk niet weten of het bij jou zal helpen.
Ik zat gewoon een beetje in een dip door wat minder leuke dingen die er waren gebeurd. Dan is het daarna zaak om alles weer op te maken en omhoog te krabbelen uit die dip.
Ik ben alles maar gewoon gaan doen. Klinkt heel simpel en achteraf gezegd is dat het ook. Ik ben wat aan die extra kilo's gaan doen: sporten. Ik heb mijzelf positiever opgesteld op werk en had het meteen meer naar mijn zin. Ik heb afspraken gemaakt met vrienden en kwam weer de deur uit.
Ik ben weer begonnen met goed schoonmaken, het hele huishouden goed bijhouden en het gaat nu zoveel sneller en makkelijker.
Gewoon doen dus. Maar dat hielp bij mij, ik kan natuurlijk niet weten of het bij jou zal helpen.
Ik zat gewoon een beetje in een dip door wat minder leuke dingen die er waren gebeurd. Dan is het daarna zaak om alles weer op te maken en omhoog te krabbelen uit die dip.
vrijdag 26 september 2014 om 12:06
Pieker je over dingen waarop je invloed hebt of niet? Soms moet je dingen gewoon leren los te laten, al is dat heel makkelijk gezegd. Ik lees niet echt dat je iets doet om je hoofd weer leeg te maken (dat is denk ik het probleem, of niet? 
)
Wat kan helpen:
- Schrijf het op. Niet alleen het probleem maar ook de oplossingen. Als er geen oplossingen zijn is het het niet waard om over te piekeren. Bovendien helpt het om vanaf een afstand je probleem te bekijken.
- Praat erover. Laat het niet uren door je hoofd malen maar ventileer het. Uiteraard op een beetje een normale manier. Afreageren is niet hetzelfde als gewoon je verhaal doen natuurlijk.
- Geef jezelf een pieker limiet op. Kijk naar de klok, geef jezelf een bepaalde tijd op waarbinnen je nog mag piekeren. Daarna iets anders doen.
Hoop dat ik je een beetje geholpen heb, TO.
)Wat kan helpen:
- Schrijf het op. Niet alleen het probleem maar ook de oplossingen. Als er geen oplossingen zijn is het het niet waard om over te piekeren. Bovendien helpt het om vanaf een afstand je probleem te bekijken.
- Praat erover. Laat het niet uren door je hoofd malen maar ventileer het. Uiteraard op een beetje een normale manier. Afreageren is niet hetzelfde als gewoon je verhaal doen natuurlijk.
- Geef jezelf een pieker limiet op. Kijk naar de klok, geef jezelf een bepaalde tijd op waarbinnen je nog mag piekeren. Daarna iets anders doen.
Hoop dat ik je een beetje geholpen heb, TO.
vrijdag 26 september 2014 om 12:14
Whiskas > niet schamen ervoor, juist goed dat je dit signaleert! Waarschijnlijk voorkom je daarmee een burn-out.
Google eens op jonge leeftijd een burnout hebben daar kom je denk ik herkenbare signalen tegen. Het komt juist steeds meer voor op jonge leeftijd!
Ik sprak laatst iemand die jong een burnout kreeg (30) ze zei: achteraf gezien, is het een signaal van je lichaam als dingen je tegen gaan staan.
Als je daar niet naar luistert..ja dan gaat het uiteindelijk mis en dan is de road to recovery lang...
Ik denk dat jij het nu op tijd signaleert. Je lichaam geeft je seintjes dat je te druk bent (geweest). Neem dat serieus anders krijg je de rekening later gepresenteerd.
Kun je meer rust in gaan bouwen?
Je zult zelf wel echt actief iets moeten gaan doen of veranderen om hier uit te komen, als je niks doet verandert er ook niks.
Vraag hier desnoods hulp bij van een goede coach of aan je man of hij je helpt.
Om een leeg hoofd te leren hebben: google eens op Yoga of mindfullness oefeningen kun je online al best wat mee oefenen. Als het je aanspreekt is dit wel een goede manier om te relaxen.
(niet voor niets zo populair! iedereen verlangt naar rust af en toe)
En natuurlijk gewoon de agenda dichthouden.
Spreek bijvoorbeeld met je man af dat je elk weekend 1 dag niks plant. Een dag om gewoon te luieren of te doen waar je op dat moment zin in hebt. Waarom niet? En het geeft gelijk rust in je hoofd let maar op.
Google eens op jonge leeftijd een burnout hebben daar kom je denk ik herkenbare signalen tegen. Het komt juist steeds meer voor op jonge leeftijd!
Ik sprak laatst iemand die jong een burnout kreeg (30) ze zei: achteraf gezien, is het een signaal van je lichaam als dingen je tegen gaan staan.
Als je daar niet naar luistert..ja dan gaat het uiteindelijk mis en dan is de road to recovery lang...
Ik denk dat jij het nu op tijd signaleert. Je lichaam geeft je seintjes dat je te druk bent (geweest). Neem dat serieus anders krijg je de rekening later gepresenteerd.
Kun je meer rust in gaan bouwen?
Je zult zelf wel echt actief iets moeten gaan doen of veranderen om hier uit te komen, als je niks doet verandert er ook niks.
Vraag hier desnoods hulp bij van een goede coach of aan je man of hij je helpt.
Om een leeg hoofd te leren hebben: google eens op Yoga of mindfullness oefeningen kun je online al best wat mee oefenen. Als het je aanspreekt is dit wel een goede manier om te relaxen.
(niet voor niets zo populair! iedereen verlangt naar rust af en toe)
En natuurlijk gewoon de agenda dichthouden.
Spreek bijvoorbeeld met je man af dat je elk weekend 1 dag niks plant. Een dag om gewoon te luieren of te doen waar je op dat moment zin in hebt. Waarom niet? En het geeft gelijk rust in je hoofd let maar op.
vrijdag 26 september 2014 om 12:36
Dankjulliewel.
N93, wanneer ik toch een afspraak maak met vriendinnen zie ik daar enorm tegen op (geen reden voor) maar wanneer ik er eenmaal ben is het ook erg gezellig hoor. Ik moet dingen misschien ook gewoon 'doen' maar die ellende vooraf (geen zin hebben, er tegen op zien en de vermoeidheid) heeft vaak de overhand helaas.
Faun; bedankt voor je tips. Loslaten is ook een groot probleem. Ik ben een control freak, het liefst regel ik alles (want dan weet ik zeker dat het goed komt haha). Ik kreeg een tip van een dansleraar dat danslessen mogelijk een goed idee is, het schijnt dat je hier ook op de een of andere manier moet loslaten. En het zijn ook vaak dingen waar ik weinig tot geen invloed op heb maar waar ik constant mee bezig ben. Ook in mijn slaap. Grappig, want dat advies geef ik ook altijd aan anderen, terwijl ik er zelf niets mee doe.
Sanna1; Ik ben meteen gaan googelen en ik lees inderdaad dat het vaak voorkomt bij jongvolwassenen. Wel een opluchting dat het dus niet 'raar' is en ik blijkbaar lang niet de enige ben
Zou Yoga op mijn wii zo'n beetje hetzelfde zijn? Klinkt misschien stom, maar anders zou ik mijn wii maar eens moeten aansluiten. Ik heb overigens meteen op de kalender de 'rustdagen' voor 2014 ingepland
Ik werk fulltime voor 2 verschillende functies. Heb al eens gevraagd of ik voor de ene functie misschien minder uren kon maken zodat ik 1 dag per week vrij ben. Ik haal ook weinig voldoening uit mijn werk en hoopte daarnaast wat vrijwilligerswerk te kunnen doen (het gevoel dat je toch nuttig bent). Helaas gaat mijn leidinggevende daar niet meer akkoord. Gezien de reorganisatie volgend jaar lijkt het me ook nit meer zo verstandig.
N93, wanneer ik toch een afspraak maak met vriendinnen zie ik daar enorm tegen op (geen reden voor) maar wanneer ik er eenmaal ben is het ook erg gezellig hoor. Ik moet dingen misschien ook gewoon 'doen' maar die ellende vooraf (geen zin hebben, er tegen op zien en de vermoeidheid) heeft vaak de overhand helaas.
Faun; bedankt voor je tips. Loslaten is ook een groot probleem. Ik ben een control freak, het liefst regel ik alles (want dan weet ik zeker dat het goed komt haha). Ik kreeg een tip van een dansleraar dat danslessen mogelijk een goed idee is, het schijnt dat je hier ook op de een of andere manier moet loslaten. En het zijn ook vaak dingen waar ik weinig tot geen invloed op heb maar waar ik constant mee bezig ben. Ook in mijn slaap. Grappig, want dat advies geef ik ook altijd aan anderen, terwijl ik er zelf niets mee doe.
Sanna1; Ik ben meteen gaan googelen en ik lees inderdaad dat het vaak voorkomt bij jongvolwassenen. Wel een opluchting dat het dus niet 'raar' is en ik blijkbaar lang niet de enige ben
Zou Yoga op mijn wii zo'n beetje hetzelfde zijn? Klinkt misschien stom, maar anders zou ik mijn wii maar eens moeten aansluiten. Ik heb overigens meteen op de kalender de 'rustdagen' voor 2014 ingepland
Ik werk fulltime voor 2 verschillende functies. Heb al eens gevraagd of ik voor de ene functie misschien minder uren kon maken zodat ik 1 dag per week vrij ben. Ik haal ook weinig voldoening uit mijn werk en hoopte daarnaast wat vrijwilligerswerk te kunnen doen (het gevoel dat je toch nuttig bent). Helaas gaat mijn leidinggevende daar niet meer akkoord. Gezien de reorganisatie volgend jaar lijkt het me ook nit meer zo verstandig.
vrijdag 26 september 2014 om 13:22
Klinkt erg herkenbaar. Twee jaar geleden heb ik twee weken overspannen thuis gezeten met daarna twee weken halve dagen weer opbouwen. Zegt dat niet meteen dat jij dat ook bent, maar het klinkt alsof je meer je batterij leeg aan het trekken bent dan het volmaken bent. Plan eens dagen in dat je niets moet, je kunt wel allemaal leuke dingen doen maar dat zegt niet dat je altijd energie geeft. Je lichaam - en je hoofd - heeft ook tijd nodig om te rusten en op te laden. En misschien eens nadenken over je toekomst?
vrijdag 26 september 2014 om 16:11
Is het een idee om 1 van die 2 functies te droppen zodat je nog maar parttime werkt?
Ik weet het , het is eng, maar als het financieel even kan (ik weet niet hoe je woonsituatie is), kan dat best een oplossing zijn om wel wat geld binnen te krijgen maar je even te bezinnen op wat je verder wil, misschien wel een cursus op te pakken of even helemaal niks te doen. Alleen jij bent degene die jouw eigen grenzen kan aangeven.
Ik zou zeker eens op WII kijken of je het iets vind, en als je een nieuwe hobby hebt geeft dat soms ook weer energie.
Wat ik ook een heel inspirerende website vind is die van sochicken. Succes je bent al op de goede weg door gelijk er iets mee te doen las ik!
Ik weet het , het is eng, maar als het financieel even kan (ik weet niet hoe je woonsituatie is), kan dat best een oplossing zijn om wel wat geld binnen te krijgen maar je even te bezinnen op wat je verder wil, misschien wel een cursus op te pakken of even helemaal niks te doen. Alleen jij bent degene die jouw eigen grenzen kan aangeven.
Ik zou zeker eens op WII kijken of je het iets vind, en als je een nieuwe hobby hebt geeft dat soms ook weer energie.
Wat ik ook een heel inspirerende website vind is die van sochicken. Succes je bent al op de goede weg door gelijk er iets mee te doen las ik!
vrijdag 26 september 2014 om 16:14
Ohja, ik heb ook mezelf aangeleerd om als ik me weer ergens te fanatiek in wil storten, tegen mezelf te zeggen
'gemiddeld zijn is ook goed' . Op een of andere manier wil ik dan ook toch steeds de beste en de leukste zijn ofzo.
Dat helpt om dan weer te denken ohja, relax, pas op de plaats, als ik 'maar' gemiddeld ben, ben ik nog steeds leuk.
'gemiddeld zijn is ook goed' . Op een of andere manier wil ik dan ook toch steeds de beste en de leukste zijn ofzo.
Dat helpt om dan weer te denken ohja, relax, pas op de plaats, als ik 'maar' gemiddeld ben, ben ik nog steeds leuk.
vrijdag 26 september 2014 om 21:23
Een functie laten vallen is niet zo handig. Mocht ik er bij de reorganisatie uit moeten, krijg ik een stuk minder ww als ik nu parttime ga werken.
Je laatste post herken ik mezelf ook in. Ik wil overal goed in zijn en iedereen moet me leuk vinden. Ik leg wat dat betreft de lat voor mezelf veel te hoog. Ik weet het, maar toch is het ontzettend moeilijk om er iets aan te doen.
Bedankt voor alle tips. Hopelijk gaat het lukken. Mijn man staat er op dat ik langs de huisarts ga, maar daar wacht ik liever nog even mee. Eerst zelf proberen :')
Je laatste post herken ik mezelf ook in. Ik wil overal goed in zijn en iedereen moet me leuk vinden. Ik leg wat dat betreft de lat voor mezelf veel te hoog. Ik weet het, maar toch is het ontzettend moeilijk om er iets aan te doen.
Bedankt voor alle tips. Hopelijk gaat het lukken. Mijn man staat er op dat ik langs de huisarts ga, maar daar wacht ik liever nog even mee. Eerst zelf proberen :')
