Psyche
alle pijlers
Mijn vader/ontslag
donderdag 5 april 2012 om 22:55
Hoi viva'ers,
Volgende week woensdag krijgt mijn vader te horen of hij ontslag krijgt of niet. Ik (bijna 21) maak me hier heel erg zorgen over en moet er telkens aan denken. Ik vind het zo zielig voor mijn vader dat ik er wel om kan huilen. Dit klinkt overgevoelig denk ik, maar goed. Vraag me af of ik mijn vader kan helpen of wat ik tegen hem kan zeggen om hem te steunen.
Weten jullie iets? Ik weet dat ik moet afwachten tot woensdag, maar ik heb zo met hem te doen. Hij zegt wel dat hij het wel zal zien en dat hij er nu verder toch niets aan kan doen. Maar ik zie aan hem dat hij er wel mee zit.
Volgende week woensdag krijgt mijn vader te horen of hij ontslag krijgt of niet. Ik (bijna 21) maak me hier heel erg zorgen over en moet er telkens aan denken. Ik vind het zo zielig voor mijn vader dat ik er wel om kan huilen. Dit klinkt overgevoelig denk ik, maar goed. Vraag me af of ik mijn vader kan helpen of wat ik tegen hem kan zeggen om hem te steunen.
Weten jullie iets? Ik weet dat ik moet afwachten tot woensdag, maar ik heb zo met hem te doen. Hij zegt wel dat hij het wel zal zien en dat hij er nu verder toch niets aan kan doen. Maar ik zie aan hem dat hij er wel mee zit.
donderdag 5 april 2012 om 23:12
Ik snap je zorgen, ben dezelfde leeftijd (vader dus ook nagenoeg), maar (gelukkig) zit mijn vader (nog) niet in zo'n situatie.
Ik ben een vaderskindje zoals ze dat soms wel zeggen, ik voetbalde of tenniste met mijn vader en ging het liefste wandelen door de bossen of het strand (nu heeft mijn moeder reuma, dus die kon en kan niet altijd met alles meedoen).
Ik zou in zo'n geval mijn vader meenemen naar het strand of bos, en daarna gewoon iets gaan drinken met een pannekoek, ijsje of iets anders kleins erbij.
Misschien is dat iets voor jullie, iets kleins doen wat jullie vroeger ook samen deden? Als ik dat nu nog met mijn vader doe merk ik dat hij dat erg leuk vindt.
Ik ben een vaderskindje zoals ze dat soms wel zeggen, ik voetbalde of tenniste met mijn vader en ging het liefste wandelen door de bossen of het strand (nu heeft mijn moeder reuma, dus die kon en kan niet altijd met alles meedoen).
Ik zou in zo'n geval mijn vader meenemen naar het strand of bos, en daarna gewoon iets gaan drinken met een pannekoek, ijsje of iets anders kleins erbij.
Misschien is dat iets voor jullie, iets kleins doen wat jullie vroeger ook samen deden? Als ik dat nu nog met mijn vader doe merk ik dat hij dat erg leuk vindt.
donderdag 5 april 2012 om 23:16
quote:Kirsten_ schreef op 05 april 2012 @ 23:07:
@Debora. Ik weet niet of hij daar dan zin in heeft. Weet ook niet of een etentje dan wel gepast is. Maar wel een goed idee om iets samen te doen.
Het is ook niet om het te vieren, he. Het is om hem te steunen: dat je altijd achter hem staat. En dat ie iets leuks heeft om naar uit te kijken, zodat die dag niet alleen in het teken staat van naderend onheil.
Maar het hangt er een beetje vanaf hoe jij en je vader zijn en hoe jullie dingen aanpakken. Dat is natuurlijk heel persoonlijk
@Debora. Ik weet niet of hij daar dan zin in heeft. Weet ook niet of een etentje dan wel gepast is. Maar wel een goed idee om iets samen te doen.
Het is ook niet om het te vieren, he. Het is om hem te steunen: dat je altijd achter hem staat. En dat ie iets leuks heeft om naar uit te kijken, zodat die dag niet alleen in het teken staat van naderend onheil.
Maar het hangt er een beetje vanaf hoe jij en je vader zijn en hoe jullie dingen aanpakken. Dat is natuurlijk heel persoonlijk
Occam's razor
donderdag 5 april 2012 om 23:19
Je kunt hem laten weten dat hij de schuld niet bij zichzelf moet zoeken als hij ontslagen wordt.
Je kunt hem nu al vragen of er dingen zijn die hij altijd al had willen doen als hij deze baan niet had gehad.
En vooral, maar dat komt wel goed denk ik zo anders had je er ook geen topic over geopend, er voor hem zijn, naar hem luisteren!
Je kunt hem nu al vragen of er dingen zijn die hij altijd al had willen doen als hij deze baan niet had gehad.
En vooral, maar dat komt wel goed denk ik zo anders had je er ook geen topic over geopend, er voor hem zijn, naar hem luisteren!
donderdag 5 april 2012 om 23:22
Mijn vader is best wel gesloten en we hebben niet heel veel contact. Zulke dingen doen we eigenlijk nooit, zoiets als samen weggaan en iets leuks doen enzo.
Ik hoop zo voor hem dat hij woensdag hoort dat hij mag blijven. Mn hart breekt echt als hij te horen krijgt dat hij naar huis moet.
Bedankt voor de reacties, doet me goed dit!
Ik hoop zo voor hem dat hij woensdag hoort dat hij mag blijven. Mn hart breekt echt als hij te horen krijgt dat hij naar huis moet.
Bedankt voor de reacties, doet me goed dit!
donderdag 5 april 2012 om 23:40
donderdag 5 april 2012 om 23:42
Je kunt inderdaad ook gewoon een leuk kaartje sturen. Er is er een waarop staat 'Ik stuur je een zonnestraal om je op te vrolijken'. Vrijwel in alle kaartenwinkels verkrijgbaar. Zag er vroeger zo uit:
http://www.speurders.nl/o ... zonnestraal-35059140.html
Ze hebben van dat soort kaarten meer leuke 'opstekers'. (Vind ik altijd leuker om te sturen dan die zwaarmoedige kaarten of overdreven slijmerige kaarten).
http://www.speurders.nl/o ... zonnestraal-35059140.html
Ze hebben van dat soort kaarten meer leuke 'opstekers'. (Vind ik altijd leuker om te sturen dan die zwaarmoedige kaarten of overdreven slijmerige kaarten).
Occam's razor
donderdag 5 april 2012 om 23:49
quote:Kirsten_ schreef op 05 april 2012 @ 23:22:
Mijn vader is best wel gesloten en we hebben niet heel veel contact. Zulke dingen doen we eigenlijk nooit, zoiets als samen weggaan en iets leuks doen enzo.
Ik hoop zo voor hem dat hij woensdag hoort dat hij mag blijven. Mn hart breekt echt als hij te horen krijgt dat hij naar huis moet.
Bedankt voor de reacties, doet me goed dit!
Mijn vader raakte zijn baan kwijt dat hij 55 was.
Hij heeft meer dan een jaar thuis gezeten, mijn moeder is toen meer gaan werken. Als we er waren dan vroeg ik altijd hoe het ging met solliciteren. Waar hij gesolliciteerd had, en wat zijn gevoel bij dat bedrijf was (niet wat zijn gevoel was qua kansen maar wat hij bij dat bedrijf zou willen/kunnen)
Nu heeft hij een baan bij een bedrijf waar van hij 3 jaar terug nog hard had gegild dat hij daar NOOOIT zou gaan werken.
En hij heeft het enorm naar zijn zin.
Van de week vroeg ik hem hoe hij het vond juist daar te werken, hoe hij het vond dat hij bij en bedrijf werkte wat hij altijd als "beneden zijn stand" (qua opleiding/werkervaring) had bestempeld.
Het blijft een formule waar hij nooit helemaal achter zou kunnen staan, maar hij heeft daar zo'n leuke functie, en krijgt zo veel kansen dat als hij het over zou moeten doen hij toch daar zou solliciteren.
Wat er ook gebeurd, het komt goed.
En mocht je vader zijn baan kwijt raken, zal hij misschien niet zijn huidige baan terug vinden op de arbeidsmarkt maar er zijn wel kansen. Ook voor 50+ ers.
Mijn vader is best wel gesloten en we hebben niet heel veel contact. Zulke dingen doen we eigenlijk nooit, zoiets als samen weggaan en iets leuks doen enzo.
Ik hoop zo voor hem dat hij woensdag hoort dat hij mag blijven. Mn hart breekt echt als hij te horen krijgt dat hij naar huis moet.
Bedankt voor de reacties, doet me goed dit!
Mijn vader raakte zijn baan kwijt dat hij 55 was.
Hij heeft meer dan een jaar thuis gezeten, mijn moeder is toen meer gaan werken. Als we er waren dan vroeg ik altijd hoe het ging met solliciteren. Waar hij gesolliciteerd had, en wat zijn gevoel bij dat bedrijf was (niet wat zijn gevoel was qua kansen maar wat hij bij dat bedrijf zou willen/kunnen)
Nu heeft hij een baan bij een bedrijf waar van hij 3 jaar terug nog hard had gegild dat hij daar NOOOIT zou gaan werken.
En hij heeft het enorm naar zijn zin.
Van de week vroeg ik hem hoe hij het vond juist daar te werken, hoe hij het vond dat hij bij en bedrijf werkte wat hij altijd als "beneden zijn stand" (qua opleiding/werkervaring) had bestempeld.
Het blijft een formule waar hij nooit helemaal achter zou kunnen staan, maar hij heeft daar zo'n leuke functie, en krijgt zo veel kansen dat als hij het over zou moeten doen hij toch daar zou solliciteren.
Wat er ook gebeurd, het komt goed.
En mocht je vader zijn baan kwijt raken, zal hij misschien niet zijn huidige baan terug vinden op de arbeidsmarkt maar er zijn wel kansen. Ook voor 50+ ers.
vrijdag 6 april 2012 om 07:39
Waarom zeg je niet gewoon 'Goh pap, ik vind het zo rot voor je!' Alleen een blijk van medeleven is vaak al erg prettig, dat hoeft niet altijd in iets bijzonders te worden verpakt.
Verder moet je er voor waken dat jij je vader gaat 'bemoederen'. Het is een volwassen man en tegenslag hoort, rot genoeg, nu eenmaal bij het leven.
Wat je wel kunt doen is je vader helpen als dat straks nodig mocht zijn, door hem wegwijs te maken in het solliciteren van nu. Als hij al een poos niet gesolliciteerd heeft, dan zijn er nogal wat dingen veranderd. Zoals bijv waar je vacatures kunt vinden (op internet en bij bureaus ipv uit de krant), hoe je solliciteert (per mail ipv per brief), hoe een CV eruit ziet (specifieke ervaring beschrijven ipv alleen jaartal/bedrijf/functie), enz. Dring je hulp niet op, maar bespreek het met hem en vraag gewoon of je hem kunt helpen om bijv een LinkedIn profiel aan te maken, wat zoekopdrachten aan te maken en met het uitzoeken welke bureaus zich op zijn vakgebied richten, enz.
Verder moet je er voor waken dat jij je vader gaat 'bemoederen'. Het is een volwassen man en tegenslag hoort, rot genoeg, nu eenmaal bij het leven.
Wat je wel kunt doen is je vader helpen als dat straks nodig mocht zijn, door hem wegwijs te maken in het solliciteren van nu. Als hij al een poos niet gesolliciteerd heeft, dan zijn er nogal wat dingen veranderd. Zoals bijv waar je vacatures kunt vinden (op internet en bij bureaus ipv uit de krant), hoe je solliciteert (per mail ipv per brief), hoe een CV eruit ziet (specifieke ervaring beschrijven ipv alleen jaartal/bedrijf/functie), enz. Dring je hulp niet op, maar bespreek het met hem en vraag gewoon of je hem kunt helpen om bijv een LinkedIn profiel aan te maken, wat zoekopdrachten aan te maken en met het uitzoeken welke bureaus zich op zijn vakgebied richten, enz.
vrijdag 6 april 2012 om 19:30
Heeft je vader lang in dat bedrijf gewerkt? De grootste klap komt pas als hij door heeft dat ie zijn vast dag ritme kwijt is, geen collega's meer heeft om tegen aan te lullen, of dat hij thuis zijn draai niet kan vinden.je werk kwijt raken kan soms als een soort heftig verlies van iets. Je hebt jarenlang je best gedaan, jarenlang inzet getoont.
Als het om reorganisatie gaat, is voor diegene die achter blijven ook verlies van collega's. Zij zijn overgebleven, met een bepaalde leegte.
Er is heel veel via google op internet te vinden over het verwerken van ontslag door reorganisatie en crisis.
Ik wens je vader , moeder veel sterkte met alles, het heeft een erg impact op het gezin.
Als het om reorganisatie gaat, is voor diegene die achter blijven ook verlies van collega's. Zij zijn overgebleven, met een bepaalde leegte.
Er is heel veel via google op internet te vinden over het verwerken van ontslag door reorganisatie en crisis.
Ik wens je vader , moeder veel sterkte met alles, het heeft een erg impact op het gezin.
