minder moeten

Schop!



Als je thuiskomt, MOET je even liggen.

De rest blijft wel liggen, want dat lag er ook voor je het huis uit stapte die ochtend

Het is een kwestie van gewoon doen. Jezelf slopen heeft geen enkele zin. Zet je prioriteiten op een rijtje en handel daarnaar.

plannen; ik zou elke dag een halfuur (bed)rust inplannen op een vast tijdstip. Kan je niet slapen dan rust je gewoon uit of dan kijk je tv. Pas na een halfuur mag je opstaan.

Schrijf bij thuiskomst op wat je wilt doen, leg het papier aan de kant en ga eerst uitrusten. Na dat half uur pak je je papier en doet alleen de belangrijke/urgente dingen of zet een kookwekker en ga bijv. maximaal een half uur aan de gang.

Grote kans dat die chronische vermoeidheid voortkomt uit een te groot plichtsgevoel, dat je jezelf al dat moeten hebt opgelegd. En dat al jarenlang. Niemand kan alleen maar leven op plichten en verantwoordelijkheden, een mens moet bijtanken met leuke en ontspannende dingen.



Gelukkig is er nu een beter woord voor "lui zijn" en dat is: "me-time". Of dat nu yoga, een dutje, meditatie of een (half) uur buiten wandelen in de natuur is, sporten, even niks moeten is gewoon heel erg goed voor mensen, juist om de batterij op te laden en opgeladen te houden.



Het zijn vaak ook de mensen die geen nee tegen anderen of zichzelf kunnen zeggen, die uitgeput raken. Alles wat goed voor je (mentaal en fysiek), een goede balans tussen inspanning en ontspanning, tussen wat "moet/ hoort" en wat je graag doet en (innerlijke) rust van krijgt, is geen luxe, maar noodzaak.



Vraag jezelf af waarom je jezelf dat niet gunt: is het van huis uit meegekregen dat je "niet lui mag zijn"? Laat je je gek maken door het voorbeeld van andere vrouwen die alleskunners lijken te zijn en alles geweldig kunnen combineren (werk en thuis, en nog een fijne relatie onderhouden, genoeg seks en beweging, gezonde voeding, alles voor elkaar lijken te hebben)?



Er is een leuke site: simplifylife punt nl, met tips hoe te versimpelen, zodat je meer tijd overhoudt voor jezelf. Waar je prioriteiten liggen, er zijn meer mensen mee bezig om zich minder druk te maken over wat er allemaal "moet" (of dat nu van jezelf moet of omdat je denkt dat het hoort)..

Oa je huis zo simpel mogelijk houden, niet teveel prulletjes die je allemaal moet afstoffen, maar ook visuele onrust geven om je heen. Troepjes kunnen ongemerkt veel energie vergen (om weg te drukken dat je dat nog moet opruimen, schoonmaken bijv).



Veel vrouwen zullen als ze weinig energie hebben eerst doen "wat moet" en dan blijft er geen energie meer over voor wat ze leuk vinden of goed voor ze zou zijn (dat komt ergens helemaal achteraan, of dat nu seks/knuffelen of sport, sauna oid of avondje met vriendinnen is). Ik denk dat dat je uitholt en waarom zou je dat moeten willen? Dat heeft toch vaak te maken met gevoeligheid voor wat "men wel niet van je zou denken" (je huis niet aan kant is als er onverwachts bezoek zou komen bijv)..



Misschien heeft het zin om eens na te denken over wat je ongemerkt allemaal doet omdat het "hoort" (aangeleerde/overgenomen overtuigingen dat het zo hoort iig). Wat je toch vaak ziet is dat mannen hun seks, hobby's, sporten, hardlopen of avondje met vrienden of alles waar ze zich mee ontspannen niet opgeven: niet voor hun werk, niet voor een vrouw/gezin en ook niet omdat ze vinden dat het huis opgeruimd moet worden. En misschien moeten we daar een voorbeeld aan nemen.



Mannen werken al sinds mensenheugnis, maar vergeet niet dat die zich dan niet verantwoordelijk voelden over of de ramen gezeemd waren en een maaltijd op tafel kwam. En ook als je samenwoont en allebei werkt is het vaak nog steeds in heel veel gevallen de vrouw die het organiseren moet en hij "helpt" mee.. Maar ik ken weinig mannen die hun ontspanning/sport en spel opgeven omdat ze anders niet aan het stofzuigen toekomen.



Voel je je op eoa manier falen als je bepaalde dingen laat liggen? Krijg je veel onbegrip van de omgeving dat je halve dagen werkt om iets wat niet te zien is aan je? (ik bedoel: met een gebroken been verwacht niemand dat je nog vanalles doet en kan en voor elkaar hebt thuis, zien niet dat jij 3 uur moet bijkomen als je een klus gedaan hebt)..Met alle prikkels en hectiek van tegenwoordig en een plichtsgevoelige of perfectionistische instelling putten mensen zich uit, tenzij ze beseffen dat dat geen fijn leven oplevert en je niet perfect hoeft te zijn en dat niet het doel van het leven is.



Het gaat altijd van je tijd af, ergens van af, "geen tijd voor" wordt dan "geen prioriteit". Je leeft je leven met jouw energie en wat jij denkt dat het juiste is voor jou om te doen, en niet wat anderen vinden hoe het moet en hoort. Het is prima om "wat moet" te minimaliseren en jezelf te "voeden" met van alles wat je oplaadt en plezier in het leven te hebben! Je hoeft niet te zijn zoals anderen, om een "succesvol mens" te zijn.. ieder mens is anders en heeft verschillende energie en behoeften, dus staar je niet blind op wat je jezelf oplegt, maar helemaal niet (meer) bij jou en jouw energie past.



Een fijn boekje (maar alleen 2e hands verkrijgbaar) is: "Coach jezelf naar succes" van Talane Miedander. Leuk en vlot geschreven en vol met tips hoe je jouw eigen pad kan vinden en bewandelen (en daar de ruimte voor te maken, letterlijk en figuurlijk). Succes iig met het ont-moeten!

Ik werk zelf met een activiteiten weger, dit heeft mij enorm geholpen. De kunst zit hem echt in het verdelen. 30 minuten huishouden, 1 uurtje niks bijvoorbeeld. Als je je hieraan houd dan krijg je er een grote rust voor terug en je ontspant beter waardoor je uiteindelijk in elk geval niet terugvalt in energie en misschien zelfs opbouwt.

Als je dit ook wilt hebben, dan moet je het zeggen dan zet ik m'n mailadres even neer.

Ik heb het vanuit mijn revalidatie.

Hebbes. Ik ga het je morgen verzenden met uitleg.



Xxx

klinkt goed tomatensaus. kan ik zoiets ook downloaden, staat er ergens een link online (niet dat ik zie). alleen de uitleg van hoe het grofweg werkt.

@Missmonroe: dat hoeft niet in de genen te zitten als meer kinderen bij jullie dat hebben, hoor. Ik denk gewoon voorbeeld/opvoeding. Is dus aangeleerd en dat stemmetje/voorbeeld wordt dan eigengemaakt in de vorm van je innerlijke criticus. Dan kijk je bijv naar je huis door de ogen van je moeder, die het misschien nooit opgeruimd genoeg vond, of hamerde op schoon en opgeruimd, dat perfectionisme krijg je vaak mee in de vorm van goed- en afkeuring (zoals de meesten worden opgevoed dus), waardoor je sterke ideeen van huis uit meeneemt over wat "goed" is en wat "slecht" (en zo ook oordelen over je eigen eigenschappen of tekortkomingen)..



Zo ook wordt je geweten gevormd. Maar gaandeweg je leven kom je er steeds meer achter wat je eigen normen en waarden zijn. Want je hebt ook beperkende overtuigingen meegekregen (en ook idd aanleg in de genen, maar dat hoeft niet altijd).

Veel is aangeleerd en dus te veranderen, bijv oiv je vriend of vriendenkring, wat je leest aan nieuwe of veranderende opvattingen.



En zo zijn er ook overtuigingen over jezelf, die niet kloppen of die je zal "moeten" bijstellen in de loop van je leven en je eigen ervaringen. Maar vergelijken met anderen of "meedoen" aan wat "men" vindt, om je erbij te voelen horen, of dat je dan pas iets waard bent/voelt,, dat is zonde. Je hoeft je niet te bewijzen, ook niet aan jezelf. Beter is blij zijn met jezelf en wat je allemaal wel doet en goed doet, hebt, kan en daar het beste uit halen wat erin zit!

Ik wil juist "meer moeten" van mijzelf. Niet om mij dat aan te leren, maar gewoon, zo worden dat ik het ook echt van mijzelf vraag.

Als dat eens zou kunnen

@lanfir, nee niet dat ik weet.

Ik wil de mail ook naar jou forwarden hoor.

Het komt vanuit mijn revalidatie.