moe van mezelf

Is het perfectionisme of is het ongeduld?

Mss kan je eigenlijk niet goed zingen?

Ik herken het wel. Ik zit op de kunstacademie en ik heb ook regelmatig dipjes omdat ik vaak het gevoel heb dat ik het niet kan. Ik weet dat het heel stom is, omdat ik vaak positieve feedback heb en goede cijfers. Maar ik vind wat ik maak nooit goed genoeg en dat is heel frustrerend. Ik wil het altijd in een keer perfect doen en baal enorm als dat niet lukt.

Oh en ik heb verder ook nog geen tips ofzo. Ik probeer mezelf er altijd aan te herinneren dat leren en oefenen ook onderdeel van het proces is.

als het niet voor je beroep is, is het voor je plezier, lijkt mij. Je kan van alles wel een prestatieprobleem maken, dalijk blijft er niks leuks over.

Perfectionistisch is toch wel wat anders. Dan heb jij nog mega veel zelfkritiek terwijl iedereen het al prachtig vindt.

Je bent meer ongeduldig en gevoelig voor kritiek.

Ik denk dat veel mensen dat hebben en als het je leerproces niet in de weg zit maakt het ook niet zoveel uit.

Probeer de positieve opmerkingen of complimentjes ook bewust te horen en hou die vast. Dan schiet je minder snel door in 'ik kan het niet'.

Je kan relativeren op zich best wel leren hoor.





Zo leer ook jij relativeren

- Confronteer jezelf geregeld met je gedachten. Maar liefst 85 procent van ons denken gebeurt automatisch. Als iets je erg bezighoudt, schrijf dan eens op wat er allemaal door je hoofd speelt. Vaak zal je een cascade-effect ontdekken in je notities: dit is gebeurd, dus nu zal dat volgen; en als dat gebeurt, zal het weer dat veroorzaken... Trek op je blad vervolgens een dikke streep naast de waterval van gevoelens en gedachten en vraag je af hoe het nog zou kunnen verlopen? Je gedachten zwart op wit op papier zien staan, kan heel verhelderend werken. Het kan je helpen om te leren inzien dat niet elke gedachte die spontaan bij je opduikt ook echt zal uitkomen, en dat is een eerste stap in de richting van relativeren.



- Verplaats je eens in de denkwereld van iemand die wel goed kan relativeren en stel jezelf de vraag hoe die persoon op de situatie zou reageren mocht hij of zij ze meemaken. Zou die persoon ook in zak en as zitten, of zou hij of zij het probleem op een andere manier bekijken en aanpakken? Deze oefening leert je de zaken die je overkomen meer vanop een afstand bekijken. Als je een tegenslag hebt, dan kan je soms het gevoel krijgen dat er een soort van koepel over je heen gezet werd en alleen die ene negatieve gebeurtenis nog telt. Door vanop een afstand naar je probleem te kijken en even uit je gevoel te stappen, zal je sneller inzien dat het allemaal wel meevalt. Om die reden kunnen we trouwens veel makkelijker relativeren wat een ander overkomt dan wat we zelf meemaken: we zitten dan niet verstrikt in allerlei gevoelens.



- Hou een positief dagboek bij waarin je de dingen die je goed aangepakt hebt, neerschrijft. Als je je verdrietig voelt, is het heel moeilijk om je blije gebeurtenissen te herinneren. Op zo'n moment helpt het om de positieve situaties opnieuw te lezen. Schrijf daarom elke dag drie activiteiten op waarvan je vindt dat je ze goed aangepakt hebt of waarin je je succesvol voelde. Dat hoeft niets spectaculairs te zijn, het kan iets kleins zijn zoals 'Ik heb lekkere soep gemaakt'. Zo'n positief dagboek kan voor een evenwicht tussen positieve en negatieve gevoelens helpen zorgen.



- Zie de humor in van wat je overkomt. Niets helpt beter relativeren dan humor. Bij humor haal je een voorval uit z'n context en plaats je het in een andere, waardoor het grappig wordt. Dit is ook een manier om afstand van iets te leren nemen en in te zien dat het toch niet zo erg is. Ook de situatie overdrijven kan helpen. Ben je volop aan het piekeren? Vergroot het dan eens uit: 'Straks valt ook de regering nog door wat mij overkomt'. Zo zal je makkelijker inzien dat het allemaal wel zo'n vaart niet zal lopen. Bovendien heeft humor een directe invloed op je gemoedstoestand: het maakt je lichter.



- Slaap er een nachtje over. Geen advies dat vaker gegeven wordt dan dit, maar dat gebeurt wel met reden. Door er een nachtje overheen te laten gaan, geef je jezelf de kans om uit de draaikolk van emoties te stappen en de dingen opnieuw met een nuchtere kijk te overzien.



- Plaats je situatie eens in een ruimere contexten vraag je af hoe belangrijk wat je nu overkomt nog zal zijn over pakweg zes maanden? Veel kans dat jouw onoverkomelijke probleem eigenlijk van een voorbijgaande aard is.



- Besef dat het nooit te laat is om te veranderen. Het gedachtepatroon van een jongere is makkelijker bij te sturen dan dat van een vijftigplusser, maar dat betekent nog niet dat het dan hopeloos is om nog moeite te doen. Elke verbetering die je kan aanbrengen in een negatieve spiraal, loont, want ze kan helpen om je leven weer wat draaglijker te maken.

Hoi MissMonroe,



Leuk joh, dat je klassiek zingt, ik vind dat echt knap! En het is ook lastig om dat goed te doen omdat het zo technisch is.



Als je last hebt van je perfectionisme kun je best leren relativeren, dat is een vaardigheid die niet iedereen van nature heeft. De adviezen van Boebezoebe zijn prima wat dat betreft.



Vergeet ook niet te genieten van het zingen, het lijkt me namelijk gewoon ook erg lekker om te doen.