Psyche
alle pijlers
Moeder-dochter problemen
woensdag 27 november 2013 om 19:22
Help.
De relatie tussen mij en mijn moeder is nogal wisselvallig, het ene moment zijn we beste vriendinnen en het anderen lijkt het wel alsof ze me echt verschrikkelijk vind en wou dat ik er beter niet was. Ik wil hiermee niet zeggen dat alleen mijn moeder de ruzies start, maar ze is vaak het meest kwetsend.
Het zit namelijk zo, mijn moeder heeft vroeger vaak over zich heen laten lopen, maar sinds 1,5 jaar is ze hiermee gestopt en is ze er een beetje in doorgeslagen. Alles wat maar ook niet haar mening is of negatief is ziet zij als brutaal, verwend en als iemand die een ruzie wilt starten. Ik kan nooit iets zeggen als ik het er niet mee eens ben, nooit. Intussen ben ik 19 jaar en heb ik mijn eigen menig, zij is niet meer de baas over wat ik vind van iets en ik ben vrij om die mening uit te spreken, maar voor haar niet. Niets mag. Het is onredelijk aan het worden. Daarnet hadden mijn broertje, mijn moeder en ik een discussie: mijn broertje (16) is nogal vermoeid, dus ik zei er wat van of hij niet wat had, waarop mijn moeder zei dat 6 uur slaap te weinig is en dat dat hem daardoor opbreekt, waarop ik zei dat ik dacht 6 uur best kon voor een volwassenen. Toen brak de hel los, ik was brutaal, vervelend, ik maakte haar boos en toen ik helemaal verward van haar woede vroeg waarom ze nou zo boos werd zei ze dat ik mijn mond moest houden en te veel aan haar kop zeurde over alles. Toen kwam ik vervolgens na een uur weer beneden, ik was vrolijk en lachte (hardop), en ik vertelde leuk nieuws. Waarom ze antwoorde: en je kan nog steeds niet even lachen?
Ik weet het gewoon niet meer.. niets wat ik doe is goed, ik ben een brutaal chagrijnig verwend nest. Terwijl ik eerlijk durf te zeggen dat ik alles behalve ben. Ik kan er niet meer tegen.
Advies als er rustig met mijn moeder over praten helpt niet, als ik daarom vraag word ze boos dat ik het vraag, dat zegt ze: wat nou weer. of he, hou is op.
Iemand die dit heeft meegemaakt en een oplossing weet. Relatietherapie? (ook dit zou ik niet eens durven voor te leggen)
De relatie tussen mij en mijn moeder is nogal wisselvallig, het ene moment zijn we beste vriendinnen en het anderen lijkt het wel alsof ze me echt verschrikkelijk vind en wou dat ik er beter niet was. Ik wil hiermee niet zeggen dat alleen mijn moeder de ruzies start, maar ze is vaak het meest kwetsend.
Het zit namelijk zo, mijn moeder heeft vroeger vaak over zich heen laten lopen, maar sinds 1,5 jaar is ze hiermee gestopt en is ze er een beetje in doorgeslagen. Alles wat maar ook niet haar mening is of negatief is ziet zij als brutaal, verwend en als iemand die een ruzie wilt starten. Ik kan nooit iets zeggen als ik het er niet mee eens ben, nooit. Intussen ben ik 19 jaar en heb ik mijn eigen menig, zij is niet meer de baas over wat ik vind van iets en ik ben vrij om die mening uit te spreken, maar voor haar niet. Niets mag. Het is onredelijk aan het worden. Daarnet hadden mijn broertje, mijn moeder en ik een discussie: mijn broertje (16) is nogal vermoeid, dus ik zei er wat van of hij niet wat had, waarop mijn moeder zei dat 6 uur slaap te weinig is en dat dat hem daardoor opbreekt, waarop ik zei dat ik dacht 6 uur best kon voor een volwassenen. Toen brak de hel los, ik was brutaal, vervelend, ik maakte haar boos en toen ik helemaal verward van haar woede vroeg waarom ze nou zo boos werd zei ze dat ik mijn mond moest houden en te veel aan haar kop zeurde over alles. Toen kwam ik vervolgens na een uur weer beneden, ik was vrolijk en lachte (hardop), en ik vertelde leuk nieuws. Waarom ze antwoorde: en je kan nog steeds niet even lachen?
Ik weet het gewoon niet meer.. niets wat ik doe is goed, ik ben een brutaal chagrijnig verwend nest. Terwijl ik eerlijk durf te zeggen dat ik alles behalve ben. Ik kan er niet meer tegen.
Advies als er rustig met mijn moeder over praten helpt niet, als ik daarom vraag word ze boos dat ik het vraag, dat zegt ze: wat nou weer. of he, hou is op.
Iemand die dit heeft meegemaakt en een oplossing weet. Relatietherapie? (ook dit zou ik niet eens durven voor te leggen)
woensdag 27 november 2013 om 19:28
Verder begrijp ik je niet helemaal, mag je nou wel of niet lachen?
Maar in ieder geval, als je moeder vroeger over zich heen heeft laten lopen en nu overcompenseert is dat wel vervelend voor je natuurlijk.
Woon je op je zelf? Dan zou ik gewoon op dit soort momenten wat afstand bewaren?
En zou ze misschien in de overgang kunnen zijn qua leeftijd? Dat zou ook de stemmingswisselingen kunnen verklaren.
Maar in ieder geval, als je moeder vroeger over zich heen heeft laten lopen en nu overcompenseert is dat wel vervelend voor je natuurlijk.
Woon je op je zelf? Dan zou ik gewoon op dit soort momenten wat afstand bewaren?
En zou ze misschien in de overgang kunnen zijn qua leeftijd? Dat zou ook de stemmingswisselingen kunnen verklaren.
woensdag 27 november 2013 om 19:31
quote:blijftgewoondametje schreef op 27 november 2013 @ 19:28:
Verder begrijp ik je niet helemaal, mag je nou wel of niet lachen?
Maar in ieder geval, als je moeder vroeger over zich heen heeft laten lopen en nu overcompenseert is dat wel vervelend voor je natuurlijk.
Woon je op je zelf? Dan zou ik gewoon op dit soort momenten wat afstand bewaren?
En zou ze misschien in de overgang kunnen zijn qua leeftijd? Dat zou ook de stemmingswisselingen kunnen verklaren.Ja dat begrijp ik zelf ook niet helemaal. Ik woon nu thuis, de enige toevlucht is dus mijn kamer waar ik ook veel vaker dan ik wil ga zitten. Misschien dat ze in de overgang is, maar wat ik maar niet kan snappen is dat ze alles aan mij fout vind en frustrerend vind maar bij niemand anders in het gezin. Ik weet niet of ik er nu iets aan moet doen, of gewoon het compleet negeren en maar wachten tot ik uit huis ben. wat over een jaartje zo zal zijn.
Verder begrijp ik je niet helemaal, mag je nou wel of niet lachen?
Maar in ieder geval, als je moeder vroeger over zich heen heeft laten lopen en nu overcompenseert is dat wel vervelend voor je natuurlijk.
Woon je op je zelf? Dan zou ik gewoon op dit soort momenten wat afstand bewaren?
En zou ze misschien in de overgang kunnen zijn qua leeftijd? Dat zou ook de stemmingswisselingen kunnen verklaren.Ja dat begrijp ik zelf ook niet helemaal. Ik woon nu thuis, de enige toevlucht is dus mijn kamer waar ik ook veel vaker dan ik wil ga zitten. Misschien dat ze in de overgang is, maar wat ik maar niet kan snappen is dat ze alles aan mij fout vind en frustrerend vind maar bij niemand anders in het gezin. Ik weet niet of ik er nu iets aan moet doen, of gewoon het compleet negeren en maar wachten tot ik uit huis ben. wat over een jaartje zo zal zijn.
woensdag 27 november 2013 om 19:33
woensdag 27 november 2013 om 19:41
Je zou wel gewoon moeten kunnen zeggen dat je pindakaas lekkerder vind dan appelstroop, of PSV leuker dan ADO, dat soort dingen. In dat opzicht zou je thuis gewoon jezelf moeten kunnen zijn.
Maar als het aankomt op het huishouden en je broertje zou ik inderdaad wat terughoudend zijn.
Help je wel mee thuis?
Maar als het aankomt op het huishouden en je broertje zou ik inderdaad wat terughoudend zijn.
Help je wel mee thuis?
woensdag 27 november 2013 om 19:44
quote:campara schreef op 27 november 2013 @ 19:38:
Dus ik kan gewoon maar beter mijn mening voor mezelf houden en me nergens mee bemoeien? Ook al heeft ze soms 'echt geen gelijk? ligt er aan waar het om gaat. Als je moeder je broertje iets vertelt over wat wel of niet kan, heb jij je daar niet mee te bemoeien
Dus ik kan gewoon maar beter mijn mening voor mezelf houden en me nergens mee bemoeien? Ook al heeft ze soms 'echt geen gelijk? ligt er aan waar het om gaat. Als je moeder je broertje iets vertelt over wat wel of niet kan, heb jij je daar niet mee te bemoeien
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 27 november 2013 om 19:47
Oke, ja ik help wel mee, alle gebruikelijke klusjes als in vaat en tafel dekken, af en opruimen etc. ik stofzuig soms, maak schoon, en kook wel is. Maar dat zou de rede niet kunnen zijn dat ik de 'pispaal' ben van mijn broertje en mij. Hij doet namelijk om precies te zijn niets.
Bedankt voor de eerlijke antwoorden. Misschien ook goed om het van een ander perspectief te zien.
Bedankt voor de eerlijke antwoorden. Misschien ook goed om het van een ander perspectief te zien.
woensdag 27 november 2013 om 19:55
woensdag 27 november 2013 om 20:16
quote:campara schreef op 27 november 2013 @ 19:22:
Ik kan nooit iets zeggen als ik het er niet mee eens ben, nooit. Intussen ben ik 19 jaar en heb ik mijn eigen menig, zij is niet meer de baas over wat ik vind van iets en ik ben vrij om die mening uit te spreken, maar voor haar niet.
Als je nog onder het dak van je ouders woont, dan bepalen zij de regels. En met name het voorbeeld wat je noemt is typisch het ondermijnen van het gezag wat ze heeft over je broertje. Zij zegt, even kort gezegd; jij moet meer uren slapen. Jij zegt; nee joh, volgens mij is dat helemaal niet nodig.
Dat is gewoon irritant en niet jouw zaak, en je broertje zal zich gesterkt voelen door jouw mening, zodat hij je moeder niet serieus hoeft te nemen.
Ik kan nooit iets zeggen als ik het er niet mee eens ben, nooit. Intussen ben ik 19 jaar en heb ik mijn eigen menig, zij is niet meer de baas over wat ik vind van iets en ik ben vrij om die mening uit te spreken, maar voor haar niet.
Als je nog onder het dak van je ouders woont, dan bepalen zij de regels. En met name het voorbeeld wat je noemt is typisch het ondermijnen van het gezag wat ze heeft over je broertje. Zij zegt, even kort gezegd; jij moet meer uren slapen. Jij zegt; nee joh, volgens mij is dat helemaal niet nodig.
Dat is gewoon irritant en niet jouw zaak, en je broertje zal zich gesterkt voelen door jouw mening, zodat hij je moeder niet serieus hoeft te nemen.
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 27 november 2013 om 22:01
quote:misspoez schreef op 27 november 2013 @ 19:58:
W.B. de poll: puberprobleem. Laat je moeder met rust.Puberprobleem. Laat je moeder met rust.? Geloof ik laat ik mijn moeder aardig met rust. Ik zoek haar nooit op of ga nooit expres op haar in. De ruzies ontstaan door gesprekken die we voeren, omdat we onder 1 dak wonen. Aan mn moeder met rust laten heb ik geen oplossing.
W.B. de poll: puberprobleem. Laat je moeder met rust.Puberprobleem. Laat je moeder met rust.? Geloof ik laat ik mijn moeder aardig met rust. Ik zoek haar nooit op of ga nooit expres op haar in. De ruzies ontstaan door gesprekken die we voeren, omdat we onder 1 dak wonen. Aan mn moeder met rust laten heb ik geen oplossing.
woensdag 27 november 2013 om 22:03
Dit bericht gaat trouwens overigens niet over dat ene voorbeeld wat ik opnoemde over het gesprek tussen mijn broertje, moeder en mijzelf. Het gaat om het hele probleem daarachter en dat ik daardoor al een hele lange tijd niet lekker in mijn vel zit. Dat ik mijn mening beter voor me kan houden en me nergens mee moet bemoeien weet ik ondertussen.
