Moeder met psychische problemen
zondag 16 augustus 2015 om 14:29
Hallo allen,
Ik ben 44 en sinds twee jaar ziek door het zorgen van mijn moeder. Volgens mijn behandelaar moet ik aan mezelf denken en mezelf op de eerste plaats zetten. Hoe doe je dit als je niet anders weet dan dat je alleen maar de "troep" na een psychose met wanen en hallucinaties van mijn moeder opruimt. Waarbij er geen ruimte is geweest voor eigen geluk. Mijn moeder heeft niemand door haar ziekte. Ze kan niet met anderen op schieten Borderline. Ik leer nu dat ik haar niet kan helpen. Ik heb contact gehad met haar huisarts. Helaas heeft zij een beroeps geheim en kan zij niet vertellen wat er met mijn moeder aan de hand is. Zij kan zonder toestemming van mijn moeder geen gesprek met mij aan gaan. Huisarts gaf aan dat zij al ruim 10 jaar bezig is met mijn moeder. Hoe kan het dan dat zij (huisarts) mij niet gebeld heeft of mijn broer.
Maandag zal er eindelijk een gesprek plaats vinden met mijn moeder erbij en ik heb een lange mail met de voorvallen van de laatste jaren gemaild aan haar huisarts. Haar huisarts weet nu pas wat ik met haar doormaak.
Mijn moeder zit momenteel in een psychose ze zou begin augustus geopereerd worden en zij heeft zelf haar operatie afgezegd en haar huisarts iet vaags verteld. Ik weet dat mijn moeder ervan overtuigd is dat zij niet wakker zal worden uit de narcose omdat mensen haar door middel van voodoo om het leven willen brengen. Haar huisarts weet mede door mij het echte verhaal waarom zij niet geopereerd wil worden. En nog blijft de huisarts de ernst van de zaak niet inzien. Ze zegt steeds dat zij een beroepsgeheim heeft. Een beroepsgeheim heeft ervoor gezorgd dat ons gezin mijn twee broers en ik enorm veel zijn tekort gekomen. Wij zijn enorm beschadigt door haar ziekte. Ik heb een PTSS opgelopen en hier zal ik binnenkort EMDR therapie voor krijgen. Mijn moeder kan heel goed manipuleren en liegen en dit is een van de reden dat zowel haar huisarts als ik niet weten wat zij allemaal doet en wat waar is en niet waar.
Ik ben nu op een punt beland dat ik mijn eigen leven wil gaan leiden. Maar hoe doe je dit als je zo'n zieke moeder hebt. Mijn moeder staat in haar psychose bij mij op de stoep of belt mij op mijn werk.
Dus ik ben bang dat als ik geen contact meer wil met mijn moeder dat het bovenstaande zal verergeren en hoe leg je dit uit aan de buren en op je werk?
Ik ga maandag met haar huisarts praten voor mezelf en niet voor haar. Ik wil dat mijn moeder nu geholpen wordt door hulpverleners en dat zij medicatie gaat slikken desnoods gedwongen. Als dit niet lukt dan stop ik het contact. Zover ben ik al alleen het schuldgevoel dat je, je eigen moeder niet helpt en in de steek laat.
Wie heeft dit traject al meegemaakt en kan mij tips geven.
Groetjes Desi.
Ik ben 44 en sinds twee jaar ziek door het zorgen van mijn moeder. Volgens mijn behandelaar moet ik aan mezelf denken en mezelf op de eerste plaats zetten. Hoe doe je dit als je niet anders weet dan dat je alleen maar de "troep" na een psychose met wanen en hallucinaties van mijn moeder opruimt. Waarbij er geen ruimte is geweest voor eigen geluk. Mijn moeder heeft niemand door haar ziekte. Ze kan niet met anderen op schieten Borderline. Ik leer nu dat ik haar niet kan helpen. Ik heb contact gehad met haar huisarts. Helaas heeft zij een beroeps geheim en kan zij niet vertellen wat er met mijn moeder aan de hand is. Zij kan zonder toestemming van mijn moeder geen gesprek met mij aan gaan. Huisarts gaf aan dat zij al ruim 10 jaar bezig is met mijn moeder. Hoe kan het dan dat zij (huisarts) mij niet gebeld heeft of mijn broer.
Maandag zal er eindelijk een gesprek plaats vinden met mijn moeder erbij en ik heb een lange mail met de voorvallen van de laatste jaren gemaild aan haar huisarts. Haar huisarts weet nu pas wat ik met haar doormaak.
Mijn moeder zit momenteel in een psychose ze zou begin augustus geopereerd worden en zij heeft zelf haar operatie afgezegd en haar huisarts iet vaags verteld. Ik weet dat mijn moeder ervan overtuigd is dat zij niet wakker zal worden uit de narcose omdat mensen haar door middel van voodoo om het leven willen brengen. Haar huisarts weet mede door mij het echte verhaal waarom zij niet geopereerd wil worden. En nog blijft de huisarts de ernst van de zaak niet inzien. Ze zegt steeds dat zij een beroepsgeheim heeft. Een beroepsgeheim heeft ervoor gezorgd dat ons gezin mijn twee broers en ik enorm veel zijn tekort gekomen. Wij zijn enorm beschadigt door haar ziekte. Ik heb een PTSS opgelopen en hier zal ik binnenkort EMDR therapie voor krijgen. Mijn moeder kan heel goed manipuleren en liegen en dit is een van de reden dat zowel haar huisarts als ik niet weten wat zij allemaal doet en wat waar is en niet waar.
Ik ben nu op een punt beland dat ik mijn eigen leven wil gaan leiden. Maar hoe doe je dit als je zo'n zieke moeder hebt. Mijn moeder staat in haar psychose bij mij op de stoep of belt mij op mijn werk.
Dus ik ben bang dat als ik geen contact meer wil met mijn moeder dat het bovenstaande zal verergeren en hoe leg je dit uit aan de buren en op je werk?
Ik ga maandag met haar huisarts praten voor mezelf en niet voor haar. Ik wil dat mijn moeder nu geholpen wordt door hulpverleners en dat zij medicatie gaat slikken desnoods gedwongen. Als dit niet lukt dan stop ik het contact. Zover ben ik al alleen het schuldgevoel dat je, je eigen moeder niet helpt en in de steek laat.
Wie heeft dit traject al meegemaakt en kan mij tips geven.
Groetjes Desi.
zondag 16 augustus 2015 om 14:32
Het is ontzettend ingewikkeld. En oneerlijk voor jou. Maar een huisarts kan jou niets vertellen als je moeder dat niet wil. Probeer toestemming van je moeder te krijgen. En hulpverleners kunnen weinig doen als je moeder niet meewerkt. Dat is het ingewikkelde hier in Nederland. Gedwongen medicatie kan alleen in heel gevaarlijke situaties. En als je geen hulp wilt krijg je ook vaak geen hulp.
Vraag je huisarts of er een instantie met een bemoeizorg afdeling of een fact team in jullie woonplaats zit. En of je moeder daar bekend is. Dat zijn afdelingen die ook hulp verlenen aan mensen die geen hulp willen maar het wel nodig hebben.
En heel goed dat je voor jezelf hulp zoekt. Want het is belangrijk dat jij voor jezelf gaat zorgen. Hoe moeilijk dat ook is.
Vraag je huisarts of er een instantie met een bemoeizorg afdeling of een fact team in jullie woonplaats zit. En of je moeder daar bekend is. Dat zijn afdelingen die ook hulp verlenen aan mensen die geen hulp willen maar het wel nodig hebben.
En heel goed dat je voor jezelf hulp zoekt. Want het is belangrijk dat jij voor jezelf gaat zorgen. Hoe moeilijk dat ook is.
zondag 16 augustus 2015 om 14:42
Beste Sidroht,
Dank voor de reactie, Ik zal het vragen as maandag inzake bemoeizorg. Het punt is dat er al veel voorvallen hebben plaats gevonden waarbij mijn moeder geen beslissingen kan nemen. Ik ben blij dat mijn moeder maandag meegaat met mij en broer. Haar huisarts gaf aan dat de mail met alle voorvallen die ik haar gemaild heeft officieel moet vernietigen omdat mijn moeder niet op de hoogte is van de mail die ik haar gestuurd heb. Ik heb dit kunnen ondervangen door het maandag bespreekbaar te maken in haar bijzijn zodat zij niet kan manipuleren en liegen. Mijn therapeut heeft al aangegeven dat ik het moeten laten escaleren dus niet meer voor mijn moeder zorgen en niet meer op bezoek gaan. Mijn broer en ik gaan dit ook doen als het gesprek maandag op niets zal uitlopen.
Dank voor de reactie, Ik zal het vragen as maandag inzake bemoeizorg. Het punt is dat er al veel voorvallen hebben plaats gevonden waarbij mijn moeder geen beslissingen kan nemen. Ik ben blij dat mijn moeder maandag meegaat met mij en broer. Haar huisarts gaf aan dat de mail met alle voorvallen die ik haar gemaild heeft officieel moet vernietigen omdat mijn moeder niet op de hoogte is van de mail die ik haar gestuurd heb. Ik heb dit kunnen ondervangen door het maandag bespreekbaar te maken in haar bijzijn zodat zij niet kan manipuleren en liegen. Mijn therapeut heeft al aangegeven dat ik het moeten laten escaleren dus niet meer voor mijn moeder zorgen en niet meer op bezoek gaan. Mijn broer en ik gaan dit ook doen als het gesprek maandag op niets zal uitlopen.
zondag 16 augustus 2015 om 14:49
Heel goed dat je een gesprek hebt met je moeder en broer. Maar verwacht geen wonderen. Ga er vanuit dat je moeder wel ontkent, draait en liegt en dat ze geen enkele hulp gaat aanvaarden. Dat klinkt het meest logische. En daar heb jij geen invloed op helaas. En ik geloof direct dat er heel veel voorvallen zijn, alleen tenzij je moeder een gevaar voor zichzelf of anderen is is gedwongen medicatie geen optie. Zijn al haar kinderen meerderjarig nu?
En ik zou als ik jouw was mijn aandacht op jezelf gaan richten. Hoe blijf jij staande, hoe verwerk jij je jeugd, hoe stel jij grenzen en hoe ga jij vanaf nu om met je moeder. Je moeder is ziek, dat blijft ze haar hele leven en als ze geen medicatie slikt zal het alleen erger worden waarschijnlijk. Jij kunt dat niet oplossen. De huisarts en andere hulpverleners zijn gebonden aan strenge regels qua privacy. Als hulpverlener wil je vaak veel meer dan je kunt maar je mág niets doen of vertellen in veel gevallen. Maar in bemoeizorgteams zijn ze vaak wel iets soepeler.
Sterkte.
En ik zou als ik jouw was mijn aandacht op jezelf gaan richten. Hoe blijf jij staande, hoe verwerk jij je jeugd, hoe stel jij grenzen en hoe ga jij vanaf nu om met je moeder. Je moeder is ziek, dat blijft ze haar hele leven en als ze geen medicatie slikt zal het alleen erger worden waarschijnlijk. Jij kunt dat niet oplossen. De huisarts en andere hulpverleners zijn gebonden aan strenge regels qua privacy. Als hulpverlener wil je vaak veel meer dan je kunt maar je mág niets doen of vertellen in veel gevallen. Maar in bemoeizorgteams zijn ze vaak wel iets soepeler.
Sterkte.
zondag 16 augustus 2015 om 15:01
Sidroht,
De reden dat ik voor het eerst contact het opgenomen met haar huisarts is dat zij mijn broer iets aan zou kunnen doen. Omdat zij ervan overtuigd is dat hij haar door voodoo ziek maakt etc. Ze heeft in het verleden spullen o.a. medicatie of mengsel die zij dan krijgt van charlatans die zij opzoekt om haar te helpen in ons eten gemend zodat zij het zouden opeten dit heeft zij ook bij mijn vader gedaan toen hij wilde scheiden. Mijn broer en ik zijn bang dat zij in haar mijn andere broer zou kunnen verwonden. Ze heeft mij al zo vaak geslagen met voorwerpen die zij voor handen had in haar psychose. Ik ben ervoor naar mijn huisarts geweest omdat ik een blauwe arm had die zo pijn deed en dit is begin 2013 geweest.
Doordat ik zelf veranderd ben het laatste halfjaar omdat ik beter mijn grenzen aangeef, gaat het nog slechter met mijn moeder. Zij geeft zo vaak aan dat ik zo'n slechte dochter ben etc. Ik wil dit gewoon niet meer. Ik heb genoeg gegeven. Ze heeft zo enorm lopen stoken in het huwelijk van mijn broer (degene die ze nu wat wil aan doen) door haar eigen schoondochter te beschuldigen van voodoo etc. Mijn broer komt niet met haar kinderen bij mijn moeder puur uit bescherming.
Ik wil leven en genieten van mijn leven en dit kan alleen maar als ik mijn jeugd-trauma verwerk. Ik heb tot twee jaar terug gedacht dacht dat ik ook zou worden als mijn moeder. Omdat ik niet anders weet dan dat ik met haar gekte ben opgegroeid. Ik weet nu wel beter hoor. Ik ben sterker en ga maandag mijn best doen om hulp voor haar te krijgen als dit niet lukt dan moet ik dit hoofdstuk sluiten.
De reden dat ik voor het eerst contact het opgenomen met haar huisarts is dat zij mijn broer iets aan zou kunnen doen. Omdat zij ervan overtuigd is dat hij haar door voodoo ziek maakt etc. Ze heeft in het verleden spullen o.a. medicatie of mengsel die zij dan krijgt van charlatans die zij opzoekt om haar te helpen in ons eten gemend zodat zij het zouden opeten dit heeft zij ook bij mijn vader gedaan toen hij wilde scheiden. Mijn broer en ik zijn bang dat zij in haar mijn andere broer zou kunnen verwonden. Ze heeft mij al zo vaak geslagen met voorwerpen die zij voor handen had in haar psychose. Ik ben ervoor naar mijn huisarts geweest omdat ik een blauwe arm had die zo pijn deed en dit is begin 2013 geweest.
Doordat ik zelf veranderd ben het laatste halfjaar omdat ik beter mijn grenzen aangeef, gaat het nog slechter met mijn moeder. Zij geeft zo vaak aan dat ik zo'n slechte dochter ben etc. Ik wil dit gewoon niet meer. Ik heb genoeg gegeven. Ze heeft zo enorm lopen stoken in het huwelijk van mijn broer (degene die ze nu wat wil aan doen) door haar eigen schoondochter te beschuldigen van voodoo etc. Mijn broer komt niet met haar kinderen bij mijn moeder puur uit bescherming.
Ik wil leven en genieten van mijn leven en dit kan alleen maar als ik mijn jeugd-trauma verwerk. Ik heb tot twee jaar terug gedacht dacht dat ik ook zou worden als mijn moeder. Omdat ik niet anders weet dan dat ik met haar gekte ben opgegroeid. Ik weet nu wel beter hoor. Ik ben sterker en ga maandag mijn best doen om hulp voor haar te krijgen als dit niet lukt dan moet ik dit hoofdstuk sluiten.
zondag 16 augustus 2015 om 15:21
Desi, wat een ontzettend lastige situatie. Wat ik uit je laatste bericht begrijp, is dat je een duidelijke keuze hebt gemaakt. Je kiest voor jezelf. Dit is ontzettend knap van je! Dappere vrouw! Ook al ben je 44, je wil graag waardering en erkenning van je ouders, dit maakt het zo lastig om je eigen pad te gaan.
Je hebt inderdaad recht om je leven te leiden en geluk te beleven. Ik begrijp dat het een struikelblok is dat de huisarts van je moeder een beroepsgeheim heeft, maar dit is inderdaad niet anders. Daarbij denk ik dat je therapeut jou een goed advies heeft gegeven: laat het allemaal maar gebeuren, maar los het niet op, dit is namelijk niet jouw rol.
Je schrijft dat het laatste halfjaar je moeder is verslechterd omdat jij bent veranderd. Is dit zo? Je trekt daarmee een causaal verband, dat er misschien helemaal niet is, waarschijnlijk uit een schuldgevoel. Het lijkt mij goed om dit met je therapeut te bespreken.
Heel veel sterkte en ik hoop echt voor je dat je een mooie toekomst tegemoet gaat waarin je jezelf kunt zijn. Hoe is de verstandhouding met je collega 's en de buren? Wellicht kun je ze inlichten over de situatie zonder alle details te hoeven prijsgeven.
Je hebt inderdaad recht om je leven te leiden en geluk te beleven. Ik begrijp dat het een struikelblok is dat de huisarts van je moeder een beroepsgeheim heeft, maar dit is inderdaad niet anders. Daarbij denk ik dat je therapeut jou een goed advies heeft gegeven: laat het allemaal maar gebeuren, maar los het niet op, dit is namelijk niet jouw rol.
Je schrijft dat het laatste halfjaar je moeder is verslechterd omdat jij bent veranderd. Is dit zo? Je trekt daarmee een causaal verband, dat er misschien helemaal niet is, waarschijnlijk uit een schuldgevoel. Het lijkt mij goed om dit met je therapeut te bespreken.
Heel veel sterkte en ik hoop echt voor je dat je een mooie toekomst tegemoet gaat waarin je jezelf kunt zijn. Hoe is de verstandhouding met je collega 's en de buren? Wellicht kun je ze inlichten over de situatie zonder alle details te hoeven prijsgeven.
zondag 16 augustus 2015 om 15:46
quote:Desi22 schreef op 16 augustus 2015 @ 14:42:
Het punt is dat er al veel voorvallen hebben plaats gevonden waarbij mijn moeder geen beslissingen kan nemen.Als de situatie in werkelijkheid ook zo ernstig is als het klinkt en je in Nederland woont: laat je informeren over curatele, bewind en mentorschap. Dat zijn beschermingsmaatregelen die aangevraagd kunnen worden voor mensen die niet meer in staat zijn om goede beslissingen te nemen met betrekking tot hun eigen financiële of persoonlijke welzijn, zoals bij mensen met Alzheimer of psychiatrisch patiënten. Informatie over curatele, bewind en mentorschap vind je op de site http://www.goedvertegenwoordigd.nl/
Het punt is dat er al veel voorvallen hebben plaats gevonden waarbij mijn moeder geen beslissingen kan nemen.Als de situatie in werkelijkheid ook zo ernstig is als het klinkt en je in Nederland woont: laat je informeren over curatele, bewind en mentorschap. Dat zijn beschermingsmaatregelen die aangevraagd kunnen worden voor mensen die niet meer in staat zijn om goede beslissingen te nemen met betrekking tot hun eigen financiële of persoonlijke welzijn, zoals bij mensen met Alzheimer of psychiatrisch patiënten. Informatie over curatele, bewind en mentorschap vind je op de site http://www.goedvertegenwoordigd.nl/
zondag 16 augustus 2015 om 15:49
Hallo Matisse,
Ik woon in alle rust en heb een gezonde verstandhouding met mijn buren. En dit wil ik graag zo houden. Mijn moeder heeft in het verleden zoveel toestand veroorzaakt dat ik blij was dat ik ging verhuizen (nu heb ik een koophuis) en het is dit niet zo makkelijk om weer te verhuizen. Destijds begrepen mensen niet dat ik zo met mijn moeder kon omgaan. Tja ze is heel aardig en kan goed toneel spelen tegenover mijn vrienden en mensen die ik ken. Ik hou mijn sociale leven en alles waar ik waarde aan hecht sinds 6 jaar bij haar uit de buurt. Ik vertel mijn moeder liever niet meer waar ik werk etc.
Ik heb het ook nooit over mijn moeder. Ik schaam mij te veel voor haar en ook hoe ik ben opgevoed. Als je mij ziet en volgens mijn therapeut ook dan heb ik ondanks het gezin waar ik ben opgegroeid en de ziekte van mijn moeder goed terecht gekomen. Iedereen op mijn werk denkt dat het mij voor de wind gaat. Leuke kleding etc. dat is waar men naar kijkt. Hoe het echt zit weet niemand en dit wil ook zo houden. Zeker nu ik besluit om voor mezelf te kiezen. Mijn vriendinnen weten wel hoe het zit hoor dus bij hen kan ik terecht, maar ook voor hun is het lastig om het helemaal te begrijpen waarom mijn moeder mij slaat etc.
Het gaat al 2 jaar slecht met mijn moeder ik moet zeggen slechter, omdat ik er niet meer zo voor haar kan zijn als voorheen. En dit is sinds een halfjaar in haar ogen nog minder geworden. Ze zegt sinds 1 jaar dat ik niets meer met haar onderneem dat ik niet meer dagjes met haar weg ga etc. Het zijn alleen maar verwijten, Ik ben de enige van haar kinderen dat met haar op stap gaat of beter gezegd ging. Ik kom niet meer elke week bij haar op bezoek tijdens een crisis. Zelfs de afgelopen week ben ik niet bij haar geweest op advies van mijn therapeut. Ze geeft aan als haar huisarts niet langs gaat tijdens haar psychose moet jij zeker niet gaan. Laat het escaleren. Therapeut heeft mij het advies gegeven dat mijn PTSS is ontstaan doordat ik mij onveilig heb gevoeld en dat ik nu weer in een onveilige situatie terecht kom als ik haar opzoek. Dit is dus onbewust wat het met mij heeft gedaan. Ik kan nu ook zeggen dat ik bang ben geweest in het verleden voor mijn moeder.
Ik woon in alle rust en heb een gezonde verstandhouding met mijn buren. En dit wil ik graag zo houden. Mijn moeder heeft in het verleden zoveel toestand veroorzaakt dat ik blij was dat ik ging verhuizen (nu heb ik een koophuis) en het is dit niet zo makkelijk om weer te verhuizen. Destijds begrepen mensen niet dat ik zo met mijn moeder kon omgaan. Tja ze is heel aardig en kan goed toneel spelen tegenover mijn vrienden en mensen die ik ken. Ik hou mijn sociale leven en alles waar ik waarde aan hecht sinds 6 jaar bij haar uit de buurt. Ik vertel mijn moeder liever niet meer waar ik werk etc.
Ik heb het ook nooit over mijn moeder. Ik schaam mij te veel voor haar en ook hoe ik ben opgevoed. Als je mij ziet en volgens mijn therapeut ook dan heb ik ondanks het gezin waar ik ben opgegroeid en de ziekte van mijn moeder goed terecht gekomen. Iedereen op mijn werk denkt dat het mij voor de wind gaat. Leuke kleding etc. dat is waar men naar kijkt. Hoe het echt zit weet niemand en dit wil ook zo houden. Zeker nu ik besluit om voor mezelf te kiezen. Mijn vriendinnen weten wel hoe het zit hoor dus bij hen kan ik terecht, maar ook voor hun is het lastig om het helemaal te begrijpen waarom mijn moeder mij slaat etc.
Het gaat al 2 jaar slecht met mijn moeder ik moet zeggen slechter, omdat ik er niet meer zo voor haar kan zijn als voorheen. En dit is sinds een halfjaar in haar ogen nog minder geworden. Ze zegt sinds 1 jaar dat ik niets meer met haar onderneem dat ik niet meer dagjes met haar weg ga etc. Het zijn alleen maar verwijten, Ik ben de enige van haar kinderen dat met haar op stap gaat of beter gezegd ging. Ik kom niet meer elke week bij haar op bezoek tijdens een crisis. Zelfs de afgelopen week ben ik niet bij haar geweest op advies van mijn therapeut. Ze geeft aan als haar huisarts niet langs gaat tijdens haar psychose moet jij zeker niet gaan. Laat het escaleren. Therapeut heeft mij het advies gegeven dat mijn PTSS is ontstaan doordat ik mij onveilig heb gevoeld en dat ik nu weer in een onveilige situatie terecht kom als ik haar opzoek. Dit is dus onbewust wat het met mij heeft gedaan. Ik kan nu ook zeggen dat ik bang ben geweest in het verleden voor mijn moeder.
zondag 16 augustus 2015 om 15:54
Milna,
Zo makkelijk is dit, dan moeten wij het laten escaleren. Hopelijk ziet morgen haar huisarts de ernst van het gesprek ook in en dat zij ook inziet dat mijn moeder niet haar eigen beslissingen kan nemen.
Ik en mijn broers hebben ons hele leven alle troep die zij maakt opgeruimd. Als alle hulp van mij en broer gaat stoppen dan heeft ze niemand bij wie ze terecht kan alleen de charlatans die haar zogenaamd helpen het gaat hun alleen maar om geld. Op haar familie hoeft ze niet niet te rekenen zij weten ook hoe zij is. Vriendinnen heeft ze niet.
Zo makkelijk is dit, dan moeten wij het laten escaleren. Hopelijk ziet morgen haar huisarts de ernst van het gesprek ook in en dat zij ook inziet dat mijn moeder niet haar eigen beslissingen kan nemen.
Ik en mijn broers hebben ons hele leven alle troep die zij maakt opgeruimd. Als alle hulp van mij en broer gaat stoppen dan heeft ze niemand bij wie ze terecht kan alleen de charlatans die haar zogenaamd helpen het gaat hun alleen maar om geld. Op haar familie hoeft ze niet niet te rekenen zij weten ook hoe zij is. Vriendinnen heeft ze niet.
zondag 16 augustus 2015 om 16:54
Tja cateautje dit is zijn dus mensen die haar in het verleden waaronder familie haar van alles hebben ingefluisterd. Zij wisten ook niet dat dit niet handig en verstandig was om haar te helpen. Buiten ons gezin zijn er niet veel mensen die op de hoogte zijn van haar ziekte. En vanuit haar achtergrond en waar zij is geboren is bijgeloof normaal. Helaas heeft het bij haar vergaande gevolgen. Ze geloofd liever een voodoo priester dan wat ik of mijn broer zeg. Als hij (priester) zou zeggen spring van de flat af in haar psychose dan zou ze dit doen. Ik ben twee maanden terug naar zo'n priester geweest en hem gewaarschuwd dat hij mijn moeder niet meer moet helpen dat ik anders de politie inschakel wegens oplichterij. Het heeft dus gewerkt, want mijn moeder kan hem niet meer telefonisch bereiken etc. Ze heeft zo veel afschuwelijke dingen gedaan op advies van een voodoo priester. Ik en mijn broer eten niet meer bij mijn moeder. Omdat zij van alles in ons eten doet.
Mijn moeder maakt dan geen goed financiële beslissingen en ik kan de troep dan weer op ruimen. Hopelijk gaan alle voorbeelden die ik gemaild heb aan haar huisarts en als dit maandag besproken wordt helpen om haar te helpen met de juiste hulp.
Mijn moeder maakt dan geen goed financiële beslissingen en ik kan de troep dan weer op ruimen. Hopelijk gaan alle voorbeelden die ik gemaild heb aan haar huisarts en als dit maandag besproken wordt helpen om haar te helpen met de juiste hulp.
zondag 16 augustus 2015 om 17:02
Misschien wringt juist daar de schoen. Helaas voor jou en je broers is voodoo geen bijgeloof, maar een echte zeer kwalijk geloof waar je mensen niet alleen gek mee kan krijgen, maar inderdaad ook kan vermoorden. Als je moeder zich daarmee bezig houdt, dan zou ik inderdaad maar niets meer bij haar eten of drinken.
Schakel het FACTteam in via de huisarts en laat je moeder dan achter je. Je hebt zelf hulp nodig, dus dan ben je niet geschikt om je moeder te helpen. Denk aan jezelf en neem afscheid van haar.
Schakel het FACTteam in via de huisarts en laat je moeder dan achter je. Je hebt zelf hulp nodig, dus dan ben je niet geschikt om je moeder te helpen. Denk aan jezelf en neem afscheid van haar.
zondag 16 augustus 2015 om 17:11
Wellicht heeft het zin om op zoek te gaan ( met hulp van de ha, jouw peut) naar een therapeut due gespecialiseerd is het behandelen van mensen met een niet NL/ niet christelijke achtergrond.
Het is hier natuurlijk gestoeld op NL normen en waarden die weer deels hun oorsprong hebben in het christelijk geloof ( en andersom). Dat werkt niet voor mensen met een andere achtergrond.
Snelle blik op google vind ik deze link. Wellicht kun je daarmee verder om iemand te vinden die je moeder beter kan begeleiden?
Het is hier natuurlijk gestoeld op NL normen en waarden die weer deels hun oorsprong hebben in het christelijk geloof ( en andersom). Dat werkt niet voor mensen met een andere achtergrond.
Snelle blik op google vind ik deze link. Wellicht kun je daarmee verder om iemand te vinden die je moeder beter kan begeleiden?
Je bent zelf een theepot
zondag 16 augustus 2015 om 17:13
Mijn moeder is van jong af al psychische niet in orde. Dit heb ik van mijn vader gehoord dus dat mensen haar gek krijgen is niet het geval. Weet je waarom ik dit weet. Mijn moeder heeft mij ook via zo'n priester proberen te genezen toen ik 2,5 jaar ziek werd. En weet je hoe door een foto te laten zien van mij en hij gaf aan dat het kwam dat mensen iets met mij hadden gedaan en dat het op mijn voorhoofd en ogen zat. En dat ik daarom ziek ben geworden. Wel het bleek dat ik ziek werd van Gluten en lactose ha ha. En zo iemand is mijn moeder dus al jaren aan het helpen. Dit is sinds twee maanden afgelopen omdat ik eindelijk wist waar ik hem kon vinden. Mijn moeder is zelfs naar een katholieke priester geweest ongeveer 10 jaar geleden om duivels uit haar te laten drijven. Ze is bij aan Indiaan geweest een Hindoe priester de lijst is te lang. Maar haar medicatie innemen nee dat doet ze niet van haar arts.
zondag 16 augustus 2015 om 17:19
Suzanne dank voor de Link, wie weet in de toekomst. Mijn moeder vind het lastig om 1 uur te luisteren etc. dus het lijkt mij het best om eerst medicatie te geven zodat er meer mogelijk is. Ik zal deze site naar haar huisarts mailen. Thanks. Ik heb ook gekeken naar fact team etc. zoals hier eerder aan de orde is geweest. Dus ik heb veel om over te praten met haar huisarts. Ik zou het ook prettig vinden als iemand vanuit haar eigen cultuur haar hulpverlener zou kunnen worden. Hier gaan mijn broer en ik ons best voor doen. Helaas woont zij in een dorp en niet in de stad met meerdere culturen en hulpverlening hierop afgestemd.