Psyche
alle pijlers
Moeite met openstellen
donderdag 21 maart 2013 om 14:33
Ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen, maar ik doe een poging. Ik ben 19 jaar en doe een opleiding voor sociaal agogisch medewerkster. Ik krijg constant te horen van o.a. mijn studieloopbaanbegeleider en mijn stagebegeleidster dat zij mij te gesloten vinden. Niet naar de cliënten toe (kinderen) maar naar de collega's toe. Ik ben van mezelf een erg nuchter persoon en best rustig. Ik luister veel liever naar mensen dan dat ik zelf aan het woord ben. Verlegen ben ik niet. Ook heb ik op mijn stage heel erg het gevoel dat ik een mindere ben. Ik ben tenslotte maar de stagiaire. Ik houd me dan automatisch gedeisd en zeg netjes ja en amen. Als ik met een andere stagiaire ben (een gelijke dus) voel ik me veel beter op mijn gemak en kan ik ook gezellig kletsen. Maar het grootste probleem is dat ik me niet open kan stellen. Ik houd er niet van om over gevoelens of problemen te praten. De vuile was hang je niet buiten. Nu verwacht mijn studieloopbaanbegeleider wel van me dat ik me open stel en wat minder rustig word, anders kan ik net zo goed stoppen met de opleiding. Hoe ga ik dit in Godsnaam doen als dit helemaal niet in mijn aard zit?
donderdag 21 maart 2013 om 14:51
donderdag 21 maart 2013 om 15:22
Heel herkenbaar! En mijn advies is ook....gewoon doen! En nee dat is echt niet makkelijk. Zeker in het begin niet. Je openstellen betekend niet gelijk dat je al je gevoelens en gedachten op tafel moet leggen. Het betekend ook meepraten, gesprekken beginnen, je mening uiten.
Ik deel mijn privedingen ook niet op mijn werk, maar ik neem wel deel aan gesprekken en geef mijn mening als er bijvoorbeeld een discussie is.
Probeer dus aan gesprekken deel te nemen, je mening te geven en gewoon meer van jezelf te laten horen. Echt gewoon doen! En hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het gaat!
Ik deel mijn privedingen ook niet op mijn werk, maar ik neem wel deel aan gesprekken en geef mijn mening als er bijvoorbeeld een discussie is.
Probeer dus aan gesprekken deel te nemen, je mening te geven en gewoon meer van jezelf te laten horen. Echt gewoon doen! En hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het gaat!
donderdag 21 maart 2013 om 15:50
Je kan afspreken dat na elke dienst je collega's aan je vragen hoe je bepaalde dingen beleefd/ervaren/gevoeld hebt.
En dat dan opbouwen naar dat je het uiteindelijk uit jezelf gaat doen.
Vind het wel vreemd dat je begeleider het er dan niet met je over heeft hoé je dit gaat doen.
Want dit is gewoon aan te leren gedrag, maar de juiste stapjes vinden, moet je wel even samen met een ander over brainstormen...
En dat dan opbouwen naar dat je het uiteindelijk uit jezelf gaat doen.
Vind het wel vreemd dat je begeleider het er dan niet met je over heeft hoé je dit gaat doen.
Want dit is gewoon aan te leren gedrag, maar de juiste stapjes vinden, moet je wel even samen met een ander over brainstormen...
donderdag 21 maart 2013 om 16:00
Wat een fijne stageplek heb jij gevonden! Deze feedback betekent namelijk dat ze jou als persoon en jouw mening als professional graag willen horen!
En de kans is groot dat dit bij jouw toekomstige werkgever(s) ook zo zal zijn. Juist de diversiteit van de medewerkers, en hun verschillende kijk op problemen en oplossingen, kunnen ervoor zorgen dat de organisatie optimaal functioneert.
Dit is dus een prima punt om juist tijdens je stage op te pakken en mee te oefenen. Ook al voelt het ongemakkelijk, ze vragen niet om jouw inbreng als zij die niet willen horen. Hou je daar dus aan vast.
En kun je wellicht bedenken hoe jouw leidinggevende jou daarbij kan helpen? Bijvoorbeeld door actief om jouw mening te vragen? Denk daar eens over na en kom er daarna nog eens op terug bij je leidinggevende.
En de kans is groot dat dit bij jouw toekomstige werkgever(s) ook zo zal zijn. Juist de diversiteit van de medewerkers, en hun verschillende kijk op problemen en oplossingen, kunnen ervoor zorgen dat de organisatie optimaal functioneert.
Dit is dus een prima punt om juist tijdens je stage op te pakken en mee te oefenen. Ook al voelt het ongemakkelijk, ze vragen niet om jouw inbreng als zij die niet willen horen. Hou je daar dus aan vast.
En kun je wellicht bedenken hoe jouw leidinggevende jou daarbij kan helpen? Bijvoorbeeld door actief om jouw mening te vragen? Denk daar eens over na en kom er daarna nog eens op terug bij je leidinggevende.
donderdag 21 maart 2013 om 16:26
Hm, ik kan me zo voorstellen dat een rustig iemand, die ook goed kan luisteren, juist wel prettig is in het werken met kinderen... maar goed: je werkt met collega's samen en dan moet je natuurlijk wel iets van overdracht e.d. doen. Is dat het punt? Ik bedoel als het gaat over gesloten zijn, dan kan het zijn dat je niet meekletst over nu.nl/achterklap, maar dat zullen ze toch wel niet bedoelen (mag ik hopen)??? Dus wat je nu schrijft, daar zou wat mij betreft je leidinggevende nog wel wat duidelijker over kunnen zijn. Wat verwacht ze?
Wat misschien een gemakkelijke is om te beginnen, is om vragen te stellen. Bv.: ik heb met client zusofzo net ditofdat gedaan, hoe zou jij dat doen? Is misschien gemakkelijker dan bv. zelf vertellen wat je nog moeilijk vindt.
Wat misschien een gemakkelijke is om te beginnen, is om vragen te stellen. Bv.: ik heb met client zusofzo net ditofdat gedaan, hoe zou jij dat doen? Is misschien gemakkelijker dan bv. zelf vertellen wat je nog moeilijk vindt.
donderdag 21 maart 2013 om 17:02
Iets wat niet in je aard zit, kun je tot op zekere hoogte wel aanleren.
Hoewel het wel een beetje blijft aanvoelen als een "aangeleerd trucje", wat niet helemaal "automatisch gaat", maar waar je je bewust toe moet zetten.
Je kunt jezelf opdrachtjes geven.
Daar zou ik klein mee beginnen. Bijvoorbeeld uit jezelf één dingetje aan iemand vertellen vertellen over je gevoel. Je kunt van tevoren bedenken wat.
Dat zal nogal geforceerd aanvoelen.
Als je het vaker doet, wordt dat wel wat minder.
Maar een introvert wordt nooit een echte extravert.
Maar het gedrag van een extravert nadoen als het nodig is, dat kan wel.
Hoewel het wel een beetje blijft aanvoelen als een "aangeleerd trucje", wat niet helemaal "automatisch gaat", maar waar je je bewust toe moet zetten.
Je kunt jezelf opdrachtjes geven.
Daar zou ik klein mee beginnen. Bijvoorbeeld uit jezelf één dingetje aan iemand vertellen vertellen over je gevoel. Je kunt van tevoren bedenken wat.
Dat zal nogal geforceerd aanvoelen.
Als je het vaker doet, wordt dat wel wat minder.
Maar een introvert wordt nooit een echte extravert.
Maar het gedrag van een extravert nadoen als het nodig is, dat kan wel.
