Psyche
alle pijlers
nachtmerries
zondag 18 oktober 2015 om 17:59
hallo allemaal,
Na een aantal dagen twijfelen zet ik toch mijn verhaal hier neer omdat ik eigenlijk niet meer weet wat ik moet doen.
Ik heb al bijna een jaar last van nachtmerries, dan word ik huilend en overstuur wakker omdat ik denk dat mijn vader of moeder is overleden.
Nu is het zo dat ik de afgelopen jaren veel vriendinnen heb gehad die op jonge leeftijd haar moeder of vader is verloren.
Dit heeft mij behoorlijk aan gegrepen en dit had ook mij kunnen overkomen.
Afgelopen juni is mijn vader met spoed opgenomen in het ziekenhuis, hartinfarct en met spoed 5 omleidingen, sindsdien is het eigenlijk alleen maar erger geworden. Daarvoor had ik af en toe deze nachtmerries maar sinds juni is dit meerdere keren per week. Ik word dan wakker nat van het zweet en helemaal overstuur, helaas ben ik alleen dus ik heb niemand die mij dan kan helpen.
Ik weet heel goed dat niks in het leven zeker is, en dat ik niet weet wanneer mijn ouders komen te overlijden en of dit plotseling zal zijn of door ziekte.. maar de gedachte dat ik nu een van mijn ouders zou kwijtraken maakt mij gek.
En dan denk ik, stel je aan je bent 30 en er zijn zat kinderen die in hun tienerjaren een ouder verliezen en dat is een stuk erger, maar ik weet niet meer wat ik hier aan moet doen.
De gebroken nachten beginnen zo langzamerhand zijn tol te eisen.
ik ben hier nog niet mee naar de huisarts geweest, ik denk dat die mij dan doorstuurt naar een psycholoog en daar ben ik niet voor verzekerd.(misschien wel dom)
is er iemand die dit herkend? of iemand een idee wat ik moet doen?
Mijn ouders weten hier niks vanaf
Na een aantal dagen twijfelen zet ik toch mijn verhaal hier neer omdat ik eigenlijk niet meer weet wat ik moet doen.
Ik heb al bijna een jaar last van nachtmerries, dan word ik huilend en overstuur wakker omdat ik denk dat mijn vader of moeder is overleden.
Nu is het zo dat ik de afgelopen jaren veel vriendinnen heb gehad die op jonge leeftijd haar moeder of vader is verloren.
Dit heeft mij behoorlijk aan gegrepen en dit had ook mij kunnen overkomen.
Afgelopen juni is mijn vader met spoed opgenomen in het ziekenhuis, hartinfarct en met spoed 5 omleidingen, sindsdien is het eigenlijk alleen maar erger geworden. Daarvoor had ik af en toe deze nachtmerries maar sinds juni is dit meerdere keren per week. Ik word dan wakker nat van het zweet en helemaal overstuur, helaas ben ik alleen dus ik heb niemand die mij dan kan helpen.
Ik weet heel goed dat niks in het leven zeker is, en dat ik niet weet wanneer mijn ouders komen te overlijden en of dit plotseling zal zijn of door ziekte.. maar de gedachte dat ik nu een van mijn ouders zou kwijtraken maakt mij gek.
En dan denk ik, stel je aan je bent 30 en er zijn zat kinderen die in hun tienerjaren een ouder verliezen en dat is een stuk erger, maar ik weet niet meer wat ik hier aan moet doen.
De gebroken nachten beginnen zo langzamerhand zijn tol te eisen.
ik ben hier nog niet mee naar de huisarts geweest, ik denk dat die mij dan doorstuurt naar een psycholoog en daar ben ik niet voor verzekerd.(misschien wel dom)
is er iemand die dit herkend? of iemand een idee wat ik moet doen?
Mijn ouders weten hier niks vanaf
zondag 18 oktober 2015 om 18:03
Het is wel herkenbaar al heb ik geen nachtmerries. Mijn pa heeft ook een hartkwaal. Het idee dat mijn ouders ooit dood gaan vind ik ook vreselijk, maar het onvermijdelijk zal toch echt ooit gebeuren. Het lijkt mij zo eenzaam zonder ouders.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 18 oktober 2015 om 18:30
Ik ken het gevoel. Door overlijden van een dierbare kwam het idee dat iemand plotseling kan overlijden in eens erg dichtbij. De ziekte van je vader heeft voor jou mogelijk hetzelfde gedaan. In het begin kon ik 's nachts slecht slapen, ook nu word ik soms nog in paniek wakker. Als je eenmaal wakker bent kan je wel weer relativeren maar de angst blijft.
Zelf praat ik eens per maand met een psycholoog, het is fijn om je verhaal kwijt te kunnen en advies te krijgen waarmee ik verder kan. Door deze (en gesprekken met anderen) is de angst voor mij nu iets wat er soms is, en mag zijn maar niet overheerst en dus ook niet iedere nacht aanwezig is. Dat overheersen beperkt jou nu dus probeer te kijken hoe jij ook zo'n balans kan vinden. Dat kan met behulp van een psycholoog maar mogelijk kan de huisarts/medicatie ook helpen. Weinig slaap maakt de nachten niet beter, een paar goede nachten kan misschien al genoeg zijn om het patroon te onderbreken.
Zelf praat ik eens per maand met een psycholoog, het is fijn om je verhaal kwijt te kunnen en advies te krijgen waarmee ik verder kan. Door deze (en gesprekken met anderen) is de angst voor mij nu iets wat er soms is, en mag zijn maar niet overheerst en dus ook niet iedere nacht aanwezig is. Dat overheersen beperkt jou nu dus probeer te kijken hoe jij ook zo'n balans kan vinden. Dat kan met behulp van een psycholoog maar mogelijk kan de huisarts/medicatie ook helpen. Weinig slaap maakt de nachten niet beter, een paar goede nachten kan misschien al genoeg zijn om het patroon te onderbreken.
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
zondag 18 oktober 2015 om 20:55
