Psyche
alle pijlers
Nare herinnering weggestopt
woensdag 18 maart 2015 om 16:13
Hallo,
Ik ben een 21 jarige studente en ik zit met een 'probleem'.
Ik heb vroeger een normale jeugd gehad en dacht dat er niks aan de hand was, tot ik een tijdje geleden met mijn vriend in bed lag en hij me 'plotseling' aanraakte (we hadden al eerder seks gehad, dus dat was niet het probleem). Op dat moment werd ik boos en begon te huilen (ik flipte). Hij vroeg waarom en Na even denken begon ik te vertellen over dat mijn stiefbroer (die al mijn hele leven bij ons woont, voelt als een echte broer) mij heeft aangeraakt vroeger. Ik vond het heel moeilijk dit tegen hem te vertellen, en hij vond het ook een beetje vreemd dat ik er nog nooit over gepraat had en ee nog nooit eerder last van gehad had. Dit kwam omdat ik het eerder niet wist (of er nog nooit over nagedacht had oid?). Deze herrinering kwam plotseling duidelijk binnen en ik kom het helemaal herbeleven. Toen ik er verder over nadacht, denk ik dat ik ongeveer 15 geweest moet zijn (hij is 6 jaar ouder). Ik heb me dit nooit herrinerd, maar als ik er nu aan terugdenk bedenk ik meerdere dingen die hij heeft gedaan (hij heeft mij nooit verkracht oid maar wel sexueel aangeraakt). Maar hoe meer ik er aan denk, hoe meer ik begin te twijfelen of het wel echt gebeurd is en of ik het niet allemaal bedacht heb, toch reageer ik vaak heftig op plotselinge aanrakingen. ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet, ik denk er de laatste tijd veel aan, maar heb niet het gevoel dat ik er erg veel last van heb, wel word ik emotioneel als ik eraan denk. Ik zou wel graag willen weten of het echt gebeurd is, zodat ik of kan stoppen met erover denken, of het een plaatsje kan geven. Ik heb het verteld aan iemand die dicht Bij mij en bij mijn stiefbroer staat, en die geloofde me meteen en zei dat ik misschien naar wen psycholoog moet, dit wil ik liever niet. Ik begrijp dat het een beetje een vreemd verhaal is, en ik weet ook niet zo goed wat ik ermee aan moet..
Ik ben een 21 jarige studente en ik zit met een 'probleem'.
Ik heb vroeger een normale jeugd gehad en dacht dat er niks aan de hand was, tot ik een tijdje geleden met mijn vriend in bed lag en hij me 'plotseling' aanraakte (we hadden al eerder seks gehad, dus dat was niet het probleem). Op dat moment werd ik boos en begon te huilen (ik flipte). Hij vroeg waarom en Na even denken begon ik te vertellen over dat mijn stiefbroer (die al mijn hele leven bij ons woont, voelt als een echte broer) mij heeft aangeraakt vroeger. Ik vond het heel moeilijk dit tegen hem te vertellen, en hij vond het ook een beetje vreemd dat ik er nog nooit over gepraat had en ee nog nooit eerder last van gehad had. Dit kwam omdat ik het eerder niet wist (of er nog nooit over nagedacht had oid?). Deze herrinering kwam plotseling duidelijk binnen en ik kom het helemaal herbeleven. Toen ik er verder over nadacht, denk ik dat ik ongeveer 15 geweest moet zijn (hij is 6 jaar ouder). Ik heb me dit nooit herrinerd, maar als ik er nu aan terugdenk bedenk ik meerdere dingen die hij heeft gedaan (hij heeft mij nooit verkracht oid maar wel sexueel aangeraakt). Maar hoe meer ik er aan denk, hoe meer ik begin te twijfelen of het wel echt gebeurd is en of ik het niet allemaal bedacht heb, toch reageer ik vaak heftig op plotselinge aanrakingen. ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet, ik denk er de laatste tijd veel aan, maar heb niet het gevoel dat ik er erg veel last van heb, wel word ik emotioneel als ik eraan denk. Ik zou wel graag willen weten of het echt gebeurd is, zodat ik of kan stoppen met erover denken, of het een plaatsje kan geven. Ik heb het verteld aan iemand die dicht Bij mij en bij mijn stiefbroer staat, en die geloofde me meteen en zei dat ik misschien naar wen psycholoog moet, dit wil ik liever niet. Ik begrijp dat het een beetje een vreemd verhaal is, en ik weet ook niet zo goed wat ik ermee aan moet..
woensdag 18 maart 2015 om 16:24
woensdag 18 maart 2015 om 16:38
Eens met Thordis. Als je nu 4 of 5 was geweest, had ik het idee van verdrongen herinneringen wel kunnen begrijpen.
Kan ook zijn dat je er op het moment zelf niet het idee bij had dat het niet kon en dat je er nu met nieuwe ogen naar kijkt en opeens zaken herdefinieerd. Maar dat brengt een ander soort reactie teweeg over het algemeen, geen flippen en huilen.
Ga naar een psycholoog en laat het uitzoeken. Sterkte!
Kan ook zijn dat je er op het moment zelf niet het idee bij had dat het niet kon en dat je er nu met nieuwe ogen naar kijkt en opeens zaken herdefinieerd. Maar dat brengt een ander soort reactie teweeg over het algemeen, geen flippen en huilen.
Ga naar een psycholoog en laat het uitzoeken. Sterkte!
woensdag 18 maart 2015 om 17:20
Kan het niet iets anders zijn? Een gedachte die je niet meer los kunt laten bijvoorbeeld? Heb je ervaring met angstklachten of dwang?
Het kán heus hoor, maar zo opeens plotseling iets herinneren wat kennelijk nogal heftig was, dat lijkt me wel zeer uitzonderlijk. Maar je hebt er last van, dus ik zou vooral naar de huisarts gaan met je verhaal.
Het kán heus hoor, maar zo opeens plotseling iets herinneren wat kennelijk nogal heftig was, dat lijkt me wel zeer uitzonderlijk. Maar je hebt er last van, dus ik zou vooral naar de huisarts gaan met je verhaal.
woensdag 18 maart 2015 om 17:24
woensdag 18 maart 2015 om 17:34
Ik ken één persoon die pas jaren later iets weer wist en twijfel niet aan dat verhaal.
Zou je het met je broer kunnen bespreken?
Ik weet zelf nog akelige dingen van vroeger, weet ook zeker dat die echt gebeurd zijn (staat beschreven in dagboeken van toen). Maar op de plaats waar het gebeurd is kloppen dingen niet. Zo staan er geen bomen op de plaats waar in mijn herinnering ze wél stonden. Ik ben verschrikkelijk geschrokken toen ik jaren later weer op die plek kwam en een deel van mijn herinnering (de exacte locatie) niet kán kloppen.
Zoek als het je heel hoog zit hulp.
Zou je het met je broer kunnen bespreken?
Ik weet zelf nog akelige dingen van vroeger, weet ook zeker dat die echt gebeurd zijn (staat beschreven in dagboeken van toen). Maar op de plaats waar het gebeurd is kloppen dingen niet. Zo staan er geen bomen op de plaats waar in mijn herinnering ze wél stonden. Ik ben verschrikkelijk geschrokken toen ik jaren later weer op die plek kwam en een deel van mijn herinnering (de exacte locatie) niet kán kloppen.
Zoek als het je heel hoog zit hulp.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
woensdag 18 maart 2015 om 18:18
quote:lilalinda schreef op 18 maart 2015 @ 17:24:
Pas je wel op. Verdrongen herinneringen zijn vaak spelingen van de geest. Iets wat je op tv gezien hebt, verwart met een ander. Een droom misschien.
Je hebt het nu aan je vriend verteld, maar zorg, dat ook hij een slag om de arm houdt en niet je 'dader'. Aanpaktdit
Pas je wel op. Verdrongen herinneringen zijn vaak spelingen van de geest. Iets wat je op tv gezien hebt, verwart met een ander. Een droom misschien.
Je hebt het nu aan je vriend verteld, maar zorg, dat ook hij een slag om de arm houdt en niet je 'dader'. Aanpaktdit
woensdag 18 maart 2015 om 18:20
quote:Thordis007 schreef op 18 maart 2015 @ 17:20:
Kan het niet iets anders zijn? Een gedachte die je niet meer los kunt laten bijvoorbeeld? Heb je ervaring met angstklachten of dwang?
Het kán heus hoor, maar zo opeens plotseling iets herinneren wat kennelijk nogal heftig was, dat lijkt me wel zeer uitzonderlijk. Maar je hebt er last van, dus ik zou vooral naar de huisarts gaan met je verhaal.
en dit, heftige gebeurtenissen "verdring" je niet zomaar. Zeker niet op je 15e.
Het is wel moeilijker om herinneringen op te halen uit je vroege jeugd, zeg jonger dan 6, maar deze vergeten "herinnering" zou ik niet zo serieus nemen
Kan het niet iets anders zijn? Een gedachte die je niet meer los kunt laten bijvoorbeeld? Heb je ervaring met angstklachten of dwang?
Het kán heus hoor, maar zo opeens plotseling iets herinneren wat kennelijk nogal heftig was, dat lijkt me wel zeer uitzonderlijk. Maar je hebt er last van, dus ik zou vooral naar de huisarts gaan met je verhaal.
en dit, heftige gebeurtenissen "verdring" je niet zomaar. Zeker niet op je 15e.
Het is wel moeilijker om herinneringen op te halen uit je vroege jeugd, zeg jonger dan 6, maar deze vergeten "herinnering" zou ik niet zo serieus nemen
woensdag 18 maart 2015 om 18:22
quote:schattigheid schreef op 18 maart 2015 @ 18:21:
Als de vergrijpen niet gewelddadig maar vooral awkward waren zou het best kunnen dat je indertijd ook al niet zeker was of het wel echt gebeurde en wat je moet doen om het te stoppen. Ik vind je vraag wel wat voor een haptonoom.
???
Ja of voor een tarotkaartlegger
of voor de buurvrouw
Als de vergrijpen niet gewelddadig maar vooral awkward waren zou het best kunnen dat je indertijd ook al niet zeker was of het wel echt gebeurde en wat je moet doen om het te stoppen. Ik vind je vraag wel wat voor een haptonoom.
???
Ja of voor een tarotkaartlegger
of voor de buurvrouw
woensdag 18 maart 2015 om 18:33
Bedankt voor ieders antwoord.
Wat ik hier veel hoor, is exact mijn mening, het lijkt me zo vreemd dat ik zo iets, op die leeftijd heb 'weggestopt/ben vergeten'. Wel moet ik hierbij vermelden dat het 's nachts gebeurde, misschien heb ik het ervaren als een droom.
Verder gaat alles goed in de familie, geen ruzies, ook niet met de stiefbroer in kwestie. Ik heb ook niet dat ik er constant mee zit, maar alleen op momenten dat ik er (onbewust) aan herrinerd word.
Ik heb overigens mijn twijfel ook met mijn vriend besproken. Verder nooit ervaringen gehad met angst en dwang (voor zover ik weet), Thordis007.
Nogmaals; bedankt voor jullie antwoorden, ik voel me toch vaak een beetje een zeikerd met dit soort dingen...
Wat ik hier veel hoor, is exact mijn mening, het lijkt me zo vreemd dat ik zo iets, op die leeftijd heb 'weggestopt/ben vergeten'. Wel moet ik hierbij vermelden dat het 's nachts gebeurde, misschien heb ik het ervaren als een droom.
Verder gaat alles goed in de familie, geen ruzies, ook niet met de stiefbroer in kwestie. Ik heb ook niet dat ik er constant mee zit, maar alleen op momenten dat ik er (onbewust) aan herrinerd word.
Ik heb overigens mijn twijfel ook met mijn vriend besproken. Verder nooit ervaringen gehad met angst en dwang (voor zover ik weet), Thordis007.
Nogmaals; bedankt voor jullie antwoorden, ik voel me toch vaak een beetje een zeikerd met dit soort dingen...
woensdag 18 maart 2015 om 18:41
woensdag 18 maart 2015 om 18:52
woensdag 18 maart 2015 om 18:58
Ga naar een erkende psycholoog zodat je therapie krijgt. Zo hoef je niet iedere keer te flippen als je vriend je aanraakt. Dat hypnose gedoe zou ik maar laten. Veel van die mensen zijn niet erkende kwakzalvers en je hebt eerder kans dat je daar misbruikt wordt.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
woensdag 18 maart 2015 om 19:21
Jouw verhaal lijkt heel erg op die van mij, misschien heb je er wat aan.
Ik (toen 19) zat in een college over ontwikkelingspsychologie toen een medestudent haar verhaal vertelde over seksueel misbruik. Terwijl zij dat op emotionele wijze vertelde kwamen bij mij ook herinneringen terug die ik heel lang had weg gestopt. Ik zat daar met een rode kop, klotsende oksels en trillend in de zaal hopend dat niemand naar mij keek. Ik heb de maand erna als een spook geleefd, teruggetrokken en stil terwijl steeds meer herinneringen naar boven kwamen.
Uiteindelijk heeft mijn zus mij geconfronteerd met mijn gedrag en stotterend heb ik haar mijn verhaal gedaan.
Ik herinnerde mij dat toen ik 9 was, mijn 15 jarige broer seksuele handelingen met mij verrichte en mij onder druk zette.
Nadat ik dit aan mijn zus had verteld dacht ik dat ik ermee klaar was maar dat was niet zo. Pas jaren later heb ik hulp gezocht bij een psycholoog en voelde ik mij daardoor zo sterk dat ik een gesprek met mijn broer ben aangegaan. Dit gesprek heeft mij erg goed gedaan, hij heeft meteen zijn excuses aangeboden en vertelde dat hij altijd wel wist dat ik ooit hiermee naar hem toe zou komen.
Kortom, herinneringen verdringen kan wel, wat voor de een traumatisch is hoeft dat voor de ander niet te zijn.
Stop je gevoel niet weg maar ga het aan, zoek een psycholoog op en vraag om hulp!
En alsjeblieft, ga geen regressie therapie doen. Als er iets is gebeurd komt dat op z'n eigen tijd weer bij je terug. Als er niets is gebeurd kan dit je alleen nog maar meer verwarren
Ik (toen 19) zat in een college over ontwikkelingspsychologie toen een medestudent haar verhaal vertelde over seksueel misbruik. Terwijl zij dat op emotionele wijze vertelde kwamen bij mij ook herinneringen terug die ik heel lang had weg gestopt. Ik zat daar met een rode kop, klotsende oksels en trillend in de zaal hopend dat niemand naar mij keek. Ik heb de maand erna als een spook geleefd, teruggetrokken en stil terwijl steeds meer herinneringen naar boven kwamen.
Uiteindelijk heeft mijn zus mij geconfronteerd met mijn gedrag en stotterend heb ik haar mijn verhaal gedaan.
Ik herinnerde mij dat toen ik 9 was, mijn 15 jarige broer seksuele handelingen met mij verrichte en mij onder druk zette.
Nadat ik dit aan mijn zus had verteld dacht ik dat ik ermee klaar was maar dat was niet zo. Pas jaren later heb ik hulp gezocht bij een psycholoog en voelde ik mij daardoor zo sterk dat ik een gesprek met mijn broer ben aangegaan. Dit gesprek heeft mij erg goed gedaan, hij heeft meteen zijn excuses aangeboden en vertelde dat hij altijd wel wist dat ik ooit hiermee naar hem toe zou komen.
Kortom, herinneringen verdringen kan wel, wat voor de een traumatisch is hoeft dat voor de ander niet te zijn.
Stop je gevoel niet weg maar ga het aan, zoek een psycholoog op en vraag om hulp!
En alsjeblieft, ga geen regressie therapie doen. Als er iets is gebeurd komt dat op z'n eigen tijd weer bij je terug. Als er niets is gebeurd kan dit je alleen nog maar meer verwarren
Don't be afraid to fail, be afraid not to try
woensdag 18 maart 2015 om 20:26
Nou, ik heb dertien jaar terug een miskraam gehad met 16wk, wist niet zwanger te zijn en had implanon (en al twee kinderen). Ik had echt enorme buikpijn die dag en op een gegeven moment werd het zo erg dat ik huilend met de huisarts aan de telefoon heb gehangen. Die hele dag is een jaar lang niet in beeld geweest. Wel heb ik in die tijd erna een burnout gehad. Pas een jaar later kwam het weer boven In een gesprek met de huisarts.
Weet niet of misbruik zo traumatisch kan zijn maar je geest kan gekke dingen doen.
Weet niet of misbruik zo traumatisch kan zijn maar je geest kan gekke dingen doen.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
