Psyche
alle pijlers
Negatief zelfbeeld
woensdag 24 april 2013 om 11:26
Hallo allemaal,
Alvast bedankt voor het lezen.
Een jaar geleden heb ik eindelijk voor mij zelf gekozen. Na mijn scheiding 5 jaar geleden ben ik direct weer een relatie aangegaan, omdat ik enorm bang was om alleen te zijn. Omdat mijn ex altijd veel problemen had was ik nooit met mijn eigen gevoel bezig. Toen ik 1,5 jaar geleden verliefd werd op een ander wist ik dat ik mij zelf voor de gek hield. Met hulp van een psycholoog, veel sporten en uitbreiding van mijn sociale netwerk ga ik met vallen en opstaan vooruit, maar toch blijf ik mij minderwaardig en eenzaam zonder man voelen. Elke ochtend word ik met deze gedachten wakker en moet ik het gevecht weer aan.Terwijl ik weet dat het zo belangrijk is om eerst van mijzelf te houden, maar ja hoe doe je dat?
Ook ben ik nog steeds niet van mijn verliefdheid af. Ik zie hem een keer per week, ik probeer hem zo veel mogelijk te ontlopen, maar dat lukt niet altijd. ik heb nog nooit echt oogcontact durven te maken. Ik voel mij erg onzeker worden en weet mij geen houding te geven. Als hij een keer naar mij lacht of kijkt dan kijk ik gauw weg. Zo kom ik er nooit achter of het wederzijds is. Helaas heb ik door mijn scheiding een soort angst voor mannen ontwikkeld. Ik ben in de steek gelaten met twee kleine kinderen en heb daarom een enorme muur om mij heen gebouwd. Mijn negatiieve zelfbeeld zit mij enorm dwars. Herkent iemand dit of hoe hebben jullie je negatieve zelfbeeld overwonnen??
Alvast bedankt voor het lezen.
Een jaar geleden heb ik eindelijk voor mij zelf gekozen. Na mijn scheiding 5 jaar geleden ben ik direct weer een relatie aangegaan, omdat ik enorm bang was om alleen te zijn. Omdat mijn ex altijd veel problemen had was ik nooit met mijn eigen gevoel bezig. Toen ik 1,5 jaar geleden verliefd werd op een ander wist ik dat ik mij zelf voor de gek hield. Met hulp van een psycholoog, veel sporten en uitbreiding van mijn sociale netwerk ga ik met vallen en opstaan vooruit, maar toch blijf ik mij minderwaardig en eenzaam zonder man voelen. Elke ochtend word ik met deze gedachten wakker en moet ik het gevecht weer aan.Terwijl ik weet dat het zo belangrijk is om eerst van mijzelf te houden, maar ja hoe doe je dat?
Ook ben ik nog steeds niet van mijn verliefdheid af. Ik zie hem een keer per week, ik probeer hem zo veel mogelijk te ontlopen, maar dat lukt niet altijd. ik heb nog nooit echt oogcontact durven te maken. Ik voel mij erg onzeker worden en weet mij geen houding te geven. Als hij een keer naar mij lacht of kijkt dan kijk ik gauw weg. Zo kom ik er nooit achter of het wederzijds is. Helaas heb ik door mijn scheiding een soort angst voor mannen ontwikkeld. Ik ben in de steek gelaten met twee kleine kinderen en heb daarom een enorme muur om mij heen gebouwd. Mijn negatiieve zelfbeeld zit mij enorm dwars. Herkent iemand dit of hoe hebben jullie je negatieve zelfbeeld overwonnen??
woensdag 24 april 2013 om 11:49
Waardoor komt het dat je een negatief zelfbeeld hebt? Welke zekerheden zijn belangrijk voor jou, en wat mis je hierin? Door deze zekerheden te verbinden aan een man maak je jezelf afhankelijk. Afhankelijkheid=onzekerheid. Op welke dingen heb je zelf invloed? Wat zijn je krachten? Je kijkt heel erg vanuit wat je niet hebt, en wat je niet zou kunnen. Vaak zijn valkuilen een overtreffende trap van je talenten. Ga op zoek naar de balans en je eigen aandeel daarin. En google eens op RET-therapie. Je hebt meer invloed op je gedachten en gevoelens dan je denkt. Overigs denk ik dat je goed bezig bent, accepteer dat het niet van de een op de andere dag zal veranderen en dat je altijd onzekerheden zal behouden. Helaas is het leven onzeker, best moeilijk voor mensen die graag controle en zekerheid hebben.
woensdag 24 april 2013 om 16:46
RET kan inderdaad een goed hulpmiddel zijn in deze situatie.
Ik lees dat je elke ochtend wakker word met gedachten dat je minderwaardig en eenzaam bent zonder man. Niet echt prettige gedachten om je dag mee te beginnen, lijkt me.
Probeer eens het volgende:
Als je die gedachten 's morgens weer hebt, denk daarna dan eens iets als dit: "Ik kan mezelf nu wel rot gaan zitten voelen en zielig gaan vinden. Maar daar heb ik niets aan. Ik kan beter iets van mijn dag gaan maken. dat kan best, ook alleen.".
En bedenk dan wat dingen die je wilt gaan doen die dag. Leuke en/of zinvolle dingen.
En elke keer als je merkt dat je weer vervelende gedachtes hebt, die gedachten aanvullen met: "hier heb ik niets aan. ik ga er iets van maken vandaag. Mezelf rot voelen of zielig vinden o.i.d. helpt me niet.".
Het is echt wel mogelijk om een zinvolle en plezierige invulling aan je dagen te geven zonder partner.
Uiteraard is het fijn om iemand te hebben om je leven mee te delen. Maar als die er niet is, kun je er ook wat van maken.
Ik begrijp uit je verhaaltje dat je kinderen hebt, bijvoorbeeld. Daarvoor speel je toch ook een hele belangrijke rol!
En wat betreft het "eerst van jezelf houden": misschien kun je makkelijker uitvinden hoe je dat kunt leren door het wat concreter te maken.
Zelf vind ik "van jezelf houden" altijd een beetje vaag klinken.
"Kanten van jezelf waarmee je niet tevreden bent leren veranderen en/of accepteren" zou ik er voor mezelf van maken.
Bedenk voor jou maar eens of dat is wat je bedoelt, of iets anders.
Ik lees dat je elke ochtend wakker word met gedachten dat je minderwaardig en eenzaam bent zonder man. Niet echt prettige gedachten om je dag mee te beginnen, lijkt me.
Probeer eens het volgende:
Als je die gedachten 's morgens weer hebt, denk daarna dan eens iets als dit: "Ik kan mezelf nu wel rot gaan zitten voelen en zielig gaan vinden. Maar daar heb ik niets aan. Ik kan beter iets van mijn dag gaan maken. dat kan best, ook alleen.".
En bedenk dan wat dingen die je wilt gaan doen die dag. Leuke en/of zinvolle dingen.
En elke keer als je merkt dat je weer vervelende gedachtes hebt, die gedachten aanvullen met: "hier heb ik niets aan. ik ga er iets van maken vandaag. Mezelf rot voelen of zielig vinden o.i.d. helpt me niet.".
Het is echt wel mogelijk om een zinvolle en plezierige invulling aan je dagen te geven zonder partner.
Uiteraard is het fijn om iemand te hebben om je leven mee te delen. Maar als die er niet is, kun je er ook wat van maken.
Ik begrijp uit je verhaaltje dat je kinderen hebt, bijvoorbeeld. Daarvoor speel je toch ook een hele belangrijke rol!
En wat betreft het "eerst van jezelf houden": misschien kun je makkelijker uitvinden hoe je dat kunt leren door het wat concreter te maken.
Zelf vind ik "van jezelf houden" altijd een beetje vaag klinken.
"Kanten van jezelf waarmee je niet tevreden bent leren veranderen en/of accepteren" zou ik er voor mezelf van maken.
Bedenk voor jou maar eens of dat is wat je bedoelt, of iets anders.
