niet-assertieve houding
zondag 27 oktober 2013 om 12:00
Ik loop al een aantal maanden bij een psycholoog (tweewekelijks gesprekken van één uur). Hij houdt mij regelmatig een spiegel voor, dus ik leer er wel uit.
Ik heb al verschillende keren aangegeven dat ik nog steeds wrok koester t.o.v. mijn (ex)baas (ik ben ontslagen, dit is al zo'n 8 maanden geleden) Van zijn kant komt hier geen enkele reactie op. Ik vind dit toch wel vreemd.
Moet ik zeggen: "ik heb al een aantal keer laten vallen dat ik nog steeds wrok koester t.o.v. mijn (ex)baas, ik merk dat hier niet veel reactie op komt van u?"
Ook merk ik op dat als mijn uur therapie start, hij dikwijls minstens 4 minuten later start. Op zich geen probleem, maar psycholoog staat dan 50 minuten later recht om af te rekenen. Zodat hij in feite 1/6 van mijn tijd inpikt. Dat stoort me wel erg omdat dit bijna elke keer gebeurt (sessies van slechts 50 minuten).
Ik weet dat ik niet al te assertief ben en ik heb het idee dat psycholoog hier een beetje misbruik van maakt. Nu begrijp ik wel dat de volle 60 minuten praten bijna niet haalbaar is omdat er natuurlijk moet afgerekend worden.
Hoe kaart ik dit best aan?
Ik heb al verschillende keren aangegeven dat ik nog steeds wrok koester t.o.v. mijn (ex)baas (ik ben ontslagen, dit is al zo'n 8 maanden geleden) Van zijn kant komt hier geen enkele reactie op. Ik vind dit toch wel vreemd.
Moet ik zeggen: "ik heb al een aantal keer laten vallen dat ik nog steeds wrok koester t.o.v. mijn (ex)baas, ik merk dat hier niet veel reactie op komt van u?"
Ook merk ik op dat als mijn uur therapie start, hij dikwijls minstens 4 minuten later start. Op zich geen probleem, maar psycholoog staat dan 50 minuten later recht om af te rekenen. Zodat hij in feite 1/6 van mijn tijd inpikt. Dat stoort me wel erg omdat dit bijna elke keer gebeurt (sessies van slechts 50 minuten).
Ik weet dat ik niet al te assertief ben en ik heb het idee dat psycholoog hier een beetje misbruik van maakt. Nu begrijp ik wel dat de volle 60 minuten praten bijna niet haalbaar is omdat er natuurlijk moet afgerekend worden.
Hoe kaart ik dit best aan?
zondag 27 oktober 2013 om 12:06
quote:bashful schreef op 27 oktober 2013 @ 12:05:
[...]
Ik heb soms mijn twijfels. Is dit terecht volgens jullie?
Het kan bij jouw leerproces horen.
Zo niet, vraag dan om een ander.
[...]
Ik heb soms mijn twijfels. Is dit terecht volgens jullie?
Het kan bij jouw leerproces horen.
Zo niet, vraag dan om een ander.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 27 oktober 2013 om 12:15
quote:Enn schreef op 27 oktober 2013 @ 12:06:
[...]
Het kan bij jouw leerproces horen.
Leg eens uit?
Ik had achteraf gezien beter intakegesprekken gehad bij verschillende psychologen om te zien met wie het het beste klikt/bij wie ik mij het beste voel. Op zich voelde het de eerste gesprekken wel goed, dus ik ben niet verder gaan kijken.
Over de klik langs zijn kant twijfel ik soms ook (best ook eens navragen).
Hij zegt ook, als ik je niet meer kan verder helpen stuur ik je wel door, maar soms vertrouw ik hem daar niet helemaal in (hoe hij bijvoorbeeld angst/vermijding met gesprekstherapie kan aanpakken)
[...]
Het kan bij jouw leerproces horen.
Leg eens uit?
Ik had achteraf gezien beter intakegesprekken gehad bij verschillende psychologen om te zien met wie het het beste klikt/bij wie ik mij het beste voel. Op zich voelde het de eerste gesprekken wel goed, dus ik ben niet verder gaan kijken.
Over de klik langs zijn kant twijfel ik soms ook (best ook eens navragen).
Hij zegt ook, als ik je niet meer kan verder helpen stuur ik je wel door, maar soms vertrouw ik hem daar niet helemaal in (hoe hij bijvoorbeeld angst/vermijding met gesprekstherapie kan aanpakken)
zondag 27 oktober 2013 om 12:26
zondag 27 oktober 2013 om 12:34
Even over de tijd: weet je zeker dat er een uur gesprekstijd afgesproken is? Tijdens mijn werk als hulpverlener hadden we een uur per cliënt, in dit uur moest ik het gesprek ook voorbereiden (of in eigen tijd, wat ik vaak deed) en moest ook het verslag van het gesprek en andere administratie zoals eventuele vragenlijsten verwerkt worden.
Maar inderdaad wat anderen ook al zeggen: vráág het gewoon.
Maar inderdaad wat anderen ook al zeggen: vráág het gewoon.
zondag 27 oktober 2013 om 14:10
quote:bashful schreef op 27 oktober 2013 @ 12:15:
[...]
Leg eens uit?
Ik had achteraf gezien beter intakegesprekken gehad bij verschillende psychologen om te zien met wie het het beste klikt/bij wie ik mij het beste voel. Op zich voelde het de eerste gesprekken wel goed, dus ik ben niet verder gaan kijken.
Over de klik langs zijn kant twijfel ik soms ook (best ook eens navragen).
Hij zegt ook, als ik je niet meer kan verder helpen stuur ik je wel door, maar soms vertrouw ik hem daar niet helemaal in (hoe hij bijvoorbeeld angst/vermijding met gesprekstherapie kan aanpakken)Weerstand
Veel patiënten vertonen weerstand tegen gedragsverandering door bijvoorbeeld te ontkennen, te discussiëren, in de verdediging te schieten etc. Waarom? De patiënt kan zich onder druk gezet voelen of het gesprek als belastend ervaren. Soms kan de patiënt er wel over praten als het maar niet te dichtbij komt (concreet wordt) want dan haken ze alsnog af. Het heeft geen nut een patiënt met weerstand te confronteren met zijn weerstand, want dat maakt het ‘gevecht’ alleen maar erger, men kan beter ‘met de weerstand meegaan’.
En het kan dus zijn dat jouw psycholoog dit voelt en beseft en zich dáárom juist op de vlakte houdt.
[...]
Leg eens uit?
Ik had achteraf gezien beter intakegesprekken gehad bij verschillende psychologen om te zien met wie het het beste klikt/bij wie ik mij het beste voel. Op zich voelde het de eerste gesprekken wel goed, dus ik ben niet verder gaan kijken.
Over de klik langs zijn kant twijfel ik soms ook (best ook eens navragen).
Hij zegt ook, als ik je niet meer kan verder helpen stuur ik je wel door, maar soms vertrouw ik hem daar niet helemaal in (hoe hij bijvoorbeeld angst/vermijding met gesprekstherapie kan aanpakken)Weerstand
Veel patiënten vertonen weerstand tegen gedragsverandering door bijvoorbeeld te ontkennen, te discussiëren, in de verdediging te schieten etc. Waarom? De patiënt kan zich onder druk gezet voelen of het gesprek als belastend ervaren. Soms kan de patiënt er wel over praten als het maar niet te dichtbij komt (concreet wordt) want dan haken ze alsnog af. Het heeft geen nut een patiënt met weerstand te confronteren met zijn weerstand, want dat maakt het ‘gevecht’ alleen maar erger, men kan beter ‘met de weerstand meegaan’.
En het kan dus zijn dat jouw psycholoog dit voelt en beseft en zich dáárom juist op de vlakte houdt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 27 oktober 2013 om 15:13
Je moet niet iets "laten vallen" in de hoop dat hij het opmerkt, maar echt concreet vragen wat hij ervan denkt en wat je eraan zou kunnen doen. Maak desnoods een lijstje thuis van de dingen die je belangrijk vindt.
Ik heb trouwens dit soort problemen ook wel gehad lang geleden. Ik heb dat aangekaart en wou meteen een andere. Dat behoorde niet tot hun policy. En daarom ben ik weggegaan. Maar als ik er nu op terugkijk dan wou ik dat ik meer concreet was geweest in plaats van dat ik van mijn eigen geld ontevreden en beledigd zat te wezen.
Ik heb trouwens dit soort problemen ook wel gehad lang geleden. Ik heb dat aangekaart en wou meteen een andere. Dat behoorde niet tot hun policy. En daarom ben ik weggegaan. Maar als ik er nu op terugkijk dan wou ik dat ik meer concreet was geweest in plaats van dat ik van mijn eigen geld ontevreden en beledigd zat te wezen.
zondag 27 oktober 2013 om 19:24
Bedankt voor de reacties, ik heb er zeker wat aan.
Psycholoog heeft een zelfstandige praktijk. Voorbereiden doet hij in zijn eigen tijd, vragenlijsten heb ik nog niet moeten invullen.
Hij maakt aantekeningen tijdens onze gesprekken (geen idee of hij verslagen maakt achteraf, ik denk van niet)
Sowieso ga ik het een en het ander met hem bespreken!
Psycholoog heeft een zelfstandige praktijk. Voorbereiden doet hij in zijn eigen tijd, vragenlijsten heb ik nog niet moeten invullen.
Hij maakt aantekeningen tijdens onze gesprekken (geen idee of hij verslagen maakt achteraf, ik denk van niet)
Sowieso ga ik het een en het ander met hem bespreken!