![](/styles/viva/public/images/pijler_images/150x150rounded/icons-150x150-psyche-01.png)
Niet kunnen loslaten. (obsessief)
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
woensdag 16 december 2020 om 18:01
Hi allemaal,
Eigenlijk vind ik het niet heel leuk om dit zonder weten van mijn zus te doen, maar ik zou echt graag wat advies willen hebben.
Een paar maanden terug heeft mijn zus een ongeluk meegemaakt. Uiteraard schrikken en we zijn allemaal erg blij dat ze na een dag ZH (hersenschudding) weer naar huis kon. Alleen, sinds het moment dat ze in het ZH lag, blijft ze er eigenlijk over posten (snapchat, insta). Steeds weer geeft ze aan hoe heftig het was. Natuurlijk wil ik haar emoties niet onderschatten en ik kan me voorstellen dat het erg vervelend was, maar ik ben bang dat ze hierin toch een beetje tegen zichzelf beschermd moet worden. Ik wil het alleen niet aangeven, ik wil haar geen slecht gevoel bezorgen.
Het is namelijk niet de eerste keer dat ze een gebeurtenis niet goed kan loslaten. Ze is ook nog steeds (jaren) met haar exen bezig. Dan zag ze bijvoorbeeld een auto waarvan ze denkt dat hij erin zat. Ze vraagt zich ook vaak af of ze niet iets zal appen etc.. Kortom, ze blijft er zo lang in hangen. Obsessief wel. Ze maakt gebeurtenissen zo ontzettend groot in haar hoofd.
Ik zou haar heel graag willen helpen. Laten inzien dat emoties/onzekerheden er mogen zijn en dat je die altijd mag delen, maar dat je het naar de buitenwereld (online) toe niet moet overdrijven.
Ze heeft trouwens ook heel veel vriendinnen waar ze terecht zou kunnen...
Hoe doe ik dit zonder haar te kwetsen?
Bedankt alvast!
Eigenlijk vind ik het niet heel leuk om dit zonder weten van mijn zus te doen, maar ik zou echt graag wat advies willen hebben.
Een paar maanden terug heeft mijn zus een ongeluk meegemaakt. Uiteraard schrikken en we zijn allemaal erg blij dat ze na een dag ZH (hersenschudding) weer naar huis kon. Alleen, sinds het moment dat ze in het ZH lag, blijft ze er eigenlijk over posten (snapchat, insta). Steeds weer geeft ze aan hoe heftig het was. Natuurlijk wil ik haar emoties niet onderschatten en ik kan me voorstellen dat het erg vervelend was, maar ik ben bang dat ze hierin toch een beetje tegen zichzelf beschermd moet worden. Ik wil het alleen niet aangeven, ik wil haar geen slecht gevoel bezorgen.
Het is namelijk niet de eerste keer dat ze een gebeurtenis niet goed kan loslaten. Ze is ook nog steeds (jaren) met haar exen bezig. Dan zag ze bijvoorbeeld een auto waarvan ze denkt dat hij erin zat. Ze vraagt zich ook vaak af of ze niet iets zal appen etc.. Kortom, ze blijft er zo lang in hangen. Obsessief wel. Ze maakt gebeurtenissen zo ontzettend groot in haar hoofd.
Ik zou haar heel graag willen helpen. Laten inzien dat emoties/onzekerheden er mogen zijn en dat je die altijd mag delen, maar dat je het naar de buitenwereld (online) toe niet moet overdrijven.
Ze heeft trouwens ook heel veel vriendinnen waar ze terecht zou kunnen...
Hoe doe ik dit zonder haar te kwetsen?
Bedankt alvast!
zaterdag 19 december 2020 om 18:33
Waarom? En waarom zou dat jouw taak zijn? Irriteer je je er niet gewoon aan?
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 20 december 2020 om 09:42
Een ongeluk kan ook een nogal traumatische gebeurtenis zijn. Sommige mensen houden er zelfs PTSS aan over. En daarbij maakt het niet uit hoe ernstig de eventuele verwondingen zijn.
In plaats van het advies te geven het meer los te laten en niet zo veel op social media te zetten (want dat tweede gaat om hoe jij vind dat het hoort, niet per se om wat het beste is voor je zus), zou ik haar vooral een luisterend oor bieden, en daarbij niet oordelen. Iedereen gaat anders om met bepaalde situaties.
Misschien als ze haar verhaal kwijt kan bij iemand die gewoon luistert, zonder te oordelen, meningen of adviezen te geven, dat ze de gebeurtenis kan verwerken.
In plaats van het advies te geven het meer los te laten en niet zo veel op social media te zetten (want dat tweede gaat om hoe jij vind dat het hoort, niet per se om wat het beste is voor je zus), zou ik haar vooral een luisterend oor bieden, en daarbij niet oordelen. Iedereen gaat anders om met bepaalde situaties.
Misschien als ze haar verhaal kwijt kan bij iemand die gewoon luistert, zonder te oordelen, meningen of adviezen te geven, dat ze de gebeurtenis kan verwerken.