Psyche
alle pijlers
Ongelukkig
zondag 12 augustus 2012 om 13:21
Beste Viva leden,
Ik voel me de laatste tijd gewoon niet gelukkig. Dit heeft te maken met mijn huidige situatie en met mijn onvermogen om daar op korte termijn iets aan te veranderen.
Ik ben afgestudeerd (vorige zomer al, tussendoor nog andere dingen gedaan), maar het lukt me maar niet om een baan te vinden. Ik woon weer bij mijn ouders (want wat heeft op jezelf wonen voor zin zonder baan?) en dat is voor een 23 jarige toch best sneu (aangezien in Nederland vrijwel iedereen op zijn 18de het ouderlijk huis verlaat). Ik ga na komende week weer actief zoeken, maar ik weet nu al dat dat haast een kansloze missie gaat worden. Bij iedere vacature zijn er zoveel sollicitaties. Kan ik straks weer werk gaan doen ver onder mijn niveau. Ik bedoel dit niet lullig, maar voor een administratief baantje op MBO niveau heb je geen universitaire master gehaald toch?
Iedere dag kruipt voorbij zonder dat er zich ook maar kansen op verbetering voordoen. Ik zit verstrikt in een web van stilstand en stilstand is achteruitgang. Help! Misschien iemand advies voor me? Een schop onder mijn kont? Mensen in dezelfde situatie?
Iig bedankt voor het lezen.
Ik voel me de laatste tijd gewoon niet gelukkig. Dit heeft te maken met mijn huidige situatie en met mijn onvermogen om daar op korte termijn iets aan te veranderen.
Ik ben afgestudeerd (vorige zomer al, tussendoor nog andere dingen gedaan), maar het lukt me maar niet om een baan te vinden. Ik woon weer bij mijn ouders (want wat heeft op jezelf wonen voor zin zonder baan?) en dat is voor een 23 jarige toch best sneu (aangezien in Nederland vrijwel iedereen op zijn 18de het ouderlijk huis verlaat). Ik ga na komende week weer actief zoeken, maar ik weet nu al dat dat haast een kansloze missie gaat worden. Bij iedere vacature zijn er zoveel sollicitaties. Kan ik straks weer werk gaan doen ver onder mijn niveau. Ik bedoel dit niet lullig, maar voor een administratief baantje op MBO niveau heb je geen universitaire master gehaald toch?
Iedere dag kruipt voorbij zonder dat er zich ook maar kansen op verbetering voordoen. Ik zit verstrikt in een web van stilstand en stilstand is achteruitgang. Help! Misschien iemand advies voor me? Een schop onder mijn kont? Mensen in dezelfde situatie?
Iig bedankt voor het lezen.
zondag 12 augustus 2012 om 13:26
Sinds wanneer wordt je daar slechter van dan, werk onder je niveau?
Ik heb met mijn HBO-diploma ook een halfjaar achter de kassa in de supermarkt gezeten omdat ik geen werk in mijn vakgebied kon vinden. Maar ik kon wél zelf mijn broek ophouden in plaats van te gaan zitten klagen.
Het is crisis, aanpakken wat je krijgen kunt en niet mieren over dat je te goed zou zijn voor een ongeschoolde baan of baan op een lager niveau dan je opleidingsniveau.
Ik heb met mijn HBO-diploma ook een halfjaar achter de kassa in de supermarkt gezeten omdat ik geen werk in mijn vakgebied kon vinden. Maar ik kon wél zelf mijn broek ophouden in plaats van te gaan zitten klagen.
Het is crisis, aanpakken wat je krijgen kunt en niet mieren over dat je te goed zou zijn voor een ongeschoolde baan of baan op een lager niveau dan je opleidingsniveau.
668, the neighbour of the Beast
zondag 12 augustus 2012 om 13:26
Ga wat doen, nu!
Sta op, maak je klaar voor de dag, stap de deur uit en onderneem.
Iedere reis begint bij de eerste stap.
Als je zo blijft zitten, gebeurt er inderdaad helemaal niets.
Er is maar één iemand de oorzaak van jou stilstand en dat ben jij.
Het is een groot misverstand dat dergelijke gevoelens alleen maar te verwijderen zijn met arbeid. De wereld is groot genoeg voor andere ondernemingen, dus begin daarmee.
Succes met het vinden van een baan.
Sta op, maak je klaar voor de dag, stap de deur uit en onderneem.
Iedere reis begint bij de eerste stap.
Als je zo blijft zitten, gebeurt er inderdaad helemaal niets.
Er is maar één iemand de oorzaak van jou stilstand en dat ben jij.
Het is een groot misverstand dat dergelijke gevoelens alleen maar te verwijderen zijn met arbeid. De wereld is groot genoeg voor andere ondernemingen, dus begin daarmee.
Succes met het vinden van een baan.
zondag 12 augustus 2012 om 13:32
Op je 23e weer bij je ouders wonen sneu???? Wat een onzin! Je bent nog hartstikke jong! Er zijn genoeg jongeren die tijdens hun studie gewoon thuis zijn blijven wonen en die dus op hun 23e nog niet eens uitwonend zijn geweest. Wees blij dat je zulke lieve ouders hebt dat je weer thuis KUNT wonen! Dat is toch ook helemaal niet erg?
Dat je baalt van het feit dat je geen baan kunt vinden na je afstuderen dat kan ik begrijpen. Maar je bent daarin heus niet de enige. Het is helaas inherent aan de huidige arbeidsmarkt. Er zijn gewoon weinig banen, zeker voor starters. Ik zou eens kijken of je wat kunt veranderen aan je manier van solliciteren en de hoek waarin je werk zoekt. Die arbeidsmarkt gaat ook heus wel weer veranderen. En je bent niet de enige die momenteel onder zijn of haar niveau werkt hoor. Maar dat komt straks ook heus wel weer goed.
Dat je baalt van het feit dat je geen baan kunt vinden na je afstuderen dat kan ik begrijpen. Maar je bent daarin heus niet de enige. Het is helaas inherent aan de huidige arbeidsmarkt. Er zijn gewoon weinig banen, zeker voor starters. Ik zou eens kijken of je wat kunt veranderen aan je manier van solliciteren en de hoek waarin je werk zoekt. Die arbeidsmarkt gaat ook heus wel weer veranderen. En je bent niet de enige die momenteel onder zijn of haar niveau werkt hoor. Maar dat komt straks ook heus wel weer goed.
zondag 12 augustus 2012 om 13:44
Dankjewel voor jullie reacties. ♥
Het is trouwens zeker niet zo dat ik neerkijk op werk onder mijn niveau. Mijn ouders hebben hun hele leven krom gelegen om mij en mijn broer te kunnen onderhouden, dus als ik iets met de paplepel ingegoten heb gekregen... De rug van mijn vader is nu zo kapot (hij doet fysiek zwaar werk, fulltime, al een jaar of 40), maar hij moet nog even door. Dankzij de crisis en ons lieve kabinet kan hij op zijn 65ste nog een paar jaar door, terwijl die man naar het einde snakt inmiddels.
Het is gewoon zo balen dat mijn leven nu zo wordt getackled door die crisis. Ik had altijd een beeld dat ik na het afstuderen een baan zou vinden, een eigen huis etc. etc., maar de realiteit is dat die crisis precies komt aanzetten als ik in de bloei van mijn leven hoor te zijn. Zo voelt dat tenminste. Natuurlijk zal ook die crisis eens overwaaien, maar wanneer? Ik hoor verhalen over maatregelen die pas in 2016 / 2017 zullen ingaan? Is die crisis pas over als ik alweer 40 ben? Daar maak ik me wel zorgen over.
Het is trouwens zeker niet zo dat ik neerkijk op werk onder mijn niveau. Mijn ouders hebben hun hele leven krom gelegen om mij en mijn broer te kunnen onderhouden, dus als ik iets met de paplepel ingegoten heb gekregen... De rug van mijn vader is nu zo kapot (hij doet fysiek zwaar werk, fulltime, al een jaar of 40), maar hij moet nog even door. Dankzij de crisis en ons lieve kabinet kan hij op zijn 65ste nog een paar jaar door, terwijl die man naar het einde snakt inmiddels.
Het is gewoon zo balen dat mijn leven nu zo wordt getackled door die crisis. Ik had altijd een beeld dat ik na het afstuderen een baan zou vinden, een eigen huis etc. etc., maar de realiteit is dat die crisis precies komt aanzetten als ik in de bloei van mijn leven hoor te zijn. Zo voelt dat tenminste. Natuurlijk zal ook die crisis eens overwaaien, maar wanneer? Ik hoor verhalen over maatregelen die pas in 2016 / 2017 zullen ingaan? Is die crisis pas over als ik alweer 40 ben? Daar maak ik me wel zorgen over.
zondag 12 augustus 2012 om 13:45
Tuurlijk Extra, het is ook balen, maar je kunt beter geld verdienen met een baan onder je niveau, dan dat je werkeloos chagrijnig gaat zitten zijn.
En eerlijk? Ik vond het werk achter de kassa eigenlijk helemaal niet zo vervelend. Heb er geen rottijd gehad ofzo.
En ik had werk en verdiende dus geld.
En eerlijk? Ik vond het werk achter de kassa eigenlijk helemaal niet zo vervelend. Heb er geen rottijd gehad ofzo.
En ik had werk en verdiende dus geld.
668, the neighbour of the Beast
zondag 12 augustus 2012 om 13:49
Dat vond mijn baas ook leuk toen ja Seara
Ben toen overal eerlijk over geweest. Dat ik deze baan alleen wilde omdat ik geen baan op mijn opleidingsniveau/gebied kon vinden.
Dat het voor mij dus een tijdelijke baan was.
Ook over sollicitaties ben ik altijd eerlijk geweest. Op het eind was de baas toch beledigd dat ik iets anders gezocht had, want ze hadden gehoopt dat ik het werk zo leuk gevonden zou hebben dat ik zou blijven
Was een rare baas
Ben toen overal eerlijk over geweest. Dat ik deze baan alleen wilde omdat ik geen baan op mijn opleidingsniveau/gebied kon vinden.
Dat het voor mij dus een tijdelijke baan was.
Ook over sollicitaties ben ik altijd eerlijk geweest. Op het eind was de baas toch beledigd dat ik iets anders gezocht had, want ze hadden gehoopt dat ik het werk zo leuk gevonden zou hebben dat ik zou blijven
Was een rare baas
668, the neighbour of the Beast
zondag 12 augustus 2012 om 13:50
quote:Cateautje schreef op 12 augustus 2012 @ 13:26:
Ga wat doen, nu!
Sta op, maak je klaar voor de dag, stap de deur uit en onderneem.
Iedere reis begint bij de eerste stap.
Als je zo blijft zitten, gebeurt er inderdaad helemaal niets.
Er is maar één iemand de oorzaak van jou stilstand en dat ben jij.
Het is een groot misverstand dat dergelijke gevoelens alleen maar te verwijderen zijn met arbeid. De wereld is groot genoeg voor andere ondernemingen, dus begin daarmee.
Succes met het vinden van een baan.Off topic: je schrijft leuk en je geeft altijd goed, lekker no nonsense advies, complimenten!
Ga wat doen, nu!
Sta op, maak je klaar voor de dag, stap de deur uit en onderneem.
Iedere reis begint bij de eerste stap.
Als je zo blijft zitten, gebeurt er inderdaad helemaal niets.
Er is maar één iemand de oorzaak van jou stilstand en dat ben jij.
Het is een groot misverstand dat dergelijke gevoelens alleen maar te verwijderen zijn met arbeid. De wereld is groot genoeg voor andere ondernemingen, dus begin daarmee.
Succes met het vinden van een baan.Off topic: je schrijft leuk en je geeft altijd goed, lekker no nonsense advies, complimenten!
zondag 12 augustus 2012 om 13:55
Ik vond het in dit geval wel zo netjes om eerlijk te zijn.
Baas nam mij in dienst, ik vond wel dat ze moesten weten dat het voor mij een tijdelijke halte was.
En trouwens, op mijn CV staat een afgeronde HBO-opleiding, dan is het denk ik logisch dat iemand niet droomt van een baan als cassiere.
Dus open en eerlijk geweest, en dat ging een half jaar goed, tot na een half jaar mijn eerste contract af liep en ik (waarschijnlijk) zicht op een baan had. Toen bleek dat ik écht een baan had was er ineens niet meer zoveel flexibiliteit als in eerste instantie beloofd was
Gelukkig werd ik aangenomen en heb ik maar drie weken in between jobs gezeten.
Baas nam mij in dienst, ik vond wel dat ze moesten weten dat het voor mij een tijdelijke halte was.
En trouwens, op mijn CV staat een afgeronde HBO-opleiding, dan is het denk ik logisch dat iemand niet droomt van een baan als cassiere.
Dus open en eerlijk geweest, en dat ging een half jaar goed, tot na een half jaar mijn eerste contract af liep en ik (waarschijnlijk) zicht op een baan had. Toen bleek dat ik écht een baan had was er ineens niet meer zoveel flexibiliteit als in eerste instantie beloofd was
Gelukkig werd ik aangenomen en heb ik maar drie weken in between jobs gezeten.
668, the neighbour of the Beast
zondag 12 augustus 2012 om 13:58
Als het niet te min voor je is , ga huishoudelijkehulp werk doen of idd achter de kassa , verdient geld en tussen door kan je nog werk zoeken op "jouw" niveau ! Tegenwoordig moet je gewoon pakken wat je te pakken kunt als je toch zelfstandig wil worden en blijven , daar zit je mee toch ? En ik denk wel dat je ouders begrip voor hebben en dat ze jouw de kans gunnen om wat van te maken , maar als ouder zou ik niet waarderen dat je de hele tijd zit te zeiken en niks doet .
zondag 12 augustus 2012 om 14:42
Meid wat een luxe positie: ga lekker dat baantje onder je niveau doen (schoonmaak? thuiszorg?), betaal je ouders kostgeld en spaar het verder lekker op. Dan heb jij straks een prima uitgangspositie als je aan het 'echte werk' mag beginnen!
En vervelend voor je vader, maar kopieer je het zucht- en steungedrag van je ouders niet een beetje m.b.t. "de crisis"? Er wordt nog steeds volop gewerkt hoor in Nederland!
En vervelend voor je vader, maar kopieer je het zucht- en steungedrag van je ouders niet een beetje m.b.t. "de crisis"? Er wordt nog steeds volop gewerkt hoor in Nederland!
zondag 12 augustus 2012 om 17:45
zondag 12 augustus 2012 om 18:08
Hey!
Ik snap dat je je zo voelt... Ik denk dat het belangrijk is om je te gaan richten op alle positieve dingen die in je leven nu wel aanwezig zijn. Probeer het zoeken naar werk als een uitdaging te zien en dankbaar te zijn voor het feit dat je bij je ouders mag wonen. Niet ideaal, maar er zal gauw verandering plaatsvinden!
Succes!
Ik snap dat je je zo voelt... Ik denk dat het belangrijk is om je te gaan richten op alle positieve dingen die in je leven nu wel aanwezig zijn. Probeer het zoeken naar werk als een uitdaging te zien en dankbaar te zijn voor het feit dat je bij je ouders mag wonen. Niet ideaal, maar er zal gauw verandering plaatsvinden!
Succes!
maandag 13 augustus 2012 om 03:14
Ik begrijp dit dus niet he! Waarom zou je niet werk onder je zogenaamde niveau willen verichten? Als er geen werk is op jouw vakgebied dan zul je wel moeten. Bovendien kunnen er zo ook kansen ontstaan. Vooral als je een dergelijke tussenbaan neemt bij een groot bedrijf. Stel dat er dan wel een boeiende functie vrijkomt dan ben je er ubersnel bij.
