Psyche
alle pijlers
Onrust enzo, warrig...
vrijdag 23 augustus 2013 om 19:43
Ik ga even mijn zorg blootgooien. Ook al ken ik niemand persoonlijk, door het lezen van veelal eerlijke reacties durf ik het toch....En het is even fijn om te typen. Ben totaal geen doemdenker, maar nu ben ik even stuurloos.
Negen maanden geleden werd na jaren aanmodderen ADHD gediagnosticeerd. Er is natuurlijk veel overlap met alle andere concentratiestoornissen, mijn grootste typerende klacht is het niet kunnen focussen op nodige zaken, terwijl ik wel een hyperfocus heb op zaken die ik leuk en interessant vind. Zo zit mijn hoofd bijvoorbeeld vol met nutteloze feitjes....
Daarnaast kan ik enorm impulsief zijn, kan meegezogen worden in mijn eigen gemoedstoestand, heb ik veel onrust en ben ik heel snel woedend op mezelf als ik iets qua werk of andere ambities niet goed genoeg voor mezelf heb gedaan.
Afleiding zoek ik in sporten. Echter, het afgelopen jaar zijn er veel dingen gebeurd en gaat het sporten nu met vlagen, soms ben ik gewoon op. Ik moet mijn leven weer een beetje op de rit krijgen, zeg maar. Wennen aan nieuwe situaties, daarnaast werken en een studie.
Mijn 'probleem' nu, is dat ik niet weet of de onrust die ik nu zo vaak voel, komt door het loslaten van gewenning, dus aan de nieuwe situatie moeten wennen, of door mijn klachten die ik al eerder had, maar nu versterken door de hele situatie. Mijn hoofd draait overuren, ik analyseer, overanalyseer, denk mezelf helemaal tureluurs en stort dan weer een paar dagen in.
Met mijn behandelaar heb ik de afspraak nu even geen medicatie te gebruiken. Hij vroeg me ook of ik bekend ben met burnout en of ik niet te streng ben voor mezelf. Van beide herken ik een deel, net als de adhd, maar ik heb het gevoel dat ik tegen alle randjes aanzit en niks echt 'heb'. Ik vind mezelf verwarrend....
Ik denk er aan om met mijn behandelaar af te spreken om de medicatie wat langer te gebruiken. Echter wil ik gewoon scherp blijven en me geen vreemde in mijn eigen lijf en huis voelen. Is er een middenweg, of moet ik me er gewoon bij neerleggen dat ik mijn ambitieuze kant even moet laten dimmen, gewoon even op 'geleefd' leven, tot het rustig is?
Negen maanden geleden werd na jaren aanmodderen ADHD gediagnosticeerd. Er is natuurlijk veel overlap met alle andere concentratiestoornissen, mijn grootste typerende klacht is het niet kunnen focussen op nodige zaken, terwijl ik wel een hyperfocus heb op zaken die ik leuk en interessant vind. Zo zit mijn hoofd bijvoorbeeld vol met nutteloze feitjes....
Daarnaast kan ik enorm impulsief zijn, kan meegezogen worden in mijn eigen gemoedstoestand, heb ik veel onrust en ben ik heel snel woedend op mezelf als ik iets qua werk of andere ambities niet goed genoeg voor mezelf heb gedaan.
Afleiding zoek ik in sporten. Echter, het afgelopen jaar zijn er veel dingen gebeurd en gaat het sporten nu met vlagen, soms ben ik gewoon op. Ik moet mijn leven weer een beetje op de rit krijgen, zeg maar. Wennen aan nieuwe situaties, daarnaast werken en een studie.
Mijn 'probleem' nu, is dat ik niet weet of de onrust die ik nu zo vaak voel, komt door het loslaten van gewenning, dus aan de nieuwe situatie moeten wennen, of door mijn klachten die ik al eerder had, maar nu versterken door de hele situatie. Mijn hoofd draait overuren, ik analyseer, overanalyseer, denk mezelf helemaal tureluurs en stort dan weer een paar dagen in.
Met mijn behandelaar heb ik de afspraak nu even geen medicatie te gebruiken. Hij vroeg me ook of ik bekend ben met burnout en of ik niet te streng ben voor mezelf. Van beide herken ik een deel, net als de adhd, maar ik heb het gevoel dat ik tegen alle randjes aanzit en niks echt 'heb'. Ik vind mezelf verwarrend....
Ik denk er aan om met mijn behandelaar af te spreken om de medicatie wat langer te gebruiken. Echter wil ik gewoon scherp blijven en me geen vreemde in mijn eigen lijf en huis voelen. Is er een middenweg, of moet ik me er gewoon bij neerleggen dat ik mijn ambitieuze kant even moet laten dimmen, gewoon even op 'geleefd' leven, tot het rustig is?
vrijdag 23 augustus 2013 om 19:51
Ik denk het...
Kijk, het is heftige medicatie, of niets. Ja, allerlei alternatiefs, maar daar ben ik inmiddels helemaal klaar mee. Een goede vriend helpt me met plannen, hakt dingen in stukjes voor me, qua werk en studie, dat is ook al fijn. Maar dat scherpe randje, dat vind ik zo waardeloos. Dat moet er af.
Ik weet alleen niet of ik dat gezien de situatie moet doorleven of dat ik toch beter tijdelijk medicatie kan gaan gebruiken. In een stabiele basissituatie heb ik minder last.
Het zijn de emoties die me uitputten door alle kanten op te schieten, dat versterkt mijn klachten.
Kijk, het is heftige medicatie, of niets. Ja, allerlei alternatiefs, maar daar ben ik inmiddels helemaal klaar mee. Een goede vriend helpt me met plannen, hakt dingen in stukjes voor me, qua werk en studie, dat is ook al fijn. Maar dat scherpe randje, dat vind ik zo waardeloos. Dat moet er af.
Ik weet alleen niet of ik dat gezien de situatie moet doorleven of dat ik toch beter tijdelijk medicatie kan gaan gebruiken. In een stabiele basissituatie heb ik minder last.
Het zijn de emoties die me uitputten door alle kanten op te schieten, dat versterkt mijn klachten.
vrijdag 23 augustus 2013 om 21:06
Als je adhd hebt, is het dan geen idee om ritalin te gebruiken, ipv andere medicijnen? Het zou goed kunnen dat je óp' bent vanwege alle onrust die adhd met zich meebrengt. Ritalin kan ervoor zorgen dat die onrust verdwijnt en je de dagelijkse dingen beter aankan.
Nu doe je aan symptoombestrijding ipv een eerdere oorzaak aan te pakken.
Nu doe je aan symptoombestrijding ipv een eerdere oorzaak aan te pakken.
vrijdag 23 augustus 2013 om 21:26
Als ik medicatie ga gebruiken, zal het inderdaad ritalin, concerta o.i.d. zijn.
De ad die ik eerder had, was echt voor dat moment. Ik werd behoorlijk gek zeg maar. Kan er nu niet meer bij, maar had ook echt vreemde gedachten over waarom ik nog leefde... Gelukkig is dat voorbij en wil ik nu gewoon dat het goed gaat, ik wil vooruit.
De ad die ik eerder had, was echt voor dat moment. Ik werd behoorlijk gek zeg maar. Kan er nu niet meer bij, maar had ook echt vreemde gedachten over waarom ik nog leefde... Gelukkig is dat voorbij en wil ik nu gewoon dat het goed gaat, ik wil vooruit.
zaterdag 24 augustus 2013 om 18:15
Ik heb zelf sinds ik methylfenidaat gebruik minder last van mijn emoties. Ik heb het beter onder controle en blijf er minder lang in hangen. Voor mij klopt het wel wat veel mensen zeggen: "de scherpe randjes gaan er vanaf"..
Ik heb ook meer invloed op mijn concentratie, dat wil zeggen dat als ik me
WIL/MOET concentreren ik dat kan..
Het is voor mij geen wondermiddel waardoor je opeens totaal gefocust bent, volgens mij verwachten veel mensen dit er wel van..
Ik ben denk ik ook wat onverschilliger geworden, eerst vond ik alles wat om me heen gebeurde interessant, vooral als het me van m'n werk hield.. Dit heb ik nu ook minder, ik word nu juist geirriteerd als anderen me uit m'n focus halen.. Verder weinig bijwerkingen, alleen wat zweteriger en sneller en langer blauwe plekken.. In het begin had ik veel krampen in m'n voeten. Dit is na 2 weken overgegaan..
Ik heb ook meer invloed op mijn concentratie, dat wil zeggen dat als ik me
WIL/MOET concentreren ik dat kan..
Het is voor mij geen wondermiddel waardoor je opeens totaal gefocust bent, volgens mij verwachten veel mensen dit er wel van..
Ik ben denk ik ook wat onverschilliger geworden, eerst vond ik alles wat om me heen gebeurde interessant, vooral als het me van m'n werk hield.. Dit heb ik nu ook minder, ik word nu juist geirriteerd als anderen me uit m'n focus halen.. Verder weinig bijwerkingen, alleen wat zweteriger en sneller en langer blauwe plekken.. In het begin had ik veel krampen in m'n voeten. Dit is na 2 weken overgegaan..
