Psyche
alle pijlers
Onzekerheid en neuscorrectie
woensdag 10 februari 2016 om 19:22
Hallo allemaal mijn naam is Ksenia en 20 jaar oud.
Al lange tijd ben ik onzeker betreft mijn uiterlijk en met name mijn neus. (Ik heb een grote bobbel in mijn neus en hij staat erg krom.) Nu heeft het recent een hoogtepunt bereikt, ik werd wakker op een dag waarbij ik mezelf niet meer kom uitstaan en er helemaal doorheen was en moest huilen. Het speelt daarbuiten al heel lang maar heb er me nooit wat van aangetrokken maar nu kan ik er niet meer tegen.
Nu heb ik al langere tijd zitten lezen over een neuscorrectie het geld heb ik er "stiekem" al voor gespaard. Nu zit ik er alleen mee, ik ben enorm bang om dit aan mijn ouders te vertellen dat ik dit wil ik durf het simpelweg gewoon niet (ben tevens bang voor reacties in mijn omgeving), ook omdat ik hier altijd mijn mond over heb gehouden, en redelijk zeker van mezelf overkom maar diep binnen ben ik dit helemaal niet. Een neppe glimlach dus. Heeft iemand misschien tips?
Al lange tijd ben ik onzeker betreft mijn uiterlijk en met name mijn neus. (Ik heb een grote bobbel in mijn neus en hij staat erg krom.) Nu heeft het recent een hoogtepunt bereikt, ik werd wakker op een dag waarbij ik mezelf niet meer kom uitstaan en er helemaal doorheen was en moest huilen. Het speelt daarbuiten al heel lang maar heb er me nooit wat van aangetrokken maar nu kan ik er niet meer tegen.
Nu heb ik al langere tijd zitten lezen over een neuscorrectie het geld heb ik er "stiekem" al voor gespaard. Nu zit ik er alleen mee, ik ben enorm bang om dit aan mijn ouders te vertellen dat ik dit wil ik durf het simpelweg gewoon niet (ben tevens bang voor reacties in mijn omgeving), ook omdat ik hier altijd mijn mond over heb gehouden, en redelijk zeker van mezelf overkom maar diep binnen ben ik dit helemaal niet. Een neppe glimlach dus. Heeft iemand misschien tips?
woensdag 10 februari 2016 om 19:26
quote:Lady112 schreef op 10 februari 2016 @ 19:23:
Als je er echt mee zit zou ik het doen. Niks is zo erger dan onzeker in t leven gaan.Inderdaad ik ben het met je eens, tevens is het iets waar ik de rest van mijn leven mee rond loop "mijn neus". En buiten het feit om dat ik er ook in het verleden mee ben getreiterd, zelfs door mijn eigen zusjes bijvoorbeeld die wel een mooie neus hebben, ze zijn ook stukken jonger dan mij dus nog redelijk onwetend wat het iemand aandoet maar het doet toch pijn.
Als je er echt mee zit zou ik het doen. Niks is zo erger dan onzeker in t leven gaan.Inderdaad ik ben het met je eens, tevens is het iets waar ik de rest van mijn leven mee rond loop "mijn neus". En buiten het feit om dat ik er ook in het verleden mee ben getreiterd, zelfs door mijn eigen zusjes bijvoorbeeld die wel een mooie neus hebben, ze zijn ook stukken jonger dan mij dus nog redelijk onwetend wat het iemand aandoet maar het doet toch pijn.
woensdag 10 februari 2016 om 19:28
woensdag 10 februari 2016 om 19:30
Precies wat Lady112 zegt!
Ik heb in jouw schoenen gestaan. Ook hartstikke onzeker en verdrietig. Ook geld gespaard. Ook bang voor reacties uit de omgeving... Die zijn er ook geweest, maar so what, als jij hier ongelukkig mee bent, ben jij degene die hier iets aan kan doen.
Mijn ouders reageerden overigens zeer begripvol. Probeer ze op een rustige manier duidelijk te maken wat je zo dwars zit, wat je niet mooi vindt en hoe je je erbij voelt. Ouders willen maar één ding en dat is hun kind gelukkig zien.
Veel succes...
Ik heb in jouw schoenen gestaan. Ook hartstikke onzeker en verdrietig. Ook geld gespaard. Ook bang voor reacties uit de omgeving... Die zijn er ook geweest, maar so what, als jij hier ongelukkig mee bent, ben jij degene die hier iets aan kan doen.
Mijn ouders reageerden overigens zeer begripvol. Probeer ze op een rustige manier duidelijk te maken wat je zo dwars zit, wat je niet mooi vindt en hoe je je erbij voelt. Ouders willen maar één ding en dat is hun kind gelukkig zien.
Veel succes...
Don't let your dreams be dreams
woensdag 10 februari 2016 om 19:33
quote:pinky_1980 schreef op 10 februari 2016 @ 19:28:
Je hebt het geld gespaard. Tijd om jezelf een cadeautje te doen! Gewoon vertellen dat je het gaat doen. Geen ruimte voor twijfel laten. En wie weet vinden ze het wel heel stoer van je dat je je eigen leven durft te leven.
Niet twijfelen en gewoon doen als het zo je leven beïnvloed.Van binnen ben ik ook al aan het bedenken hoe ik het zal overbrengen, en te bedenken hoe mijn ouders hier op zullen reageren. In ieder geval bedankt voor dit steuntje in mijn rug en de lieve reactie het doet veel met me om er eindelijk over te praten.
Je hebt het geld gespaard. Tijd om jezelf een cadeautje te doen! Gewoon vertellen dat je het gaat doen. Geen ruimte voor twijfel laten. En wie weet vinden ze het wel heel stoer van je dat je je eigen leven durft te leven.
Niet twijfelen en gewoon doen als het zo je leven beïnvloed.Van binnen ben ik ook al aan het bedenken hoe ik het zal overbrengen, en te bedenken hoe mijn ouders hier op zullen reageren. In ieder geval bedankt voor dit steuntje in mijn rug en de lieve reactie het doet veel met me om er eindelijk over te praten.
woensdag 10 februari 2016 om 19:36
quote:Cenar schreef op 10 februari 2016 @ 19:30:
Precies wat Lady112 zegt!
Ik heb in jouw schoenen gestaan. Ook hartstikke onzeker en verdrietig. Ook geld gespaard. Ook bang voor reacties uit de omgeving... Die zijn er ook geweest, maar so what, als jij hier ongelukkig mee bent, ben jij degene die hier iets aan kan doen.
Mijn ouders reageerden overigens zeer begripvol. Probeer ze op een rustige manier duidelijk te maken wat je zo dwars zit, wat je niet mooi vindt en hoe je je erbij voelt. Ouders willen maar één ding en dat is hun kind gelukkig zien.
Veel succes...
Het zou mij heel gelukkig maken inderdaad, jij hebt dus precies hetzelfde meegemaakt. Reacties uit mijn directe omgevinf probeer ik me ook niks van aan te trekken, alleen mijn ouders blijft altijd lastig, maar je weet inderdaad nooit hoe ze zullen reageren
Hoe lang geleden heb jij dit allemaal meegemaakt en "beleefd" hoe bracht je het over?
Bedankt voor je lieve reactie en ook blij om te zien dat ik niet de enigste ben op een of andere manier:)
Precies wat Lady112 zegt!
Ik heb in jouw schoenen gestaan. Ook hartstikke onzeker en verdrietig. Ook geld gespaard. Ook bang voor reacties uit de omgeving... Die zijn er ook geweest, maar so what, als jij hier ongelukkig mee bent, ben jij degene die hier iets aan kan doen.
Mijn ouders reageerden overigens zeer begripvol. Probeer ze op een rustige manier duidelijk te maken wat je zo dwars zit, wat je niet mooi vindt en hoe je je erbij voelt. Ouders willen maar één ding en dat is hun kind gelukkig zien.
Veel succes...
Het zou mij heel gelukkig maken inderdaad, jij hebt dus precies hetzelfde meegemaakt. Reacties uit mijn directe omgevinf probeer ik me ook niks van aan te trekken, alleen mijn ouders blijft altijd lastig, maar je weet inderdaad nooit hoe ze zullen reageren
Hoe lang geleden heb jij dit allemaal meegemaakt en "beleefd" hoe bracht je het over?
Bedankt voor je lieve reactie en ook blij om te zien dat ik niet de enigste ben op een of andere manier:)
woensdag 10 februari 2016 om 19:40
quote:carro85 schreef op 10 februari 2016 @ 19:36:
Hoe oud ben je?
Misschien ook wel zinvol om even te horen dat velen onzeker zijn in hun tienerjaren en begin twintig, maar eens dat voorbij, voelen ze zich vaak wel beter in hun vel. Sommigen dan weer niet hoor.Ik ben inmiddels twintig jaar, en inderdaad veel jongere mensen zijn diep van binnen toch onzeker ook al laten ze zien van niet. Ik weet er inmiddels alles van... het kan inderdaad zijn dat het later in mijn leven als ik er niks aan doe niks van ga aantrekken. Maar momenteel is het ondragelijk geworden, het is mijn "comming out. Het was bij weijze van spreken de laatste druppel recent.. het is ook voor het eerste dat ik mijn onzekerheid hier openbaar uit ook al is het op 't internet.
Hoe oud ben je?
Misschien ook wel zinvol om even te horen dat velen onzeker zijn in hun tienerjaren en begin twintig, maar eens dat voorbij, voelen ze zich vaak wel beter in hun vel. Sommigen dan weer niet hoor.Ik ben inmiddels twintig jaar, en inderdaad veel jongere mensen zijn diep van binnen toch onzeker ook al laten ze zien van niet. Ik weet er inmiddels alles van... het kan inderdaad zijn dat het later in mijn leven als ik er niks aan doe niks van ga aantrekken. Maar momenteel is het ondragelijk geworden, het is mijn "comming out. Het was bij weijze van spreken de laatste druppel recent.. het is ook voor het eerste dat ik mijn onzekerheid hier openbaar uit ook al is het op 't internet.
woensdag 10 februari 2016 om 19:42
quote:KseniaGSMV schreef op 10 februari 2016 @ 19:36:
[...]
Het zou mij heel gelukkig maken inderdaad, jij hebt dus precies hetzelfde meegemaakt. Reacties uit mijn directe omgevinf probeer ik me ook niks van aan te trekken, alleen mijn ouders blijft altijd lastig, maar je weet inderdaad nooit hoe ze zullen reageren
Hoe lang geleden heb jij dit allemaal meegemaakt en "beleefd" hoe bracht je het over?
Bedankt voor je lieve reactie en ook blij om te zien dat ik niet de enigste ben op een of andere manier:)Ik zat ermee sinds ik een jaar of 16 was... Een moeilijke leeftijd. Uiteraard heb ik geprobeerd mezelf te leren accepteren, ook met behulp van een psycholoog. Dit lukte niet en de 'afwijking' (knobbel en 'bochtje', scheef) werd erkend door de plastisch chirurg, bij wie ik op mijn 21e een consult heb gehad. Mijn ouders wisten hier van begin af aan vanaf en ze hebben altijd achter mij gestaan. Mama heeft letterlijk gezegd: "als ik jou daarmee gelukkig kan zien, moet je dat zeker doen..." Op mijn 21e heb ik ook de neuscorrectie ondergaan en ik ben tot op de dag van vandaag erg blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het heeft mijn leven echt in positieve zin veranderd. Niet dat ik ineens een heel ander mens ben, nee, natuurlijk niet. Ik ben nog steeds dezelfde 'Cenar', maar wel met meer zelfvertrouwen en een fijn geluksgevoel. Mocht je vragen hebben, mag je me altijd een PB'tje sturen.
[...]
Het zou mij heel gelukkig maken inderdaad, jij hebt dus precies hetzelfde meegemaakt. Reacties uit mijn directe omgevinf probeer ik me ook niks van aan te trekken, alleen mijn ouders blijft altijd lastig, maar je weet inderdaad nooit hoe ze zullen reageren
Hoe lang geleden heb jij dit allemaal meegemaakt en "beleefd" hoe bracht je het over?
Bedankt voor je lieve reactie en ook blij om te zien dat ik niet de enigste ben op een of andere manier:)Ik zat ermee sinds ik een jaar of 16 was... Een moeilijke leeftijd. Uiteraard heb ik geprobeerd mezelf te leren accepteren, ook met behulp van een psycholoog. Dit lukte niet en de 'afwijking' (knobbel en 'bochtje', scheef) werd erkend door de plastisch chirurg, bij wie ik op mijn 21e een consult heb gehad. Mijn ouders wisten hier van begin af aan vanaf en ze hebben altijd achter mij gestaan. Mama heeft letterlijk gezegd: "als ik jou daarmee gelukkig kan zien, moet je dat zeker doen..." Op mijn 21e heb ik ook de neuscorrectie ondergaan en ik ben tot op de dag van vandaag erg blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het heeft mijn leven echt in positieve zin veranderd. Niet dat ik ineens een heel ander mens ben, nee, natuurlijk niet. Ik ben nog steeds dezelfde 'Cenar', maar wel met meer zelfvertrouwen en een fijn geluksgevoel. Mocht je vragen hebben, mag je me altijd een PB'tje sturen.
Don't let your dreams be dreams
woensdag 10 februari 2016 om 19:52
Laat je niet leiden door angst, nooit! Ik heb een vriendin die een neuscorrectie heeft gehad, maar ze heeft me daar niet over ingelicht. Ik zag wel iets, maar vraag jezelf dit af: denk je dat jouw omgeving precies weet hoe je neus er nu uitziet? Mensen vergeten dat, ze gaan wel iets vermoeden, maar niemand gaat daar wakker van liggen. Dus doe gewoon waar je zelf zin in hebt, mijn vriendin is er in ieder geval een stuk gelukkiger van geworden.
'Waarlijk, na moeilijke tijden komen er makkelijke tijden.' Quran 94:6
woensdag 10 februari 2016 om 19:55
quote:Cenar schreef op 10 februari 2016 @ 19:42:
[...]
Ik zat ermee sinds ik een jaar of 16 was... Een moeilijke leeftijd. Uiteraard heb ik geprobeerd mezelf te leren accepteren, ook met behulp van een psycholoog. Dit lukte niet en de 'afwijking' (knobbel en 'bochtje', scheef) werd erkend door de plastisch chirurg, bij wie ik op mijn 21e een consult heb gehad. Mijn ouders wisten hier van begin af aan vanaf en ze hebben altijd achter mij gestaan. Mama heeft letterlijk gezegd: "als ik jou daarmee gelukkig kan zien, moet je dat zeker doen..." Op mijn 21e heb ik ook de neuscorrectie ondergaan en ik ben tot op de dag van vandaag erg blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het heeft mijn leven echt in positieve zin veranderd. Niet dat ik ineens een heel ander mens ben, nee, natuurlijk niet. Ik ben nog steeds dezelfde 'Cenar', maar wel met meer zelfvertrouwen en een fijn geluksgevoel. Mocht je vragen hebben, mag je me altijd een PB'tje sturen.
Inderdaad ik zit er ook al mee sinds mijn pubertijd eigenlijk, en naarmate mijn leeftijd werkt ik er steeds vaker mee geconfronteerd en des te meer ik er mee zat. Ik heb inderdaad ook bij een pyscholoog rondgelopen in het verleden ook omdat ik een redelijk moeilijk kind was mede door mijn onzekerheid en altijd voorgedaan dat er niks was.
Het zal mijn leven inderdaad veranderen in een positieve zin ik weet het zeker, en niet als een ander persoon de mentale littekens die ik heb opgelopen zullen altijd blijven maar daar kan ik mee leven. Het gaat inderdaad om een zelfvertrouwen en zekerheid om gewoon op mensen te kunnen af te stappen zonder dat ik denk dat ze naar mijn neus kijken.
Wel fijn dat jou ouders zo achter je stonden! Mijn ouders heb ik een heel ander beeld van ook vanwege hun achtergrond en afkomst (Russisch) wellicht toch een andere mentaliteit dan die van jou. Hoe dank ook ik zal het doen wat mensen er van zullen vinden, alleen zal ik het toch moeten vertellen en ben bang voor de reactie.
Bedankt dat je zo lief bent en voor jou ervaring die je deelt, en ook van al jullie andere, het doet me goed
[...]
Ik zat ermee sinds ik een jaar of 16 was... Een moeilijke leeftijd. Uiteraard heb ik geprobeerd mezelf te leren accepteren, ook met behulp van een psycholoog. Dit lukte niet en de 'afwijking' (knobbel en 'bochtje', scheef) werd erkend door de plastisch chirurg, bij wie ik op mijn 21e een consult heb gehad. Mijn ouders wisten hier van begin af aan vanaf en ze hebben altijd achter mij gestaan. Mama heeft letterlijk gezegd: "als ik jou daarmee gelukkig kan zien, moet je dat zeker doen..." Op mijn 21e heb ik ook de neuscorrectie ondergaan en ik ben tot op de dag van vandaag erg blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het heeft mijn leven echt in positieve zin veranderd. Niet dat ik ineens een heel ander mens ben, nee, natuurlijk niet. Ik ben nog steeds dezelfde 'Cenar', maar wel met meer zelfvertrouwen en een fijn geluksgevoel. Mocht je vragen hebben, mag je me altijd een PB'tje sturen.
Inderdaad ik zit er ook al mee sinds mijn pubertijd eigenlijk, en naarmate mijn leeftijd werkt ik er steeds vaker mee geconfronteerd en des te meer ik er mee zat. Ik heb inderdaad ook bij een pyscholoog rondgelopen in het verleden ook omdat ik een redelijk moeilijk kind was mede door mijn onzekerheid en altijd voorgedaan dat er niks was.
Het zal mijn leven inderdaad veranderen in een positieve zin ik weet het zeker, en niet als een ander persoon de mentale littekens die ik heb opgelopen zullen altijd blijven maar daar kan ik mee leven. Het gaat inderdaad om een zelfvertrouwen en zekerheid om gewoon op mensen te kunnen af te stappen zonder dat ik denk dat ze naar mijn neus kijken.
Wel fijn dat jou ouders zo achter je stonden! Mijn ouders heb ik een heel ander beeld van ook vanwege hun achtergrond en afkomst (Russisch) wellicht toch een andere mentaliteit dan die van jou. Hoe dank ook ik zal het doen wat mensen er van zullen vinden, alleen zal ik het toch moeten vertellen en ben bang voor de reactie.
Bedankt dat je zo lief bent en voor jou ervaring die je deelt, en ook van al jullie andere, het doet me goed
woensdag 10 februari 2016 om 19:58
quote:enisa22 schreef op 10 februari 2016 @ 19:52:
Laat je niet leiden door angst, nooit! Ik heb een vriendin die een neuscorrectie heeft gehad, maar ze heeft me daar niet over ingelicht. Ik zag wel iets, maar vraag jezelf dit af: denk je dat jouw omgeving precies weet hoe je neus er nu uitziet? Mensen vergeten dat, ze gaan wel iets vermoeden, maar niemand gaat daar wakker van liggen. Dus doe gewoon waar je zelf zin in hebt, mijn vriendin is er in ieder geval een stuk gelukkiger van geworden.Blij dat ook bij jou vriendin dit zo'n grote impact heeft gehad om de operatie te doen, en dat ze er zoveel gelukkiger van is geworden. Zo zie ik het ook voor me als ik er over lig te denken. Het is inderdaad een probleem in mijn hoofd dat ik denk dat mensen altijd naar mijn neus lopen te kijken en wat ze hier van zullen denken, ik heb ook een probleem met vetrouwen hierdoor... Dit is een mentaal ding wat zoals jij zij zeker niet waar hoeft te zijn! En het is heel lastig dat wel...
Laat je niet leiden door angst, nooit! Ik heb een vriendin die een neuscorrectie heeft gehad, maar ze heeft me daar niet over ingelicht. Ik zag wel iets, maar vraag jezelf dit af: denk je dat jouw omgeving precies weet hoe je neus er nu uitziet? Mensen vergeten dat, ze gaan wel iets vermoeden, maar niemand gaat daar wakker van liggen. Dus doe gewoon waar je zelf zin in hebt, mijn vriendin is er in ieder geval een stuk gelukkiger van geworden.Blij dat ook bij jou vriendin dit zo'n grote impact heeft gehad om de operatie te doen, en dat ze er zoveel gelukkiger van is geworden. Zo zie ik het ook voor me als ik er over lig te denken. Het is inderdaad een probleem in mijn hoofd dat ik denk dat mensen altijd naar mijn neus lopen te kijken en wat ze hier van zullen denken, ik heb ook een probleem met vetrouwen hierdoor... Dit is een mentaal ding wat zoals jij zij zeker niet waar hoeft te zijn! En het is heel lastig dat wel...
woensdag 10 februari 2016 om 19:58
3 jaar met een beugel lopen vinden we normaal, maar een neuscorrectie doen we moeilijk over. Nooit begrepen...
Heb zelf overigens beide gehad en als ik het nog eens over moest doen dan 100 x liever de neuscorrectie. Geen centje pijn en je ziet dan in de spiegel degene die je ook wil zien. Gewoon doen!
Heb zelf overigens beide gehad en als ik het nog eens over moest doen dan 100 x liever de neuscorrectie. Geen centje pijn en je ziet dan in de spiegel degene die je ook wil zien. Gewoon doen!
Ja en?
woensdag 10 februari 2016 om 20:11
quote:snoopylynn schreef op 10 februari 2016 @ 19:58:
3 jaar met een beugel lopen vinden we normaal, maar een neuscorrectie doen we moeilijk over. Nooit begrepen...
Heb zelf overigens beide gehad en als ik het nog eens over moest doen dan 100 x liever de neuscorrectie. Geen centje pijn en je ziet dan in de spiegel degene die je ook wil zien. Gewoon doen!Exact dit!!
3 jaar met een beugel lopen vinden we normaal, maar een neuscorrectie doen we moeilijk over. Nooit begrepen...
Heb zelf overigens beide gehad en als ik het nog eens over moest doen dan 100 x liever de neuscorrectie. Geen centje pijn en je ziet dan in de spiegel degene die je ook wil zien. Gewoon doen!Exact dit!!
woensdag 10 februari 2016 om 20:58
quote:snoopylynn schreef op 10 februari 2016 @ 19:58:
3 jaar met een beugel lopen vinden we normaal, maar een neuscorrectie doen we moeilijk over. Nooit begrepen...
Heb zelf overigens beide gehad en als ik het nog eens over moest doen dan 100 x liever de neuscorrectie. Geen centje pijn en je ziet dan in de spiegel degene die je ook wil zien. Gewoon doen!Een beugel heb ik ook gehad en dat word wel als normaal gezien inderdaad, het word maatschappelijk minder geaccepteerd omdat het toch een beetje als taboo word gezien. Het lijkt me inderdaad zo'n opluchting als ik in de spiegel kan kijken en mezelf zie hoe ik ook wil zijn.
3 jaar met een beugel lopen vinden we normaal, maar een neuscorrectie doen we moeilijk over. Nooit begrepen...
Heb zelf overigens beide gehad en als ik het nog eens over moest doen dan 100 x liever de neuscorrectie. Geen centje pijn en je ziet dan in de spiegel degene die je ook wil zien. Gewoon doen!Een beugel heb ik ook gehad en dat word wel als normaal gezien inderdaad, het word maatschappelijk minder geaccepteerd omdat het toch een beetje als taboo word gezien. Het lijkt me inderdaad zo'n opluchting als ik in de spiegel kan kijken en mezelf zie hoe ik ook wil zijn.
woensdag 10 februari 2016 om 21:01
quote:Dubbs schreef op 10 februari 2016 @ 20:11:
Hoe komt het dat je vreest voor de reactie van je ouders? Als mijn dochter met zoiets zou komen zou ik haar heel serieus nemen.
Er oan iets aan gedaan worden, dus waarom genoegen nemen met die neus die jou zo onzeker maakt?!Mijn ouders hebben altijd een strenge opvoeding gegeven en nooit echt een fantastische band mee gehad, vandaar dat ik vrees voor hun reactie. Maar ik ben van plan om er morgen in ieder geval over te praten en de eerste stap te nemen hoe bang ik ook ben dat ze reageren hier op ik ga het doen!
Hoe komt het dat je vreest voor de reactie van je ouders? Als mijn dochter met zoiets zou komen zou ik haar heel serieus nemen.
Er oan iets aan gedaan worden, dus waarom genoegen nemen met die neus die jou zo onzeker maakt?!Mijn ouders hebben altijd een strenge opvoeding gegeven en nooit echt een fantastische band mee gehad, vandaar dat ik vrees voor hun reactie. Maar ik ben van plan om er morgen in ieder geval over te praten en de eerste stap te nemen hoe bang ik ook ben dat ze reageren hier op ik ga het doen!
woensdag 10 februari 2016 om 23:02
Wat iedereen hier zegt, ga het doen!
Ik vind het ook zo knap van je dat je geld ervoor opzij hebt gezet, je realiseert wat het met je doet en er iets aan wil gaan doen. Bij mij duurde dat een hele tijd (wel iets anders - ogen laseren, dat is op zich medisch maar voor mij was het echt uit esthetische redenen) en het cliché 'dat had ik jaren eerder moeten doen' klopt echt.
Ik vind het ook zo knap van je dat je geld ervoor opzij hebt gezet, je realiseert wat het met je doet en er iets aan wil gaan doen. Bij mij duurde dat een hele tijd (wel iets anders - ogen laseren, dat is op zich medisch maar voor mij was het echt uit esthetische redenen) en het cliché 'dat had ik jaren eerder moeten doen' klopt echt.
woensdag 10 februari 2016 om 23:09
woensdag 10 februari 2016 om 23:17
quote:Alex91 schreef op 10 februari 2016 @ 23:02:
Wat iedereen hier zegt, ga het doen!
Ik vind het ook zo knap van je dat je geld ervoor opzij hebt gezet, je realiseert wat het met je doet en er iets aan wil gaan doen. Bij mij duurde dat een hele tijd (wel iets anders - ogen laseren, dat is op zich medisch maar voor mij was het echt uit esthetische redenen) en het cliché 'dat had ik jaren eerder moeten doen' klopt echt.Dankje ik ben er al een aantal jaar mee bezig inderdaad, en wilde graag mijn doel bereiken dus heb ik dat geld proberen bij elkaar te krijgen. En het is inderdaad taboe en ik vind ook dat daar verandering in moet komen waarom vinden we een beugel wel normaal en bijvoorbeeld een neus correctie of een operatie aan je flap oren wel raar. En ik had het graag ook eerder gewild, alleen ben nu op het punt dat ik het echt wil gaan doen en het financieel mogelijk is.
Wat iedereen hier zegt, ga het doen!
Ik vind het ook zo knap van je dat je geld ervoor opzij hebt gezet, je realiseert wat het met je doet en er iets aan wil gaan doen. Bij mij duurde dat een hele tijd (wel iets anders - ogen laseren, dat is op zich medisch maar voor mij was het echt uit esthetische redenen) en het cliché 'dat had ik jaren eerder moeten doen' klopt echt.Dankje ik ben er al een aantal jaar mee bezig inderdaad, en wilde graag mijn doel bereiken dus heb ik dat geld proberen bij elkaar te krijgen. En het is inderdaad taboe en ik vind ook dat daar verandering in moet komen waarom vinden we een beugel wel normaal en bijvoorbeeld een neus correctie of een operatie aan je flap oren wel raar. En ik had het graag ook eerder gewild, alleen ben nu op het punt dat ik het echt wil gaan doen en het financieel mogelijk is.
woensdag 10 februari 2016 om 23:18
Even een andere Nick aangemaakt i.v.m. Herkenning.
Als je het zo graag wil, doe het!
Ik ben 2 jaar geleden ook onder het mes gegaan en heb er nooit spijt van gehad! Het heeft mij zoveel zekerder gemaakt, ik was er dag in dag uit mee bezig. Ik hield mijn hand vaak voor mijn gezicht als ik langs een terras liep, deed mijn haar ervoor, ik heb altijd het idee gehad dat iedereen die ik op straat tegen kwam naar mijn neus keken.
Mijn ouders reageerden erg begripvol en vonden dat als ik mij er beter bij zou voelen ik het zou moeten doen.
Ik had net als jij een flinke bobbel op mijn neus, deze is nu helemaal weg ik heb nu een "normale" neus, niet meer zo groot.
Het kost wat, maar het wat het me zo waard!
Als je het zo graag wil, doe het!
Ik ben 2 jaar geleden ook onder het mes gegaan en heb er nooit spijt van gehad! Het heeft mij zoveel zekerder gemaakt, ik was er dag in dag uit mee bezig. Ik hield mijn hand vaak voor mijn gezicht als ik langs een terras liep, deed mijn haar ervoor, ik heb altijd het idee gehad dat iedereen die ik op straat tegen kwam naar mijn neus keken.
Mijn ouders reageerden erg begripvol en vonden dat als ik mij er beter bij zou voelen ik het zou moeten doen.
Ik had net als jij een flinke bobbel op mijn neus, deze is nu helemaal weg ik heb nu een "normale" neus, niet meer zo groot.
Het kost wat, maar het wat het me zo waard!
woensdag 10 februari 2016 om 23:20
Ik heb de operatie voor mijn omgeving geheim gehouden, hadden ze er na gevraagd was ik eerlijk geweest. Maar de enige reactie die ik kreeg na de operatie was :" goh wat zie jij er goed uit na jouw vakantie, je bent flink bijgekomen hè? "
Niemand heeft gezien dat ik naar de plastische chirurg was geweest.
Niemand heeft gezien dat ik naar de plastische chirurg was geweest.
