Opgebrand.
dinsdag 25 september 2012 om 11:36
Beste allemaal,
Gezien de goede tips en adviseren, wil ik graag mijn verhaal hier Delen
Vorige week naar de dokter geweest, kon me niet meer concentreren op mijn werk, hartkloppingen, moe, lusteloos, kortom; alles was me te veel. Dokter gaf het advies om een weekje thuis te om bij te komen. Ook moest ik bloedprikken( i.v.m hoge bloeddruk).
Ik zit nu dus een aantal dagen thuis en voel me heel rusteloos.. Ik weet gewoon dat ik niet op deze manier verder kan. Het gezinsleven gecombineerd met werk is me gewoon teveel. Ouders ziek, zoon met problemen, relatie loopt daardoor niet lekker. Ik ben altijd maar met iedereen bezig behalve met mijzelf en heb daardoor mijn eigen grenzen genegeerd.
Nou is het zo dat volgende maand mijn 2de jaarcontract afloopt. Er is mondeling wel toegezegt dat ik nog een jaarcontract krijg, dit is alleen nog niet officieel getekend.
Mijn probleem hierin is, dat ik niet minder mag werken. Ik werk nu 4 dagen per week, ik zou graag naar 3 dagen toe willen.. Hier stemt mijn werkgever niet mee in.
Hoe zouden jullie hier mee omgaan?
Gezien de goede tips en adviseren, wil ik graag mijn verhaal hier Delen
Vorige week naar de dokter geweest, kon me niet meer concentreren op mijn werk, hartkloppingen, moe, lusteloos, kortom; alles was me te veel. Dokter gaf het advies om een weekje thuis te om bij te komen. Ook moest ik bloedprikken( i.v.m hoge bloeddruk).
Ik zit nu dus een aantal dagen thuis en voel me heel rusteloos.. Ik weet gewoon dat ik niet op deze manier verder kan. Het gezinsleven gecombineerd met werk is me gewoon teveel. Ouders ziek, zoon met problemen, relatie loopt daardoor niet lekker. Ik ben altijd maar met iedereen bezig behalve met mijzelf en heb daardoor mijn eigen grenzen genegeerd.
Nou is het zo dat volgende maand mijn 2de jaarcontract afloopt. Er is mondeling wel toegezegt dat ik nog een jaarcontract krijg, dit is alleen nog niet officieel getekend.
Mijn probleem hierin is, dat ik niet minder mag werken. Ik werk nu 4 dagen per week, ik zou graag naar 3 dagen toe willen.. Hier stemt mijn werkgever niet mee in.
Hoe zouden jullie hier mee omgaan?
dinsdag 25 september 2012 om 11:51
Ik zou gewoon het volgende jaarcontract in laten gaan.
En ondertussen je ogen open houden voor andere mogelijkheden op baan-gebied. Het solliciteert altijd beter vanuit de zekerheid dat je nu nog werk hebt.
(en nu je baan opzeggen en qua financien in de problemen raken zal niet echt helpen met de stress)
Kun je van je partner (tijdelijk) meer hulp vragen op het gebied van je kind of je ouders? Of voor je ouders van broers of zussen?
En probeer op korte termijn een tijdslot per week in te plannen voor alleen jezelf.. Waarin niets anders gepland mag worden en waarin niets belangrijker is dan jij. Al is het maar een uurtje.. als jij in dat uur precies mag doen wat jij wil, kun je hier aan vasthouden en naar uitkijken op het moment dat het even druk is.
En ondertussen je ogen open houden voor andere mogelijkheden op baan-gebied. Het solliciteert altijd beter vanuit de zekerheid dat je nu nog werk hebt.
(en nu je baan opzeggen en qua financien in de problemen raken zal niet echt helpen met de stress)
Kun je van je partner (tijdelijk) meer hulp vragen op het gebied van je kind of je ouders? Of voor je ouders van broers of zussen?
En probeer op korte termijn een tijdslot per week in te plannen voor alleen jezelf.. Waarin niets anders gepland mag worden en waarin niets belangrijker is dan jij. Al is het maar een uurtje.. als jij in dat uur precies mag doen wat jij wil, kun je hier aan vasthouden en naar uitkijken op het moment dat het even druk is.
dinsdag 25 september 2012 om 13:39
Je voelt je akelig en gestresst en vliegt nu thuis tegen de muren op... dat lijkt me niet de juiste mindset om ingrijpende beslissingen over je werk te nemen. Laat gewoon dat jaarcontract doorgaan en neem later een weloverwogen beslissing om minder te gaan werken, een andere baan te zoeken of een andere maatregel waardoor je last lager wordt of je draagkracht groter.
Neem nu de rust die je huisarts je heeft voorgeschreven en ga niet allemaal glazen ingooien en schepen verbranden, nu je niet in zo'n stabiele bui bent.
Neem nu de rust die je huisarts je heeft voorgeschreven en ga niet allemaal glazen ingooien en schepen verbranden, nu je niet in zo'n stabiele bui bent.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 25 september 2012 om 13:51
dinsdag 25 september 2012 om 13:52
Nu eerst even tot rust komen en de dingen op een rijtje zetten.
Waar loop je tegenaan zoal je schrijft ouders ziek ben jij de enigste die daar voor opdraait. Of heb je nog broers en zussen of andere familie leden die je ook wat werk uit handen kunnen nemen.
Als dat er niet is kijken wat voor hulp je zou kunnen inschakelen.
Overleg ook met je man wat hij zou kunnen doen,en je zoon weet niet welke leeftijd ie heeft en wat je problemen daar mee zijn
Maar alles kan jij niet alleen naar je hand zetten,was het maar zo.
ik weet zelf hoe het is als ouders ziek zijn hoe zo"n beslag dat op je kan leggen.Stond altijd in de stand-by,en kinderen zijn ook niet altijd even makkelijk en dat geeft weer de nodige spanning in je relatie.
Zou zo maar niet de brui aan mijn baan geven,het is wel jammer dat je niet een dag minder kan werken. Dan was alles misschien wel even beter te overzien.
Waar loop je tegenaan zoal je schrijft ouders ziek ben jij de enigste die daar voor opdraait. Of heb je nog broers en zussen of andere familie leden die je ook wat werk uit handen kunnen nemen.
Als dat er niet is kijken wat voor hulp je zou kunnen inschakelen.
Overleg ook met je man wat hij zou kunnen doen,en je zoon weet niet welke leeftijd ie heeft en wat je problemen daar mee zijn
Maar alles kan jij niet alleen naar je hand zetten,was het maar zo.
ik weet zelf hoe het is als ouders ziek zijn hoe zo"n beslag dat op je kan leggen.Stond altijd in de stand-by,en kinderen zijn ook niet altijd even makkelijk en dat geeft weer de nodige spanning in je relatie.
Zou zo maar niet de brui aan mijn baan geven,het is wel jammer dat je niet een dag minder kan werken. Dan was alles misschien wel even beter te overzien.