Psyche
alle pijlers
Opnamevervangende deeltijdbehandeling?
vrijdag 20 januari 2017 om 11:26
Hoi allemaal,
Het gaat alweer even niet zo fijn en ik sta hoog op de lijst voor een crisisopname (het zit overal vol...). Nu is de "opnamevervangende deeltijd" als mogelijke optie genoemd. Dat gaan we vanmiddag bespreken. Kater is hier, ze hebben dinsdag hem en mijn moeder gebeld en alles verteld; Kater is van 100 km weg naar hier gekomen om er voor mij te zijn; hij denkt dus ook mee. Ik mag nu thuis zijn onder strikte afspraken en "bewaking" door Kater, die vanaf maandag wel echt weer moet werken. Het woord IBS is woensdag gevallen en dat wil ik zeker niet. Ben wel bereid tot opname, maar het duurt erg lang en het wordt steeds lastiger voor me, de drang is enorm.
Ik weet niet precies hoe dat bij "mijn" GGz eruit ziet, maar ik (en Kater ook) denk dat de voornaamste dingen die mij helpen bij een opname, juist niet in die opnamevervangende deeltijd zitten.
Waar ik bij eerdere opnames het meest aan had:
- Een overmaat aan tijd en ruimte, waardoor ik weinig keuze had dan rust te nemen en zo eindelijk lichamelijk en psychisch even bij kon komen (heb ook flinke lichamelijke klachten die enorm kunnen oplopen, met in lastige tijden de neiging ver over mijn grenzen te gaan omdat die me dan niet kunnen schelen).
-Individuele gesprekken met een verpleegkundige waarin het over de doodswens mocht gaan, zodat daar ruimte voor was en ik er niet in mijn up over hoefde te stressen.
- Een situatie waarin ik mezelf niet zou kunnen doden, waardoor ik eerst nog veel meer stress had, maar waar ik me er later bij neer kon leggen en aanvaardde dat die wens niet zou gaan uitkomen.
- De structuur met maaltijden (ontbijt, lunch en avondeten) waar ik bij aanwezig moest zijn, ook al kon ik van de stress niet eten, waardoor ik uiteindelijk ook soms iets probeerde en het eten weer wat ging.
Ik denk niet dat deze dingen in die deeltijd zitten, omdat de setting zich daar niet voor leent. Maar ik heb er ook nog niets over gehoord. Hebben jullie ervaring hiermee? Of kennen jullie verhalen..?
Dingen die bij mij averechts werken: lang zitten of staan (>1u is heel au), dingen met je handen moeten doen (au en uitval), een drukke groep, teveel indrukken tegelijk en meer "persoonlijke" groepstherapieën. En daar vrees ik voor bij die deeltijd...
Het gaat alweer even niet zo fijn en ik sta hoog op de lijst voor een crisisopname (het zit overal vol...). Nu is de "opnamevervangende deeltijd" als mogelijke optie genoemd. Dat gaan we vanmiddag bespreken. Kater is hier, ze hebben dinsdag hem en mijn moeder gebeld en alles verteld; Kater is van 100 km weg naar hier gekomen om er voor mij te zijn; hij denkt dus ook mee. Ik mag nu thuis zijn onder strikte afspraken en "bewaking" door Kater, die vanaf maandag wel echt weer moet werken. Het woord IBS is woensdag gevallen en dat wil ik zeker niet. Ben wel bereid tot opname, maar het duurt erg lang en het wordt steeds lastiger voor me, de drang is enorm.
Ik weet niet precies hoe dat bij "mijn" GGz eruit ziet, maar ik (en Kater ook) denk dat de voornaamste dingen die mij helpen bij een opname, juist niet in die opnamevervangende deeltijd zitten.
Waar ik bij eerdere opnames het meest aan had:
- Een overmaat aan tijd en ruimte, waardoor ik weinig keuze had dan rust te nemen en zo eindelijk lichamelijk en psychisch even bij kon komen (heb ook flinke lichamelijke klachten die enorm kunnen oplopen, met in lastige tijden de neiging ver over mijn grenzen te gaan omdat die me dan niet kunnen schelen).
-Individuele gesprekken met een verpleegkundige waarin het over de doodswens mocht gaan, zodat daar ruimte voor was en ik er niet in mijn up over hoefde te stressen.
- Een situatie waarin ik mezelf niet zou kunnen doden, waardoor ik eerst nog veel meer stress had, maar waar ik me er later bij neer kon leggen en aanvaardde dat die wens niet zou gaan uitkomen.
- De structuur met maaltijden (ontbijt, lunch en avondeten) waar ik bij aanwezig moest zijn, ook al kon ik van de stress niet eten, waardoor ik uiteindelijk ook soms iets probeerde en het eten weer wat ging.
Ik denk niet dat deze dingen in die deeltijd zitten, omdat de setting zich daar niet voor leent. Maar ik heb er ook nog niets over gehoord. Hebben jullie ervaring hiermee? Of kennen jullie verhalen..?
Dingen die bij mij averechts werken: lang zitten of staan (>1u is heel au), dingen met je handen moeten doen (au en uitval), een drukke groep, teveel indrukken tegelijk en meer "persoonlijke" groepstherapieën. En daar vrees ik voor bij die deeltijd...
vrijdag 20 januari 2017 om 12:13
We gaan voorstellen ook te zoeken in Katers regio, misschien is daar wel ergens plek. Maandag moet hij terug zijn en dan is er een probleem. Ik moet wel bekennen dat mijn motivatie/bereidheid afneemt en de drang heel groot is. Maar ook dat zal ik straks gaan voorleggen. Kater gaat mee, die kan ook meedenken dan. Soms dissocieer ik als de stress te hoog wordt. En dan kan ik niet meer denken. Daar kan deze psycholoog wel goed mee omgaan, maar handig is het niet.
vrijdag 20 januari 2017 om 12:58
Bespreek het met de professionals. Mogelijk hebben ze ook deeltijd die meer op jouw wensen aansluit en niet direct hoog insteken op therapieën. Je kunt er ook vast kennismaken voor als je ná je opname wel wat meer aan therapie wil, wilt herstellen of de structuur wilt vasthouden thuis.
Ik hoop dat er snel plek voor je is voor een opname. Sterkte en wees lief voor jezelf.
Ik hoop dat er snel plek voor je is voor een opname. Sterkte en wees lief voor jezelf.
zaterdag 21 januari 2017 om 08:24
Nou, er is een opname, na de afspraak gisteren mocht ik niet meer weg. Die deeltijd is niet eens besproken. Ik heb hier trouwens al intensieve ambulante therapie sinds maart (min ca 8 weken ivm opnames). Gewone plekken waren er nergens en buiten de regio kan overdag niet. Ze vonden het teveel risico en hebben een psychiater van ergens anders laten komen voor een inschatting... En toen opgenomen met een IBS
dinsdag 24 januari 2017 om 20:35
quote:poesiepoes schreef op 21 januari 2017 @ 08:24:
Nou, er is een opname, na de afspraak gisteren mocht ik niet meer weg. Die deeltijd is niet eens besproken. Ik heb hier trouwens al intensieve ambulante therapie sinds maart (min ca 8 weken ivm opnames). Gewone plekken waren er nergens en buiten de regio kan overdag niet. Ze vonden het teveel risico en hebben een psychiater van ergens anders laten komen voor een inschatting... En toen opgenomen met een IBS Ik weet precies hoe je je voelt, ik ben na meerdere pogingen ook opgenomen met een ibs. Heel veel sterkte!
Nou, er is een opname, na de afspraak gisteren mocht ik niet meer weg. Die deeltijd is niet eens besproken. Ik heb hier trouwens al intensieve ambulante therapie sinds maart (min ca 8 weken ivm opnames). Gewone plekken waren er nergens en buiten de regio kan overdag niet. Ze vonden het teveel risico en hebben een psychiater van ergens anders laten komen voor een inschatting... En toen opgenomen met een IBS Ik weet precies hoe je je voelt, ik ben na meerdere pogingen ook opgenomen met een ibs. Heel veel sterkte!
vrijdag 27 januari 2017 om 18:34
Ik heb gister hetzelfde gehoord... Voor het eerst een IBS, voor het eerst een zitting en ineens 3 weken erbij. Vind ik wel heftig. Hoewel ik het goed snap en het als ik hen was ook zo zou doen. Ik moet me er maar bij neerleggen. De diëtiste is geweest en heeft een plan opgesteld om het eten op te bouwen weer. Dat lukt me nog niet zo.
En met jou? Zit jij ook op een high care / acute zorg afdeling?
En met jou? Zit jij ook op een high care / acute zorg afdeling?
vrijdag 27 januari 2017 om 18:58
vrijdag 27 januari 2017 om 19:12
Misschien helpt het om een klein beetje afleiding te zoeken? Een vriendin van mij is vaak opgenomen geweest, zij heeft veel baat bij dingen als kleuren, een puzzel leggen of uit zo'n puzzelboekje puzzelen en haken. Misschien helpt dat jullie ook, een beetje? In ieder geval om die weken door te komen?
Verder: van haar heb ik geleerd dat het in zo'n situatie het beste is om alles even op je af te laten komen. Geef dingen een kans, probeer het, als je je verzet wordt het erger. Dus probeer alles uit wat ze je aanreiken (medicatie, sport, dagbesteding, gesprekken...).
Verder: van haar heb ik geleerd dat het in zo'n situatie het beste is om alles even op je af te laten komen. Geef dingen een kans, probeer het, als je je verzet wordt het erger. Dus probeer alles uit wat ze je aanreiken (medicatie, sport, dagbesteding, gesprekken...).
vrijdag 27 januari 2017 om 23:13
Ik vind zelf kleuren met een luisterboek heerlijk! Ze hebben daar vast kleurplaten voor volwassenen, en zo niet, dan kun je vragen of ze er een (paar) voor je printen. Luisterboeken zijn online ook te vinden (Harry Potter staat bijvoorbeeld op youtube). Anders even vragen of iemand langs de bieb kan voor cd's voor je (beleid rondom internet wisselt in de verschillende instellingen).
maandag 30 januari 2017 om 19:45
Ik vind het heel lastig dat ik niet weet hoe lang het nog gaat duren. Inmiddels ben ik wel rustiger in mijn hoofd en begin ik mijn lijf weer te voelen. Ik wist niet dat ik zo moe was! Afleiding leidde vooralsnog niet genoeg af, daar stresste ik dwars doorheen. Dat wordt nu minder en ik gun mijn lijf meer rust.
Nou heeft een verpleegkundige me nogal laten schrikken door te zeggen dat als ik hier vaker met een IBS word opgenomen, er waarschijnlijk een RM wordt aangevraagd. En dat lijkt mij nog veel zwaarder dan een IBS.
Morgen is er weer een overleg over mijn behandeling. Spannend...
Maximaal (of koekiemonster? ), hoe gaat het nu met jou?
Nou heeft een verpleegkundige me nogal laten schrikken door te zeggen dat als ik hier vaker met een IBS word opgenomen, er waarschijnlijk een RM wordt aangevraagd. En dat lijkt mij nog veel zwaarder dan een IBS.
Morgen is er weer een overleg over mijn behandeling. Spannend...
Maximaal (of koekiemonster? ), hoe gaat het nu met jou?
maandag 30 januari 2017 om 21:21
Een RM is eigenlijk een soort verlengde ibs. Voor jou is er weinig verschil. Je kunt in sommige gevallen ook met een RM thuis wonen. Het heet dan officieel een voorwaardelijke RM. Het grootste verschil voor jou is dan dat men, als ze een opname nodig achten, niet eerst een ibs aan hoeven te vragen. Minder stress dus, en sneller hulp/opname indien nodig.
Heb je zelf een idee wat jou het beste zou helpen? Of wat voor jou de trigger was waardoor het deze keer mis ging? Dat soort dingen kunnen benoemen kan helpen bij he herstelproces.
Heb je zelf een idee wat jou het beste zou helpen? Of wat voor jou de trigger was waardoor het deze keer mis ging? Dat soort dingen kunnen benoemen kan helpen bij he herstelproces.
dinsdag 7 februari 2017 om 16:12
Het is opnieuw misgegaan... Gisteren, ineens. Een hele nare herbeleving. Daar word ik heel instabiel van. De timing kon niet slechter, want vandaag was het gesprek waarin eventueel ontslag en een voorwaardelijke RM werden besproken. De arts heeft nu besloten eerst een "gewone" RM aan te vragen en daarna naar die met voorwaarden te kijken. Dus is vrijdag vertrekken ineens geen optie meer
dinsdag 7 februari 2017 om 16:52
Maar als je zo instabiel wordt van die herbelevingen, zit je dan niet juist op de goede plek?
Tuurlijk, het is balen dat je niet naar huis kunt. Maar misschien kun je dit als een kans zien, een mogelijkheid om te leren om te gaan met die herbelevingen zonder dat je er zo door van slag raakt?
Krijg je ook therapie? Of vooral Rust, Reinheid, Regelmaat en Medicatie?
Tuurlijk, het is balen dat je niet naar huis kunt. Maar misschien kun je dit als een kans zien, een mogelijkheid om te leren om te gaan met die herbelevingen zonder dat je er zo door van slag raakt?
Krijg je ook therapie? Of vooral Rust, Reinheid, Regelmaat en Medicatie?
dinsdag 7 februari 2017 om 18:07
Mijn "gewone" therapie gaat hier door (behandelaren komen naar hier, die zitten elders op dit terrein) en ik ga aan een groep meedoen die "Vroeger en verder" heet. Of ze al beginnen met EMDR, daar zijn ze nog niet uit. Want dat kan heel heftig worden. In die groep leer je vaardigheden om daarmee om te gaan. Ik heb wekelijkse afspraken met een sociotherapeut (nu helaas ziek) en met de psycholoog. Dagbesteding heb ik niet echt omdat ik er last van mijn handen/armen/nek etc van krijg. Mijn vermaak is dit forum lezen, luisterboeken of tv kijken op mijn tablet (liggend). En bezoek natuurlijk.
Het is inderdaad wel de juiste plek en ik zou mij ook niet zo laten gaan. Heb zelfs nog geen extra vrijheden gevraagd (ik mag wandelen onder begeleiding op inschatting), omdat ik mezelf niet vertrouw. Maar ik had er wel op gehoopt natuurlijk.
Het is inderdaad wel de juiste plek en ik zou mij ook niet zo laten gaan. Heb zelfs nog geen extra vrijheden gevraagd (ik mag wandelen onder begeleiding op inschatting), omdat ik mezelf niet vertrouw. Maar ik had er wel op gehoopt natuurlijk.
dinsdag 7 februari 2017 om 18:19
EMDR is idd heel heftig, dus dat is misschien juist fijn in opname, omdat je dan opgevangen kunt worden. Wel heel effectief!
Wil je trouwens apps voor luisterboeken? Ik heb er 2. Luisterbieb (gratis, wel bieb-abo nodig voor de echt leuke boeken) en Storytel (eerste 2 weken gratis, daarna 10 euro per maand).
Wil je trouwens apps voor luisterboeken? Ik heb er 2. Luisterbieb (gratis, wel bieb-abo nodig voor de echt leuke boeken) en Storytel (eerste 2 weken gratis, daarna 10 euro per maand).
