Opnieuw beginnen

2013 was een hels jaar voor mij. Familieomstandigheden met zowel mijn vader als mijn moeder. Maar dat is klaar gelukkig en ga ik liever verder niet op in.



Vooral mijn ex heeft mijn jaar tot een hel gemaakt. In april ging het uit. Ik kwam er toen achter dat hij maandenlang vreemd ging. Verbaal is/was hij ontzettend sterk.



De maanden daarna kwam hij nog steeds bij me. Met mijn verstand wou ik dat niet meer, want ik weet heel goed hoe hij is. Maar ook op seksueel gebied. Al snel kwam ik erachter dat hij een relatie had met zijn eerdere minnares. Hij ging dus nou vreemd met mij.



In juli wist ik eindelijk van hem los te komen. Ik bloeide weer wat op en beetje bij beetje ging het weer.



Maar toen oktober. Hij kwam weer bij mij. Ik heb in mijn verleden gigantische bergen verzet, maar hem kon ik niet aan. Hij manipuleerde mij tot op het bot. Het ging hem alleen om de sex en weer krijg hij dat voor elkaar. Daarna ik haatte hem , maar vooral mezelf. Ik liet me weer kwetsen, kon hem niet aan en hij had een vriendin. Waar ik absoluut niet trots op ben.



Ik heb hem kwaad gemaakt, wat een succes werd. Enige manier om hem van me af te duwen. Maar natuurlijk vorige week vrijdag hadden we een feestje waar we allebei waren. We hadden wat drankjes op en het riedeltje weer opnieuw.



Elke keer als er weer wat gebeurde was en ben ik woedend (vooral op mezelf). Elke keer aan zijn vriendin verteld, in de hoop dat zij zag wat voor eikel het was. Maar hij is ontzettend slim en ik was de ex die alles bij elkaar loog.



In deze situatie voel ik me erg alleen. Vorige week ook bij het feestje, mijn ''beste'' vriendin ging vrolijk naast hem zitten en vragen hoe het met zijn relatie ging. Iedereen weet zoveel beter, maar niemand zegt wat.



Ik weet het heel goed, dit zijn mijn eigen problemen en ik veroorzaak ze zelf. Op dit moment heb ik punt bereikt dat ik echt radeloos ben in de hele situatie. Ik heb zoveel meegemaakt, dan wil ik ook hem aankunnen. Vriendinnen zeggen, doe de deur dan niet open. Tsja was het maar zo simpel. Zijn vrienden denken dat ik alles heb verzonnen. Ik heb absoluut een hekel aan leugenaars en helemaal als mensen dat van mij denken.



Ik heb vroeger mijn problemen aangepakt, door mezelf bij elkaar te pakken, af te sluiten en opnieuw te beginnen. Dit wil ik graag weer. Maar ik moet even de kracht vinden. Gelukkig is het bijna oud&nieuw, 2013 afsluiten. Het begint me nu te kriebelen om mijn leven te herinrichten. Andere stad, nieuwe baan, op zoek naar nieuwe mensen. Mezelf hierin trots maken. Overal heb je wat, I know. Door te ''vluchten'' vergeet je deze problemen niet. Ik wil het daarom ook geen vluchten noemen, maar een motivatie om opnieuw te beginnen.



Opmerkingen als je veroorzaakt dit zelf, je laat hem ook vreemdgaan en naait dus ook haar. Daar ben ik me heus bewust van. Dus laat deze alsjeblieft achterwege.



Jezelf herpakken, een schop geven om weer door te gaan. Dat is wat ik wil. Gewoon weer lekker in mij vel zitten. Ik heb dit in mijn verleden vaak genoeg gedaan, tot succes. Nu moet het weer even. Maar deze kracht, waar halen jullie het vandaan?

Ik woon in een wat ''kleinere'' stad. Tussen de periodes door dat ik hem niet zag, ging dat vermijden me goed af. Vorige week op dat feestjes hoopte ik ook dat hij er was samen met zijn vriendin. Was namelijk een feestje van gezamelijke vrienden.

quote:Fame schreef op 29 december 2013 @ 17:01:

Je hoopte hem met zijn vriendin tegen te komen op een feestje? Waarom? Ben je masochist?Omdat hij dan verre afstand van mij houdt