Psyche
alle pijlers
Ouder van geest
zondag 19 oktober 2014 om 00:21
Ik heb me zo lang als ik me kan herinneren ouder gevoeld dan ik eigenlijk ben.
Ik ben een jongen van nu bijna 22, maar voel me minstens 10 jaar ouder. Ik kan bijvoorbeeld niet genieten van dingen die leeftijdsgenoten doen. Ik voel me in een discotheek niet echt op mijn gemak tussen die zatlappen die denken dat ze erbij horen. Ik geniet veel meer van een goed gesprek of in de zomer van op het terras zitten. Gewoon rustige dingen in plaats van helemaal los gaan. Laatst hadden we het op mijn studie (ik ben wel nog student) over tv-programma's. Leeftijdsgenoten kijken comedy central of geweldfilms, maar ik vind programma's over geldzaken (uitstel van executie, dubbeltje op z'n kant) en liefde (all you need is love) veel interessanter.
Ik merk dat ik veel beter een gesprek kan voeren met iemand die halverwege 30 is dan iemand van mijn eigen leeftijd. Mijn neef en zijn vrouw zijn 36 en ik zit qua interesses etc. aardig op één lijn met hen. Natuurlijk heb ik op mijn studie wel leeftijdsgenoten waar ik meer mee heb dan met anderen, maar toch zitten we lang niet op één lijn. Leeftijdsgenoten zeiden laatst tegen mij ''jij bent op papier 21, qua uiterlijk 25 en qua gedrag 35'' en dit voelt voor mij ook echt zo. Mijn broertje van 15 zei laatst tegen mij dat hij me ziet als een halve broer en een halve vader.
Ik ben single en denk dat ik eerder een goede relatie kan hebben met een vrouw van 30 dan een meisje van 19 of 20. Soms heb ik ook het gevoel dat de tijd dringt, dat het tijd begint te worden voor huisje, boompje, beestje. Hier hoor ik als 21-jarige eigenlijk nog lang niet over na te denken, maar toch voelt dit voor mij heel gewoon om hier wel over na te denken.
Ik vroeg me af of er mensen zijn die mijn verhaal herkennen. Hoe gaan jullie hier mee om?
Ben heel benieuwd.
Ik ben een jongen van nu bijna 22, maar voel me minstens 10 jaar ouder. Ik kan bijvoorbeeld niet genieten van dingen die leeftijdsgenoten doen. Ik voel me in een discotheek niet echt op mijn gemak tussen die zatlappen die denken dat ze erbij horen. Ik geniet veel meer van een goed gesprek of in de zomer van op het terras zitten. Gewoon rustige dingen in plaats van helemaal los gaan. Laatst hadden we het op mijn studie (ik ben wel nog student) over tv-programma's. Leeftijdsgenoten kijken comedy central of geweldfilms, maar ik vind programma's over geldzaken (uitstel van executie, dubbeltje op z'n kant) en liefde (all you need is love) veel interessanter.
Ik merk dat ik veel beter een gesprek kan voeren met iemand die halverwege 30 is dan iemand van mijn eigen leeftijd. Mijn neef en zijn vrouw zijn 36 en ik zit qua interesses etc. aardig op één lijn met hen. Natuurlijk heb ik op mijn studie wel leeftijdsgenoten waar ik meer mee heb dan met anderen, maar toch zitten we lang niet op één lijn. Leeftijdsgenoten zeiden laatst tegen mij ''jij bent op papier 21, qua uiterlijk 25 en qua gedrag 35'' en dit voelt voor mij ook echt zo. Mijn broertje van 15 zei laatst tegen mij dat hij me ziet als een halve broer en een halve vader.
Ik ben single en denk dat ik eerder een goede relatie kan hebben met een vrouw van 30 dan een meisje van 19 of 20. Soms heb ik ook het gevoel dat de tijd dringt, dat het tijd begint te worden voor huisje, boompje, beestje. Hier hoor ik als 21-jarige eigenlijk nog lang niet over na te denken, maar toch voelt dit voor mij heel gewoon om hier wel over na te denken.
Ik vroeg me af of er mensen zijn die mijn verhaal herkennen. Hoe gaan jullie hier mee om?
Ben heel benieuwd.
zondag 19 oktober 2014 om 00:25
Volgens mij zijn er geen wettelijk richtlijnen die denken koppelen aan een leeftijd. Denk dus zoals je bent en ga om met de mensen bij wie jij je fijn voelt. Zorg ervoor dat je geniet van wat je doet en denkt en dan maakt jouw leeftijd echt niet zo heel veel uit.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 19 oktober 2014 om 00:38
Over tien jaar denk je aan dit bericht terug en begrijp je pas echt hoe het voelt om dertiger te zijn. Ik vond mezelf ook al heel volwassen toen ik voor in de 20 was, maar als ik nu terugkijk...nee. En dat heeft vooral te maken met levenservaring die je opdoet. En die heb je nu nog niet opgedaan. Je bent een student en je houdt gewoon niet zo van dat hysterische studentengedoe. Soit. Ga je rugzakje de komende jaren eerst maar eens flink vullen met levenservaring.
zondag 19 oktober 2014 om 00:42
quote:dubbeltje4, 8 minuten geleden
Ouwelijk is wat anders dan rijp van geest.
+ 1
En zolang je jezelf bijna 22 noemt, ben je nog gewoon 21. Jezelf bijna 22 noemen is bijna puberaal.
De TV-programma's die je kijkt, zeggen weinig over je leeftijd, het is ook gewoon trash. Wel andere trash, maar nog steeds trash.
Ouwelijk is wat anders dan rijp van geest.
+ 1
En zolang je jezelf bijna 22 noemt, ben je nog gewoon 21. Jezelf bijna 22 noemen is bijna puberaal.
De TV-programma's die je kijkt, zeggen weinig over je leeftijd, het is ook gewoon trash. Wel andere trash, maar nog steeds trash.
You know how I know? Because I reeaally think so!
zondag 19 oktober 2014 om 00:53
Mijn vrienden zijn ook allemaal minstens 10 jaar ouder. Ik ben 23. Ik heb nu iets meer dan een jaar een relatie met een man van 34 en we hebben het prima naar ons zin, maar of dat echt door het leeftijdsverschil komt durf ik niet te zeggen.
Pas inderdaad op met zeggen hoe oud je bent, als je erop focust kom je juist kinderachtig over is mijn ervaring.
Ik durf te zeggen dat ik "iets" meer mee heb gemaakt dan de gemiddelde persoon van mijn leeftijd, ben de halve wereld over geweest en ik heb dus wel zo'n periode van feesten, in een rockband festivals over gaan, drinken tot de zon op komt et cetera gehad, maar ben inmiddels steeds rustiger. En dat hoort er ook wel een beetje bij. Zoals Enn zegt; er zijn geen richtlijnen. Sommige mensen hebben meer meegemaakt dan anderen, en sommige mensen staan nu eenmaal anders in het leven. Dat is helemaal oke, toch?
Ik zou je niet druk maken, leeftijd is ook maar een getal. Focus je lekker op waar je zelf blij van word, en ga niet denken dat een vrouw van 30 je per definitie blijer kan maken dan een meisje van mijn/onze leeftijd. Don't judge a book by its cover
Sterkte!
Pas inderdaad op met zeggen hoe oud je bent, als je erop focust kom je juist kinderachtig over is mijn ervaring.
Ik durf te zeggen dat ik "iets" meer mee heb gemaakt dan de gemiddelde persoon van mijn leeftijd, ben de halve wereld over geweest en ik heb dus wel zo'n periode van feesten, in een rockband festivals over gaan, drinken tot de zon op komt et cetera gehad, maar ben inmiddels steeds rustiger. En dat hoort er ook wel een beetje bij. Zoals Enn zegt; er zijn geen richtlijnen. Sommige mensen hebben meer meegemaakt dan anderen, en sommige mensen staan nu eenmaal anders in het leven. Dat is helemaal oke, toch?
Ik zou je niet druk maken, leeftijd is ook maar een getal. Focus je lekker op waar je zelf blij van word, en ga niet denken dat een vrouw van 30 je per definitie blijer kan maken dan een meisje van mijn/onze leeftijd. Don't judge a book by its cover
Sterkte!
Why own a room when you can build a house?
zondag 19 oktober 2014 om 01:06
Het is vrij typerend voor adolescenten die iets serieuzer zijn dan hun leeftijdsgenoten, om te benadrukken dat ze wijzer zijn, zich ouder voelen en meer hebben meegemaakt.
Dat is vaak deels ook wel terecht, en helemaal niet erg
Het is vrij typerend voor de wat ouderen om dan weer te benadrukken dat je eigenlijk nog zo'n jong veulen bent .
En als je zelf dertiger of veertiger bent dan snap je dat ook weer.
Kortom, zoek gezelschap van mensen van je eigen leeftijd of iets ouder, die ook wat serieuzer zijn. Daar zijn er echt genoeg van, alleen vind je die niet in de disco. De meeste mensen die echt een heel stuk ouder zijn zitten vaak niet zo te wachten op die jonge veulens die zich zo oud voelen. Vijftien of twintig jaar lang je eigen boontjes gedopt hebben voelt echt anders dan een zelfstandige serieuzere ex-puber zijn .
Dat is vaak deels ook wel terecht, en helemaal niet erg
Het is vrij typerend voor de wat ouderen om dan weer te benadrukken dat je eigenlijk nog zo'n jong veulen bent .
En als je zelf dertiger of veertiger bent dan snap je dat ook weer.
Kortom, zoek gezelschap van mensen van je eigen leeftijd of iets ouder, die ook wat serieuzer zijn. Daar zijn er echt genoeg van, alleen vind je die niet in de disco. De meeste mensen die echt een heel stuk ouder zijn zitten vaak niet zo te wachten op die jonge veulens die zich zo oud voelen. Vijftien of twintig jaar lang je eigen boontjes gedopt hebben voelt echt anders dan een zelfstandige serieuzere ex-puber zijn .
zondag 19 oktober 2014 om 01:08
zondag 19 oktober 2014 om 01:15
zondag 19 oktober 2014 om 03:26
Ja, ik vind soms dat ik vrij volwassen ben. Maar het punt is dat niemand het daarmee eens is. Serieus niemand. Terwijl ik wel eens denk: als ik in de toekomst 30 ben, heb ik nog steeds dezelfde denkwijze, ik ben 100% volwassen. Maar dan wordt er gezegd: je bent niet volwassen. En dan kan ik denken: ik heb gelijk, want ik ken mezelf beter dan anderen mij kennen. Of ik denk: iedereen heeft gelijk en ik heb geen zelfkennis, dus zeg ik maar dat ik onvolwassen ben zodat het lijkt alsof ik wel zelfkennis heb. Soms kies ik optie 1, soms 2.
Dus. Mijn punt: jij wordt volwassen genoemd door mensen, dus kom je zo over. En ben je het dus vaak. Maar mensen zijn mensen. Dubbeltje op z'n kant kijkt iedereen, is puur leedvermaak. En all you need is love is gezever. Heeft niets te maken met volwassen zijn. Overigens kom je op mij over als een te serieus persoon.
Dus. Mijn punt: jij wordt volwassen genoemd door mensen, dus kom je zo over. En ben je het dus vaak. Maar mensen zijn mensen. Dubbeltje op z'n kant kijkt iedereen, is puur leedvermaak. En all you need is love is gezever. Heeft niets te maken met volwassen zijn. Overigens kom je op mij over als een te serieus persoon.
zondag 19 oktober 2014 om 08:28
Ik vind je niet oud van geest overkomen, maar eerder wat serieus of saai zelfs.
De programma's die je noemt moet ik wel om lachen. Je doet alsof dat enorm interessante programma's zijn. Uitstel van executie, dat heeft echt geen niveau. Het gaat over geldzaken, maar je doet net alsof het een RTL Z programma is met beursberichten.
De programma's die je noemt moet ik wel om lachen. Je doet alsof dat enorm interessante programma's zijn. Uitstel van executie, dat heeft echt geen niveau. Het gaat over geldzaken, maar je doet net alsof het een RTL Z programma is met beursberichten.
zondag 19 oktober 2014 om 09:05
Tja, ik heb ook wel wat oudere vrienden van rond de 40 (ben zelf 24), die inderdaad zeggen dat ze het leeftijdsverschil niet merken. Daarnaast ben ik getrouwd, terwijl ik nog studeer (lange studie, pas op 22ste ingeloot, nu bachelor aan het afronden maar moet wachten op coschappen), ga ik aan kinderen beginnen.
Ik voel me wel volwassen, ja. Maar niet echt ouder dan leeftijdgenoten. Wildvreemden vinden me soms raar, maar mijn vriendinnen (die nog bezig zijn met feesten/zuipen/reizen, in studentenhuizen wonen, lang leve het studentenleven zijn) vinden het fantastisch dat ik ben gaan trouwen hoor. En ze kunnen allemaal niet wachten op de eerste baby want ze worden allemaal peettante.
Ik heb dus niet de ervaring dat je met leeftijdgenoten niets kunt delen ook al zit je in een andere levensfase.
Wel vind ik 'tegen de stroming in zwemmen' soms best moeilijk, omdat het soms ook best wel spannend is om zulke stappen in je leven te nemen en ik dan wel eens het gevoel heb dat ik dat niet kan zeggen, omdat mensen dan zeggen dat ik er te jong voor ben. Alsof ik er extra zeker van moet zijn omdat ik 'nog maar 24' ben. Overigens is een interessant experiment om te zeggen dat je 25 bent en getrouwd, dat vindt opeens niemand meer raar, terwijl met 24 vallen ze van hun stoel dus over een maand heb ik rust haha.
Maar wat wel zo is, is dat ik geen 35 bén. Ja, ik ben volwassen genoeg om te trouwen en aan kinderen te beginnen, maar iemand van 35 heeft aan z'n carrière gebouwd, kinderen gekregen, een succesvolle relatie (of misschien inmiddels al niet meer). Die zit aan de andere kant van de levensfase waar ik nu in kom. Dus ook met kinderen straks heb ik nog 'a lot of growing up to do'. Maar da's toch niet erg?
Je kunt op je 20ste niet als een 30er zijn, niet omdat je niet volwassen bent, of omdat je geen volwassen keuzes maakt, maar omdat er nog 10 jaar aan keuzes tússen zit, die je straks een 30er maken. Maar je kan best andere interesses hebben dan leeftijdgenoten, maar dat kan ook nog op je 30ste. Ook kan je op je 20ste al prima zelfstandig en verantwoordelijk zijn. En je kan zelfs al meer hebben meegemaakt dan iemand van 30. En tóch is het anders dan 30er zijn. Puur omdat je een bepaalde fase nog niet hebt doorlopen.
Maar dat geeft toch niet? Ik heb geen haast met 30 worden hoor, ik vind mijn leven heerlijk, hoe oud ik ook ben.
Ik voel me wel volwassen, ja. Maar niet echt ouder dan leeftijdgenoten. Wildvreemden vinden me soms raar, maar mijn vriendinnen (die nog bezig zijn met feesten/zuipen/reizen, in studentenhuizen wonen, lang leve het studentenleven zijn) vinden het fantastisch dat ik ben gaan trouwen hoor. En ze kunnen allemaal niet wachten op de eerste baby want ze worden allemaal peettante.
Ik heb dus niet de ervaring dat je met leeftijdgenoten niets kunt delen ook al zit je in een andere levensfase.
Wel vind ik 'tegen de stroming in zwemmen' soms best moeilijk, omdat het soms ook best wel spannend is om zulke stappen in je leven te nemen en ik dan wel eens het gevoel heb dat ik dat niet kan zeggen, omdat mensen dan zeggen dat ik er te jong voor ben. Alsof ik er extra zeker van moet zijn omdat ik 'nog maar 24' ben. Overigens is een interessant experiment om te zeggen dat je 25 bent en getrouwd, dat vindt opeens niemand meer raar, terwijl met 24 vallen ze van hun stoel dus over een maand heb ik rust haha.
Maar wat wel zo is, is dat ik geen 35 bén. Ja, ik ben volwassen genoeg om te trouwen en aan kinderen te beginnen, maar iemand van 35 heeft aan z'n carrière gebouwd, kinderen gekregen, een succesvolle relatie (of misschien inmiddels al niet meer). Die zit aan de andere kant van de levensfase waar ik nu in kom. Dus ook met kinderen straks heb ik nog 'a lot of growing up to do'. Maar da's toch niet erg?
Je kunt op je 20ste niet als een 30er zijn, niet omdat je niet volwassen bent, of omdat je geen volwassen keuzes maakt, maar omdat er nog 10 jaar aan keuzes tússen zit, die je straks een 30er maken. Maar je kan best andere interesses hebben dan leeftijdgenoten, maar dat kan ook nog op je 30ste. Ook kan je op je 20ste al prima zelfstandig en verantwoordelijk zijn. En je kan zelfs al meer hebben meegemaakt dan iemand van 30. En tóch is het anders dan 30er zijn. Puur omdat je een bepaalde fase nog niet hebt doorlopen.
Maar dat geeft toch niet? Ik heb geen haast met 30 worden hoor, ik vind mijn leven heerlijk, hoe oud ik ook ben.
zondag 19 oktober 2014 om 09:06
Je vindt serieus dat trashTV programma's als Uitstel van Executie 'volwassenen programma's'? Dat de standaard SBS6 meuk voor de serieuzere volwassene worden gemaakt?
Oh dear......
Ik vind je ook niet 'ouder' overkomen. Ik hield ook niet van stappen, maar was toch echt gewoon maar 21 destijds hoor.
Oh dear......
Ik vind je ook niet 'ouder' overkomen. Ik hield ook niet van stappen, maar was toch echt gewoon maar 21 destijds hoor.
"As je denk dat je mooi ben dan ben je een embersiel leleike kuthoer"
zondag 19 oktober 2014 om 09:07
Je klinkt lief, TO. Je voelt jezelf ouder dan je leeftijd aangeeft en je merkt verschil in gedrag met mensen die even oud zijn. Je denkt dat je een streepje voor hebt, dat oudere vrouwen (voor jou dan, want dertigers zijn nog steeds jong) jou daarom aantrekkelijk kunnen vinden. Maar je maakt een fout: noem jezelf dan geen "jongen". Want dat wordt idd geassocieerd met net puber-af, nog veel uitgaan, feesten enz.
Je kijkt wat emo-tv van de commerciëlen, als je echt zo "volwassen" wil overkomen moet je andere programma's bekijken, politiek/maatschappelijk geëngageerd zijn, alles kunnen bediscussiëren/beargumenteren, waar nodig een humoristische twist geven.
Je zou heel goed een relatie kunnen hebben met een meisje van je eigen leeftijd, maar dan geen feestbeest maar iemand die op scouting of korfbal zit of zo, een activiteit die niet direct geassocieerd wordt met het "wilde nachtleven".
Stop ajb met zeggen dat je "bijna" 22 bent. Dat klinkt idd niet volwassen. Begin met jezelf man te noemen ipv jongen, heb je blik open voor alle vrouwen onder de 35. Wie weet vindt je iemand van 33 die er geen moeite mee heeft dat jij veel jonger bent, wie weet komt er iemand langs van 19 die overkomt alsof ze 27 is . . . . . . .
Je kijkt wat emo-tv van de commerciëlen, als je echt zo "volwassen" wil overkomen moet je andere programma's bekijken, politiek/maatschappelijk geëngageerd zijn, alles kunnen bediscussiëren/beargumenteren, waar nodig een humoristische twist geven.
Je zou heel goed een relatie kunnen hebben met een meisje van je eigen leeftijd, maar dan geen feestbeest maar iemand die op scouting of korfbal zit of zo, een activiteit die niet direct geassocieerd wordt met het "wilde nachtleven".
Stop ajb met zeggen dat je "bijna" 22 bent. Dat klinkt idd niet volwassen. Begin met jezelf man te noemen ipv jongen, heb je blik open voor alle vrouwen onder de 35. Wie weet vindt je iemand van 33 die er geen moeite mee heeft dat jij veel jonger bent, wie weet komt er iemand langs van 19 die overkomt alsof ze 27 is . . . . . . .
zondag 19 oktober 2014 om 09:15
quote:Carenza schreef op 19 oktober 2014 @ 09:07:
Je klinkt lief, TO. Je voelt jezelf ouder dan je leeftijd aangeeft en je merkt verschil in gedrag met mensen die even oud zijn. Je denkt dat je een streepje voor hebt, dat oudere vrouwen (voor jou dan, want dertigers zijn nog steeds jong) jou daarom aantrekkelijk kunnen vinden. Maar je maakt een fout: noem jezelf dan geen "jongen". Want dat wordt idd geassocieerd met net puber-af, nog veel uitgaan, feesten enz.
Je kijkt wat emo-tv van de commerciëlen, als je echt zo "volwassen" wil overkomen moet je andere programma's bekijken, politiek/maatschappelijk geëngageerd zijn, alles kunnen bediscussiëren/beargumenteren, waar nodig een humoristische twist geven.
Je zou heel goed een relatie kunnen hebben met een meisje van je eigen leeftijd, maar dan geen feestbeest maar iemand die op scouting of korfbal zit of zo, een activiteit die niet direct geassocieerd wordt met het "wilde nachtleven".
Stop ajb met zeggen dat je "bijna" 22 bent. Dat klinkt idd niet volwassen. Begin met jezelf man te noemen ipv jongen, heb je blik open voor alle vrouwen onder de 35. Wie weet vindt je iemand van 33 die er geen moeite mee heeft dat jij veel jonger bent, wie weet komt er iemand langs van 19 die overkomt alsof ze 27 is . . . . . . .Mwoah ik ken voldoende 40-50 jarigen (die mogen we wel volwassen noemen toch?) die ik nog nooit betrapt heb op een gesprek over politiek/maatschappelijk bewustzijn hoor.
Je klinkt lief, TO. Je voelt jezelf ouder dan je leeftijd aangeeft en je merkt verschil in gedrag met mensen die even oud zijn. Je denkt dat je een streepje voor hebt, dat oudere vrouwen (voor jou dan, want dertigers zijn nog steeds jong) jou daarom aantrekkelijk kunnen vinden. Maar je maakt een fout: noem jezelf dan geen "jongen". Want dat wordt idd geassocieerd met net puber-af, nog veel uitgaan, feesten enz.
Je kijkt wat emo-tv van de commerciëlen, als je echt zo "volwassen" wil overkomen moet je andere programma's bekijken, politiek/maatschappelijk geëngageerd zijn, alles kunnen bediscussiëren/beargumenteren, waar nodig een humoristische twist geven.
Je zou heel goed een relatie kunnen hebben met een meisje van je eigen leeftijd, maar dan geen feestbeest maar iemand die op scouting of korfbal zit of zo, een activiteit die niet direct geassocieerd wordt met het "wilde nachtleven".
Stop ajb met zeggen dat je "bijna" 22 bent. Dat klinkt idd niet volwassen. Begin met jezelf man te noemen ipv jongen, heb je blik open voor alle vrouwen onder de 35. Wie weet vindt je iemand van 33 die er geen moeite mee heeft dat jij veel jonger bent, wie weet komt er iemand langs van 19 die overkomt alsof ze 27 is . . . . . . .Mwoah ik ken voldoende 40-50 jarigen (die mogen we wel volwassen noemen toch?) die ik nog nooit betrapt heb op een gesprek over politiek/maatschappelijk bewustzijn hoor.
