Psyche
alle pijlers
Overgeeffobie
maandag 2 december 2013 om 22:30
hallo allemaal..
ik heb sinds een jaar of 8 last van een hele heftige overgeeffobie..
geen idee waardoor het gekomen is.. wat ik wel weet is dat ik als klein kind vaak buikgriep had en dus veel heb overgegeven vroeger.
er hoeft maar iemand te vertellen dat hij/zij misselijk is en ik word al angstig.. krijg hartkloppingen, benauwd, en wordt ook misselijk.. het liefst ren ik bij voorbaad al weg..
als anderen overgeven , en ik hoor of zie dat.. krijg ik dat beeld en geluid niet meer uit mijn kop, dan raak ik helemaal in paniek.
en ben dan bang zelf ook over te moeten geven.
en het allerergste is nog.. ik werk als verzorgende in de ouderenzorg.. en tsjaa.. daar gebeurt dit nog wel eens.. gelukkig hebben sommige collega's hier begrip voor.. maar lang niet iedereen begrijpt dit heellaas...
buiten dit kan ik gelukkig wel overal tegen... wonden,slijm,pies,poep,bloed noem maar op.. en ik ben de zorg ingegaan omdat het bij me past... alleen baal ik gewoon als een stekker als een bewoner moet overgeven ( of iemand in mijn omgeving) dan raak ik telkens opnieuw in paniek...
iemand hier ervaring mee? of tips die me zouden kunnen helpen?
liefs van mij xxx
ik heb sinds een jaar of 8 last van een hele heftige overgeeffobie..
geen idee waardoor het gekomen is.. wat ik wel weet is dat ik als klein kind vaak buikgriep had en dus veel heb overgegeven vroeger.
er hoeft maar iemand te vertellen dat hij/zij misselijk is en ik word al angstig.. krijg hartkloppingen, benauwd, en wordt ook misselijk.. het liefst ren ik bij voorbaad al weg..
als anderen overgeven , en ik hoor of zie dat.. krijg ik dat beeld en geluid niet meer uit mijn kop, dan raak ik helemaal in paniek.
en ben dan bang zelf ook over te moeten geven.
en het allerergste is nog.. ik werk als verzorgende in de ouderenzorg.. en tsjaa.. daar gebeurt dit nog wel eens.. gelukkig hebben sommige collega's hier begrip voor.. maar lang niet iedereen begrijpt dit heellaas...
buiten dit kan ik gelukkig wel overal tegen... wonden,slijm,pies,poep,bloed noem maar op.. en ik ben de zorg ingegaan omdat het bij me past... alleen baal ik gewoon als een stekker als een bewoner moet overgeven ( of iemand in mijn omgeving) dan raak ik telkens opnieuw in paniek...
iemand hier ervaring mee? of tips die me zouden kunnen helpen?
liefs van mij xxx
wees jezelf, er zijn al genoeg anderen.
maandag 2 december 2013 om 22:46
He, vervelend voor je!
Ik herken het. Vroeger heel erg bang geweest hiervoor.
Nog steeds als bv vriend zegt misselijk te zijn denk ik: niet overgeven.... Wil dan liefst in een andere kamer gaan liggen.
Ik heb gewerkt in de kinderopvang en daar werkte ik ook vaker zelfstandig op een locatie. Daar is het een aantal keer voorgekomen dat kinderen moesten overgeven. Ik vond het heel naar de eerste keer, maar als je alleen bent, zal je er toch mee moeten dealen.
Ik vond het daarna nog steeds heel naar, maar het hoorde er nu eenmaal wel eens bij.
Het is ook wel anders bij kinderen, denk ik...
Ik ben nog steeds heel angstig als ik zelf misselijk ben. Hartkloppingen, rillen... Ik vind overgeven zo ontzettend naar. Dat gevoel, de geur. Gadver! Ik hoop altijd maar dat ik niet moet overgeven als ik misselijk ben. Helaas gebeurt het wel eens natuurlijk;-)
Ik herken het. Vroeger heel erg bang geweest hiervoor.
Nog steeds als bv vriend zegt misselijk te zijn denk ik: niet overgeven.... Wil dan liefst in een andere kamer gaan liggen.
Ik heb gewerkt in de kinderopvang en daar werkte ik ook vaker zelfstandig op een locatie. Daar is het een aantal keer voorgekomen dat kinderen moesten overgeven. Ik vond het heel naar de eerste keer, maar als je alleen bent, zal je er toch mee moeten dealen.
Ik vond het daarna nog steeds heel naar, maar het hoorde er nu eenmaal wel eens bij.
Het is ook wel anders bij kinderen, denk ik...
Ik ben nog steeds heel angstig als ik zelf misselijk ben. Hartkloppingen, rillen... Ik vind overgeven zo ontzettend naar. Dat gevoel, de geur. Gadver! Ik hoop altijd maar dat ik niet moet overgeven als ik misselijk ben. Helaas gebeurt het wel eens natuurlijk;-)
maandag 2 december 2013 om 23:23
Ik heb dit ook jaren gehad. Ik wilde zelfs niet met andere mensen meerijden omdat ik bang was dat ik in hun auto over moest geven.
Ook ik werk in de ouderenzorg en sinds ik daar een keer een uitbraak van het noro-virus meegemaakt heb ben ik er vanaf. Op dat moment werd ik er zoveel mee geconfronteerd dat ik er wel mee móest handelen.
Ook ik werk in de ouderenzorg en sinds ik daar een keer een uitbraak van het noro-virus meegemaakt heb ben ik er vanaf. Op dat moment werd ik er zoveel mee geconfronteerd dat ik er wel mee móest handelen.
maandag 2 december 2013 om 23:28
quote:missyd schreef op 02 december 2013 @ 23:23:
\
Ook ik werk in de ouderenzorg en sinds ik daar een keer een uitbraak van het noro-virus meegemaakt heb ben ik er vanaf. Op dat moment werd ik er zoveel mee geconfronteerd dat ik er wel mee móest handelen.ja daar ben ik dus bang voor dat dat gebeurt.. er is wel eens 1 x opde afdeling bij mij ook een uitbraak geweest van het norovirus, maar toen had ik gelukkig toevallig 3 weken vakantie.. maar het is nu het tijd van het jaar dat het kan gaan gebeuren.. ben daar zo bang voor.............
\
Ook ik werk in de ouderenzorg en sinds ik daar een keer een uitbraak van het noro-virus meegemaakt heb ben ik er vanaf. Op dat moment werd ik er zoveel mee geconfronteerd dat ik er wel mee móest handelen.ja daar ben ik dus bang voor dat dat gebeurt.. er is wel eens 1 x opde afdeling bij mij ook een uitbraak geweest van het norovirus, maar toen had ik gelukkig toevallig 3 weken vakantie.. maar het is nu het tijd van het jaar dat het kan gaan gebeuren.. ben daar zo bang voor.............
wees jezelf, er zijn al genoeg anderen.
dinsdag 3 december 2013 om 00:16
quote:fasjon schreef op 02 december 2013 @ 23:50:
Jezus zeg stel je niet zo aan!
Haha! Was het maar aanstellen, dan kon je er ook gewoon weer mee stoppen. Als je paniek voelt dan IS die paniek er gewoon.
Wat niet wilt zeggen dat je er niets aan kan doen.
EMDR schijnt voor dit soort dingen heel goed te werken.
Ik zou zelf geneigd zijn om er zelf een kuur voor te verzinnen: Dat soort situaties juist (gedoseerd) opzoeken, proberen rustig te blijven ademen enz. Maar het klinkt bij jou redelijk heftig, misschien beter om er met een therapeut aan te werken.
Er is een litanie tegen angst, die kun je uit je hoofd leren en in jezelf opzeggen als je angst voelt opkomen. Helpt echt!
I must not fear.
Fear is the mind-killer.
Fear is the little-death that brings total obliteration.
I will face my fear.
I will permit it to pass over me and through me.
And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing.
Only I will remain.
Jezus zeg stel je niet zo aan!
Haha! Was het maar aanstellen, dan kon je er ook gewoon weer mee stoppen. Als je paniek voelt dan IS die paniek er gewoon.
Wat niet wilt zeggen dat je er niets aan kan doen.
EMDR schijnt voor dit soort dingen heel goed te werken.
Ik zou zelf geneigd zijn om er zelf een kuur voor te verzinnen: Dat soort situaties juist (gedoseerd) opzoeken, proberen rustig te blijven ademen enz. Maar het klinkt bij jou redelijk heftig, misschien beter om er met een therapeut aan te werken.
Er is een litanie tegen angst, die kun je uit je hoofd leren en in jezelf opzeggen als je angst voelt opkomen. Helpt echt!
I must not fear.
Fear is the mind-killer.
Fear is the little-death that brings total obliteration.
I will face my fear.
I will permit it to pass over me and through me.
And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing.
Only I will remain.
Beklaag je niet over de duisternis, steek een kaars aan.
dinsdag 3 december 2013 om 07:16
Ik herken me 100 % in je verhaal. Vandaag heb ik een gesprek bij de Huisarts voor een doorverwijzing naar de GGZ. Bij mij is het op dit moment erg heftig, omdat ik door stress continue misselijk ben. Hierdoor kan/durf ik nauwelijks eten en ben ik de afgelopen maanden ruim 15 kilo afgevallen!
Komt wel goed, schatje!
dinsdag 3 december 2013 om 07:27
Er is een emetofobieforum.
Verder heb ik het ook. Niet meer zo erg als jaren geleden. Toe durfde ik op een gegeven moment het huis niet meer uit. Ik heb gedagstherapie gevolgd en we zijn erachter gekomen dat het bij mij draait om het verlies van controle ende lat te hoog leggen.
Je gaat hier met tips van ons niet uitkomen. Mijn advies, ga naar de huisarts en laat je doorverwijzen naar een goede psycholoog.
Sterkte.
Verder heb ik het ook. Niet meer zo erg als jaren geleden. Toe durfde ik op een gegeven moment het huis niet meer uit. Ik heb gedagstherapie gevolgd en we zijn erachter gekomen dat het bij mij draait om het verlies van controle ende lat te hoog leggen.
Je gaat hier met tips van ons niet uitkomen. Mijn advies, ga naar de huisarts en laat je doorverwijzen naar een goede psycholoog.
Sterkte.
ik heb ook bij de Ggz gelopen ervoor heeft me iets geholpen maar ben er niet vanaf ... Sterkte! Jongemama voor jou heel heftig zeg hoop voor je dat het werkt bij je x
dinsdag 3 december 2013 om 07:53
quote:fasjon schreef op 02 december 2013 @ 23:50:
Jezus zeg stel je niet zo aan!
Jij krijgt de prijs voor de meest empathisch begaafde forummer van het jaar .
Sterkte TO. Ik heb het in lichte mate gehad, in die zin van dat ik met mijn vingers in mijn oren onder de deken verdween als er iemand moest overgeven. Sinds ik kinderen heb heb ik er niks meer van, zij waren een heel goede exposuretherapie voor mij .
Ik denk dat jij het ook in die richting kunt zoeken, dus je blootstellen aan datgene waar je bang voor bent zodat je er een beetje aan kunt 'wennen', In jouw geval zou ik het wel onder professionele begeleiding doen, want bij jou is het veel heftiger dan het bij mij was.
Jezus zeg stel je niet zo aan!
Jij krijgt de prijs voor de meest empathisch begaafde forummer van het jaar .
Sterkte TO. Ik heb het in lichte mate gehad, in die zin van dat ik met mijn vingers in mijn oren onder de deken verdween als er iemand moest overgeven. Sinds ik kinderen heb heb ik er niks meer van, zij waren een heel goede exposuretherapie voor mij .
Ik denk dat jij het ook in die richting kunt zoeken, dus je blootstellen aan datgene waar je bang voor bent zodat je er een beetje aan kunt 'wennen', In jouw geval zou ik het wel onder professionele begeleiding doen, want bij jou is het veel heftiger dan het bij mij was.
dinsdag 3 december 2013 om 08:56
Herkenbaar, maar gelukkig niet in zo'n extreme mate. Ik heb vroeger ook in de zorg gewerkt en was ook weg zodra iemand misselijk was. Daar kon ik echt niets mee. Tegenwoordig beperkt het mij nog wel in die zin dat ik drie keer nadenk of ik op vakantie mee ga op een boottrip op open zee. Niet omdat ik zelf bang ben om te braken, maar omdat ik bang ben dat anderen dat doen En als het op tv voorbij komt, ogen en oren dicht!
Toevallig ben ik pas geleden voor het eerst in 3-4 jaar tijd zelf zo ziek geweest dat ik moest overgeven, man wat een ellende... Ik vrees de dag dat ik kinderen krijg
Zoek in elk geval hulp, blijkbaar beperkt het je dermate doordat je er van in paniek raakt. Dat is niet goed.
Toevallig ben ik pas geleden voor het eerst in 3-4 jaar tijd zelf zo ziek geweest dat ik moest overgeven, man wat een ellende... Ik vrees de dag dat ik kinderen krijg
Zoek in elk geval hulp, blijkbaar beperkt het je dermate doordat je er van in paniek raakt. Dat is niet goed.
If Yoshi manages to find Yoshi's Wings, it will turn into a Blue Yoshi and fly up to a bonus stage.
dinsdag 3 december 2013 om 09:36
Ik heb het ook. Heb ook een tijdje op het Emetofobie-forum gezeten, maar daar werd het voor mij alleen maar erger van, ik had het idee dat iedereen elkaar juist vreselijk bang zat te maken en elkaar op de hoogte hield over dat 'het' weer heerste, enzovoort. Ik ging me er niet beter door voelen.
De beheerder van die website heeft wel een boek geschreven erover, dat heet Misselijk van angst en de auteur is Margaret Massop. Dat boek vond ik wel zinvol om te lezen.
De beheerder van die website heeft wel een boek geschreven erover, dat heet Misselijk van angst en de auteur is Margaret Massop. Dat boek vond ik wel zinvol om te lezen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 3 december 2013 om 09:50
Ik herken het wel een beetje. Alleen ben ik niet bang voor overgeven, maar voor misselijk zijn. Ik ben niet in therapie, maar door dingen gewoon te blijven doen, hoe angstig ook, kom ik er vanzelf wel overheen. Bij mij komt het waarschijnlijk deels door faalangst en omdat ik de lat voor mezelf heel hoog leg. Komt wel goed. De laatste tijd gaat het met mij ook steeds beter doordat ik gewoon ga, hoe bang ik ook ben om misselijk te worden. Er zijn nog een aantal dingen die ik niet durf, maar stapje voor stapje de confrontatie aangaan moet werken. Succes.
dinsdag 3 december 2013 om 11:15
Ja hoor ik ook, ik heb het gekregen toen ik een Keer moest over geven met een lege maag.
En dat was echt heel erg nare ervaring.
Ik eet niks wat verdacht is, of over de datum.
Het is wel minder geworden heb ook een tijd gehad dat ik niet uit eten durfde.. Maar ik kan er nu wel beter mee omgaan.
Ik vind indd erg naar als iemand zegt dat ze misselijk zijn.
En als ze overgeven krijg ik zweet aanval en gaat mijn hart 250 x per sec
En voel ik me ook misselijk.
Soort paniekaanval, ik herken het nu wel goed en weet dat het maar even is.
Zoek afleiding en denk oké als ik echt moet over geven dan gebeurt het toch wel.
Dan zwakt het gevoel wel snel weg.
Lastig indd: verbaast me dat sommige mensen het niet kennen ik kan zo een aantal mensen aanwijzen die het ook hebben.
En dat was echt heel erg nare ervaring.
Ik eet niks wat verdacht is, of over de datum.
Het is wel minder geworden heb ook een tijd gehad dat ik niet uit eten durfde.. Maar ik kan er nu wel beter mee omgaan.
Ik vind indd erg naar als iemand zegt dat ze misselijk zijn.
En als ze overgeven krijg ik zweet aanval en gaat mijn hart 250 x per sec
En voel ik me ook misselijk.
Soort paniekaanval, ik herken het nu wel goed en weet dat het maar even is.
Zoek afleiding en denk oké als ik echt moet over geven dan gebeurt het toch wel.
Dan zwakt het gevoel wel snel weg.
Lastig indd: verbaast me dat sommige mensen het niet kennen ik kan zo een aantal mensen aanwijzen die het ook hebben.
dinsdag 3 december 2013 om 12:53
Ik heb er ook last van. Ik heb ooit EMDR gehad maar dat heeft niet geholpen biij mij.
Bij mij is het denk ik ontstaan doordat mijn moeder toen ik kind was vroeger hele heftige migraine had met elk weekend een aanval had met ook echt 1 hele dag spugen, spugen, spugen. Vreselijk was dat.
Ik heb altijd gedacht dat het bij mij niet zo erg was. Ik heb er met name last van als ik misselijk ben of als anderen dat zijn. Ben ook erg bang voor buikgriep. Dan wel hartkloppingen en paniekaanvallen. Maar heb ook wel eens verhalen gelezen van mensen die de deur niet uit komen of niet buiten de deur durven te eten.
Wat bij mij ironisch is is dat ik een kindje heb wat veel spuugt. Gemiddeld elke dag wel een keer. En dat kan ik wel handelen. Misschien nog wel beter dan mijn vriend die absoluut geen overgeeffobie heeft. Behalve als ik denk dat zoontje buikgriep heeft. Dan ben ik arelaxed en was ik 80 x per dag mijn handen.
Wel knap dat je in de zorg bent gaan werken. Dat zou ik dus echt niet kunnen, overgeefsel opruimen van anderen dan mijn kindje.
Wat bij mij trouwens wel gek is is dat ik sinds mijn 13e niet meer heb overgegeven (behalve 3x van drank is dronken toestand). Lijkt wel of ik het kan tegenhouden. Wel periodes dat ik veel misselijk ben.
Bij mij is het denk ik ontstaan doordat mijn moeder toen ik kind was vroeger hele heftige migraine had met elk weekend een aanval had met ook echt 1 hele dag spugen, spugen, spugen. Vreselijk was dat.
Ik heb altijd gedacht dat het bij mij niet zo erg was. Ik heb er met name last van als ik misselijk ben of als anderen dat zijn. Ben ook erg bang voor buikgriep. Dan wel hartkloppingen en paniekaanvallen. Maar heb ook wel eens verhalen gelezen van mensen die de deur niet uit komen of niet buiten de deur durven te eten.
Wat bij mij ironisch is is dat ik een kindje heb wat veel spuugt. Gemiddeld elke dag wel een keer. En dat kan ik wel handelen. Misschien nog wel beter dan mijn vriend die absoluut geen overgeeffobie heeft. Behalve als ik denk dat zoontje buikgriep heeft. Dan ben ik arelaxed en was ik 80 x per dag mijn handen.
Wel knap dat je in de zorg bent gaan werken. Dat zou ik dus echt niet kunnen, overgeefsel opruimen van anderen dan mijn kindje.
Wat bij mij trouwens wel gek is is dat ik sinds mijn 13e niet meer heb overgegeven (behalve 3x van drank is dronken toestand). Lijkt wel of ik het kan tegenhouden. Wel periodes dat ik veel misselijk ben.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
