Psyche
alle pijlers
Overspannen (ervaringen).
zaterdag 18 juni 2016 om 21:56
Ik voel me overspannen.
Bij alles wat ik onderneem (of gewoon een dag thuis) voel ik spanning. Ik ga dinsdag naar de HA omdat ik het niet meer trek. Ik hoop dat ik iets tegen de 'constante spanning' kan krijgen, want dit voelt echt niet normaal meer.
Iemand die dit herkent? Hoe heb jij het aangepakt?
Bij alles wat ik onderneem (of gewoon een dag thuis) voel ik spanning. Ik ga dinsdag naar de HA omdat ik het niet meer trek. Ik hoop dat ik iets tegen de 'constante spanning' kan krijgen, want dit voelt echt niet normaal meer.
Iemand die dit herkent? Hoe heb jij het aangepakt?
zaterdag 18 juni 2016 om 22:10
Ervaar je vooral spanning of ben je voornamelijk uitgeblust? Ga je dagelijks met spannende situaties om waar je je druk om maakt, of heb je gewoon te veel hooi op je vork genomen? Het kan duiden op overspannenheid maar ook op een angststoornis. Ik heb een combinatie van beiden gehad en heb twee maanden thuis gezeten. Daarbij ook nog een depressie. Inmiddels gaat het stukken beter.
zaterdag 18 juni 2016 om 22:15
Ik heb toen ook via de huisarts iets gekregen voor mijn constante spanning, dit werkte twee dagen waardoor ik direct weer over mijn grenzen ging met alle gevolgen van dien.
Goed dat je de stap neemt om naar de HA te gaan en dat je om medicatie wilt vragen, maar het belangrijkste is misschien wel (zoals Corona zei) praten. Het klinkt gemakkelijker dan het is en misschien ook wel een beetje cliche, maar probeer het te accepteren en erover te praten. Daarna merk je dat je (kleine) stappen gaat maken.
Succes en 'n knuffel.
Goed dat je de stap neemt om naar de HA te gaan en dat je om medicatie wilt vragen, maar het belangrijkste is misschien wel (zoals Corona zei) praten. Het klinkt gemakkelijker dan het is en misschien ook wel een beetje cliche, maar probeer het te accepteren en erover te praten. Daarna merk je dat je (kleine) stappen gaat maken.
Succes en 'n knuffel.
zaterdag 18 juni 2016 om 23:04
Waarom bel je niet naar je psych? Dit lijkt me bij uitstek iets om met hem/haar een plan op te maken. En als het niet gaat moet je hulp geïntensiveerd worden. Je verslaving zal het ook ingewikkelder maken allemaal, je moet echt aan de slag. Je kan dit!! Zorg dat je met je psych een goed gesprek hebt over hoe verder, een uitvoerbaar plan maakt met je psych en eventueel andere betrokkenen.
zondag 19 juni 2016 om 08:18
Wat bedoel je met er iets tegen krijgen?
Medicijnen of hulp?
Voor zoiets krijg je over het algemeen hulp, gesprekken, als je al met iemand praat adviseren ze vaak een ander hulp iets, bijvoorbeeld haptonomie. Om met stress en spanning om te leren gaan, te ontdekken waar de spanning vandaan komt en te ervaren wat het met je lijf doet en wat je er aan kunt doen.
Waarom zou je de spanning (de oorzaak) willen onderdrukken met medicijnen?, of heb je al hulp en wil je het als ondersteuning er naast?
Goed dat je naar de huisarts gaat. Mijn tip is om de klachten die je hebt op te schrijven en mee te nemen en de arts de diagnose te laten doen. Eerst maar eens checken of er wel sprake is van overspannenheid of wat anders.
Praat je al met iemand? Wat zegt diegene over jou klachten?
Medicijnen of hulp?
Voor zoiets krijg je over het algemeen hulp, gesprekken, als je al met iemand praat adviseren ze vaak een ander hulp iets, bijvoorbeeld haptonomie. Om met stress en spanning om te leren gaan, te ontdekken waar de spanning vandaan komt en te ervaren wat het met je lijf doet en wat je er aan kunt doen.
Waarom zou je de spanning (de oorzaak) willen onderdrukken met medicijnen?, of heb je al hulp en wil je het als ondersteuning er naast?
Goed dat je naar de huisarts gaat. Mijn tip is om de klachten die je hebt op te schrijven en mee te nemen en de arts de diagnose te laten doen. Eerst maar eens checken of er wel sprake is van overspannenheid of wat anders.
Praat je al met iemand? Wat zegt diegene over jou klachten?
zondag 19 juni 2016 om 21:13
Herken het helaas helemaal. Wat voor mij heel erg heel geholpen is acceptatie. In het begin was het gevoel nieuw voor mij. Toen ik er eenmaal op begon te letten werd het alleen maar erger. Uiteindelijk zat er niks anders op dan het gevoel te accepteren. Ik merkte dat het daarna minder werd en dat ik weer ruimte kreeg om uit te zoeken van welke dingen ik wel energie en geen energie kreeg.
Overspanning komt nooit plotseling. Het traject om eraf te komen duurt vaak nog veel langer. Verwacht dus niet teveel en gun jezelf af en toe rust.
Overspanning komt nooit plotseling. Het traject om eraf te komen duurt vaak nog veel langer. Verwacht dus niet teveel en gun jezelf af en toe rust.
zondag 19 juni 2016 om 21:44
quote:Laura-89 schreef op 19 juni 2016 @ 21:13:
Herken het helaas helemaal. Wat voor mij heel erg heel geholpen is acceptatie. In het begin was het gevoel nieuw voor mij. Toen ik er eenmaal op begon te letten werd het alleen maar erger. Uiteindelijk zat er niks anders op dan het gevoel te accepteren. Ik merkte dat het daarna minder werd en dat ik weer ruimte kreeg om uit te zoeken van welke dingen ik wel energie en geen energie kreeg.
Overspanning komt nooit plotseling. Het traject om eraf te komen duurt vaak nog veel langer. Verwacht dus niet teveel en gun jezelf af en toe rust.
Dit.
Je natuurlijke reactie is om je te verzetten en het meteen weg te willen hebben. Waardoor het juist erger wordt.
Misschien helpt mindfulness ..
Herken het helaas helemaal. Wat voor mij heel erg heel geholpen is acceptatie. In het begin was het gevoel nieuw voor mij. Toen ik er eenmaal op begon te letten werd het alleen maar erger. Uiteindelijk zat er niks anders op dan het gevoel te accepteren. Ik merkte dat het daarna minder werd en dat ik weer ruimte kreeg om uit te zoeken van welke dingen ik wel energie en geen energie kreeg.
Overspanning komt nooit plotseling. Het traject om eraf te komen duurt vaak nog veel langer. Verwacht dus niet teveel en gun jezelf af en toe rust.
Dit.
Je natuurlijke reactie is om je te verzetten en het meteen weg te willen hebben. Waardoor het juist erger wordt.
Misschien helpt mindfulness ..
maandag 20 juni 2016 om 00:44
quote:Laura-89 schreef op 19 juni 2016 @ 21:13:
Herken het helaas helemaal. Wat voor mij heel erg heel geholpen is acceptatie. In het begin was het gevoel nieuw voor mij. Toen ik er eenmaal op begon te letten werd het alleen maar erger. Uiteindelijk zat er niks anders op dan het gevoel te accepteren. Ik merkte dat het daarna minder werd en dat ik weer ruimte kreeg om uit te zoeken van welke dingen ik wel energie en geen energie kreeg.
Overspanning komt nooit plotseling. Het traject om eraf te komen duurt vaak nog veel langer. Verwacht dus niet teveel en gun jezelf af en toe rust.Je hebt gelijk. Ik let er zoveel op en dat zorgt juist voor zoveel onrust. Ik hoop daarnaast ook dat het bezoekje aan de ha wat rust geeft. Wat er ook uitkomt.
Herken het helaas helemaal. Wat voor mij heel erg heel geholpen is acceptatie. In het begin was het gevoel nieuw voor mij. Toen ik er eenmaal op begon te letten werd het alleen maar erger. Uiteindelijk zat er niks anders op dan het gevoel te accepteren. Ik merkte dat het daarna minder werd en dat ik weer ruimte kreeg om uit te zoeken van welke dingen ik wel energie en geen energie kreeg.
Overspanning komt nooit plotseling. Het traject om eraf te komen duurt vaak nog veel langer. Verwacht dus niet teveel en gun jezelf af en toe rust.Je hebt gelijk. Ik let er zoveel op en dat zorgt juist voor zoveel onrust. Ik hoop daarnaast ook dat het bezoekje aan de ha wat rust geeft. Wat er ook uitkomt.
maandag 20 juni 2016 om 00:49
quote:Corona67 schreef op 19 juni 2016 @ 08:52:
Hoe is het nu?
Gaat redelijk.
De hele dag nergens last van gehad, alleen toen ik thuis kwam was het er weer. Zo'n raar/warm gevoel bij mijn hart/borst. Ik wil er ook helemaal niet mee bezig zijn, zeker niet als de klachten 'psychisch' zijn of onder chronische hyperventilatie vallen.. maar het voelt zo eng allemaal :') kan niks anders dan in paniek raken.
Hoe is het nu?
Gaat redelijk.
De hele dag nergens last van gehad, alleen toen ik thuis kwam was het er weer. Zo'n raar/warm gevoel bij mijn hart/borst. Ik wil er ook helemaal niet mee bezig zijn, zeker niet als de klachten 'psychisch' zijn of onder chronische hyperventilatie vallen.. maar het voelt zo eng allemaal :') kan niks anders dan in paniek raken.
maandag 20 juni 2016 om 07:00
quote:notalwaysdark schreef op 20 juni 2016 @ 00:49:
[...]
Gaat redelijk.
De hele dag nergens last van gehad, alleen toen ik thuis kwam was het er weer. Zo'n raar/warm gevoel bij mijn hart/borst. Ik wil er ook helemaal niet mee bezig zijn, zeker niet als de klachten 'psychisch' zijn of onder chronische hyperventilatie vallen.. maar het voelt zo eng allemaal :') kan niks anders dan in paniek raken.
Misschien toch eens aan mindfulness denken?
Niet dat dat DE oplossing is. Maar het kan zeker de scherpe kanten eraf halen.
[...]
Gaat redelijk.
De hele dag nergens last van gehad, alleen toen ik thuis kwam was het er weer. Zo'n raar/warm gevoel bij mijn hart/borst. Ik wil er ook helemaal niet mee bezig zijn, zeker niet als de klachten 'psychisch' zijn of onder chronische hyperventilatie vallen.. maar het voelt zo eng allemaal :') kan niks anders dan in paniek raken.
Misschien toch eens aan mindfulness denken?
Niet dat dat DE oplossing is. Maar het kan zeker de scherpe kanten eraf halen.
maandag 20 juni 2016 om 09:16
Heb dit gehad tijdens depressie na mijn eerste kind. Het heeft mij enorm geholpen dat er n goede vriendin naast me kwam zitten en zei dat ik het gevoel waar ik zo bang van werd volledig moest toelaten in plaats van continu uit de weg gaan. Juist het weglopen voor angst maakt het groot en geeft spanning.
Ik heb dat toen gedaan, me volledig niet verzet en...dat was een enorme eye opener, ik bleef gewoon leven, ademen etc. En zo ben ik gaan voelen dat er altijd een bodem is in de diepte.. Dat je vanuit die ervaring weer heel langzaam vooruit kan. Probeer het eens en vraag iemand naast je die je vertrouwd. Wat daarnaast ook hielp was massage. Spanning zit ook in je lichaam en als je verkrampt bent in al je spieren is ontspannen in je hoofd moeizaam. Veel rust gewenst en ga ook veel naar buiten, waai uit!!
Ik heb dat toen gedaan, me volledig niet verzet en...dat was een enorme eye opener, ik bleef gewoon leven, ademen etc. En zo ben ik gaan voelen dat er altijd een bodem is in de diepte.. Dat je vanuit die ervaring weer heel langzaam vooruit kan. Probeer het eens en vraag iemand naast je die je vertrouwd. Wat daarnaast ook hielp was massage. Spanning zit ook in je lichaam en als je verkrampt bent in al je spieren is ontspannen in je hoofd moeizaam. Veel rust gewenst en ga ook veel naar buiten, waai uit!!
denkmetjehart
maandag 20 juni 2016 om 09:19
Herkenbaar. Ik ben afgelopen najaar overspannen thuis komen te zitten. Eerlijk gezegd zat dat er al maanden, zo niet jaren, aan te komen. Dus goed dat je aan de bel trekt. Wees eerlijk en hou je niet te groot. Want daar schiet je uiteindelijk niets mee op, weet ik nu. Ik ben veel gaan wandelen en paardrijden, dat was heel prettig. En soms zat ik ook gewoon maar te zitten. Was ook goed. Sterkte TO.
maandag 20 juni 2016 om 12:02
Het proberen toe te laten werkt wel. Maar soms vind ik het ook allemaal geklaag, van mezelf dan. Ik vind mezelf ook wel een beetje een aansteller hoor. Maar aan de andere kant, als ik nu een marathon (door de regen) zou moeten lopen in ruil voor die kl*te spanningen en angsten, zou ik het meteen doen.
Maar ik ga morgen en ben benieuwd wat de ha zegt. Misschien heb ik wel écht iets.
*relaxmodus weer aan*
Het komt wel goed, wat the hell er ook gebeurt.
Maar ik ga morgen en ben benieuwd wat de ha zegt. Misschien heb ik wel écht iets.
*relaxmodus weer aan*
Het komt wel goed, wat the hell er ook gebeurt.
maandag 20 juni 2016 om 13:13
dinsdag 21 juni 2016 om 10:26
quote:notalwaysdark schreef op 20 juni 2016 @ 12:02:
Het proberen toe te laten werkt wel. Maar soms vind ik het ook allemaal geklaag, van mezelf dan. Ik vind mezelf ook wel een beetje een aansteller hoor. Maar aan de andere kant, als ik nu een marathon (door de regen) zou moeten lopen in ruil voor die kl*te spanningen en angsten, zou ik het meteen doen.
Maar ik ga morgen en ben benieuwd wat de ha zegt. Misschien heb ik wel écht iets.
*relaxmodus weer aan*
Het komt wel goed, wat the hell er ook gebeurt.Oe herkenbaar, en juist dat gevoel van 'ik ben een zwakkeling' moet je loslaten. Duurde bij mii overigens drie weken....
Het proberen toe te laten werkt wel. Maar soms vind ik het ook allemaal geklaag, van mezelf dan. Ik vind mezelf ook wel een beetje een aansteller hoor. Maar aan de andere kant, als ik nu een marathon (door de regen) zou moeten lopen in ruil voor die kl*te spanningen en angsten, zou ik het meteen doen.
Maar ik ga morgen en ben benieuwd wat de ha zegt. Misschien heb ik wel écht iets.
*relaxmodus weer aan*
Het komt wel goed, wat the hell er ook gebeurt.Oe herkenbaar, en juist dat gevoel van 'ik ben een zwakkeling' moet je loslaten. Duurde bij mii overigens drie weken....
dinsdag 21 juni 2016 om 12:02
dinsdag 21 juni 2016 om 15:47
