overspannen partner

30-01-2013 10:07 14 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ben benieuwd hoe anderen hiermee om gaan. Mijn partner is in de afgelopen jaren regelmatig overspannen cq bijna overspannen geweest. Ook nu speelt dit. Ik doe mijn best om hem te steunen en neem zoveel mogelijk van de zorg voor de kinderen en het huishouden op mij. Maar ik merk dat het me zwaar valt. Ik zie dat mijn huis steeds minder netjes wordt, mijn administratie steeds rommeliger wordt en ik dingen begin te vergeten. En daar baal ik van. Voor mijn gevoel doe ik niet genoeg om hem te steunen. Ik weet dat hij heel erg zijn best doet, maar vooral zijn vergeetachtigheid is voor mij erg lastig.



Hij wil nu onderzocht worden, omdat het hem ook zwaar valt dat het hem zo snel te veel wordt. Maar voor dat het zover is......



Iemand tips om deze tijd door te komen?
Alle reacties Link kopieren
Als je regelmatig overspannen bent is het denk ik tijd voor een (of bij voorkeur meerdere) goed gesprek met een psycholoog. Blijkbaar komt hij er zelf niet goed uit. Voor de mensen die ik ken die overspannen zijn geweest was dat zo erg dat ze er voor passen om het nog een keer zo ver te laten komen.



Wat jij zelf zou kunnen doen? Hem naar een psycholoog sturen.
Alle reacties Link kopieren
Samen afspraken maken over een afgebakende taak die hij wel kan doen, bijv 1x per week doet hij de boodschappen op zaterdag. Of hij houdt de post bij deze week en de rekeningen.

Na 3, 4 weken evalualeren en kijken of er 1 taak bij kan.



Door samen te kijken naar wat hij wel kan ipv niet en dat afbakenen kan hij toch bijdrage en langzaam opbouwen. Daarnaast naar HA om de oorzaak aan te pakken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
In dit geval ben ik een periode de overspannen partner geweest.

Wat mij heel erg heeft geholpen is dat mijn partner goed voor zichzelf bleef zorgen.

Klinkt een beetje gek misschien, maar als hij goed voor zichzelf zorgt, dan weet ik zeker dat hij de thuissituatie goed aankan. En dat kon ik op dat moment niet.

Doordat hij doorging met sporten, ontspanning zoeken etc. Hield hij het vol om naar me te luisteren, en leiding te nemen over de zaken die ik eerst altijd deed, maar die ik nu niet meer aankon. Hij gaf goed zijn grenzen aan, als ik bijv. wéér aan het piekeren was en het werd hem teveel, dan zei hij dat ook. Niet altijd leuk om te horen, maar wel nodig. Daarnaast stimuleerde hij me om professionele hulp te zoeken en een aantal vrienden / familieleden in vertrouwen te nemen, zodat ik ook daar mijn verhaal kwijt kon. En zij me eventueel konden helpen met praktische dingen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen tips maar lees graag mee. Vindt het heel knap dat je zo geduldig en lief voor je man blijft zorgen!



Dat is zoals het dan misschien wel "hoort" maar is vaak knap lastig.
Je hebt maar 1 leven, maak er het beste van.
Alle reacties Link kopieren
Kan hij niet een tijdje het huis uit?

Opgenomen worden in een of andere therapie ofzo,dat jij weer wat ruimte krijgt?

Klinkt echt of jij zelf ook op je tandvlees loopt.

Knap trouwens dat je dit volhoud!

Ik heb zelf 2 manisch depressieve ouders,vreselijke jeugd gehad daardoor.

Mijn zus en ik waren ook allebei met ons 20 getrouwd,alleen om het huis te ontvluchten.
Zo lang hij niet in therapie gaat WIL hij geen oplossing, misschien beseft hij dat zelf niet. Of wel.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor de reacties. Hij wil dus graag er wat aan doen en er is contact met de huisarts voor een doorverwijzing voor oonderzoek naar de oorzaak. Hij doet heel erg zijn best om het de sfeer niet te laten bepalen en wil het dus ook oplossen, maar dat is natuurlijk niet van de ene op de andere dag gedaan, alleen vanwege de wachtlijst voor onderzoek....



Vlinderoogje bedankt voor jou reactie, die is voor mij heel waardevol. Mijn partner stimuleert mij ook heel erg om inderdaad dingen voor mezelf te doen, dat is er fijn, maar natuurlijk soms ook lastig. Als ik iets voor mezelf ga doen, wat ik dus ook wel regelmatig doe, blijft hij achter met twee kleine kinderen. Ik weet dat hij dat op het moment vooral zwaar vindt. Ik neem de oudste ook regelmatig mee, zodat hij er maar 1 heeft, waardoor het voor hem makkelijker is, maar wil natuurlijk soms ook juist weg zonder te kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Moeilijk, mijn partner was ook bij vlagen totaal overspannen of depressief, who knows.. ik ben geen psycholoog en hulp zoeken deed hij niet.

Wat ik bij jou lees is dat je er zelf onder begint te lijden en dat de rek er bij jou ook uitgaat. Bij mij was dit ook het geval en daarom heb ik voor mezelf psychologische hulp gezocht. Om te leren hoe ik in mijn situatie met mijn leven om moest gaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb groot respect voor je, ik heb vier en een half jaar een relatie gehad, met een jongen die heel erg ziek was. Mijn dag begon met velletjes vegen, afwassen boodschappen doen schoonmaken, tussendoor mijn studie en werk en koken afwassen en afdrogen. Plus de hele dag zien dat je vriend extreem ziek is en niks kan. Ik werd er gek van, oververmoeid, heb mijn studie oa daardoor niet gehaald. Achteraf had ik het allemaal anders moeten doen, ik heb mijzelf volledig weg gecijferd en hij waardeerde het ook nog niet eens. Daarom raad ik je aan om je huishouden en administratietaken een bepaalde tijd te geven per dag die jij redelijk vindt. Neem ook zeker twee uur per dag de tijd waarop je echt niet beschikbaar bent. Je hebt bij wijze van spreke pauze. Het klinkt raar ja, maar de kar moeten trekken voor twee personen is echt zwaar. Een overspannen persoon kan je geloof ik niet te veel vragen geloof ik, of je moet samen bespreken welke taken hij wel kan doen.



Oja, en beloon jezelf voor de moeite. Ik had een heel punten systeem voor de huishoudelijke taken die ik moest doen om het maar een beetje een positieve associatie te geven. Mensen moesten keihard lachen als ik het ze vertelde, maar voor mij werkte het.



Poeh, ik wens je veel succes en sterkte, als je het even niet zit zitten mag je me ook mailen.



Groet Spoekel
Alle reacties Link kopieren
Ladytruckster, klinkt heftig als je 2 magisch depressieve ouders hebt. Ik kan me voorstellen dat je het huis wilde ontvluchten. Hem een tijdje het huis uit zetten, zover is het hier gelukkig nog niet. Wel weet hij en beseft hij dat het voor mij ook een grote impact heeft. Een van de redenen dat hij graag onderzocht wil worden vermoed ik. Zowel partner als ik doen heel erg ons best om ervoor te zorgen dat de kinderen hier zo weinig mogelijk last van hebben. Man gaat gelukkig hoewel naar zijn werk, waardoor er overdag meer rust in huis is.
Alle reacties Link kopieren
Spoekeltje dat klinkt in mijn oren nog heftiger manier... Maar dat puntensysteem klinkt goed, wel grappig haha.



Lillalolie, ik merk nu dat het me veel energie gaat kosten, welke ik niet altijd heb. De tip voor een psycholoog houd ik achter de hand, bedankt.
Kunnen je kinderen een weekeindje logeren ergens? Dan zeg je je partner dat hij zichzelf moet vermaken die twee dagen. Jij begint zaterdag met uitslapen (dat zal je wel nodig hebben) en daarna werk je je consequent door de administratie, schoonmaak etc heen, zodat je weer het gevoel hebt 'bij' te zijn. En dan het liefst in de avond bij een vriendin op de koffie. Zondag nog zo'n ronde en dan de kinderen weer ophalen. Sterkte!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven