Psyche
alle pijlers
Overspannen
woensdag 7 oktober 2015 om 11:45
Waar moet ik beginnen ik wil dit even van mij afschrijven.
Daar lig ik in bed vanaf gister 19:00. Allereerst heb ik de Gob gebeld privé mijn contact persoon zij pakken dit verder op. En de ouders, stagiaires afgezegd ik stop er even mee. Ik zit er doorheen, ik heb te lang doorgelopen met een volle rugzak ik negeerde het gevoel te vaak te gespannen als ik weer vrij was.
Ik was niet met mijn gevoel bezig als de kinderen er waren, ik ben altijd blij om hun te zien ik kon weg rennen van mijn gevoel de hele dag. Maar zodra het avond is en ik alleen ben sluipt het naar binnen. Voor mij was de druppel dat ik geen kinderen kan krijgen ik probeer het al 4 jaar elke keer denk ik dat het eindelijk gelukt is bam ongesteld. Ik wil zo graag moeder worden. Ik word gelukkig van kinderen.
En deze forum heeft ook niet erg geholpen. Nare reacties op mijn topics. Ik ben al stront onzeker en ik trek mij veel aan van de reacties, dat er veel gemene dingen zijn gezegd terwijl ik normale vragen stelde. Het raakte mij enorm omdat ik open, eerlijk en oprecht ben vanuit mijn punt dingen beschrijf of waar ik tegen aanloop. Je kan alles zeggen maar je weet niet wat voor persoon er achter de computerscherm zit. Dit heeft ook effect gehad waarom ik nu mijn bed niet uit kan komen. Je hoeft geen sympathie voor mij te hebben. vraag ik ook niet om, maar stof om over na te denken we zijn allemaal verschillend we zijn mensen met gevoelens de ene mens pikt het zo op en de ander zo, de een staat sterk in zijn schoenen en de ander niet. de ander interesseert het niet, en de ander interesseert het wel wat er gezegd word over hij/zij.
En je mag en kan niet bepalen hoe een persoon zich moet voelen.
Ik heb zelf ook wel een aandeel in gehad ik heb te veel van mijn leven verteld. En reageerde soms boos ik was mezelf alleen maar aan het verdedigen.
Daar lig ik in bed vanaf gister 19:00. Allereerst heb ik de Gob gebeld privé mijn contact persoon zij pakken dit verder op. En de ouders, stagiaires afgezegd ik stop er even mee. Ik zit er doorheen, ik heb te lang doorgelopen met een volle rugzak ik negeerde het gevoel te vaak te gespannen als ik weer vrij was.
Ik was niet met mijn gevoel bezig als de kinderen er waren, ik ben altijd blij om hun te zien ik kon weg rennen van mijn gevoel de hele dag. Maar zodra het avond is en ik alleen ben sluipt het naar binnen. Voor mij was de druppel dat ik geen kinderen kan krijgen ik probeer het al 4 jaar elke keer denk ik dat het eindelijk gelukt is bam ongesteld. Ik wil zo graag moeder worden. Ik word gelukkig van kinderen.
En deze forum heeft ook niet erg geholpen. Nare reacties op mijn topics. Ik ben al stront onzeker en ik trek mij veel aan van de reacties, dat er veel gemene dingen zijn gezegd terwijl ik normale vragen stelde. Het raakte mij enorm omdat ik open, eerlijk en oprecht ben vanuit mijn punt dingen beschrijf of waar ik tegen aanloop. Je kan alles zeggen maar je weet niet wat voor persoon er achter de computerscherm zit. Dit heeft ook effect gehad waarom ik nu mijn bed niet uit kan komen. Je hoeft geen sympathie voor mij te hebben. vraag ik ook niet om, maar stof om over na te denken we zijn allemaal verschillend we zijn mensen met gevoelens de ene mens pikt het zo op en de ander zo, de een staat sterk in zijn schoenen en de ander niet. de ander interesseert het niet, en de ander interesseert het wel wat er gezegd word over hij/zij.
En je mag en kan niet bepalen hoe een persoon zich moet voelen.
Ik heb zelf ook wel een aandeel in gehad ik heb te veel van mijn leven verteld. En reageerde soms boos ik was mezelf alleen maar aan het verdedigen.
woensdag 7 oktober 2015 om 13:40
Lieve Tas (die nu anoniem heet) de mensen willen je niet kwetsen, ze zijn er juist om je te helpen en je advies te geven omdat het niet goed met je gaat. Ze willen het beste voor je. Als je alleen maar van je af gaat trappen en zelf dingen niet erkent dan blijft het zo, daar heb je niks aan. Voor jezelf is dat ook niet leuk want jij bent uiteindelijk degene die er iets aan kan veranderen. Neem mijn advies en maak het niet moeilijker voor jezelf, de wereld is al moeilijk genoeg. Je hoeft niet zo hard voor jezelf te zijn. Enjoy life! Ga wat leuks doen zodat je er ff uit bent. Praat er over met je famile/vrienden. Desnoods schakel je een psycholoog in om mee te praten. Dat zal je alleen maar goed doen. In het begin is het niet makkelijk maar achteraf zul je je afvragen waarom je dat niet eerder had gedaan. Sterkte & pas goed op jezelf!
