Overspannen
zaterdag 17 maart 2018 om 15:43
Goedemiddag,
Ik zit met een probleem. nu al zo'n 3 maanden kamp ik met extreme hoofdpijn, duizelingen, niet goed voelen. Begreep er niks van, kan vaak geen licht / geluid verdragen, ik zie wazig en kan niets meer lezen op ten duur. Heel erg moe zijn. Nu ben ik hiervoor bij de huisarts geweest. Ik heb een EEG onderzoek gehad, hieruit is niets uitgekomen. Huisarts dacht eerst aan migraine maar dat is het dus niet omdat er niets uit de hersenfilmpje is gekomen. Antwoord van Neuroloog, "Je bent gewoon psychisch overbelast". Oké maar waarvan dan? En waarom bellemert het mij in mijn gehele dagelijkse leven?
Ik werk 5 dagen per week, van 06. 00 uur tot 15.30 meestal. Soms wat later soms vroeger. Alleen sinds een maandje maak ik kortere dagen van 06.00 uur tot max 12.00 uur. (Ik bezorg post op de scooter , en ook daar had ik erg veel last van de klachten, wat niet veilig is.) Ik heb al bijna een keer een ongeluk gehad omdat ik het gewoon de gehele tijd nu minder goed zie tijdens het rijden. Vreselijk vermoeiend is dat ook. S'middags slaap ik, s avonds ook al tussen 19.00 en 20.00 uur, ik lijk wel een mens van 80 jaar oud..
En nu weet ik gewoon niet meer hoe aan te pakken. Elke dag is een belemmering. Boodschappen doen, iets leuks doen, nergens kan ik van genieten want word zo duizelig en hoofdpijn, dat het echt niet op te brengen is om lang ergens te blijven. Wat werkt dan wel? Daarna thuis op de bank met mijn ogen dicht , niks om mij heen te horen en tot rust te komen. Vreselijk ik wil gewoon mijn eigen leven weer terug.
Psycholoog ook aangeschreven die gaf aan goed dag ritme te hebben, maar dat heb ik allemaal al ik eet goed ik sport ik werk buiten, ik ben onder de mensen, ik heb 2 katjes waar ik elke dag weer van geniet. Wel zit ik in de schuldhulpverlening na een vervelende relatie gehad te hebben waardoor ik niet meer voor mijn eigen koos. Maar goed dat is nog even op de blaren zitten en kan weer verder. En daarmee zit ik wel elke dag in mijn hoofd, maar kan gewoon bijna niet geloven dat die klachten er voor zorgen dat het zo slecht met mij gaat. Dat ik niet eens een paar uur wat leuks kan doen zonder dat ik mij eigen ergens aan moet vast houden omdat ik mij onwel voel worden.
Bloed prikken wilde ze eerst niet doen ze bleven aangeven nee je bent gewoon overspannen door je verleden en we gaan echt niet voor de zekerheid bloed prikken. Nu heb ik het uiteindelijk toch voor elkaar gekregen om maandag voor de zekerheid bloed te gaan prikken.
Maar verder ik begrijp gewoon niet wat ik kan doen hoe ik de klachten weg kan nemen zodat ik gewoon weer kan genieten van mijn leven...
Ik ben gewoon gelukkig in mijn leven dus ik begrijp het niet ik snap het echt niet..
Ik zit met een probleem. nu al zo'n 3 maanden kamp ik met extreme hoofdpijn, duizelingen, niet goed voelen. Begreep er niks van, kan vaak geen licht / geluid verdragen, ik zie wazig en kan niets meer lezen op ten duur. Heel erg moe zijn. Nu ben ik hiervoor bij de huisarts geweest. Ik heb een EEG onderzoek gehad, hieruit is niets uitgekomen. Huisarts dacht eerst aan migraine maar dat is het dus niet omdat er niets uit de hersenfilmpje is gekomen. Antwoord van Neuroloog, "Je bent gewoon psychisch overbelast". Oké maar waarvan dan? En waarom bellemert het mij in mijn gehele dagelijkse leven?
Ik werk 5 dagen per week, van 06. 00 uur tot 15.30 meestal. Soms wat later soms vroeger. Alleen sinds een maandje maak ik kortere dagen van 06.00 uur tot max 12.00 uur. (Ik bezorg post op de scooter , en ook daar had ik erg veel last van de klachten, wat niet veilig is.) Ik heb al bijna een keer een ongeluk gehad omdat ik het gewoon de gehele tijd nu minder goed zie tijdens het rijden. Vreselijk vermoeiend is dat ook. S'middags slaap ik, s avonds ook al tussen 19.00 en 20.00 uur, ik lijk wel een mens van 80 jaar oud..
En nu weet ik gewoon niet meer hoe aan te pakken. Elke dag is een belemmering. Boodschappen doen, iets leuks doen, nergens kan ik van genieten want word zo duizelig en hoofdpijn, dat het echt niet op te brengen is om lang ergens te blijven. Wat werkt dan wel? Daarna thuis op de bank met mijn ogen dicht , niks om mij heen te horen en tot rust te komen. Vreselijk ik wil gewoon mijn eigen leven weer terug.
Psycholoog ook aangeschreven die gaf aan goed dag ritme te hebben, maar dat heb ik allemaal al ik eet goed ik sport ik werk buiten, ik ben onder de mensen, ik heb 2 katjes waar ik elke dag weer van geniet. Wel zit ik in de schuldhulpverlening na een vervelende relatie gehad te hebben waardoor ik niet meer voor mijn eigen koos. Maar goed dat is nog even op de blaren zitten en kan weer verder. En daarmee zit ik wel elke dag in mijn hoofd, maar kan gewoon bijna niet geloven dat die klachten er voor zorgen dat het zo slecht met mij gaat. Dat ik niet eens een paar uur wat leuks kan doen zonder dat ik mij eigen ergens aan moet vast houden omdat ik mij onwel voel worden.
Bloed prikken wilde ze eerst niet doen ze bleven aangeven nee je bent gewoon overspannen door je verleden en we gaan echt niet voor de zekerheid bloed prikken. Nu heb ik het uiteindelijk toch voor elkaar gekregen om maandag voor de zekerheid bloed te gaan prikken.
Maar verder ik begrijp gewoon niet wat ik kan doen hoe ik de klachten weg kan nemen zodat ik gewoon weer kan genieten van mijn leven...
Ik ben gewoon gelukkig in mijn leven dus ik begrijp het niet ik snap het echt niet..
zaterdag 17 maart 2018 om 16:30
Wat een prutser.Kattenvrouwtje2 schreef: ↑17-03-2018 16:24nee omdat er niks uit de EEG scan kwam zei hij van de EEG is goed dus je bent gewoon psychisch overbelast..
Dus zonder grondig onderzoek wordt gewoon maar gezegd dat je overspannen bent. Zelfs om bloedonderzoek moest je smeken, echt idioot hoor.
Een second opinion bij een andere neuroloog lijkt mij ook wel wat, als er niks uit je bloedonderzoek komt.
zaterdag 17 maart 2018 om 16:36
Ogentest kan maar wanneer ik geen klachten heb zie ik beter dan mijn vrienden om mij heen (die klagen dat mijn tv te ver weg hangt en ze het niet goed kunnen zien X-D)
Ja ik probeer ook rust te nemen wáár mogelijk. Maar ik heb er ook gewoon last van als ik even op pad ben boodschappen of op bezoek en dan duurt het altijd weer even tot ik rust kan pakken.
laatst meer dan 2 weken geen tv geen mobiel gebruikt , was wel lekker rustig alleen deed mij vrij weinig.
Ja ik probeer ook rust te nemen wáár mogelijk. Maar ik heb er ook gewoon last van als ik even op pad ben boodschappen of op bezoek en dan duurt het altijd weer even tot ik rust kan pakken.
laatst meer dan 2 weken geen tv geen mobiel gebruikt , was wel lekker rustig alleen deed mij vrij weinig.
zaterdag 17 maart 2018 om 16:37
Ja daar heb je eigenlijk ook wel gelijk om. Ook omdat ik nu dus aanklop bij de psycholoog omdat dat dus moest en ik dus niet kon aangeven waar ik mee zit.. Hij zei ik spreek je over 3 weken wel en dan kijken we wel hoe en of we dit kunnen aanpakken...-Esmeralda- schreef: ↑17-03-2018 16:30Wat een prutser.
Dus zonder grondig onderzoek wordt gewoon maar gezegd dat je overspannen bent. Zelfs om bloedonderzoek moest je smeken, echt idioot hoor.
Een second opinion bij een andere neuroloog lijkt mij ook wel wat, als er niks uit je bloedonderzoek komt.
zaterdag 17 maart 2018 om 16:44
Gebeurde bij mij ook. Reden huisarts: op deze leeftijd is extreme moeheid (in mijn geval dan) vooral iets psychisch.FarFarAway schreef: ↑17-03-2018 15:55Ik vind het wel heel ‘speciaal’ om je gelijk naar de psycholoog te sturen als al het fysieke nog niet uitgesloten is.
Gewoon een tekort van bijvoorbeeld B12 kan al een grote impact hebben.
Laat je niet afschepen hoor TO en laat je eerst grondig onderzoeken.
zaterdag 17 maart 2018 om 16:46
Ja dat klopt inderdaad
zaterdag 17 maart 2018 om 18:58
Naast dat het altijd belangrijk is om fysieke oorzaken uit te sluiten zou ik niet zo maar er vanuit gaan dat het niet iets psychisch kan zijn. De breuk met je ex (stressfactor) en een verhuizing (ook een stressfactor) is niet niks. Het kan zo maar zo zijn dat je in de overlevingsmodus bent gegaan, hebt geregeld wat er geregeld moest worden maar nog weinig aan verwerken hebt gedaan. Soms gebeurt het dan, dat omdat er een tijdje overheen is gegaan, dat je het gevoel hebt dat het niet meer speelt terwijl het er wel nog steeds is. Soms gebeurt het ook dat bijvoorbeeld een relatiebreuk andere onverwerkte situaties raakt die ook altijd zijn weggestopt. Nu zeg ik niet dat dit bij jou allemaal speelt maar dit kan een reden zijn waarom je toch naar een psycholoog doorverwezen bent. Je zal niet de eerste zijn die bij een psycholoog komt en niet weet waarom. Bovendien geef je aan dat het een vervelende relatie is geweest. Vaak begint het verwerken van wat er allemaal gebeurd is pas wanneer je uit de relatie bent. Ookal ben je blij dat je er uit bent, is je situatie misschien wel erg verbeterd maar dat wil niet automatisch zeggen dat daarmee alles wat er wel/niet gebeurd is ook weg is. Je schrijft ook dat je niet meer voor je eigen koos (en jezelf waarschijnlijk hebt weggecijferd.. Gezien dat kan het allemaal geen kwaad met de psycholoog eens te praten over wat er gebeurd is en hoe je daarmee bent omgegaan. Sowieso ongeacht of er iets fysieks wordt aangetroffen bij je. Dan kan je het hebben over waarom je jezelf hebt weggecijferd, wat voor gevoel je dat geeft dat dat is gebeurd, hoe je daar het beste mee kan omgaan en kan voorkomen, je eigen grenzen te leren kennen en aan te geven, over het gedrag van je ex wat waarschijnlijk pijnlijk is geweest, de wel/niet andere support die je kreeg en evt teleurstellingen daarin, etc.
vrijdag 23 maart 2018 om 13:33
Hi, niks aan wat jij allemaal schrijft! Sterkte hoor!
Heel goed dat je je bloedonderzoek bent gaan doen. Heb je al geprikt of moet het nog?
Mijn tip: vraag daarbij ook de uitslagen op. Laat je niet wegsturen met 'alles is goed', want uit ervaring weet ik dat je heel beroerd kunt worden van uitslagen 'die goed zijn maar aan de lage kant'. (deel je uitslag evt. hier).
Ik zou altijd starten bij het uitsluiten van fysieke oorzaak.
Groetjes
Heel goed dat je je bloedonderzoek bent gaan doen. Heb je al geprikt of moet het nog?
Mijn tip: vraag daarbij ook de uitslagen op. Laat je niet wegsturen met 'alles is goed', want uit ervaring weet ik dat je heel beroerd kunt worden van uitslagen 'die goed zijn maar aan de lage kant'. (deel je uitslag evt. hier).
Ik zou altijd starten bij het uitsluiten van fysieke oorzaak.
Groetjes