Psyche
alle pijlers
Oververmoeid geraakt
zondag 14 juli 2013 om 20:11
Hoi allemaal,
Ik zal mij even kort voorstellen. Ik ben Fien, 26 jaar en woon samen. Ik wil graag wat aan jullie voorleggen waar ik wel wat feedback voor kan gebruiken.
Sinds begin mei kamp ik met oververmoeidheidsklachten. Ik ben hiervoor bij een coach op mijn werk geweest én op gesprek bij een pycholoog. Afgelopen tijd heb ik geprobeerd op een rijtje te zetten wat de oorzaken zijn en natuurlijk ook wat ik er aan moet doen en hoe ik in de toekomst ga voorkomen dat het zover komt.
Voor mezelf heb ik een aantal dingen bedacht wat de oorzaak zou kunnen zijn:
- naast fulltime werk ook de weekenden helemaal vol plannen waardoor we een lange periode achter elkaar bijna geen rustdagen hadden.
- ruim een jaar geleden ben ik gaan samenwonen en hebben we een huis gekocht. Gelijk hiermee heb ik een nieuwe baan gekregen en gingen we ook wonen in een plaats die voor ons volkomen onbekend was (dus ook een nieuw sociaal leven). Kortom: niks is meer hetzelfde als 2 jaar terug.
- mijn ouders en zussen wonen hier een uur vandaan en als ik naar mijn vriendinnen ga ben ik ook altijd minimaal een uur onderweg dus bezoekjes aan hun kosten altijd wat meer tijd en energie.
- op mijn werk ervaar ik onvoldoende uitdaging waardoor ik eigenlijk moe wordt van steeds dezelfde dingen doen.
Bij de psycholoog heb ik ook een soort persoonlijkheidstest gedaan. Hieruit kwam dat ik van nature eigenlijk heel introvert ben. Ook ben ik een heel gevoelig persoon. Dat wil zeggen dat ik me meer bezighoud met wat goed is voor anderen, dan wat goed is voor mij. Hierdoor ga ik bij het maken van beslissingen gauw over mijn eigen grens heen om het een ander naar de zin te maken. Het opvangen van al die prikkels van anderen kost veel energie.
Verder kwam eruit dat ik me juist wel extravert kan gedragen en ook een behoorlijke wilskracht heb en heel optimistisch ben. Hierdoor zie ik geen beren op de weg maar ik ervaar ook geen andere lichaamssignalen die aangeven dat het even teveel is. Iemand die bijvoorbeeld stress heeft krijgt nekpijn of hoofdpijn. Ik ervaar moeheid maar als ik dat voel heb ik mijn grenzen al ver overschreden.
Het verhuizen naar een andere plaats, inclusief een ander huis&samenwonen én een nieuwe baan was een behoorlijk extraverte gedraging. Het gekke is, is dat dit alles eigenlijk heel soepel is verlopen en dat ik het eigenlijk ook zo weer zou doen.
Mijn leidinggevende begrijpt me gelukkig heel goed en ik kan bij haar goed mijn ei kwijt. Wat ik echter zelf moet doen is dingen bedenken hoe ik beter kan worden en hoe ik het in de toekomst ga voorkomen. Vooral dat laatste vind ik lastig.
Wat zou ik kunnen doen om te voorkomen dat ik weer oververmoeid raak??
Ik hoop op wat tips!
Ik zal mij even kort voorstellen. Ik ben Fien, 26 jaar en woon samen. Ik wil graag wat aan jullie voorleggen waar ik wel wat feedback voor kan gebruiken.
Sinds begin mei kamp ik met oververmoeidheidsklachten. Ik ben hiervoor bij een coach op mijn werk geweest én op gesprek bij een pycholoog. Afgelopen tijd heb ik geprobeerd op een rijtje te zetten wat de oorzaken zijn en natuurlijk ook wat ik er aan moet doen en hoe ik in de toekomst ga voorkomen dat het zover komt.
Voor mezelf heb ik een aantal dingen bedacht wat de oorzaak zou kunnen zijn:
- naast fulltime werk ook de weekenden helemaal vol plannen waardoor we een lange periode achter elkaar bijna geen rustdagen hadden.
- ruim een jaar geleden ben ik gaan samenwonen en hebben we een huis gekocht. Gelijk hiermee heb ik een nieuwe baan gekregen en gingen we ook wonen in een plaats die voor ons volkomen onbekend was (dus ook een nieuw sociaal leven). Kortom: niks is meer hetzelfde als 2 jaar terug.
- mijn ouders en zussen wonen hier een uur vandaan en als ik naar mijn vriendinnen ga ben ik ook altijd minimaal een uur onderweg dus bezoekjes aan hun kosten altijd wat meer tijd en energie.
- op mijn werk ervaar ik onvoldoende uitdaging waardoor ik eigenlijk moe wordt van steeds dezelfde dingen doen.
Bij de psycholoog heb ik ook een soort persoonlijkheidstest gedaan. Hieruit kwam dat ik van nature eigenlijk heel introvert ben. Ook ben ik een heel gevoelig persoon. Dat wil zeggen dat ik me meer bezighoud met wat goed is voor anderen, dan wat goed is voor mij. Hierdoor ga ik bij het maken van beslissingen gauw over mijn eigen grens heen om het een ander naar de zin te maken. Het opvangen van al die prikkels van anderen kost veel energie.
Verder kwam eruit dat ik me juist wel extravert kan gedragen en ook een behoorlijke wilskracht heb en heel optimistisch ben. Hierdoor zie ik geen beren op de weg maar ik ervaar ook geen andere lichaamssignalen die aangeven dat het even teveel is. Iemand die bijvoorbeeld stress heeft krijgt nekpijn of hoofdpijn. Ik ervaar moeheid maar als ik dat voel heb ik mijn grenzen al ver overschreden.
Het verhuizen naar een andere plaats, inclusief een ander huis&samenwonen én een nieuwe baan was een behoorlijk extraverte gedraging. Het gekke is, is dat dit alles eigenlijk heel soepel is verlopen en dat ik het eigenlijk ook zo weer zou doen.
Mijn leidinggevende begrijpt me gelukkig heel goed en ik kan bij haar goed mijn ei kwijt. Wat ik echter zelf moet doen is dingen bedenken hoe ik beter kan worden en hoe ik het in de toekomst ga voorkomen. Vooral dat laatste vind ik lastig.
Wat zou ik kunnen doen om te voorkomen dat ik weer oververmoeid raak??
Ik hoop op wat tips!
zondag 14 juli 2013 om 20:31
Wat himalaya zegt. Neem meer tijd om te rusten. Die creeer je door je weekenden niet helemaal vol te plannen (en dus af en toe nee te zeggen).
En leer je eigen grenzen beter aan te geven. Leer te onderscheiden wat echt belangrijk is (die ene werkopdracht die af moet, quality time met je vriend, je eigen gemoedsrust) en durf daarom dingen die minder belangrijk zijn af te zeggen. Als je zelf niet goed aanvoelt wanneer het je te veel dreigt te worden kan het helpen een kunstmatige grens te stellen. Bijvoorbeeld: twee avonden in de week hou je vrij, ook als je je prima voelt. Op die manier bouw je rustmomenten in voordat je het niet meer trekt.
En vraag op je werk of je andere taken kunt krijgen, voor zover dat mogelijk is.
En leer je eigen grenzen beter aan te geven. Leer te onderscheiden wat echt belangrijk is (die ene werkopdracht die af moet, quality time met je vriend, je eigen gemoedsrust) en durf daarom dingen die minder belangrijk zijn af te zeggen. Als je zelf niet goed aanvoelt wanneer het je te veel dreigt te worden kan het helpen een kunstmatige grens te stellen. Bijvoorbeeld: twee avonden in de week hou je vrij, ook als je je prima voelt. Op die manier bouw je rustmomenten in voordat je het niet meer trekt.
En vraag op je werk of je andere taken kunt krijgen, voor zover dat mogelijk is.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
zondag 14 juli 2013 om 20:35
zondag 14 juli 2013 om 21:55
@himalaya. Bedankt voor je tips. Vrienden en fam komen wel bij ons langs. Maar vooral bij vriendinnen vind ik het soms lastig om voor te stellen om eens bij mij in de buurt of bij mij thuis iets te doen. Ik heb namelijk een auto en zij niet.
@ricochet. Dat is ook een tip va n de psycholoog. Op rationele wiize vaststellen wat goed is en wat teveel is. Vast aantal vrije avonden lijkt me sowieso wel een goede.
@lila01. Idd, de balans is weg. De spijker op zn kop!
Ik hoop dat jullie nog meer praktische tips hebben..
@ricochet. Dat is ook een tip va n de psycholoog. Op rationele wiize vaststellen wat goed is en wat teveel is. Vast aantal vrije avonden lijkt me sowieso wel een goede.
@lila01. Idd, de balans is weg. De spijker op zn kop!
Ik hoop dat jullie nog meer praktische tips hebben..
zondag 14 juli 2013 om 22:15
Wat mij opvalt is dat je in het rijtje oorzaken alleen factoren van buitenaf opnoemt. Daarna heb je het wel over je karakter, maar niet over je gedrag dat misschien meegepeeld kan hebben. Als ik jou was zou ik naar de interne oorzaken die mee hebben gespeeld zoeken en daar aan werken om te voorkomen dat dit in de toekomst nog eens gebeurt.
Bijvoorbeeld de late signalen die je noemt. Kan dat er misschien mee te maken hebben dat je je eigen grenzen niet in acht neemt, zo gewend bent daar overheen te gaan dat je ze niet eens meer voelt? Dus dat je wilskracht soms wat te sterk is. Of dat je misschien weinig aandacht voor jezelf hebt, maar erg op anderen gericht? Ik noem zomaar wat dingen, hoor, als voorbeeld van interne factoren die mee kunnen spelen en waarvan het handig is om daar bewust van te worden.
Ieder persoon gaat anders met situaties om. De externe factoren die je noemt zijn inderdaad veel, al helemaal als je goed bij rust gebaat bent, maar niet iedereen zou er oververmoeid van raken. (Wat ik overigens totaal niet bedoel als wijzende vinger of kritiek oid, mocht dat zo lijken.) Naast externe factoren spelen er altijd ook interne factoren mee bij dingen als oververmoeidheid, overspannenheid etc. En wat er op je (levens)pad komt, daar kan je weinig aan veranderen, maar hoe je daar mee om gaat, daar kan je wel wat aan veranderen. Vandaar dat ik je adviseer zeker ook daar naar te kijken.
En voor nu: zorg dat je goed rust neemt, doe echt een stap terug, zeg wat dingen af etc, al is dat misschien lastig. Maar bedenk je: hoe eerder je dat doet, hoe makkelijker/korter je herstel.
Heel veel sterkte en hopelijk voel je je gauw beter!
Bijvoorbeeld de late signalen die je noemt. Kan dat er misschien mee te maken hebben dat je je eigen grenzen niet in acht neemt, zo gewend bent daar overheen te gaan dat je ze niet eens meer voelt? Dus dat je wilskracht soms wat te sterk is. Of dat je misschien weinig aandacht voor jezelf hebt, maar erg op anderen gericht? Ik noem zomaar wat dingen, hoor, als voorbeeld van interne factoren die mee kunnen spelen en waarvan het handig is om daar bewust van te worden.
Ieder persoon gaat anders met situaties om. De externe factoren die je noemt zijn inderdaad veel, al helemaal als je goed bij rust gebaat bent, maar niet iedereen zou er oververmoeid van raken. (Wat ik overigens totaal niet bedoel als wijzende vinger of kritiek oid, mocht dat zo lijken.) Naast externe factoren spelen er altijd ook interne factoren mee bij dingen als oververmoeidheid, overspannenheid etc. En wat er op je (levens)pad komt, daar kan je weinig aan veranderen, maar hoe je daar mee om gaat, daar kan je wel wat aan veranderen. Vandaar dat ik je adviseer zeker ook daar naar te kijken.
En voor nu: zorg dat je goed rust neemt, doe echt een stap terug, zeg wat dingen af etc, al is dat misschien lastig. Maar bedenk je: hoe eerder je dat doet, hoe makkelijker/korter je herstel.
Heel veel sterkte en hopelijk voel je je gauw beter!
maandag 15 juli 2013 om 16:23
@buaya. Daar heb je helemaal gelijk in. Die analyse van de psycholoog ken ik nu een week. Daarvoor wist ik wel een beetje de punten waar het mis gegaan is, maar mijn persoonlijkheid en gedrag is daar eigenlijk weer de acherliggende oorzaak achter. De punten opzich vond ik ook niet direct dingen die superheftig zijn oid maar goed wel het enige wat het dan zou kunnen zijn omdat er bij mij niet echt andere dingen spelen zoals het overlijden van een naaste oid waardoor je er doorheen zit.
Dat ik ook meer bezig ben wat anderen vinden dan wat ik zelf vind is ook wat de psycholoog zijn. Ik maak in mijn beslissingen te veel de afweging wat goed is voor iemand anders dan voor mijzelf.
Het lastige vind ik alleen hoe ik dit nu moet gaan ombuigen, dat lukt niet van de een op de andere dag helaas.
@gelderka. Ik denk dat het daar ook mis gegaan is:). Ik vond reizen altijd geen enkele moeite. Nu pas nu ik echt moe ben zie ik er tegenop. En mijn instelling was altijd van als ik niks anders heb dan kom ik gewoon, al is het de andere kant van het land. Ik MOET die instelling nu wel herzien en ook durven afzeggen als ik eigenlijk niks anders heb maar gewoon eens geen zin heb of dat ik het eigenlijk te ver vind om door de weeks te doen.
Eigenlijk weet ik wel heel goed waar het mis gaat, en ook natuurlijk wel een aantal dingen wat ik moet veranderen. Maar wellicht gaat het me gewoon te langzaam. Ik ben begin mei 50% gaan werken, dat is nu weer opgebouwd naar fulltime en dat zou ik heel graag zo houden. Ik ben er alleen nog lang niet en ben erg bang dat ik me straks weer ziek moet gaan melden.
Bedankt voor jullie reacties!
Dat ik ook meer bezig ben wat anderen vinden dan wat ik zelf vind is ook wat de psycholoog zijn. Ik maak in mijn beslissingen te veel de afweging wat goed is voor iemand anders dan voor mijzelf.
Het lastige vind ik alleen hoe ik dit nu moet gaan ombuigen, dat lukt niet van de een op de andere dag helaas.
@gelderka. Ik denk dat het daar ook mis gegaan is:). Ik vond reizen altijd geen enkele moeite. Nu pas nu ik echt moe ben zie ik er tegenop. En mijn instelling was altijd van als ik niks anders heb dan kom ik gewoon, al is het de andere kant van het land. Ik MOET die instelling nu wel herzien en ook durven afzeggen als ik eigenlijk niks anders heb maar gewoon eens geen zin heb of dat ik het eigenlijk te ver vind om door de weeks te doen.
Eigenlijk weet ik wel heel goed waar het mis gaat, en ook natuurlijk wel een aantal dingen wat ik moet veranderen. Maar wellicht gaat het me gewoon te langzaam. Ik ben begin mei 50% gaan werken, dat is nu weer opgebouwd naar fulltime en dat zou ik heel graag zo houden. Ik ben er alleen nog lang niet en ben erg bang dat ik me straks weer ziek moet gaan melden.
Bedankt voor jullie reacties!
maandag 15 juli 2013 om 21:19
quote:fien87 schreef op 15 juli 2013 @ 16:23:
Ik ben begin mei 50% gaan werken, dat is nu weer opgebouwd naar fulltime en dat zou ik heel graag zo houden. Ik ben er alleen nog lang niet en ben erg bang dat ik me straks weer ziek moet gaan melden.
Wat heb je in je vrije tijd veranderd om je werk vol te kunnen houden? Heb je afspraken afgezegd, ga je even niet op visite bij je vrienden op een uur rijden?
Ik ben begin mei 50% gaan werken, dat is nu weer opgebouwd naar fulltime en dat zou ik heel graag zo houden. Ik ben er alleen nog lang niet en ben erg bang dat ik me straks weer ziek moet gaan melden.
Wat heb je in je vrije tijd veranderd om je werk vol te kunnen houden? Heb je afspraken afgezegd, ga je even niet op visite bij je vrienden op een uur rijden?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
dinsdag 16 juli 2013 om 21:56
In eerste instantie heb ik een paar weken alles afgezegd toen ik nog fulltime werkte. Toen ging dat op een gegeven moment niet meer en ben in 50% gaan werken en we hebben echt weekenden samen ingelast met thuis niks doen. Ook de verjaardagen ver weg heb ik even afgeslagen.
Inmiddels doe ik wel weer meer van dat soort dingen. Dus zowel werk als prive probeer ik weer wat op te bouwen. Ws moet ik ook gewoon accepteren dat dit maanden duurt ipv een paar weken. Ik ben t alleen zat en wil dat alles weer normaal is.
Werken gaat ook wonderbaarlijk goed moet ik zeggen. Alleen bij thuiskomst stort ik in..
Inmiddels doe ik wel weer meer van dat soort dingen. Dus zowel werk als prive probeer ik weer wat op te bouwen. Ws moet ik ook gewoon accepteren dat dit maanden duurt ipv een paar weken. Ik ben t alleen zat en wil dat alles weer normaal is.
Werken gaat ook wonderbaarlijk goed moet ik zeggen. Alleen bij thuiskomst stort ik in..
