Psyche
alle pijlers
Paniek; wat doen?
woensdag 12 augustus 2015 om 07:47
woensdag 12 augustus 2015 om 07:57
Als ik in paniek raak, ga ik vaak (onbewust) hoog ademen en vaak ook sneller ademen. Hierdoor krijg ik relatief veel zuurstof binnen, en van dat gevoel raak ik ook weer in paniek (hyperventileren).
Mij helpt het daarom om een aantal keer heel flink uit te ademen. De inademing zo kort mogelijk, de uitademing zo lang mogelijk. Even weer alles in balans brengen.
Verder ook mezelf dwingen om met twee voeten stevig op de grond te gaan staan, of als ik zit om die voeten ook goed stevig neer te zetten. Allebei.
Als ik de eerste paniek weg heb, kan het helpen om vervolgens te denken aan welke onderwerpen die paniek veroorzaakten en er een paar te parkeren ('daar denk ik zometeen aan') en er één specifiek uit te pakken. En dan rustig over dat ene onderwerp denken: 'Wat is er nou aan de hand? Hoe zou ik dit kunnen oplossen? Wie kan mij er bij helpen?'
Als ik daar een plannetje op heb gemaakt, dan het volgende onderwerp.
Ik hoef dus niet alles opgelost te hebben, maar moet rust hebben in mijn hoofd dat ik weet hoe ik het ga aanpakken.
Mij helpt het daarom om een aantal keer heel flink uit te ademen. De inademing zo kort mogelijk, de uitademing zo lang mogelijk. Even weer alles in balans brengen.
Verder ook mezelf dwingen om met twee voeten stevig op de grond te gaan staan, of als ik zit om die voeten ook goed stevig neer te zetten. Allebei.
Als ik de eerste paniek weg heb, kan het helpen om vervolgens te denken aan welke onderwerpen die paniek veroorzaakten en er een paar te parkeren ('daar denk ik zometeen aan') en er één specifiek uit te pakken. En dan rustig over dat ene onderwerp denken: 'Wat is er nou aan de hand? Hoe zou ik dit kunnen oplossen? Wie kan mij er bij helpen?'
Als ik daar een plannetje op heb gemaakt, dan het volgende onderwerp.
Ik hoef dus niet alles opgelost te hebben, maar moet rust hebben in mijn hoofd dat ik weet hoe ik het ga aanpakken.
woensdag 12 augustus 2015 om 08:05
quote:Angelaatje1970 schreef op 12 augustus 2015 @ 07:56:
Belangrijk is ook om je niet tegen je gedachten te verzetten. De gedachten zijn er nu eenmaal. Hoe meer je je gaat verzetten, des te heftiger ze worden.
Dit, ervaar wat je voelt want de paniek gaat weer over. Des te vaker je dit ervaart (dat het van voorbijgaande aard is) hoe korter de paniekaanval zal zijn en minder frequent. Hoe meer jij uitwegen gaat zoeken door bv diëten en snijden hoe heftiger de gevoelens zullen gaan worden en blijven langer aanhouden.
Bespreek het met je psycholoog want dit is wel iets wat je nu moet aanpakken. Prima dat je nu een behandeling krijgt voor op de langere termijn maar als jij niet de juiste coping mechanismen hebt om te dealen met de therapie dan heb je er weinig aan. En dit is behoorlijk zorgelijk als jij de neiging hebt of het daadwerkelijk doet.
Belangrijk is ook om je niet tegen je gedachten te verzetten. De gedachten zijn er nu eenmaal. Hoe meer je je gaat verzetten, des te heftiger ze worden.
Dit, ervaar wat je voelt want de paniek gaat weer over. Des te vaker je dit ervaart (dat het van voorbijgaande aard is) hoe korter de paniekaanval zal zijn en minder frequent. Hoe meer jij uitwegen gaat zoeken door bv diëten en snijden hoe heftiger de gevoelens zullen gaan worden en blijven langer aanhouden.
Bespreek het met je psycholoog want dit is wel iets wat je nu moet aanpakken. Prima dat je nu een behandeling krijgt voor op de langere termijn maar als jij niet de juiste coping mechanismen hebt om te dealen met de therapie dan heb je er weinig aan. En dit is behoorlijk zorgelijk als jij de neiging hebt of het daadwerkelijk doet.
woensdag 12 augustus 2015 om 08:06
Tegen gedachtes verzetten probeer ik inderdaad niet meer te doen. Dat deed ik eerst wel en als ik dan uit de paniek was, dan raakte ik weer in de paniek van de gedachtes die ik had toen ik in paniek was. Schiet niet op zo. 
Ga proberen op ademhaling te letten volgende keer. Ben benieuwd of dat een beetje kan helpen! En het even parkeren zou ook goed zijn, maar opzich zijn het wel dingen die niet op te lossen zijn.
Maar bedankt voor je bericht! Ik ga eraan denken om dat te proberen als ik weer in paniek ben.
Ga proberen op ademhaling te letten volgende keer. Ben benieuwd of dat een beetje kan helpen! En het even parkeren zou ook goed zijn, maar opzich zijn het wel dingen die niet op te lossen zijn.
Maar bedankt voor je bericht! Ik ga eraan denken om dat te proberen als ik weer in paniek ben.
woensdag 12 augustus 2015 om 08:12
Ik heb het gevoel dat als ik niks doe, dat de paniek dan blijvend is. Dan ga ik slapen, maar word ik alsnog in paniek wakker. Maar misschien dat 't dan ooit idd wel vanzelf over gaat.. Opzich is het wel goed om het een keer zo te proberen; op ademhaling letten, gedachtes proberen te parkeren en kijken of 't dan 'vanzelf' over gaat. Alleen word ik soms ook bang van de dingen die ik denk als ik in paniek ben, maar misschien moet ik dan ook daar niet meer bang van worden.
Misschien is het goed om dit de volgende keer tegen de psycholoog te zeggen, maar dat vind ik best heel lastig.
Misschien is het goed om dit de volgende keer tegen de psycholoog te zeggen, maar dat vind ik best heel lastig.
woensdag 12 augustus 2015 om 08:18
quote:Anoniem891114 schreef op 12 augustus 2015 @ 08:12:
Ik heb het gevoel dat als ik niks doe, dat de paniek dan blijvend is. Dan ga ik slapen, maar word ik alsnog in paniek wakker. Maar misschien dat 't dan ooit idd wel vanzelf over gaat.. Opzich is het wel goed om het een keer zo te proberen; op ademhaling letten, gedachtes proberen te parkeren en kijken of 't dan 'vanzelf' over gaat. Alleen word ik soms ook bang van de dingen die ik denk als ik in paniek ben, maar misschien moet ik dan ook daar niet meer bang van worden.
Misschien is het goed om dit de volgende keer tegen de psycholoog te zeggen, maar dat vind ik best heel lastig.
Je kunt het ook opschrijven maar dit is wel iets wat een behandelaar Moet weten. Want daar moet de therapie op aangepast worden. En natuurlijk voelt dat heftig en moeilijk om te doen.
Probeer je paniekaanval door te maken voordat je gaat slapen. Want op zich is die reactie niet vreemd. Als je in paniek gaat slapen word je over het algemeen ook zo wakker. Haal rustig adem en vertrouw op jezelf dat je het kunt. Je weet dat het overgaat.
Ik heb het gevoel dat als ik niks doe, dat de paniek dan blijvend is. Dan ga ik slapen, maar word ik alsnog in paniek wakker. Maar misschien dat 't dan ooit idd wel vanzelf over gaat.. Opzich is het wel goed om het een keer zo te proberen; op ademhaling letten, gedachtes proberen te parkeren en kijken of 't dan 'vanzelf' over gaat. Alleen word ik soms ook bang van de dingen die ik denk als ik in paniek ben, maar misschien moet ik dan ook daar niet meer bang van worden.
Misschien is het goed om dit de volgende keer tegen de psycholoog te zeggen, maar dat vind ik best heel lastig.
Je kunt het ook opschrijven maar dit is wel iets wat een behandelaar Moet weten. Want daar moet de therapie op aangepast worden. En natuurlijk voelt dat heftig en moeilijk om te doen.
Probeer je paniekaanval door te maken voordat je gaat slapen. Want op zich is die reactie niet vreemd. Als je in paniek gaat slapen word je over het algemeen ook zo wakker. Haal rustig adem en vertrouw op jezelf dat je het kunt. Je weet dat het overgaat.
anoniem_144312 wijzigde dit bericht op 12-08-2015 08:19
Reden: Tikfout
Reden: Tikfout
% gewijzigd
woensdag 12 augustus 2015 om 08:19
quote:Anoniem891114 schreef op 12 augustus 2015 @ 08:06:
Tegen gedachtes verzetten probeer ik inderdaad niet meer te doen. Dat deed ik eerst wel en als ik dan uit de paniek was, dan raakte ik weer in de paniek van de gedachtes die ik had toen ik in paniek was. Schiet niet op zo.
Ga proberen op ademhaling te letten volgende keer. Ben benieuwd of dat een beetje kan helpen! En het even parkeren zou ook goed zijn, maar opzich zijn het wel dingen die niet op te lossen zijn.
Maar bedankt voor je bericht! Ik ga eraan denken om dat te proberen als ik weer in paniek ben.Of dat voor jou ook werkt weet ik niet, maar bij dingen die niet op te lossen zijn, kan ik soms denken 'ik ga er vanavond over na denken ipv nu'. Daarmee verbied ik mezelf niet om het onderwerp te laten passeren, maar voorkom ik ook dat ik op dat moment er volledig van van slag raak. Dat is dan mijn 'oplossing' voor dat moment.
Tegen gedachtes verzetten probeer ik inderdaad niet meer te doen. Dat deed ik eerst wel en als ik dan uit de paniek was, dan raakte ik weer in de paniek van de gedachtes die ik had toen ik in paniek was. Schiet niet op zo.
Ga proberen op ademhaling te letten volgende keer. Ben benieuwd of dat een beetje kan helpen! En het even parkeren zou ook goed zijn, maar opzich zijn het wel dingen die niet op te lossen zijn.
Maar bedankt voor je bericht! Ik ga eraan denken om dat te proberen als ik weer in paniek ben.Of dat voor jou ook werkt weet ik niet, maar bij dingen die niet op te lossen zijn, kan ik soms denken 'ik ga er vanavond over na denken ipv nu'. Daarmee verbied ik mezelf niet om het onderwerp te laten passeren, maar voorkom ik ook dat ik op dat moment er volledig van van slag raak. Dat is dan mijn 'oplossing' voor dat moment.
woensdag 12 augustus 2015 om 08:27
Hm ja, misschien is het goed om het de volgende keer zo te doen. Ik hoop dat de paniek dan inderdaad meer wegzakt, voordat ik ga slapen. Ik heb dat nog niet echt zo ervaren eigenlijk. Gevoel dat de paniek dan zo op z'n piek blijft. Maar in paniek wakker worden is dan idd opzich wel logisch, als je in paniek gaat slapen.
Ja, het even parkeren ga ik ook proberen. En het dan misschien erna van me af schrijven oid. Eerder heeft dat ook veel geholpen, om veel te schrijven.
Omdat ik niet wil dat de openingspost te herkenbaar is en ik het een beetje teveel persoonlijke info vond. Het gaat er opzich om dat kin niet weet hoe ik om moet gaan met paniek, de rest doet er niet zoveel toe.
Ja, het even parkeren ga ik ook proberen. En het dan misschien erna van me af schrijven oid. Eerder heeft dat ook veel geholpen, om veel te schrijven.
Omdat ik niet wil dat de openingspost te herkenbaar is en ik het een beetje teveel persoonlijke info vond. Het gaat er opzich om dat kin niet weet hoe ik om moet gaan met paniek, de rest doet er niet zoveel toe.
woensdag 12 augustus 2015 om 08:33
quote:Anoniem891114 schreef op 12 augustus 2015 @ 08:27:
Hm ja, misschien is het goed om het de volgende keer zo te doen. Ik hoop dat de paniek dan inderdaad meer wegzakt, voordat ik ga slapen. Ik heb dat nog niet echt zo ervaren eigenlijk. Gevoel dat de paniek dan zo op z'n piek blijft. Maar in paniek wakker worden is dan idd opzich wel logisch, als je in paniek gaat slapen.
Ja, het even parkeren ga ik ook proberen. En het dan misschien erna van me af schrijven oid. Eerder heeft dat ook veel geholpen, om veel te schrijven.
Omdat ik niet wil dat de openingspost te herkenbaar is en ik het een beetje teveel persoonlijke info vond. Het gaat er opzich om dat kin niet weet hoe ik om moet gaan met paniek, de rest doet er niet zoveel toe.
Dat ben ik niet met je eens, het is de essentie ervan. Maar goed dat is maar mijn mening.
Ga je dat wel bespreekbaar maken?
Hm ja, misschien is het goed om het de volgende keer zo te doen. Ik hoop dat de paniek dan inderdaad meer wegzakt, voordat ik ga slapen. Ik heb dat nog niet echt zo ervaren eigenlijk. Gevoel dat de paniek dan zo op z'n piek blijft. Maar in paniek wakker worden is dan idd opzich wel logisch, als je in paniek gaat slapen.
Ja, het even parkeren ga ik ook proberen. En het dan misschien erna van me af schrijven oid. Eerder heeft dat ook veel geholpen, om veel te schrijven.
Omdat ik niet wil dat de openingspost te herkenbaar is en ik het een beetje teveel persoonlijke info vond. Het gaat er opzich om dat kin niet weet hoe ik om moet gaan met paniek, de rest doet er niet zoveel toe.
Dat ben ik niet met je eens, het is de essentie ervan. Maar goed dat is maar mijn mening.
Ga je dat wel bespreekbaar maken?
woensdag 12 augustus 2015 om 08:34
woensdag 12 augustus 2015 om 08:46
Beter ademen, een liedje zingen, iemand opbellen (durf ik meestal niet omdat ik me belachelijk voel als ik in paniek ben), heel hard huilen (gewoon alle irrationele gevoelens laten gaan), maar als ik echt in paniek ben dan weet ik het ook niet meer. Onlangs heb ik gelezen dat je dan moet gaan zingen of hardop gaan voorlezen. Ik raak soms in paniek (lees: hyperventilatie toestand) als ik op de fiets zit. Wat mij dan in ieder geval NIET minder paniekerig maakt is keihard doorfietsen en nog harder gaan hyperventileren.
woensdag 12 augustus 2015 om 10:25
Ik ga heel bewust om me heen kijken of er wel iets is in mijn omgeving wat een paniekaanval waard is. Dus echt kop omhoog en alles goed bekijken en goed bestuderen en je afvragen of het wel echt eng is en een een keer erom heen lopen. Ga ook heel bewust situaties opzoeken waarin je paniekaanvallen krijgt en doe dan deze oefening. Zodra je reptielenbrein, zo noem ik het even voor het gemak het deel van de hersenen die hiervoor verantwoordelijk is, signalen krijgt dat er geen gevaar is, zal de paniek afnemen. Dit betekent wel dat je in de situatie moet blijven totdat de paniek is gezakt, anders 'beloon' je je reptielenbrein voor de paniek en zal het eerder toenemen dan afnemen. Het is een vermoeiende oefening, want paniek kost bergen energie, maar dit is echt het enige wat werkt als je je paniekaanvallen wil couperen.
You know how I know? Because I reeaally think so!
woensdag 12 augustus 2015 om 11:43
Ik wilde 't de laatste keer al bespreken, maar toen durfde ik niet, maar misschien voor volgende keer maar weer even voornemen.
Dingen doen die ik leuk vind probeer ik idd meer te doen, alleen vind ik even niet zoveel dingen leuk, dus dan is 't lastig.
Op ademhaling letten dus iig. Hardop zingen ga ik ook proberen. Hardlopen e.d. kan niet, want ben gewoon thuis met mijn zoontje. Daarom dacht ik touwtje springen in de tuin, maar dat hielp laatst ook niet echt.
Ik krijg vooral paniek als ik aan bepaalde dingen denk, of ik weer iets lees/hoor. Dus niet in bepaalde situaties. Maar ik moet idd een keer ervaren dat de paniek wel afneemt als ik rustig ga ademhalen etc.
Dingen doen die ik leuk vind probeer ik idd meer te doen, alleen vind ik even niet zoveel dingen leuk, dus dan is 't lastig.
Op ademhaling letten dus iig. Hardop zingen ga ik ook proberen. Hardlopen e.d. kan niet, want ben gewoon thuis met mijn zoontje. Daarom dacht ik touwtje springen in de tuin, maar dat hielp laatst ook niet echt.
Ik krijg vooral paniek als ik aan bepaalde dingen denk, of ik weer iets lees/hoor. Dus niet in bepaalde situaties. Maar ik moet idd een keer ervaren dat de paniek wel afneemt als ik rustig ga ademhalen etc.
woensdag 12 augustus 2015 om 13:59
Nee, op je ademhaling letten gaat niet werken. Je moet zo min mogelijk aandacht besteden aan je lichamelijke sensaties.
Als je iets leest of ergens aan denkt wat die paniekaanval uitlokt, moet je jezelf vragen gaan stellen. "Ben ik nu in gevaar? Is iemand anders waar ik van hou nu in gevaar? Is de situatie waarover ik lees/denk nu een acuut gevaar? Zijn er nu signalen van gevaar in de huiskamer/keuken/tuin/whatever? Zegt die gedachte/dat krantenartikel iets over mijn situatie in het nu?" Enz. Daag je gedachten uit en concentreer je daarop. Maak het spelletje in je hoofd af, niet alleen stel je voor dat ...? Stel je dan ook voor wat je in die situatie zou wel zou kunnen doen.
Bijvoorbeeld je leest in de krant dat er een kind verdronken is en raakt in paniek want wat als het jouw kind geweest zou zijn? Is je kind nu in de buurt van water? Als je kind in de buurt van water komt, ben je er dan bij? Zorg je altijd dat je kind zwembandjes aan heeft? Etc. Op een gegeven moment realiseer je je dat je in een angstaanjagende situatie nog steeds controle kan hebben en dat de situatie helemaal niet eng is, je zal merken dat de symptomen van paniek dan gaan zakken. Je zal wel een katerig gevoel hebben na een paniekaanval, maar dat komt doordat de stresshormonen door je lijf gieren. Dat is een kwestie van uitzitten en even iets ontspannends gaan doen. Paniek kost bergen energie, moe en uitgeput zijn normale symptomen, dus neem rust.
Ik zal een praktijkvoorbeelden van mezelf geven. Ik kreeg vaak paniekaanvallen in druktes en mensenmassa's waar ik niet meteen weg kon. Ik ben bewust die situaties gaan opzoeken. Op een gegeven moment stond ik in de H&M en kreeg een flinke paniekaanval, in plaats van naar de uitgang snellen en naar mijn auto te gaan, heb ik mijn hoofd omhoog gedaan en mezelf gedwongen om rond te kijken. "Is er nu direct gevaar." Er liepen een hoop vrouwen en meisjes rond. Niet gevaarlijk dus, ze waren alleen kleding aan het bekijken en niemand lette niet op mij. "Loopt er iemand rond die me iets wil aandoen?" Nee, alleen dames. "Loopt de man die verantwoordelijk is voor mijn angst hier in de H&M rond?" Na goed rondkijken zag ik niemand die er op leek. Het was dus veilig om te stellen dat ik nu niet in gevaar was. Het was alleen heel druk en onoverzichtelijk en dat is irritant, maar niet gevaarlijk. Langzaam zakte de angst en probeerde ik me weer te contreren wat er in de rekken hing. Toen ik me weer rustig en ontspannen voelde, heb ik de H&M pas weer verlaten en mezelf op iets lekkers getrakteerd bij La Place.
De kunst is situaties/gedachten opzoeken en bewust een aanval uitlokken en de heel bewust gaan couperen. Het is oefenen, oefenen, oefenen. Hoe meer je oefent, hoe meer je hersenen door die veranderde aanpak ook veranderen en hoe duurzamer het effect is van het oefenen. Je hoeft niet bang te zijn dat je door de lichamelijke sensaties van paniek een hartaanval kan krijgen of flauw gaat vallen, dat gebeurt echt niet, al denk je dat dit wel kan of zo voelt. Vertrouw op je lichaam, dat gebeurt echt niet.
Als je iets leest of ergens aan denkt wat die paniekaanval uitlokt, moet je jezelf vragen gaan stellen. "Ben ik nu in gevaar? Is iemand anders waar ik van hou nu in gevaar? Is de situatie waarover ik lees/denk nu een acuut gevaar? Zijn er nu signalen van gevaar in de huiskamer/keuken/tuin/whatever? Zegt die gedachte/dat krantenartikel iets over mijn situatie in het nu?" Enz. Daag je gedachten uit en concentreer je daarop. Maak het spelletje in je hoofd af, niet alleen stel je voor dat ...? Stel je dan ook voor wat je in die situatie zou wel zou kunnen doen.
Bijvoorbeeld je leest in de krant dat er een kind verdronken is en raakt in paniek want wat als het jouw kind geweest zou zijn? Is je kind nu in de buurt van water? Als je kind in de buurt van water komt, ben je er dan bij? Zorg je altijd dat je kind zwembandjes aan heeft? Etc. Op een gegeven moment realiseer je je dat je in een angstaanjagende situatie nog steeds controle kan hebben en dat de situatie helemaal niet eng is, je zal merken dat de symptomen van paniek dan gaan zakken. Je zal wel een katerig gevoel hebben na een paniekaanval, maar dat komt doordat de stresshormonen door je lijf gieren. Dat is een kwestie van uitzitten en even iets ontspannends gaan doen. Paniek kost bergen energie, moe en uitgeput zijn normale symptomen, dus neem rust.
Ik zal een praktijkvoorbeelden van mezelf geven. Ik kreeg vaak paniekaanvallen in druktes en mensenmassa's waar ik niet meteen weg kon. Ik ben bewust die situaties gaan opzoeken. Op een gegeven moment stond ik in de H&M en kreeg een flinke paniekaanval, in plaats van naar de uitgang snellen en naar mijn auto te gaan, heb ik mijn hoofd omhoog gedaan en mezelf gedwongen om rond te kijken. "Is er nu direct gevaar." Er liepen een hoop vrouwen en meisjes rond. Niet gevaarlijk dus, ze waren alleen kleding aan het bekijken en niemand lette niet op mij. "Loopt er iemand rond die me iets wil aandoen?" Nee, alleen dames. "Loopt de man die verantwoordelijk is voor mijn angst hier in de H&M rond?" Na goed rondkijken zag ik niemand die er op leek. Het was dus veilig om te stellen dat ik nu niet in gevaar was. Het was alleen heel druk en onoverzichtelijk en dat is irritant, maar niet gevaarlijk. Langzaam zakte de angst en probeerde ik me weer te contreren wat er in de rekken hing. Toen ik me weer rustig en ontspannen voelde, heb ik de H&M pas weer verlaten en mezelf op iets lekkers getrakteerd bij La Place.
De kunst is situaties/gedachten opzoeken en bewust een aanval uitlokken en de heel bewust gaan couperen. Het is oefenen, oefenen, oefenen. Hoe meer je oefent, hoe meer je hersenen door die veranderde aanpak ook veranderen en hoe duurzamer het effect is van het oefenen. Je hoeft niet bang te zijn dat je door de lichamelijke sensaties van paniek een hartaanval kan krijgen of flauw gaat vallen, dat gebeurt echt niet, al denk je dat dit wel kan of zo voelt. Vertrouw op je lichaam, dat gebeurt echt niet.
You know how I know? Because I reeaally think so!
woensdag 12 augustus 2015 om 15:52
Bedankt voor je uitgebreide reactie! Het is alleen zo dat mijn angsten reëel zijn. Dat ik bang ben voor wat er komen gaat; wat er sowieso aan gaat komen. Maar opzich hoef ik er dan nu nog niet zo van in paniek te raken, want het is nu nog niet zo. Alleen is dat wel lastig. Het is wel zo dat ik kan denken 'ik ben nu met hem thuis, er is nu, op dit moment, niks om van in paniek te raken'
Angst voor hartaanval oid heb ik niet. Het is meer de enorme paniek en chaos in mijn hoofd, gevoel dat m'n hoofd uit elkaar knapt. Geen idee meer hebben wat ik met mezelf aan moet en verschillende nare gedachtes hebben. En veel huilen, er niet bij met mijn hoofd, dat soort dingen. Dan kan ik wel 'wachten' tot de paniek weg gaat, maar aangezien ik er ook gewoon 100% voor mijn zoontje moet zijn, is dat dus eigenlijk niet echt een optie. Helemaal niet als die paniek zo vaak is..
Maar ik ga proberen je tips toe te passen, bedankt!
Angst voor hartaanval oid heb ik niet. Het is meer de enorme paniek en chaos in mijn hoofd, gevoel dat m'n hoofd uit elkaar knapt. Geen idee meer hebben wat ik met mezelf aan moet en verschillende nare gedachtes hebben. En veel huilen, er niet bij met mijn hoofd, dat soort dingen. Dan kan ik wel 'wachten' tot de paniek weg gaat, maar aangezien ik er ook gewoon 100% voor mijn zoontje moet zijn, is dat dus eigenlijk niet echt een optie. Helemaal niet als die paniek zo vaak is..
Maar ik ga proberen je tips toe te passen, bedankt!
zaterdag 22 augustus 2015 om 12:45
