Psyche
alle pijlers
Paniekaanval/hyperventilatie
maandag 11 april 2016 om 23:55
Vandaag moesten mijn vriend en ik voor een afspraak in de stad zijn. Ik reed, omdat mijn vriend geen rijbewijs heeft. Ik rijd al vijftien jaar met één hand aan het stuur, maar halverwege de rit greep ik het stuur van de auto met beide handen vast. Ik hoor hem nog steeds zeggen:"Met twee handen, ja?" We reden de snelweg op en ik had het niet meer. Mijn vriend zegt dat ik zeer eng heb gereden, zelfs heb geslingerd. Hij maande me te stoppen op de vluchtstrook en dat heb ik natuurlijk gedaan. Het ging niet meer. Toen ik weer ietwat rustig was zijn we verder gereden, maar bij de benzinepomp moest ik nogmaals stoppen. Ik rilde over mijn hele lichaam en mijn vriend wist niet wat hij aan me had. Hij heeft me gerustgesteld en we zijn weer op pad gegaan en eenmaal in de stad was de angst over. Maar op de terugweg kwam het in alle hevigheid terug, wederom op de snelweg, en zijn we via landweggetjes thuisgekomen. Ik heb weleens eerder een paniekaanval gehad, maar nog nooit zo heftig. En ik voel me nu nog steeds niet goed, want ik lijk aanval op aanval te hebben om helemaal niets.
Of helemaal niets? We hebben een rustig leven, maar buitenstaanders maken het ons erg lastig om dit rustige leven voort te zetten. Onderling geen strijd, juist helemaal niet, maar ik maak me denk ik onbewust veel te druk over zaken die er niet toe moeten doen. Heeft iemand dit ooit meegemaakt en wat heb je er tegen gedaan?
Of helemaal niets? We hebben een rustig leven, maar buitenstaanders maken het ons erg lastig om dit rustige leven voort te zetten. Onderling geen strijd, juist helemaal niet, maar ik maak me denk ik onbewust veel te druk over zaken die er niet toe moeten doen. Heeft iemand dit ooit meegemaakt en wat heb je er tegen gedaan?
dinsdag 12 april 2016 om 00:04
dinsdag 12 april 2016 om 00:13
Ik heb mijn vriend vanavond moeten beloven morgen de huisarts te bellen, want het gaat zo niet meer. En dat ben ik met hem eens. Het is gewoon heel erg veel ineens, niets wat niet op te lossen is, maar het moet wel opgelost worden. En dat vergt tijd, aandacht en inspanning. Kennelijk heb ik ergens mijn druppel die de emmer deed overlopen bereikt.
dinsdag 12 april 2016 om 00:22
Lijkt me een hele stap om dit morgen te gaan bespreken, maar volgens mij heb je wel door dat je het moet adresseren - en dat is stap één in de goede richting. Ik weet natuurlijk niet wat er speelt, maar ik zou je eigen problemen niet teveel afwuiven. Jij bent belangrijk en daarmee zijn jouw problemen - hoewel deze in het grote geheel misschien voor jou als nietig te bestempelen zijn - evengoed belangrijk! Heel veel sterkte morgen. Komt vast goed.
dinsdag 12 april 2016 om 00:37
dinsdag 12 april 2016 om 06:54
quote:Fedora schreef op 12 april 2016 @ 00:37:
Dat is, denk ik, wel wat ik heb gedaan. Ik ben niet zo belangrijk, ik los het wel op, ik kan dit aan. En ik kan het niet aan. Het voelt als falen, maar het voelt nog meer als falen als ik hiermee rond blijf lopen. Ik moet gewoon met de billen bloot. Dank je wel voor de knuffel.
Je bent ook maar een mens he, geen superwoman. Goed van je dat je je gaat beseffen dat je jezelf wegdrukt. Op een gegeven moment zegt je lijf: Ho! En dat punt heb je nu bereikt. Accepteer dat en idd gauw naar de h.a.
Ik heb zelfs een tijdje chronisch paniekaanvallen gehad. Maar ik ging maar door en door zonder het eens te gaan onderzoeken van waar komt het vandaan. Nu weet ik het en kan ik zo'n aanval op een rustige rationele manier wegademen.
Sterkte!
Dat is, denk ik, wel wat ik heb gedaan. Ik ben niet zo belangrijk, ik los het wel op, ik kan dit aan. En ik kan het niet aan. Het voelt als falen, maar het voelt nog meer als falen als ik hiermee rond blijf lopen. Ik moet gewoon met de billen bloot. Dank je wel voor de knuffel.
Je bent ook maar een mens he, geen superwoman. Goed van je dat je je gaat beseffen dat je jezelf wegdrukt. Op een gegeven moment zegt je lijf: Ho! En dat punt heb je nu bereikt. Accepteer dat en idd gauw naar de h.a.
Ik heb zelfs een tijdje chronisch paniekaanvallen gehad. Maar ik ging maar door en door zonder het eens te gaan onderzoeken van waar komt het vandaan. Nu weet ik het en kan ik zo'n aanval op een rustige rationele manier wegademen.
Sterkte!
aan het typen...
dinsdag 12 april 2016 om 21:41
Vandaag naar de huisarts geweest. Mijn vriend is meegegaan. Ik heb mijn verhaal gedaan en we zijn het voor nu eens over medicatie. Hij noemde Quatiapine en ik dacht dat ik een heel ander soort nieuw medicijn zou krijgen, bij de apotheker werd het duidelijk dat het Seroquel is. En dat werkt altijd goed, dat heb ik vorig jaar ook gehad. Praten met de psycholoog stel ik altijd uit. Voor veel mensen werkt het, maar ik schrijf heel erg veel en als ik dan mijn verhaal nog bij een psycholoog moet doen, dan wordt het zo'n uitgekauwd, gevoelloos verhaal, waar ik ook op dat moment helemaal niets meer bij voel.
Het autorijden ging vandaag weer gewoon goed, niets meer aan de hand. Gelukkig. Ik was wel even angstig om opnieuw achter het stuur te zitten, maar het ging goed.
Het autorijden ging vandaag weer gewoon goed, niets meer aan de hand. Gelukkig. Ik was wel even angstig om opnieuw achter het stuur te zitten, maar het ging goed.
dinsdag 12 april 2016 om 22:45
Paniekaanvallen heb je in diverse maten, en ze kunnen uit het niets opkomen.
Je kan wel pillen gaan slikken, maar uiteindelijk lost dit niks op op de lange duur.
Het enige wat ik je kan aanbevelen is: ga zo snel mogelijk weer autorijden en als het kan de snelweg op, desnoods in de holst van de nacht, als het lekker stil is. Zorg wel dat je vriend bij je is, voor je zelf vertrouwen!!
En nog iets: je bent niet gek, dit kan iedereen overkomen, en mocht je weer een aanval krijgen, denk dan bij jezelf: het is geestelijk, ik laat mij niet gek maken.
Sterkte
Je kan wel pillen gaan slikken, maar uiteindelijk lost dit niks op op de lange duur.
Het enige wat ik je kan aanbevelen is: ga zo snel mogelijk weer autorijden en als het kan de snelweg op, desnoods in de holst van de nacht, als het lekker stil is. Zorg wel dat je vriend bij je is, voor je zelf vertrouwen!!
En nog iets: je bent niet gek, dit kan iedereen overkomen, en mocht je weer een aanval krijgen, denk dan bij jezelf: het is geestelijk, ik laat mij niet gek maken.
Sterkte
dinsdag 12 april 2016 om 23:40
Zelus73, daarom zijn we vandaag ook gelijk weer gaan rijden. Niet op de snelweg, maar op de autoweg. We hebben een nieuwe auto en ik laat me de vrijheid van een auto niet ontnemen. Ik reed op een gegeven moment, zonder nadenken, 120km p/u en dat mag dan weer net niet op een autoweg, maar ik voelde me weer goed achter het stuur. Met dat ene handje aan het stuur.
Toen ik vroeger van mijn fiets viel moest ik van mijn ouders gelijk weer op de fiets stappen en het vertrouwen krijgen dat ik gewoon kan fietsen zonder te vallen en sindsdien pas ik hun woorden op alles toe wat ik spannend of moeilijk vind of waar ik angstig van word.
En qua geestelijke gezondheid voel ik me niet gek. Ik heb als puber in een kliniek voor eetstoornissen gezeten en in de kliniek leerde ik doodnormale meiden met een geestelijke disconnect kennen. Er was even een disconnect in mijn hersenen, gisteren, en die moet ik oplossen. Voor nu met medicatie en als dat niet werkt dan gaan we verder zoeken. Mijn vriend heb ik echt schrik aangejaagd, maar hij ging vanmiddag weer naast me zitten en bleef maar herhalen hoe trots hij op me was. Dat doet goed.
Toen ik vroeger van mijn fiets viel moest ik van mijn ouders gelijk weer op de fiets stappen en het vertrouwen krijgen dat ik gewoon kan fietsen zonder te vallen en sindsdien pas ik hun woorden op alles toe wat ik spannend of moeilijk vind of waar ik angstig van word.
En qua geestelijke gezondheid voel ik me niet gek. Ik heb als puber in een kliniek voor eetstoornissen gezeten en in de kliniek leerde ik doodnormale meiden met een geestelijke disconnect kennen. Er was even een disconnect in mijn hersenen, gisteren, en die moet ik oplossen. Voor nu met medicatie en als dat niet werkt dan gaan we verder zoeken. Mijn vriend heb ik echt schrik aangejaagd, maar hij ging vanmiddag weer naast me zitten en bleef maar herhalen hoe trots hij op me was. Dat doet goed.
woensdag 13 april 2016 om 18:09
quote:Fedora schreef op 12 april 2016 @ 23:40:
Zelus73, daarom zijn we vandaag ook gelijk weer gaan rijden. Niet op de snelweg, maar op de autoweg. We hebben een nieuwe auto en ik laat me de vrijheid van een auto niet ontnemen. Ik reed op een gegeven moment, zonder nadenken, 120km p/u en dat mag dan weer net niet op een autoweg, maar ik voelde me weer goed achter het stuur. Met dat ene handje aan het stuur.
Toen ik vroeger van mijn fiets viel moest ik van mijn ouders gelijk weer op de fiets stappen en het vertrouwen krijgen dat ik gewoon kan fietsen zonder te vallen en sindsdien pas ik hun woorden op alles toe wat ik spannend of moeilijk vind of waar ik angstig van word.
En qua geestelijke gezondheid voel ik me niet gek. Ik heb als puber in een kliniek voor eetstoornissen gezeten en in de kliniek leerde ik doodnormale meiden met een geestelijke disconnect kennen. Er was even een disconnect in mijn hersenen, gisteren, en die moet ik oplossen. Voor nu met medicatie en als dat niet werkt dan gaan we verder zoeken. Mijn vriend heb ik echt schrik aangejaagd, maar hij ging vanmiddag weer naast me zitten en bleef maar herhalen hoe trots hij op me was. Dat doet goed.
Zelus73, daarom zijn we vandaag ook gelijk weer gaan rijden. Niet op de snelweg, maar op de autoweg. We hebben een nieuwe auto en ik laat me de vrijheid van een auto niet ontnemen. Ik reed op een gegeven moment, zonder nadenken, 120km p/u en dat mag dan weer net niet op een autoweg, maar ik voelde me weer goed achter het stuur. Met dat ene handje aan het stuur.
Toen ik vroeger van mijn fiets viel moest ik van mijn ouders gelijk weer op de fiets stappen en het vertrouwen krijgen dat ik gewoon kan fietsen zonder te vallen en sindsdien pas ik hun woorden op alles toe wat ik spannend of moeilijk vind of waar ik angstig van word.
En qua geestelijke gezondheid voel ik me niet gek. Ik heb als puber in een kliniek voor eetstoornissen gezeten en in de kliniek leerde ik doodnormale meiden met een geestelijke disconnect kennen. Er was even een disconnect in mijn hersenen, gisteren, en die moet ik oplossen. Voor nu met medicatie en als dat niet werkt dan gaan we verder zoeken. Mijn vriend heb ik echt schrik aangejaagd, maar hij ging vanmiddag weer naast me zitten en bleef maar herhalen hoe trots hij op me was. Dat doet goed.
woensdag 13 april 2016 om 20:07
quote:Lisbeth_Salander schreef op 13 april 2016 @ 18:44:
Je krijgt 1 paniekaanval, voelt je verder best goed en je huisarts schrijft je meteen seroquel voor ???Misschien voor de huisarts een gevalletje "als ik minimaal zoveel seroquel voorschrijf per jaar krijg ik een bonus/vakantie"
Je krijgt 1 paniekaanval, voelt je verder best goed en je huisarts schrijft je meteen seroquel voor ???Misschien voor de huisarts een gevalletje "als ik minimaal zoveel seroquel voorschrijf per jaar krijg ik een bonus/vakantie"
aan het typen...
woensdag 13 april 2016 om 20:38
quote:fleurvanzeur schreef op 13 april 2016 @ 20:31:
Pillen helpen zeker wel zelus73. Zonder pillen ben ik de hele dag angstig. Terwijl ik met pillen 1x per week ofzo angstig ben. Niet praten aub als je niet weet waarover je praat.Tuurlijk helpen pillen, maar het lost de oorzaak niet op. Ik ben echt anti-pil. En ja ik heb ook paniekaanvallen en een angststoornis.
Pillen helpen zeker wel zelus73. Zonder pillen ben ik de hele dag angstig. Terwijl ik met pillen 1x per week ofzo angstig ben. Niet praten aub als je niet weet waarover je praat.Tuurlijk helpen pillen, maar het lost de oorzaak niet op. Ik ben echt anti-pil. En ja ik heb ook paniekaanvallen en een angststoornis.
aan het typen...
woensdag 13 april 2016 om 20:44
Als jij ermee kan leven meid. Ik was eerst ook anti pil maar ik heb gelukkig geen bijwerkingen dus vandaar dat ik zo positief ben. Maar om het nou nog 50 jaar te slikken zie ik ook niet zitten. maar het helpt je wel de draad weer op te pakken want bij mij was het heel erg. En zelfs nu nog ben ik soms angstig en grijp ik naar de slaap/rustgevende pillen als extra. Ben zeer angstig aangelegd. Ben overal bang voor en hoog gevoelig.
woensdag 13 april 2016 om 21:05
quote:fleurvanzeur schreef op 13 april 2016 @ 20:44:
Als jij ermee kan leven meid. Ik was eerst ook anti pil maar ik heb gelukkig geen bijwerkingen dus vandaar dat ik zo positief ben. Maar om het nou nog 50 jaar te slikken zie ik ook niet zitten. maar het helpt je wel de draad weer op te pakken want bij mij was het heel erg. En zelfs nu nog ben ik soms angstig en grijp ik naar de slaap/rustgevende pillen als extra. Ben zeer angstig aangelegd. Ben overal bang voor en hoog gevoelig.
Ik neem aan dat je wel psychische hulp krijgt?
En nee ik kan er niet mee leven, ik heb hulp gevraagd en volg nu een therapie.
Als jij ermee kan leven meid. Ik was eerst ook anti pil maar ik heb gelukkig geen bijwerkingen dus vandaar dat ik zo positief ben. Maar om het nou nog 50 jaar te slikken zie ik ook niet zitten. maar het helpt je wel de draad weer op te pakken want bij mij was het heel erg. En zelfs nu nog ben ik soms angstig en grijp ik naar de slaap/rustgevende pillen als extra. Ben zeer angstig aangelegd. Ben overal bang voor en hoog gevoelig.
Ik neem aan dat je wel psychische hulp krijgt?
En nee ik kan er niet mee leven, ik heb hulp gevraagd en volg nu een therapie.
aan het typen...
woensdag 13 april 2016 om 21:14
woensdag 13 april 2016 om 21:19
quote:Fedora schreef op 12 april 2016 @ 21:41:
Vandaag naar de huisarts geweest. Mijn vriend is meegegaan. Ik heb mijn verhaal gedaan en we zijn het voor nu eens over medicatie. Hij noemde Quatiapine en ik dacht dat ik een heel ander soort nieuw medicijn zou krijgen, bij de apotheker werd het duidelijk dat het Seroquel is. En dat werkt altijd goed, dat heb ik vorig jaar ook gehad. Praten met de psycholoog stel ik altijd uit. Voor veel mensen werkt het, maar ik schrijf heel erg veel en als ik dan mijn verhaal nog bij een psycholoog moet doen, dan wordt het zo'n uitgekauwd, gevoelloos verhaal, waar ik ook op dat moment helemaal niets meer bij voel.
Het autorijden ging vandaag weer gewoon goed, niets meer aan de hand. Gelukkig. Ik was wel even angstig om opnieuw achter het stuur te zitten, maar het ging goed.Je voelt ws niks door die pillen. En volgens mij mag je niet autorijden met Seroquel..
Vandaag naar de huisarts geweest. Mijn vriend is meegegaan. Ik heb mijn verhaal gedaan en we zijn het voor nu eens over medicatie. Hij noemde Quatiapine en ik dacht dat ik een heel ander soort nieuw medicijn zou krijgen, bij de apotheker werd het duidelijk dat het Seroquel is. En dat werkt altijd goed, dat heb ik vorig jaar ook gehad. Praten met de psycholoog stel ik altijd uit. Voor veel mensen werkt het, maar ik schrijf heel erg veel en als ik dan mijn verhaal nog bij een psycholoog moet doen, dan wordt het zo'n uitgekauwd, gevoelloos verhaal, waar ik ook op dat moment helemaal niets meer bij voel.
Het autorijden ging vandaag weer gewoon goed, niets meer aan de hand. Gelukkig. Ik was wel even angstig om opnieuw achter het stuur te zitten, maar het ging goed.Je voelt ws niks door die pillen. En volgens mij mag je niet autorijden met Seroquel..
woensdag 13 april 2016 om 21:21
quote:anonymousnosepicker schreef op 12 april 2016 @ 00:04:
Buitenstaanders maken het lastig je leven voort te zetten? Klinkt niet alsof dit om niets gaat? Al een bezoekje aan de HA gepleegd? Klinkt alsof er wel degelijk psychisch iets niet in de haak zit. Verder zelf geen ervaring met paniekaanvallen o.i.d. Sterkte!Ah , ik zie het nu ook. Sterkte to .
Buitenstaanders maken het lastig je leven voort te zetten? Klinkt niet alsof dit om niets gaat? Al een bezoekje aan de HA gepleegd? Klinkt alsof er wel degelijk psychisch iets niet in de haak zit. Verder zelf geen ervaring met paniekaanvallen o.i.d. Sterkte!Ah , ik zie het nu ook. Sterkte to .
woensdag 13 april 2016 om 21:24
Hoi!
Wat vreselijk vervelend, ik heb het ook, half jaar geleden paniek aanvallen, tijd niets gehad, en toen bam in de auto, ambulance hele ellende erbij. Het is een lichamelijke reactie op stress, je lichaam denkt dat je in een vecht of vlucht situatie zit, en aan jou de kunst om rustig te blijven en de hartkloppingen e.d e.d te negeren en weg te puffen, ik ben er voor in therapie gegaan nu uiteindelijk, omdat ze steeds terug kwamen, dat hielp mij, maar ook mindfullness, zoeken waar je stress zit, dit oplossen, rust nemen, niet overmatig letten op je lijf, en sinds kort medicatie, maar uiteindelijk moet je het met je gedachtes doen heel veel succes en goed dat je gewoon doorgaat met auto rijden ik ben nu ook weer een beetje aan het opbouwen
Wat vreselijk vervelend, ik heb het ook, half jaar geleden paniek aanvallen, tijd niets gehad, en toen bam in de auto, ambulance hele ellende erbij. Het is een lichamelijke reactie op stress, je lichaam denkt dat je in een vecht of vlucht situatie zit, en aan jou de kunst om rustig te blijven en de hartkloppingen e.d e.d te negeren en weg te puffen, ik ben er voor in therapie gegaan nu uiteindelijk, omdat ze steeds terug kwamen, dat hielp mij, maar ook mindfullness, zoeken waar je stress zit, dit oplossen, rust nemen, niet overmatig letten op je lijf, en sinds kort medicatie, maar uiteindelijk moet je het met je gedachtes doen
heel veel succes en goed dat je gewoon doorgaat met auto rijden ik ben nu ook weer een beetje aan het opbouwen
dont be afraid to build youre own path
woensdag 13 april 2016 om 23:58
quote:Lisbeth_Salander schreef op 13 april 2016 @ 18:44:
Je krijgt 1 paniekaanval, voelt je verder best goed en je huisarts schrijft je meteen seroquel voor ???Helaas heb ik al minstens tien jaar last van paniekaanvallen. En de huisarts heeft me ook al meerdere malen Seroquel voorgeschreven. De paniekaanvallen komen met vlagen en Seroquel dus ook. Ik ben er zelfs voor in therapie geweest, maar op het moment dat ik me goed voel, voel ik me ook echt goed en dan is er geen therapeut die me kan bereiken. Ik laat me mijn goede gevoel niet afnemen. Dat komt vooral omdat ik een gigantische muur om me heen heb gebouwd. Zelfs als ik me slecht zou voelen, zou ik me nog voordoen als iemand die zich absoluut super voelt.
Je krijgt 1 paniekaanval, voelt je verder best goed en je huisarts schrijft je meteen seroquel voor ???Helaas heb ik al minstens tien jaar last van paniekaanvallen. En de huisarts heeft me ook al meerdere malen Seroquel voorgeschreven. De paniekaanvallen komen met vlagen en Seroquel dus ook. Ik ben er zelfs voor in therapie geweest, maar op het moment dat ik me goed voel, voel ik me ook echt goed en dan is er geen therapeut die me kan bereiken. Ik laat me mijn goede gevoel niet afnemen. Dat komt vooral omdat ik een gigantische muur om me heen heb gebouwd. Zelfs als ik me slecht zou voelen, zou ik me nog voordoen als iemand die zich absoluut super voelt.
donderdag 14 april 2016 om 00:07
Ik ben me ervan bewust dat pillen een lapmiddel is en niet het probleem oplossen, maar ik sta vooralsnog niet open voor therapie. Ik heb zoveel therapie gehad, ook minstens tien jaar, en het heeft me alleen geholpen met het veinzen van mijn goede leven. De vragen 'waarom' komen me echt de strot uit. Waarom doe ik dit? Waarom doe ik dat? Waarom voel ik dit? Waarom dat? Ja, als ik het toch wist, dan zat ik toch niet bij een psycholoog/psychiater?
Eenmaal heb ik een vrijgevestigde psycholoog gehad en zij prikte door alles heen wat ik probeerde te veinzen en toen kreeg ze een andere baan en kreeg ik weer de 'waarom-psycholoog'. Als ik toch eens wist waarom ik bepaalde dingen doe en zeg zoals ik het doe en zeg, dan had ik helemaal geen hulp nodig gehad van psychologen/psychiaters. En dan nog, nu ga ik zo nu en dan naar een praktijk-ondersteuner en het enige wat zij zegt is:"Je bent zo intelligent. Ik snap niet waarom je niet ziet dat je intelligent en bijzonder bent". Nou nee, dat zie ik niet. Daarom zit ik hier. Dus vandaar dat ik eerst naar de pillen grijp, want het standaard praatje ken ik nu wel.
Eenmaal heb ik een vrijgevestigde psycholoog gehad en zij prikte door alles heen wat ik probeerde te veinzen en toen kreeg ze een andere baan en kreeg ik weer de 'waarom-psycholoog'. Als ik toch eens wist waarom ik bepaalde dingen doe en zeg zoals ik het doe en zeg, dan had ik helemaal geen hulp nodig gehad van psychologen/psychiaters. En dan nog, nu ga ik zo nu en dan naar een praktijk-ondersteuner en het enige wat zij zegt is:"Je bent zo intelligent. Ik snap niet waarom je niet ziet dat je intelligent en bijzonder bent". Nou nee, dat zie ik niet. Daarom zit ik hier. Dus vandaar dat ik eerst naar de pillen grijp, want het standaard praatje ken ik nu wel.
