Psyche
alle pijlers
Paniekaanval
zondag 29 juni 2014 om 22:39
Sorry voor weer een post van mij maar ik heb al het hele weekend paniekgevoelens. Ik hoop dat ik het hier even kan uitten en enkele reacties krijg waar ik iets mee kan.
Even een stukje achtergrondinfo.
Twee weken geleden ben ik naar de dermatoloog geweest voor een echo. Ik hou vocht vast in mijn onderbenen, enkels en voeten (hier heb ik eerder over gepost). Ik verwachtte dat het een veneus probleem zou zijn maar dit was niet het geval. Met een simpele indruktest (putjes drukken) stelde de dermatoloog dat het ging om lymfoedeem. Hiervoor heb ik nu een wrap die het vocht uit mijn benen haalt waarnaar ik steunkousen krijg.
Maar nu.
Ik twijfel enorm aan of dit wel klopt. De diagnose is wel heel snel gesteld en er is geen verder onderzoek verricht. Ik lees op websites over lymfoedeem bijvoorbeeld dat het pas kan worden vastgesteld wanneer andere oorzaken zoals hart of nierfalen zijn uitgesloten.
En nu kan ik aan niets anders meer denken. Ik heb er hartkloppingen van. Mijn vader is ernstig hartpatiënt geweest voor zijn overlijden (hij is hier niet aan overleden trouwens). Heeft hiervoor verschillende ingrijpende operaties gehad. Ik ben zo vreselijk bang dat ik ook hartfalen of nierfalen blijk te hebben. Ik heb verder geen symptomen, je zou denken dat je, behalve oedeem, ook andere symptomen zou hebben maar volgens dr Google (stom, ik weet het) hoeft dat dus niet. In elk geval kan ik aan niets anders meer denken en ben ik in een constante staat van alertheid wat vreselijk vermoeiend is.
Mijn benen zijn na anderhalve dag met de wrap leeg en dun. Ook dit lijkt me wel erg snel als ik het vergelijk met de drama's die andere mensen hebben met lymfoedeem om van hun dikke benen af te komen. Oke, zou ik de wrap afdoen zitten ze ook zo weer vol maar toch.
Ik ben bang. Uiteraard bel ik morgen de dokter voor een afspraak en die zal dan wel een bloedtest willen laten uitvoeren. Probleem 2, ik ben panisch voor naalden. Ook dit ruk ik uit proportie. Ik ga niet eens zeggen in welke mate want dan ben ik echt bang om nooit meer voor vol aan te worden gezien.
Kleine aanvulling, voor degenen die mijn vorige topic wbt de wrap hebben gelezen. Inmiddels heb ik weer contact met mijn oude psycholoog en hij is van mening dat deze situatie een trigger is geweest voor een kleine terugval. Oke, klein misschien maar ik vind dit gevoel allerminst fijn. De afgelopen paar jaar zijn privé enorm hectisch geweest, niks aan het handje, ik ben toe aan rust, niet aan weer last van angst gevoelens.
Ik weet dat jullie ook weinig kunnen zeggen, dat jullie geen glazen bol hebben etc. Ik moet het gewoon even van me afpraten.
Even een stukje achtergrondinfo.
Twee weken geleden ben ik naar de dermatoloog geweest voor een echo. Ik hou vocht vast in mijn onderbenen, enkels en voeten (hier heb ik eerder over gepost). Ik verwachtte dat het een veneus probleem zou zijn maar dit was niet het geval. Met een simpele indruktest (putjes drukken) stelde de dermatoloog dat het ging om lymfoedeem. Hiervoor heb ik nu een wrap die het vocht uit mijn benen haalt waarnaar ik steunkousen krijg.
Maar nu.
Ik twijfel enorm aan of dit wel klopt. De diagnose is wel heel snel gesteld en er is geen verder onderzoek verricht. Ik lees op websites over lymfoedeem bijvoorbeeld dat het pas kan worden vastgesteld wanneer andere oorzaken zoals hart of nierfalen zijn uitgesloten.
En nu kan ik aan niets anders meer denken. Ik heb er hartkloppingen van. Mijn vader is ernstig hartpatiënt geweest voor zijn overlijden (hij is hier niet aan overleden trouwens). Heeft hiervoor verschillende ingrijpende operaties gehad. Ik ben zo vreselijk bang dat ik ook hartfalen of nierfalen blijk te hebben. Ik heb verder geen symptomen, je zou denken dat je, behalve oedeem, ook andere symptomen zou hebben maar volgens dr Google (stom, ik weet het) hoeft dat dus niet. In elk geval kan ik aan niets anders meer denken en ben ik in een constante staat van alertheid wat vreselijk vermoeiend is.
Mijn benen zijn na anderhalve dag met de wrap leeg en dun. Ook dit lijkt me wel erg snel als ik het vergelijk met de drama's die andere mensen hebben met lymfoedeem om van hun dikke benen af te komen. Oke, zou ik de wrap afdoen zitten ze ook zo weer vol maar toch.
Ik ben bang. Uiteraard bel ik morgen de dokter voor een afspraak en die zal dan wel een bloedtest willen laten uitvoeren. Probleem 2, ik ben panisch voor naalden. Ook dit ruk ik uit proportie. Ik ga niet eens zeggen in welke mate want dan ben ik echt bang om nooit meer voor vol aan te worden gezien.
Kleine aanvulling, voor degenen die mijn vorige topic wbt de wrap hebben gelezen. Inmiddels heb ik weer contact met mijn oude psycholoog en hij is van mening dat deze situatie een trigger is geweest voor een kleine terugval. Oke, klein misschien maar ik vind dit gevoel allerminst fijn. De afgelopen paar jaar zijn privé enorm hectisch geweest, niks aan het handje, ik ben toe aan rust, niet aan weer last van angst gevoelens.
Ik weet dat jullie ook weinig kunnen zeggen, dat jullie geen glazen bol hebben etc. Ik moet het gewoon even van me afpraten.
zondag 29 juni 2014 om 22:58
quote:mrssippie schreef op 29 juni 2014 @ 22:39:
Met een simpele indruktest (putjes drukken) stelde de dermatoloog dat het ging om lymfoedeem. .
Artsen doen zelden maar één ding tegelijk. Toen de dermatoloog de indruktest deed, hield hij ook rekening met je leeftijd, andere gezondheidsaspecten, voorgeschiedenis etc.
Het is natuurlijk goed om uit te zoeken waar dat lymfoedeem vandaan komt, maar de oorzaak hoeft niet levensbedreigend te zijn.
Gezien de situatie met je vader is jouw angst begrijpelijk en artsen zouden er goed aan doen om je angst te erkennen en je voor te lichten. Probeer zoveel mogelijk controle te houden, bereid consulten voor. Schrijf vragen op en briefje en noteer desnoods de antwoorden in de spreekkamer. Mensen vergeten nogal eens wat een dokter vertelt.
Sterkte ermee.
Met een simpele indruktest (putjes drukken) stelde de dermatoloog dat het ging om lymfoedeem. .
Artsen doen zelden maar één ding tegelijk. Toen de dermatoloog de indruktest deed, hield hij ook rekening met je leeftijd, andere gezondheidsaspecten, voorgeschiedenis etc.
Het is natuurlijk goed om uit te zoeken waar dat lymfoedeem vandaan komt, maar de oorzaak hoeft niet levensbedreigend te zijn.
Gezien de situatie met je vader is jouw angst begrijpelijk en artsen zouden er goed aan doen om je angst te erkennen en je voor te lichten. Probeer zoveel mogelijk controle te houden, bereid consulten voor. Schrijf vragen op en briefje en noteer desnoods de antwoorden in de spreekkamer. Mensen vergeten nogal eens wat een dokter vertelt.
Sterkte ermee.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
zondag 29 juni 2014 om 23:18
De oorzaak is onbekend, het gaat volgens de dermatoloog om primair lymfoedeem omdat ik geen operatie, botbreuk of infectie gehad heb wat het kon veroorzaken. Vrouwen krijgen bijvoorbeeld weleens lymfoedeem in de arm na borstkanker. Dan is het secundair. Bij mij aangeboren, komt vaak tot uiting tussen het 18e en 35e levensjaar. Nou goed, daar val ik tussen. Concrete oorzaak is er vaak niet, lymfen voeren het vocht niet meer af. Maar het is wel iets dat heel vaak in de familie voorkomt. Bij mij, voor zover ik weet en ik heb navraag gedaan, niet. Ik noteer altijd vanalles en ik heb een geheugen als een olifant. Niet alleen bij mezelf maar ook bij dierenartsenbezoeken bijvoorbeeld. Er is gewoon verder geen uitleg gegeven. En buiten de echo en het putjes drukken is er niets gedaan. Vandaar ook mijn twijfel.
