Partner met borderline
woensdag 28 mei 2014 om 23:37
Hallo allemaal,
Ik lees al een tijdje mee op dit forum en speel al enige tijd met de gedachten om mijn verhaal hier neer te zetten. Ik zal proberen om het zo kort mogelijk maar toch duidelijk op te schrijven.
Ik ben halverwege de 20 en ik heb twee jaar een relatie met een partner die bijna 20 jaar ouder is. We wonen ruim een half jaar samen met onze kinderen en dit gaat onderling erg goed.
Ik heb een moeilijke jeugd gehad door verslaving/ mishandeling moeder en ruim tien jaar sequeel misbruik van mijn broer. Ik heb hier veel littekens aan over gehouden. Sommige periodes gaat het erg goed, maar ik kan ook periodes hebben met depressieve klachten. Daarnaast is mijn zelfbeeld ontzettend laag. Ik ben enkele weken geleden gestart bij de psycholoog om hier aan te werken en het stabiel te houden.
Ik heb een partner met borderline. Hij is erg slecht in zijn vertrouwen en ontzettend onzeker. Hij is ervan overtuigd dat ik hem in de toekomst ga verlaten (hij is ouder, vind zichzelf onaantrekkelijk, is moeilijk om mee te leven ect.) dit zijn zijn eigen woorden.
In het afgelopen jaar is er behoorlijk wat gebeurd. Zo heb ik over mijn seksuele verleden gelogen tegen hem. Hij heeft beeldmateriaal gezien en geschriften waarin het een en ander te zien was en vermeld stond. Dit heeft hem ontzettend veel gedaan in zijn onzekerheid en vertrouwen naar mij toe. Logisch, ik heb een enorme fout gemaakt, deze fout niet gemaakt om hem te kwetsen maar ik heb bespaarde gebeurtenissen verdrongen omdat ik het niet fijn vond. Dit maakt het niet goed. Tevens zijn er omgekeerd ook wel wat dingen gebeurd.
Mijn partner gaat over twee weken in therapie (dagbehandeling)na een lange tijd van hem te stimuleren. Echter is het probleem dat wij niet meer kunnen communiceren met elkaar. Hij toont al ruim 4 maanden geen liefde naar mij toe en toont geen emotie naar mij toe met betrekking tot onze relatie. Als ik hier over wilt praten zegt hij dat mij niet meer kent, ik ben veranderd doordat ik de laatste maanden depressieve klachten heb, het is mijn schuld ect.
Ik vraag mij af, of jullie denken dat therapie invloed zal kunnen hebben dat hij weer liefde kan tonen en zelfinzicht zou krijgen? Ik hou zoveel van hem, maar soms ben ik zo ontzettend op. Ik hoop dat therapie echt onze redding is.
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt voor jullie reacties.
Ik lees al een tijdje mee op dit forum en speel al enige tijd met de gedachten om mijn verhaal hier neer te zetten. Ik zal proberen om het zo kort mogelijk maar toch duidelijk op te schrijven.
Ik ben halverwege de 20 en ik heb twee jaar een relatie met een partner die bijna 20 jaar ouder is. We wonen ruim een half jaar samen met onze kinderen en dit gaat onderling erg goed.
Ik heb een moeilijke jeugd gehad door verslaving/ mishandeling moeder en ruim tien jaar sequeel misbruik van mijn broer. Ik heb hier veel littekens aan over gehouden. Sommige periodes gaat het erg goed, maar ik kan ook periodes hebben met depressieve klachten. Daarnaast is mijn zelfbeeld ontzettend laag. Ik ben enkele weken geleden gestart bij de psycholoog om hier aan te werken en het stabiel te houden.
Ik heb een partner met borderline. Hij is erg slecht in zijn vertrouwen en ontzettend onzeker. Hij is ervan overtuigd dat ik hem in de toekomst ga verlaten (hij is ouder, vind zichzelf onaantrekkelijk, is moeilijk om mee te leven ect.) dit zijn zijn eigen woorden.
In het afgelopen jaar is er behoorlijk wat gebeurd. Zo heb ik over mijn seksuele verleden gelogen tegen hem. Hij heeft beeldmateriaal gezien en geschriften waarin het een en ander te zien was en vermeld stond. Dit heeft hem ontzettend veel gedaan in zijn onzekerheid en vertrouwen naar mij toe. Logisch, ik heb een enorme fout gemaakt, deze fout niet gemaakt om hem te kwetsen maar ik heb bespaarde gebeurtenissen verdrongen omdat ik het niet fijn vond. Dit maakt het niet goed. Tevens zijn er omgekeerd ook wel wat dingen gebeurd.
Mijn partner gaat over twee weken in therapie (dagbehandeling)na een lange tijd van hem te stimuleren. Echter is het probleem dat wij niet meer kunnen communiceren met elkaar. Hij toont al ruim 4 maanden geen liefde naar mij toe en toont geen emotie naar mij toe met betrekking tot onze relatie. Als ik hier over wilt praten zegt hij dat mij niet meer kent, ik ben veranderd doordat ik de laatste maanden depressieve klachten heb, het is mijn schuld ect.
Ik vraag mij af, of jullie denken dat therapie invloed zal kunnen hebben dat hij weer liefde kan tonen en zelfinzicht zou krijgen? Ik hou zoveel van hem, maar soms ben ik zo ontzettend op. Ik hoop dat therapie echt onze redding is.
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt voor jullie reacties.
donderdag 29 mei 2014 om 01:42
Ik weet het niet hoor, maar de combinatie tussen jullie twee lijkt mij niet geweldig. En borderline staat toch voor veel problemen. Ik weet dat het lastig is als je een slecht zelfbeeld hebt, maar ik zou toch voor mijzelf kiezen. Maar ik heb makkelijk praten.
Je hebt er voor jezelf meer aan dat je werkt aan je zelfbeeld en sterker wordt. Dan zal je automatisch ook andere partners aantrekken.
Je hebt er voor jezelf meer aan dat je werkt aan je zelfbeeld en sterker wordt. Dan zal je automatisch ook andere partners aantrekken.
donderdag 29 mei 2014 om 07:23
Klinkt gezellig. Als jij deze relatie na twee jaar al niet meer vol houdt, hoe ga je dat dan de rest van je leven doen?
Kies voor jezelf en je kinderen voor een leven zonder al deze toestanden. Je kinderen hebben geen keus, dus eigenlijk ben je het hun verplicht om je kinderen niet in zo'n ongezonde situatie te brengen.
En natuurlijk met een borderliner ligt alles aan jou, je hebt iets wel gedaan, niet gedaan, dingen verzwegen enz.
Als je de relatie niet verbreekt weet je dat de komende jaren exact hetzelfde uit zullen zien als afgelopen jaren, wil je dat?
Iedereen heeft weleens liefdesverdriet daar kom je echt wel weer overheen, soms ik liefde niet genoeg. Al vraag ik me wel af waar je verliefd op bent (heb je je dat zelf wel eens afgevraagd?) of kan je moeilijk tegen veranderingen?
Kies voor jezelf en je kinderen voor een leven zonder al deze toestanden. Je kinderen hebben geen keus, dus eigenlijk ben je het hun verplicht om je kinderen niet in zo'n ongezonde situatie te brengen.
En natuurlijk met een borderliner ligt alles aan jou, je hebt iets wel gedaan, niet gedaan, dingen verzwegen enz.
Als je de relatie niet verbreekt weet je dat de komende jaren exact hetzelfde uit zullen zien als afgelopen jaren, wil je dat?
Iedereen heeft weleens liefdesverdriet daar kom je echt wel weer overheen, soms ik liefde niet genoeg. Al vraag ik me wel af waar je verliefd op bent (heb je je dat zelf wel eens afgevraagd?) of kan je moeilijk tegen veranderingen?
donderdag 29 mei 2014 om 07:27
Doe jezelf en je kinderen een lol en ga bij deze vent weg.
Je verdient een fijne, stabiele man en je kinderen ook.
Deze man is niet in staat een relatie aan te gaan.
Therapie is geen oplossing.
Een relatie aangaan met iemand die ziek is kan zeker, maar Borderline is een uitzondering. Daar valt geen relatie mee aan te gaan.
Je verdient een fijne, stabiele man en je kinderen ook.
Deze man is niet in staat een relatie aan te gaan.
Therapie is geen oplossing.
Een relatie aangaan met iemand die ziek is kan zeker, maar Borderline is een uitzondering. Daar valt geen relatie mee aan te gaan.
donderdag 29 mei 2014 om 07:29
donderdag 29 mei 2014 om 07:54
donderdag 29 mei 2014 om 08:21
Wow wat is iedereen negatief over borderline.
Daar heb je heel veel verschillen in hoor. Je hoeft maar aan een paar criteria te voldoen om dit stempeltje te krijgen.
Wil het ook niet bagataliseren maar zeggen dat je geen relatie kunt hebben met een borderliner vind ik onzin
Ontopic; ik hoop dat jullie bij die therapie die hij krijgt ook samen gesprekken krijgen. Behoort dat tot de mogelijkheden ?
Daar heb je heel veel verschillen in hoor. Je hoeft maar aan een paar criteria te voldoen om dit stempeltje te krijgen.
Wil het ook niet bagataliseren maar zeggen dat je geen relatie kunt hebben met een borderliner vind ik onzin
Ontopic; ik hoop dat jullie bij die therapie die hij krijgt ook samen gesprekken krijgen. Behoort dat tot de mogelijkheden ?
donderdag 29 mei 2014 om 08:32
quote:gipsy25 schreef op 29 mei 2014 @ 08:21:
Wow wat is iedereen negatief over borderline.
Daar heb je heel veel verschillen in hoor. Je hoeft maar aan een paar criteria te voldoen om dit stempeltje te krijgen.
Wil het ook niet bagataliseren maar zeggen dat je geen relatie kunt hebben met een borderliner vind ik onzin
Ontopic; ik hoop dat jullie bij die therapie die hij krijgt ook samen gesprekken krijgen. Behoort dat tot de mogelijkheden ?Maar je kinderen blootstellen aan zo'n 'projectje' wat niet eens hun vader is is natuurlijk idioot.
Wow wat is iedereen negatief over borderline.
Daar heb je heel veel verschillen in hoor. Je hoeft maar aan een paar criteria te voldoen om dit stempeltje te krijgen.
Wil het ook niet bagataliseren maar zeggen dat je geen relatie kunt hebben met een borderliner vind ik onzin
Ontopic; ik hoop dat jullie bij die therapie die hij krijgt ook samen gesprekken krijgen. Behoort dat tot de mogelijkheden ?Maar je kinderen blootstellen aan zo'n 'projectje' wat niet eens hun vader is is natuurlijk idioot.
donderdag 29 mei 2014 om 08:55
quote:gipsy25 schreef op 29 mei 2014 @ 08:21:
Wow wat is iedereen negatief over borderline.
Daar heb je heel veel verschillen in hoor. Je hoeft maar aan een paar criteria te voldoen om dit stempeltje te krijgen.
Nou, nee, hoor.
Volgens de DSM heeft iemand een borderline persoonlijkheidsstoornis wanneer deze aan vijf of meer van de volgende criteria voldoet.
1.Extreme verlatingsangst
2.Buitengewoon impulsief (vreetbuien, seks, geld verkwisten, drank en/of drugs)
3.Extreme stemmingswisselingen (meestal van korte duur)
4.Gevoel van leegte
5.Instabiele relaties (overmatig idealiseren en kleineren)
6.Identiteitsstoornis (instabiel zelfbeeld of zelfgevoel)
7.Suïcidale neigingen (dreigingen of zelfverminking)
8.Intense woede (vechtpartijen, driftbuiten of aanhoudende woede)
9.Dissociatie en paranoïde ideeen (voorbijgaand en stressgebonden
Wow wat is iedereen negatief over borderline.
Daar heb je heel veel verschillen in hoor. Je hoeft maar aan een paar criteria te voldoen om dit stempeltje te krijgen.
Nou, nee, hoor.
Volgens de DSM heeft iemand een borderline persoonlijkheidsstoornis wanneer deze aan vijf of meer van de volgende criteria voldoet.
1.Extreme verlatingsangst
2.Buitengewoon impulsief (vreetbuien, seks, geld verkwisten, drank en/of drugs)
3.Extreme stemmingswisselingen (meestal van korte duur)
4.Gevoel van leegte
5.Instabiele relaties (overmatig idealiseren en kleineren)
6.Identiteitsstoornis (instabiel zelfbeeld of zelfgevoel)
7.Suïcidale neigingen (dreigingen of zelfverminking)
8.Intense woede (vechtpartijen, driftbuiten of aanhoudende woede)
9.Dissociatie en paranoïde ideeen (voorbijgaand en stressgebonden
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 29 mei 2014 om 11:16
Misschien komt dat omdat jij onderkent dat je borderline hebt, beetje gek? In t geval van de ex van mijn vriend is dat het tegenovergestelde. Zij heeft geen probleem, de rest om haar heen wel...
Als er behandeling/therapie/medicijnen aan te pas komen, is het al een heel ander verhaal. Nog steeds niet makkelijk, voor geen van de partijen, maar ik denk dat t dan anders is dan wanneer iemand destructief te werk gaat en vervolgens net doet of t altijd alleen aan een ander ligt....
Als er behandeling/therapie/medicijnen aan te pas komen, is het al een heel ander verhaal. Nog steeds niet makkelijk, voor geen van de partijen, maar ik denk dat t dan anders is dan wanneer iemand destructief te werk gaat en vervolgens net doet of t altijd alleen aan een ander ligt....
donderdag 29 mei 2014 om 12:24
Bedankt allemaal voor jullie reactie.
Even voor de duidelijkheid, hij heeft twee volwassen kinderen. Mijn zoontje is 8 jaar.
@ gipsy25, ik hoop wel dat het een onderdeel is van de therapie. Ik weet wel dat Eem groot deel van de therapie gebaseerd is op metalliseren. Partner gaat ervan uit dat ik bij hem weg ga. In zijn verleden is hij ook mishandeld en in de steek gelaten door zijn ouders en overige familieleden.
Even voor de duidelijkheid, hij heeft twee volwassen kinderen. Mijn zoontje is 8 jaar.
@ gipsy25, ik hoop wel dat het een onderdeel is van de therapie. Ik weet wel dat Eem groot deel van de therapie gebaseerd is op metalliseren. Partner gaat ervan uit dat ik bij hem weg ga. In zijn verleden is hij ook mishandeld en in de steek gelaten door zijn ouders en overige familieleden.
donderdag 29 mei 2014 om 12:29
@ Ester55. Ja ik kan voor de volledige 100 procent zeggen dat ik verliefd op hem ben. Hij is niet alleen borderline maar is daarnaast ook zichzelf als persoon. Ik kan deze twee dingen wel los van elkaar zien. In periodes dat hij zich wat beter voelt, voelt het tussen ons ook als vanouds.
Daarnaast weet ik dat hij ook van ver komt en dat hij nou eindelijk de stap heb gezet om intensieve therapie te gaan volgen (wat hij doet voor ons) betekend voor mij dat hij echt zijn best doet voor onze relatie.
Echter weet ik niet wat ik mag en kan verwachten van de therapie?
Daarnaast weet ik dat hij ook van ver komt en dat hij nou eindelijk de stap heb gezet om intensieve therapie te gaan volgen (wat hij doet voor ons) betekend voor mij dat hij echt zijn best doet voor onze relatie.
Echter weet ik niet wat ik mag en kan verwachten van de therapie?
vrijdag 30 mei 2014 om 14:38
quote:bambi08 schreef op 29 mei 2014 @ 12:29:
@ Ester55. Ja ik kan voor de volledige 100 procent zeggen dat ik verliefd op hem ben. Hij is niet alleen borderline maar is daarnaast ook zichzelf als persoon. Ik kan deze twee dingen wel los van elkaar zien. In periodes dat hij zich wat beter voelt, voelt het tussen ons ook als vanouds.
Daarnaast weet ik dat hij ook van ver komt en dat hij nou eindelijk de stap heb gezet om intensieve therapie te gaan volgen (wat hij doet voor ons) betekend voor mij dat hij echt zijn best doet voor onze relatie.
Echter weet ik niet wat ik mag en kan verwachten van de therapie?Maar goed je vind het het dus verder een prima idee om je kinderen hieraan bloot te stellen?
@ Ester55. Ja ik kan voor de volledige 100 procent zeggen dat ik verliefd op hem ben. Hij is niet alleen borderline maar is daarnaast ook zichzelf als persoon. Ik kan deze twee dingen wel los van elkaar zien. In periodes dat hij zich wat beter voelt, voelt het tussen ons ook als vanouds.
Daarnaast weet ik dat hij ook van ver komt en dat hij nou eindelijk de stap heb gezet om intensieve therapie te gaan volgen (wat hij doet voor ons) betekend voor mij dat hij echt zijn best doet voor onze relatie.
Echter weet ik niet wat ik mag en kan verwachten van de therapie?Maar goed je vind het het dus verder een prima idee om je kinderen hieraan bloot te stellen?
vrijdag 30 mei 2014 om 21:31
Ik krijg het idee uit sommige reacties dat men in het algemeen uitgaat van het klassieke en extreme vorm van borderline. Borderline is er in verschillende gradaties!
Als mijn eigen kind er last van zou ondervinden zou ik gelijk mijn spullen pakken en weggaan maar dat is niet het geval.
Wel vreet het enorm veel energie van mij, ik hoop dat. Ik hoop door de therapie en eventueel medicatie dat het minder wordt.
Als mijn eigen kind er last van zou ondervinden zou ik gelijk mijn spullen pakken en weggaan maar dat is niet het geval.
Wel vreet het enorm veel energie van mij, ik hoop dat. Ik hoop door de therapie en eventueel medicatie dat het minder wordt.