Psyche
alle pijlers
Pff alles zit tegen
donderdag 20 maart 2014 om 21:30
Hallo iedereen,
Ik moet even wat van me afschrijven. Ongeveer twee maanden geleden maakte mijn vriend onze relatie gedaan na 2 jaar. Ik had en hem het daar enorm moeilijk mee. Eigenlijk heb ik altijd moeilijk gehad met dierbaren los te laten.
Al een geluk had ik mijn werk en leuke collega's nog als afleiding. Totdat ik twee weken geleden hoorde dat een vastbenoemde leerkracht terug haar opdracht ging innemen waardoor ok de volgende dag op straat stond.
Ik trok het allemaal niet meer, die 2 dingen sloegen in als een bom en thuis pieker ik me gek. Als dit nog niet genoeg was.... Is mijn opa er de laatste dagen heel erg aan toe. We vresen ervoor dat dit zijn laatste dagen zijn. Mijn opa is voor mij altijd als een vader geweest omdat mijn vader zelf ons in de steek heeft gelaten toen ik 6 was, ben ik zo goed als door m'n grootouders opgevoed. Dit komt er ook nog eens bij.
Toen het uitging met mijn vriend ben ik terug bik mijn moeder en stiefvader gaan wonen. Mijn moeder is een schat maar luistert naar mijn stiefvader. Hij is heel dominant. Ik ben het soms zo beu dat hij altijd maar roept en zijn wil is wet. Het liefst van al zou ik op mezelf gaan wonen maar dat gaat jammer genoeg niet zonder vaste baan. Daarstraks barstte de bom weer. Hij begon tegen mij te roepen maar omdat ik al zo slecht in m'n vel zit, liepen bij mij de emoties op en ben ik op mijn kamer gaan zitten. Ik dacht dat mijn moeder wel even naar me toe zou komen om me te troosten, maar nee ze blijft netjes aan zijn zij zitten.
Pff alles zo bij elkaar maakt het zo moeilijk, ik ben gewoon enorm verdrietig
Ik moet even wat van me afschrijven. Ongeveer twee maanden geleden maakte mijn vriend onze relatie gedaan na 2 jaar. Ik had en hem het daar enorm moeilijk mee. Eigenlijk heb ik altijd moeilijk gehad met dierbaren los te laten.
Al een geluk had ik mijn werk en leuke collega's nog als afleiding. Totdat ik twee weken geleden hoorde dat een vastbenoemde leerkracht terug haar opdracht ging innemen waardoor ok de volgende dag op straat stond.
Ik trok het allemaal niet meer, die 2 dingen sloegen in als een bom en thuis pieker ik me gek. Als dit nog niet genoeg was.... Is mijn opa er de laatste dagen heel erg aan toe. We vresen ervoor dat dit zijn laatste dagen zijn. Mijn opa is voor mij altijd als een vader geweest omdat mijn vader zelf ons in de steek heeft gelaten toen ik 6 was, ben ik zo goed als door m'n grootouders opgevoed. Dit komt er ook nog eens bij.
Toen het uitging met mijn vriend ben ik terug bik mijn moeder en stiefvader gaan wonen. Mijn moeder is een schat maar luistert naar mijn stiefvader. Hij is heel dominant. Ik ben het soms zo beu dat hij altijd maar roept en zijn wil is wet. Het liefst van al zou ik op mezelf gaan wonen maar dat gaat jammer genoeg niet zonder vaste baan. Daarstraks barstte de bom weer. Hij begon tegen mij te roepen maar omdat ik al zo slecht in m'n vel zit, liepen bij mij de emoties op en ben ik op mijn kamer gaan zitten. Ik dacht dat mijn moeder wel even naar me toe zou komen om me te troosten, maar nee ze blijft netjes aan zijn zij zitten.
Pff alles zo bij elkaar maakt het zo moeilijk, ik ben gewoon enorm verdrietig
Je kan altijd leuke mensen ontmoeten, zolang je er maar voor open staat.
donderdag 20 maart 2014 om 23:20
Da's wel veel ja, heel naar.
Het enige dat je kunt doen is als een gek op zoek gaan naar ander werk.
Al is het maar een suf baantje dat helemaal buiten je eigen vakgebied ligt. Het belangrijkste is dat er geld in het laatje komt. Een goede baan komt dan later wel.
Tegelijkertijd heel erg je best doen woonruimte te vinden. Iets voor jezelf, ook al is het niet helemaal waar je het liefst zou wonen.
Van proactief met iets aan de slag gaan ga je je ook beter voelen.
Heel veel sterkte.
Het enige dat je kunt doen is als een gek op zoek gaan naar ander werk.
Al is het maar een suf baantje dat helemaal buiten je eigen vakgebied ligt. Het belangrijkste is dat er geld in het laatje komt. Een goede baan komt dan later wel.
Tegelijkertijd heel erg je best doen woonruimte te vinden. Iets voor jezelf, ook al is het niet helemaal waar je het liefst zou wonen.
Van proactief met iets aan de slag gaan ga je je ook beter voelen.
Heel veel sterkte.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
vrijdag 21 maart 2014 om 01:43
Goed, doe het volgende, je gaat naar de huisarts en laat je doorverwijzen na een psycholoog of een dergelijke instantie en vertel daar hetzelfde verhaal, zij het met iets meer dramatische aanzet.
Gooi het op overspannenheid of burnout of wat dan ook, je hebt in ieder geval ''last van psychische klachten.'' (knipoog)
Zet het desnoods op een janken.
Daarmee zorg je voor een urgentieverklaring en ga je naar de woningbouw voor een sociale huurwoning.
Die kan je met een uitkering en recht op huursubsidie wel betalen.
Van daaruit kun je solliciteren naar een vaste baan.
Zeg ook maar dat je last heb van smetvrees, anders kom je mischien in zo'n gedeelde woonruimte met gemeenschappelijke keuken en badkamer en kan je andermans vette zooi opruimen of in vieze haren douchen.
Gooi het op overspannenheid of burnout of wat dan ook, je hebt in ieder geval ''last van psychische klachten.'' (knipoog)
Zet het desnoods op een janken.
Daarmee zorg je voor een urgentieverklaring en ga je naar de woningbouw voor een sociale huurwoning.
Die kan je met een uitkering en recht op huursubsidie wel betalen.
Van daaruit kun je solliciteren naar een vaste baan.
Zeg ook maar dat je last heb van smetvrees, anders kom je mischien in zo'n gedeelde woonruimte met gemeenschappelijke keuken en badkamer en kan je andermans vette zooi opruimen of in vieze haren douchen.
vrijdag 21 maart 2014 om 01:46
Jeetje sterkte . De opstelling van jouw moeder is niet erg bevorderlijk. Maar voor sommige vrouwen is een man belangrijker dan hun eigen kind. Raar maar waar. Hoe moeilijk het ook is: laat het je niet frustreren. Zie het maar als een tekortkoming van jouw moeder./
Het enige wat nu misschien helpt is een baan zodat je weer vooruit kan.
Mijn advies is om dingen te blijven ondernemen en onder de mensen te blijven komen. In zo'n situatie is het al gauw gebeurd dat je in een isolement terechtkomt.
Het enige wat nu misschien helpt is een baan zodat je weer vooruit kan.
Mijn advies is om dingen te blijven ondernemen en onder de mensen te blijven komen. In zo'n situatie is het al gauw gebeurd dat je in een isolement terechtkomt.
No love without lost
vrijdag 21 maart 2014 om 18:57
Oh wat naar! Logisch dat je er doorheen zit.
Naast alle praktische tips hier nog een andere soort: zoek naar iets dat je inspireert, laat lachen, vooruit doet kijken. Het kan een filmpje van een baby-egel zijn of het maken van een moodboard voor je toekomstige eigen plek, een stevige wandeling of iets totaal anders; als het maar iets positiefs is. Niet om te vluchten van de vervelende dingen, maar om weer even op te laden.
Naast alle praktische tips hier nog een andere soort: zoek naar iets dat je inspireert, laat lachen, vooruit doet kijken. Het kan een filmpje van een baby-egel zijn of het maken van een moodboard voor je toekomstige eigen plek, een stevige wandeling of iets totaal anders; als het maar iets positiefs is. Niet om te vluchten van de vervelende dingen, maar om weer even op te laden.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
