Psyche
alle pijlers
pff
maandag 23 mei 2016 om 22:34
maandag 23 mei 2016 om 22:57
quote:mwa schreef op 23 mei 2016 @ 22:46:
[...]
krijg ik altijd hier, jwz
2 topics van jou snel bekeken. Zie enkel lieve posts
Waarom heb je het gevoel dat mensen raar op je reageren? En wie geeft je 1000 haatreacties?
En ook een , niet leuk als je je zo voelt
[...]
krijg ik altijd hier, jwz
2 topics van jou snel bekeken. Zie enkel lieve posts
Waarom heb je het gevoel dat mensen raar op je reageren? En wie geeft je 1000 haatreacties?
En ook een , niet leuk als je je zo voelt
It's better to look at the sky than live there. Such an empty place; so vague. Just a country where the thunder goes and things disappear.
maandag 23 mei 2016 om 23:33
quote:mwa schreef op 23 mei 2016 @ 23:31:
Nouja ik ben niet geliefd hier iedereen weet dat, maakt me niks uit, op geven moment ben je het zo gewent dat het je niet meer opvalt en je op een punt komt dat het je niet meer kan raken.Het maakt je niks uit maar het maakt je wel wat uit?
Nouja ik ben niet geliefd hier iedereen weet dat, maakt me niks uit, op geven moment ben je het zo gewent dat het je niet meer opvalt en je op een punt komt dat het je niet meer kan raken.Het maakt je niks uit maar het maakt je wel wat uit?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 24 mei 2016 om 00:09
quote:mwa schreef op 23 mei 2016 @ 23:31:
Nouja ik ben niet geliefd hier iedereen weet dat, maakt me niks uit, op geven moment ben je het zo gewent dat het je niet meer opvalt en je op een punt komt dat het je niet meer kan raken.
Naar wat ik lees had je een slechte start maar vindt iedereen jou nu lief. Dus snap ook niet goed wat jij nu bedoelt.
Wat scheelt er?
Nouja ik ben niet geliefd hier iedereen weet dat, maakt me niks uit, op geven moment ben je het zo gewent dat het je niet meer opvalt en je op een punt komt dat het je niet meer kan raken.
Naar wat ik lees had je een slechte start maar vindt iedereen jou nu lief. Dus snap ook niet goed wat jij nu bedoelt.
Wat scheelt er?
It's better to look at the sky than live there. Such an empty place; so vague. Just a country where the thunder goes and things disappear.
dinsdag 24 mei 2016 om 06:14
Ik vind je wel een leuk mens. Ik reageer bijna altijd op je topics. Omdat je jong bent en soms onzeker bent, wil ik je altijd graag een steuntje in de rug geven. Ik weet dat je mijn posts in je topic over je baas waarschijnlijk niet kunt waarderen. Ik zeg het misschien ook te hard, nu ik merk dat je je rotter voelt dan ik dacht. Als je je rot voelt, komt kritiek veel harder aan. Heb ik zelf ook zo vaak meegemaakt. Je ziet dan niet meer dat mensen het goed bedoelen.
Ik heb leren werken op de harde manier, ik ben calvinistisch opgevoed, deels door mijn oudere broer. Op een dag riep hij me op zijn kamer en vertelde me: Sap, de weg naar je vrijheid, is werken. Heel hard werken. En sleurde me, toen ik 13 (!) was uit mijn bed op zaterdagochtend om hem te helpen bij zijn krantenwijk. Sindsdien, heb ik altijd heel hard kunnen werken. Ik teken een contract, daar staat in wat we hebben afgesproken over de werkzaamheden die ik moet doen. Daar zeur ik dan ook nooit over. Over andere dingen, ben ik wel een kritisch werknemer. Maar ik doe wat me gevraagd word en ik doe het, altijd, met een glimlach. Dat is hoe ik ben opgevoed als het om werken gaat.
Nu jouw situatie, die bekijk ik vanuit mijn calvinistische opvoeding. Je baas, die kun je in principe negeren, als je je werk maar goed doet. Zijn gunst winnen, doe je door hard te werken en op alle vlakken je best te doen. Je hoeft helemaal niet populair te zijn bij je collega's maar ik heb zelf altijd wel een vrolijk humeur en meestal gaat het prima met collega's. Ik roddel niet, wijs mensen erop als ze roddelen, ik bemiddel, ben collegiaal, maak nooit ruzie en heb nooit conflicten. Nou ja, okee, inhoudelijk heb ik wel vaker een conflict gehad met mijn baas. Maar dat heeft te maken met de zorg en hoe afgeknepen die is. Daar ben ik het niet mee eens namelijk en heb, toen ik nog werkte, mijn best gedaan iets daaraan te veranderen, voor mijn clienten.
Nu ben ik afgekeurd, ik heb een stoornis die ervoor zorgt dat ik op regelmatige basis depressief word. Ook zomaar, zonder reden. Helaas kan ik daardoor niet meer een baan aanhouden, mijn ziekteverzuim is gewoon te hoog. Maar ik kan wel jonge mensen iets leren, over hoe ik zelf als werknemer funnktioneerde. En misschien dat die daar wat van kunnen leren.
Snap je nu mijn posts beter? Ik post ze niet om je te pesten maar omdat ik zie dat je vast komt te zitten in dingen die er niet toe doen. En in je onzekerheid, die helemaal niet nodig is, volgens mij. Je bent een pittige tante, bijt af en toe op je tong. Maar ik kom altijd je topics lezen. Omdat ik me een beetje zorgen om je maak. Dat is de waarheid. Niet omdat ik het leuk vind om opmerkingen te maken waar je je nog rotter door gaat voelen.
Heb je een therapeut? Probeer mensen niet zo weg te duwen he. Ik weet dat het moeilijk is maar ze hebben het echt goed met je voor. Als je je echt zo rot voelt, als je zegt, denk ik dat je hulp nodig hebt. Gewoon bij je huisarts. Gewoon vertellen hoe je je voelt en wat er allemaal mis gaat. Dat zijn meestal lieve mensen en die weten wel of en waar je therapie kunt krijgen.
Weet je waar ik me altijd blij en geinspireerd door ga voelen? De app we heart it. Daar zoek ik dan op: inspirational quotes. Altijd prettig voor het sombere brein, allemaal wijsheden, met mooie kleurtjes. Ik knap daar serieus van op. Of filmpjes bekijken van dieren, puppy's enzo op you tube. Kop op, wijffie! Beste beentje voor, kop omhoog, en er iets moois van maken.
Ik heb leren werken op de harde manier, ik ben calvinistisch opgevoed, deels door mijn oudere broer. Op een dag riep hij me op zijn kamer en vertelde me: Sap, de weg naar je vrijheid, is werken. Heel hard werken. En sleurde me, toen ik 13 (!) was uit mijn bed op zaterdagochtend om hem te helpen bij zijn krantenwijk. Sindsdien, heb ik altijd heel hard kunnen werken. Ik teken een contract, daar staat in wat we hebben afgesproken over de werkzaamheden die ik moet doen. Daar zeur ik dan ook nooit over. Over andere dingen, ben ik wel een kritisch werknemer. Maar ik doe wat me gevraagd word en ik doe het, altijd, met een glimlach. Dat is hoe ik ben opgevoed als het om werken gaat.
Nu jouw situatie, die bekijk ik vanuit mijn calvinistische opvoeding. Je baas, die kun je in principe negeren, als je je werk maar goed doet. Zijn gunst winnen, doe je door hard te werken en op alle vlakken je best te doen. Je hoeft helemaal niet populair te zijn bij je collega's maar ik heb zelf altijd wel een vrolijk humeur en meestal gaat het prima met collega's. Ik roddel niet, wijs mensen erop als ze roddelen, ik bemiddel, ben collegiaal, maak nooit ruzie en heb nooit conflicten. Nou ja, okee, inhoudelijk heb ik wel vaker een conflict gehad met mijn baas. Maar dat heeft te maken met de zorg en hoe afgeknepen die is. Daar ben ik het niet mee eens namelijk en heb, toen ik nog werkte, mijn best gedaan iets daaraan te veranderen, voor mijn clienten.
Nu ben ik afgekeurd, ik heb een stoornis die ervoor zorgt dat ik op regelmatige basis depressief word. Ook zomaar, zonder reden. Helaas kan ik daardoor niet meer een baan aanhouden, mijn ziekteverzuim is gewoon te hoog. Maar ik kan wel jonge mensen iets leren, over hoe ik zelf als werknemer funnktioneerde. En misschien dat die daar wat van kunnen leren.
Snap je nu mijn posts beter? Ik post ze niet om je te pesten maar omdat ik zie dat je vast komt te zitten in dingen die er niet toe doen. En in je onzekerheid, die helemaal niet nodig is, volgens mij. Je bent een pittige tante, bijt af en toe op je tong. Maar ik kom altijd je topics lezen. Omdat ik me een beetje zorgen om je maak. Dat is de waarheid. Niet omdat ik het leuk vind om opmerkingen te maken waar je je nog rotter door gaat voelen.
Heb je een therapeut? Probeer mensen niet zo weg te duwen he. Ik weet dat het moeilijk is maar ze hebben het echt goed met je voor. Als je je echt zo rot voelt, als je zegt, denk ik dat je hulp nodig hebt. Gewoon bij je huisarts. Gewoon vertellen hoe je je voelt en wat er allemaal mis gaat. Dat zijn meestal lieve mensen en die weten wel of en waar je therapie kunt krijgen.
Weet je waar ik me altijd blij en geinspireerd door ga voelen? De app we heart it. Daar zoek ik dan op: inspirational quotes. Altijd prettig voor het sombere brein, allemaal wijsheden, met mooie kleurtjes. Ik knap daar serieus van op. Of filmpjes bekijken van dieren, puppy's enzo op you tube. Kop op, wijffie! Beste beentje voor, kop omhoog, en er iets moois van maken.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 24 mei 2016 om 07:15
Begin eens bij jezelf, neem jezelf eens kritisch onder de loep en doe iets met ander inzichten. Ik heb al eens gezegd dat ik het zo jammer vind als je steeds topics opent en er niet op terug komt, maar ik merk nou dat het tegen dovemansoren is gericht en op een gegeven moment zijn mensen er dan wel klaar mee.
Probeer eens niet alles op jezelf te betrekken. Als iemand raar op je reageert heeft diegene misschien net een ruzie achter de rug, slecht bericht gehad of baalt zij of hij gewoon dat het regent.
En hoe is je eigen houding naar mensen toe? Sta je voor ze open, heb je belangstelling voor een ander?
Probeer eens niet alles op jezelf te betrekken. Als iemand raar op je reageert heeft diegene misschien net een ruzie achter de rug, slecht bericht gehad of baalt zij of hij gewoon dat het regent.
En hoe is je eigen houding naar mensen toe? Sta je voor ze open, heb je belangstelling voor een ander?
dinsdag 24 mei 2016 om 07:50
Heel belangrijk idd, belangstelling tonen voor anderen. Ik kwam er op een dag achter dat andere mensen het ook moeilijk hebben, goh, dat was een verassing. Er is altijd iemand op de wereld die het moeilijker heeft dan jij. Mm misschien iets voor een nieuw motto. Want dat is echt zo. Toen ik mijn eigen ellende met die van een ander vergeleek, kwam ik tot de conclusie dat ik het helemaal niet zo slecht getroffen heb met mezelf.
Volgens mij, kan me vergissen hoor, zou jij graag haantje de voorste willen zijn. Dat ben ik vaak in bepaalde groepen. Niet in alle hoor, dat kunnen niet veel mensen. En zo leuk is dat niet hoor. Mensen denken allemaal dat je heel sterk bent en niemand nodig hebt. Mijn karakter is nu eenmaal zo, dat ik altijd denk dat ik voor anderen moet zorgen. Stop me in een groep vreemden en ik neem leiding, mits iemand anders dat doet. Leiding geven, is zorgen voor. Dat snappen alleen veel mensen niet. Degene die de leiding heeft, heeft ook de eindverantwoordelijkheid en ik vind dat geen probleem. Alleen makkelijk is het niet. Dat lijkt maar zo. Meestal werken dat soort mensen zich een slag in de rondte maar dat merkt niet iedereen op.
Voor iedereen is er een plek in de groep. Lees anders eens wat over groepsdynamica. Heel interessant, echt waar. Check je enneagram-type bijvoorbeeld, en lees daar eens wat over. Kun je testen via internet. Ik ben wel benieuwd welk type jij bent. Dan kan ik, en anderen, je misschien tips geven over hoe je prettiger in je vel komt op je werk. Je mag me ook mailen, dan kijken we daar samen naar, als je wilt. Kijk maar.
Volgens mij, kan me vergissen hoor, zou jij graag haantje de voorste willen zijn. Dat ben ik vaak in bepaalde groepen. Niet in alle hoor, dat kunnen niet veel mensen. En zo leuk is dat niet hoor. Mensen denken allemaal dat je heel sterk bent en niemand nodig hebt. Mijn karakter is nu eenmaal zo, dat ik altijd denk dat ik voor anderen moet zorgen. Stop me in een groep vreemden en ik neem leiding, mits iemand anders dat doet. Leiding geven, is zorgen voor. Dat snappen alleen veel mensen niet. Degene die de leiding heeft, heeft ook de eindverantwoordelijkheid en ik vind dat geen probleem. Alleen makkelijk is het niet. Dat lijkt maar zo. Meestal werken dat soort mensen zich een slag in de rondte maar dat merkt niet iedereen op.
Voor iedereen is er een plek in de groep. Lees anders eens wat over groepsdynamica. Heel interessant, echt waar. Check je enneagram-type bijvoorbeeld, en lees daar eens wat over. Kun je testen via internet. Ik ben wel benieuwd welk type jij bent. Dan kan ik, en anderen, je misschien tips geven over hoe je prettiger in je vel komt op je werk. Je mag me ook mailen, dan kijken we daar samen naar, als je wilt. Kijk maar.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zaterdag 28 mei 2016 om 18:29
quote:Joni_de_tweede schreef op 24 mei 2016 @ 07:15:
Begin eens bij jezelf, neem jezelf eens kritisch onder de loep en doe iets met ander inzichten. Ik heb al eens gezegd dat ik het zo jammer vind als je steeds topics opent en er niet op terug komt, maar ik merk nou dat het tegen dovemansoren is gericht en op een gegeven moment zijn mensen er dan wel klaar mee.
Probeer eens niet alles op jezelf te betrekken. Als iemand raar op je reageert heeft diegene misschien net een ruzie achter de rug, slecht bericht gehad of baalt zij of hij gewoon dat het regent.
En hoe is je eigen houding naar mensen toe? Sta je voor ze open, heb je belangstelling voor een ander?
Welke inzichten bedoel je dan, soms heb ik het idee hier dat mensen ook maar wat zeggen en alles beter denken te weten, vind het dan erg vermoeiend om mezelf te moeten verdedigen.
Tuurlijk dat kan best wezen maar om even een voorbeeld te geven, ik werkte afgelopen vrijdag met een collega, hij vond dat ik iets niet juist deed en sprak mij er opaan, waarop ik tegen hem zei: dat is heel vervelend idd, ga er op letten. Daarna stond ik met een andere collega even te praten en te overlegden hoe en wat, hij kwam schreeuwend op me af en vernederde me enorm, andere collega schrok er van, na een uurtje wilde hij zijn excuus aanbieden, ik zei dat dat prima was om een gesprek aan te gaan maar wel met iemand erbij omdat ik me er niet prettig bij voelde en ook omdat ik erg schrok van zn passiefe agressief houding, nou ik werd uit gemaakt voor gek, iedereen had een hekel aan me en hij wenste mij veel succes met mijn officiele waarschuwing.
Nu heb ik geen waarschuwing gehad van mijn manager, nooit iets ondergetekend dus geen idee waar hij over sprak, ik was de hele dag behoorlijk van slag en merk eigenlijk vandaag nog. Collegas sprak hem wel aan op zijn gedrag dat dat echt niet kon.Gelukkig bleef ik heel erg rustig maar ben er zo van geschrokken en baal er ontzettend van, deze collega is een vader van 50 !!!
Maar zie dan meteen alle ogen op mij gericht. Of ik ben niet open, of ik ben te druk of t rustig, ik voel me heel erg onzeker over mijn kunnen. Het helpt niet mee als je baas niet echt een baas is die complimenten geeft, wellicht te afhankelijk van schouderklopjes, dus ik heb zoiets van als hij niet tevreden is hoor ik het wel?
Ik denk soms echt dat er iets mis is met mij..
Begin eens bij jezelf, neem jezelf eens kritisch onder de loep en doe iets met ander inzichten. Ik heb al eens gezegd dat ik het zo jammer vind als je steeds topics opent en er niet op terug komt, maar ik merk nou dat het tegen dovemansoren is gericht en op een gegeven moment zijn mensen er dan wel klaar mee.
Probeer eens niet alles op jezelf te betrekken. Als iemand raar op je reageert heeft diegene misschien net een ruzie achter de rug, slecht bericht gehad of baalt zij of hij gewoon dat het regent.
En hoe is je eigen houding naar mensen toe? Sta je voor ze open, heb je belangstelling voor een ander?
Welke inzichten bedoel je dan, soms heb ik het idee hier dat mensen ook maar wat zeggen en alles beter denken te weten, vind het dan erg vermoeiend om mezelf te moeten verdedigen.
Tuurlijk dat kan best wezen maar om even een voorbeeld te geven, ik werkte afgelopen vrijdag met een collega, hij vond dat ik iets niet juist deed en sprak mij er opaan, waarop ik tegen hem zei: dat is heel vervelend idd, ga er op letten. Daarna stond ik met een andere collega even te praten en te overlegden hoe en wat, hij kwam schreeuwend op me af en vernederde me enorm, andere collega schrok er van, na een uurtje wilde hij zijn excuus aanbieden, ik zei dat dat prima was om een gesprek aan te gaan maar wel met iemand erbij omdat ik me er niet prettig bij voelde en ook omdat ik erg schrok van zn passiefe agressief houding, nou ik werd uit gemaakt voor gek, iedereen had een hekel aan me en hij wenste mij veel succes met mijn officiele waarschuwing.
Nu heb ik geen waarschuwing gehad van mijn manager, nooit iets ondergetekend dus geen idee waar hij over sprak, ik was de hele dag behoorlijk van slag en merk eigenlijk vandaag nog. Collegas sprak hem wel aan op zijn gedrag dat dat echt niet kon.Gelukkig bleef ik heel erg rustig maar ben er zo van geschrokken en baal er ontzettend van, deze collega is een vader van 50 !!!
Maar zie dan meteen alle ogen op mij gericht. Of ik ben niet open, of ik ben te druk of t rustig, ik voel me heel erg onzeker over mijn kunnen. Het helpt niet mee als je baas niet echt een baas is die complimenten geeft, wellicht te afhankelijk van schouderklopjes, dus ik heb zoiets van als hij niet tevreden is hoor ik het wel?
Ik denk soms echt dat er iets mis is met mij..
zaterdag 28 mei 2016 om 18:34
quote:Sapsorrow schreef op 24 mei 2016 @ 07:50:
Heel belangrijk idd, belangstelling tonen voor anderen. Ik kwam er op een dag achter dat andere mensen het ook moeilijk hebben, goh, dat was een verassing. Er is altijd iemand op de wereld die het moeilijker heeft dan jij. Mm misschien iets voor een nieuw motto. Want dat is echt zo. Toen ik mijn eigen ellende met die van een ander vergeleek, kwam ik tot de conclusie dat ik het helemaal niet zo slecht getroffen heb met mezelf.
Volgens mij, kan me vergissen hoor, zou jij graag haantje de voorste willen zijn. Dat ben ik vaak in bepaalde groepen. Niet in alle hoor, dat kunnen niet veel mensen. En zo leuk is dat niet hoor. Mensen denken allemaal dat je heel sterk bent en niemand nodig hebt. Mijn karakter is nu eenmaal zo, dat ik altijd denk dat ik voor anderen moet zorgen. Stop me in een groep vreemden en ik neem leiding, mits iemand anders dat doet. Leiding geven, is zorgen voor. Dat snappen alleen veel mensen niet. Degene die de leiding heeft, heeft ook de eindverantwoordelijkheid en ik vind dat geen probleem. Alleen makkelijk is het niet. Dat lijkt maar zo. Meestal werken dat soort mensen zich een slag in de rondte maar dat merkt niet iedereen op.
Voor iedereen is er een plek in de groep. Lees anders eens wat over groepsdynamica. Heel interessant, echt waar. Check je enneagram-type bijvoorbeeld, en lees daar eens wat over. Kun je testen via internet. Ik ben wel benieuwd welk type jij bent. Dan kan ik, en anderen, je misschien tips geven over hoe je prettiger in je vel komt op je werk. Je mag me ook mailen, dan kijken we daar samen naar, als je wilt. Kijk maar.
Ik toon zeker belangstelling in andere mensen, tot op een hoogte uiteraard. Nee zeer zeker niet, ik ben juist heel erg onzichtbaar op het werk, maar zelfs als ik niks zeg val ik op. Ik laat mij overigens ook graag leiden, hou me op de oppervlakte en hoor wel wat we gaan doen, hier en daar eigen inbreng, maar zeker niet op de voorgrond. Ik ga die testen eens doen, ben erg benieuwd, Ik voel me gewoon klote weetje, ik maak me nu al zo druk om te gaan werken en voel echt dat iedereen van me walgt. Maargoed, ik wil niet weg en weet dat ik het elders ook weer sjores ga hebben, dus het ligt echt aan mij.
Ik voel me gewoon heel onzeker over mijzelf en heb het gevoel nooit goed te kunnen doen, weet me dan geen houding mee te geven, voel me gepest. Vind het heel lief dat ik je mag mailen, maar ik ben nu best goatisch en gestressed, ik voel het helemaal in me lichaam, een soort angstig gevoel. heel vervelend.
Heel belangrijk idd, belangstelling tonen voor anderen. Ik kwam er op een dag achter dat andere mensen het ook moeilijk hebben, goh, dat was een verassing. Er is altijd iemand op de wereld die het moeilijker heeft dan jij. Mm misschien iets voor een nieuw motto. Want dat is echt zo. Toen ik mijn eigen ellende met die van een ander vergeleek, kwam ik tot de conclusie dat ik het helemaal niet zo slecht getroffen heb met mezelf.
Volgens mij, kan me vergissen hoor, zou jij graag haantje de voorste willen zijn. Dat ben ik vaak in bepaalde groepen. Niet in alle hoor, dat kunnen niet veel mensen. En zo leuk is dat niet hoor. Mensen denken allemaal dat je heel sterk bent en niemand nodig hebt. Mijn karakter is nu eenmaal zo, dat ik altijd denk dat ik voor anderen moet zorgen. Stop me in een groep vreemden en ik neem leiding, mits iemand anders dat doet. Leiding geven, is zorgen voor. Dat snappen alleen veel mensen niet. Degene die de leiding heeft, heeft ook de eindverantwoordelijkheid en ik vind dat geen probleem. Alleen makkelijk is het niet. Dat lijkt maar zo. Meestal werken dat soort mensen zich een slag in de rondte maar dat merkt niet iedereen op.
Voor iedereen is er een plek in de groep. Lees anders eens wat over groepsdynamica. Heel interessant, echt waar. Check je enneagram-type bijvoorbeeld, en lees daar eens wat over. Kun je testen via internet. Ik ben wel benieuwd welk type jij bent. Dan kan ik, en anderen, je misschien tips geven over hoe je prettiger in je vel komt op je werk. Je mag me ook mailen, dan kijken we daar samen naar, als je wilt. Kijk maar.
Ik toon zeker belangstelling in andere mensen, tot op een hoogte uiteraard. Nee zeer zeker niet, ik ben juist heel erg onzichtbaar op het werk, maar zelfs als ik niks zeg val ik op. Ik laat mij overigens ook graag leiden, hou me op de oppervlakte en hoor wel wat we gaan doen, hier en daar eigen inbreng, maar zeker niet op de voorgrond. Ik ga die testen eens doen, ben erg benieuwd, Ik voel me gewoon klote weetje, ik maak me nu al zo druk om te gaan werken en voel echt dat iedereen van me walgt. Maargoed, ik wil niet weg en weet dat ik het elders ook weer sjores ga hebben, dus het ligt echt aan mij.
Ik voel me gewoon heel onzeker over mijzelf en heb het gevoel nooit goed te kunnen doen, weet me dan geen houding mee te geven, voel me gepest. Vind het heel lief dat ik je mag mailen, maar ik ben nu best goatisch en gestressed, ik voel het helemaal in me lichaam, een soort angstig gevoel. heel vervelend.
zaterdag 28 mei 2016 om 18:41
Okee, misschien, dat is mogelijk, heb je de zwaarte van die fout niet begrepen? Soms als je ergens nog niet zo heel lang werkt, kun je een fout maken waarvan je de gevolgen niet snapt. Maar ik vind je collega wel een rare snuiter dat hij je eerst prive rustig aanspreekt, prima, lijkt mij. Om dan vervolgens jou en plein publique af te kafferen.
Over dat afkafferen, hij was juist actief-agressief bezig, volgens mij want hij gooide allerlei verwijten naar je hoofd. Passief agressief, dan jagen mensen jou op de kast, om ervoor te zorgen dat jij boos wordt, ipv zijzelf. Maar hij was zelf boos. Ik snap dat je het gevoel had wel door de grond te kunnen zakken. Maar, zou er een reden kunnen zijn, anders dan jijzelf, waarom hij dat deed? Mensen hebben altijd hun eigen motivatie om de dingen te doen die ze doen. Wie weet maak jij hem heel erg onzeker en wil hij dat veranderen, door ervoor te zorgen dat jij je even heel klein voelt.
Maar je bent wel heel onzeker, denk ik, als ik kijk naar wat je eerder hebt gepost. Dan ga je de reacties van anderen snel negatief invullen, terwijl dat helemaal niet zo negatief hoeft te zijn. Ik vind altijd, als mensen tekeer gaan tegen je, dat zegt meer over hen dan over jou. Ik vind het belachelijk dat ie je zo voor schut zette. Maar ja, ik ben ook maar een buitenstaander dus echt goed over je situatie oordelen, kan ik niet. Dat kan niemand hier. Daarom kan het voelen alsof mensen je niet begrijpen maar ik denk dat dat wel meevalt.
Zelfverzekerde mensen, worden veel minder snel boos om kritiek. Jij wordt wel snel boos, omdat je jezelf waarschijnlijk in alle kritiek herkent. Ze hebben heus geen gelijk hoor. De enige die weet hoe het echt zit, ben jij. Je kunt hier wel wat leren, namelijk een olifantenhuis kweken. Hoe meer kritiek je moet verwerken, hoe beter je wordt in daarmee omgaan, en ook in zien waar je de mist ingaat. Niet alle kritiek is onterecht natuurlijk maar jij mag kiezen naar welke je luistert en welke niet. Zo kun je steeds meer over jezelf leren, en hoe meer je over jezelf weet, hoe minder onzeker je bent. Kan wel wat jaren duren, of je gaat in therapie natuurlijk, dan gaat het sneller meestal.
Over dat afkafferen, hij was juist actief-agressief bezig, volgens mij want hij gooide allerlei verwijten naar je hoofd. Passief agressief, dan jagen mensen jou op de kast, om ervoor te zorgen dat jij boos wordt, ipv zijzelf. Maar hij was zelf boos. Ik snap dat je het gevoel had wel door de grond te kunnen zakken. Maar, zou er een reden kunnen zijn, anders dan jijzelf, waarom hij dat deed? Mensen hebben altijd hun eigen motivatie om de dingen te doen die ze doen. Wie weet maak jij hem heel erg onzeker en wil hij dat veranderen, door ervoor te zorgen dat jij je even heel klein voelt.
Maar je bent wel heel onzeker, denk ik, als ik kijk naar wat je eerder hebt gepost. Dan ga je de reacties van anderen snel negatief invullen, terwijl dat helemaal niet zo negatief hoeft te zijn. Ik vind altijd, als mensen tekeer gaan tegen je, dat zegt meer over hen dan over jou. Ik vind het belachelijk dat ie je zo voor schut zette. Maar ja, ik ben ook maar een buitenstaander dus echt goed over je situatie oordelen, kan ik niet. Dat kan niemand hier. Daarom kan het voelen alsof mensen je niet begrijpen maar ik denk dat dat wel meevalt.
Zelfverzekerde mensen, worden veel minder snel boos om kritiek. Jij wordt wel snel boos, omdat je jezelf waarschijnlijk in alle kritiek herkent. Ze hebben heus geen gelijk hoor. De enige die weet hoe het echt zit, ben jij. Je kunt hier wel wat leren, namelijk een olifantenhuis kweken. Hoe meer kritiek je moet verwerken, hoe beter je wordt in daarmee omgaan, en ook in zien waar je de mist ingaat. Niet alle kritiek is onterecht natuurlijk maar jij mag kiezen naar welke je luistert en welke niet. Zo kun je steeds meer over jezelf leren, en hoe meer je over jezelf weet, hoe minder onzeker je bent. Kan wel wat jaren duren, of je gaat in therapie natuurlijk, dan gaat het sneller meestal.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zaterdag 28 mei 2016 om 18:47
quote:mwa schreef op 28 mei 2016 @ 18:34:
[...]
Ik toon zeker belangstelling in andere mensen, tot op een hoogte uiteraard. Nee zeer zeker niet, ik ben juist heel erg onzichtbaar op het werk, maar zelfs als ik niks zeg val ik op. Ik laat mij overigens ook graag leiden, hou me op de oppervlakte en hoor wel wat we gaan doen, hier en daar eigen inbreng, maar zeker niet op de voorgrond. Ik ga die testen eens doen, ben erg benieuwd, Ik voel me gewoon klote weetje, ik maak me nu al zo druk om te gaan werken en voel echt dat iedereen van me walgt. Maargoed, ik wil niet weg en weet dat ik het elders ook weer sjores ga hebben, dus het ligt echt aan mij.
Ik voel me gewoon heel onzeker over mijzelf en heb het gevoel nooit goed te kunnen doen, weet me dan geen houding mee te geven, voel me gepest. Vind het heel lief dat ik je mag mailen, maar ik ben nu best goatisch en gestressed, ik voel het helemaal in me lichaam, een soort angstig gevoel. heel vervelend.
Wat naar. Probeer je te bedenken dat veel mensen dezelfde problemen hebben als jij. Je bent geen muurbloempje, imo, dus waarom gedraag je je zo? Wegduiken en onzichtbaar willen zijn, dat is toch niks voor jou? Ik denk dat je dat doet uit angst dat mensen je een stomme muts zullen vinden. Maar ironisch genoeg, vinden mensen je veel leuker als je jezelf bent, zonder te verstoppen. Echt waar. Ik vind, als je eigenlijk een toneelstukje speelt omdat je jezelf niet durft te zijn, dat mensen dat aan je kunnen merken. Dan heb je een muur om je heen namelijk. Om jezelf te beschermen, maar die muur doet meer dan je beschermen, die sluit anderen ook uit.
Had je nou een therapeut, ik ben het vergeten. Ik denk wel dat je daar baat bij zou hebben.
[...]
Ik toon zeker belangstelling in andere mensen, tot op een hoogte uiteraard. Nee zeer zeker niet, ik ben juist heel erg onzichtbaar op het werk, maar zelfs als ik niks zeg val ik op. Ik laat mij overigens ook graag leiden, hou me op de oppervlakte en hoor wel wat we gaan doen, hier en daar eigen inbreng, maar zeker niet op de voorgrond. Ik ga die testen eens doen, ben erg benieuwd, Ik voel me gewoon klote weetje, ik maak me nu al zo druk om te gaan werken en voel echt dat iedereen van me walgt. Maargoed, ik wil niet weg en weet dat ik het elders ook weer sjores ga hebben, dus het ligt echt aan mij.
Ik voel me gewoon heel onzeker over mijzelf en heb het gevoel nooit goed te kunnen doen, weet me dan geen houding mee te geven, voel me gepest. Vind het heel lief dat ik je mag mailen, maar ik ben nu best goatisch en gestressed, ik voel het helemaal in me lichaam, een soort angstig gevoel. heel vervelend.
Wat naar. Probeer je te bedenken dat veel mensen dezelfde problemen hebben als jij. Je bent geen muurbloempje, imo, dus waarom gedraag je je zo? Wegduiken en onzichtbaar willen zijn, dat is toch niks voor jou? Ik denk dat je dat doet uit angst dat mensen je een stomme muts zullen vinden. Maar ironisch genoeg, vinden mensen je veel leuker als je jezelf bent, zonder te verstoppen. Echt waar. Ik vind, als je eigenlijk een toneelstukje speelt omdat je jezelf niet durft te zijn, dat mensen dat aan je kunnen merken. Dan heb je een muur om je heen namelijk. Om jezelf te beschermen, maar die muur doet meer dan je beschermen, die sluit anderen ook uit.
Had je nou een therapeut, ik ben het vergeten. Ik denk wel dat je daar baat bij zou hebben.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zaterdag 28 mei 2016 om 19:15
Ik zou niet weten waar te zoeken om eerlijk te zijn, ik ben wie ik ben, amar het is gewoon nooit goed. als ik lach ben ik te luid als ik stil ben dan ben ik te stil krijg altijd commentaar op wat ik ook doe dus ja het houdt dan beetje op zeg maar en probeer ik mezelf te zijn maar dan onzichtbaar snap je?
Een muur om mij heen heb ik altidj gehad ik ben geen open persoon en ben gewoon heel gevoelig, dat ik heel erg mijn gevoel laat bepalen of ik open kan zijn tegen mensen, en vind ergens ook het zijn collegas he? Ik ga niet mn hele leven of mijn issues met hen bespreken
Een muur om mij heen heb ik altidj gehad ik ben geen open persoon en ben gewoon heel gevoelig, dat ik heel erg mijn gevoel laat bepalen of ik open kan zijn tegen mensen, en vind ergens ook het zijn collegas he? Ik ga niet mn hele leven of mijn issues met hen bespreken
zaterdag 28 mei 2016 om 19:21
quote:Sapsorrow schreef op 28 mei 2016 @ 18:41:
Okee, misschien, dat is mogelijk, heb je de zwaarte van die fout niet begrepen? Soms als je ergens nog niet zo heel lang werkt, kun je een fout maken waarvan je de gevolgen niet snapt. Maar ik vind je collega wel een rare snuiter dat hij je eerst prive rustig aanspreekt, prima, lijkt mij. Om dan vervolgens jou en plein publique af te kafferen.
Over dat afkafferen, hij was juist actief-agressief bezig, volgens mij want hij gooide allerlei verwijten naar je hoofd. Passief agressief, dan jagen mensen jou op de kast, om ervoor te zorgen dat jij boos wordt, ipv zijzelf. Maar hij was zelf boos. Ik snap dat je het gevoel had wel door de grond te kunnen zakken. Maar, zou er een reden kunnen zijn, anders dan jijzelf, waarom hij dat deed? Mensen hebben altijd hun eigen motivatie om de dingen te doen die ze doen. Wie weet maak jij hem heel erg onzeker en wil hij dat veranderen, door ervoor te zorgen dat jij je even heel klein voelt.
Maar je bent wel heel onzeker, denk ik, als ik kijk naar wat je eerder hebt gepost. Dan ga je de reacties van anderen snel negatief invullen, terwijl dat helemaal niet zo negatief hoeft te zijn. Ik vind altijd, als mensen tekeer gaan tegen je, dat zegt meer over hen dan over jou. Ik vind het belachelijk dat ie je zo voor schut zette. Maar ja, ik ben ook maar een buitenstaander dus echt goed over je situatie oordelen, kan ik niet. Dat kan niemand hier. Daarom kan het voelen alsof mensen je niet begrijpen maar ik denk dat dat wel meevalt.
Zelfverzekerde mensen, worden veel minder snel boos om kritiek. Jij wordt wel snel boos, omdat je jezelf waarschijnlijk in alle kritiek herkent. Ze hebben heus geen gelijk hoor. De enige die weet hoe het echt zit, ben jij. Je kunt hier wel wat leren, namelijk een olifantenhuis kweken. Hoe meer kritiek je moet verwerken, hoe beter je wordt in daarmee omgaan, en ook in zien waar je de mist ingaat. Niet alle kritiek is onterecht natuurlijk maar jij mag kiezen naar welke je luistert en welke niet. Zo kun je steeds meer over jezelf leren, en hoe meer je over jezelf weet, hoe minder onzeker je bent. Kan wel wat jaren duren, of je gaat in therapie natuurlijk, dan gaat het sneller meestal.
Ik word niet snel boos hoor, maar voel me wel snel aangevallen. Ik ga niet meer heftig in op dingen en ook toen hij zo tekeer ging bleef ik heel rustig. Hij zei ook ga weg ! ga weg ! Bah iieehhll en keek zo naar mij, heel raar en vreemd, Vind dat gewoon te ver gaan. Opbouwende feedback ( zo noem ik dat liever) vind ik prima als ik er wat mee kan, maar om zo persoonlijk te keer te gaan vind ik gewoon heel naar. Is ook geen reden voor en het foutje was echt minimaal, kan daar niet in details op in gaan, maar echt. Ik denk eerder dat hij heel erg probeerde mij op te kast te jagen, omdat hij al eerder heel naar deed en hopte dat ik boos zou worden, ipv daarvan reageerde ik soms niet op gemene of onder steekse opmerkingen dat liet ik dan voor wat het was, ook omdat ik gewoon niet snapte nog enkel energie daar in wilde steken.
Hij sprak mij prive niet rustig aan hoor? Hij begon waar collega bij was meteen al heel vreemd en naar te doen, en wilde daarna even uitspreken waarbij ik zei dan roep ik er even iemand bij, voelde me gewoon niet veilig om met hem alleen te zijn na zijn opmerkingen en houding, en weet dan al hoelaat het is, dan weet ik 100% zeker dat er wordt gezegd dat IK heel raar deed, en nu kon een collega zelf zien dat hij echt ongehoord bezig was.
hulp zou heel fijn zijn, maar eerlijk gezegd zou ik gewoon niet weten wat voor hulp en waar, ook dat kost veel geld en werk ik 5 dagen.
Okee, misschien, dat is mogelijk, heb je de zwaarte van die fout niet begrepen? Soms als je ergens nog niet zo heel lang werkt, kun je een fout maken waarvan je de gevolgen niet snapt. Maar ik vind je collega wel een rare snuiter dat hij je eerst prive rustig aanspreekt, prima, lijkt mij. Om dan vervolgens jou en plein publique af te kafferen.
Over dat afkafferen, hij was juist actief-agressief bezig, volgens mij want hij gooide allerlei verwijten naar je hoofd. Passief agressief, dan jagen mensen jou op de kast, om ervoor te zorgen dat jij boos wordt, ipv zijzelf. Maar hij was zelf boos. Ik snap dat je het gevoel had wel door de grond te kunnen zakken. Maar, zou er een reden kunnen zijn, anders dan jijzelf, waarom hij dat deed? Mensen hebben altijd hun eigen motivatie om de dingen te doen die ze doen. Wie weet maak jij hem heel erg onzeker en wil hij dat veranderen, door ervoor te zorgen dat jij je even heel klein voelt.
Maar je bent wel heel onzeker, denk ik, als ik kijk naar wat je eerder hebt gepost. Dan ga je de reacties van anderen snel negatief invullen, terwijl dat helemaal niet zo negatief hoeft te zijn. Ik vind altijd, als mensen tekeer gaan tegen je, dat zegt meer over hen dan over jou. Ik vind het belachelijk dat ie je zo voor schut zette. Maar ja, ik ben ook maar een buitenstaander dus echt goed over je situatie oordelen, kan ik niet. Dat kan niemand hier. Daarom kan het voelen alsof mensen je niet begrijpen maar ik denk dat dat wel meevalt.
Zelfverzekerde mensen, worden veel minder snel boos om kritiek. Jij wordt wel snel boos, omdat je jezelf waarschijnlijk in alle kritiek herkent. Ze hebben heus geen gelijk hoor. De enige die weet hoe het echt zit, ben jij. Je kunt hier wel wat leren, namelijk een olifantenhuis kweken. Hoe meer kritiek je moet verwerken, hoe beter je wordt in daarmee omgaan, en ook in zien waar je de mist ingaat. Niet alle kritiek is onterecht natuurlijk maar jij mag kiezen naar welke je luistert en welke niet. Zo kun je steeds meer over jezelf leren, en hoe meer je over jezelf weet, hoe minder onzeker je bent. Kan wel wat jaren duren, of je gaat in therapie natuurlijk, dan gaat het sneller meestal.
Ik word niet snel boos hoor, maar voel me wel snel aangevallen. Ik ga niet meer heftig in op dingen en ook toen hij zo tekeer ging bleef ik heel rustig. Hij zei ook ga weg ! ga weg ! Bah iieehhll en keek zo naar mij, heel raar en vreemd, Vind dat gewoon te ver gaan. Opbouwende feedback ( zo noem ik dat liever) vind ik prima als ik er wat mee kan, maar om zo persoonlijk te keer te gaan vind ik gewoon heel naar. Is ook geen reden voor en het foutje was echt minimaal, kan daar niet in details op in gaan, maar echt. Ik denk eerder dat hij heel erg probeerde mij op te kast te jagen, omdat hij al eerder heel naar deed en hopte dat ik boos zou worden, ipv daarvan reageerde ik soms niet op gemene of onder steekse opmerkingen dat liet ik dan voor wat het was, ook omdat ik gewoon niet snapte nog enkel energie daar in wilde steken.
Hij sprak mij prive niet rustig aan hoor? Hij begon waar collega bij was meteen al heel vreemd en naar te doen, en wilde daarna even uitspreken waarbij ik zei dan roep ik er even iemand bij, voelde me gewoon niet veilig om met hem alleen te zijn na zijn opmerkingen en houding, en weet dan al hoelaat het is, dan weet ik 100% zeker dat er wordt gezegd dat IK heel raar deed, en nu kon een collega zelf zien dat hij echt ongehoord bezig was.
hulp zou heel fijn zijn, maar eerlijk gezegd zou ik gewoon niet weten wat voor hulp en waar, ook dat kost veel geld en werk ik 5 dagen.
zaterdag 28 mei 2016 om 19:48
Babbel anders eens met sensoor, dat is gratis en er zitten hulpverleners achter de telefoon. Je kunt ook online therapie krijgen he, dan kun je het doen wanneer het jou beter uitkomt. Volgens mij heb je dan wel een doorverwijzing van je huisarts nodig. Er zijn meerdere instellingen die dat aanbieden, dus kijk wel welke je kiest. Zou kunnen dat je niet zoveel keus hebt hoor, dat weet ik niet precies.
Of ga schrijven. Schrijf je werkdag van je af. Kun je later ook terugkijken hoe je met dingen om bent gegaan en je ziet vooruitgang bij jezelf. Heb je niet een vriendin waar je mee kunt praten? Ik heb een hele toffe mailvriendin, die ik vaak schrijf en dat kan ook altijd. Misschien een oproep plaatsen op het prikbord, komt vaker voor dat mensen mailvrienden zoeken hier.
Of ga schrijven. Schrijf je werkdag van je af. Kun je later ook terugkijken hoe je met dingen om bent gegaan en je ziet vooruitgang bij jezelf. Heb je niet een vriendin waar je mee kunt praten? Ik heb een hele toffe mailvriendin, die ik vaak schrijf en dat kan ook altijd. Misschien een oproep plaatsen op het prikbord, komt vaker voor dat mensen mailvrienden zoeken hier.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zaterdag 28 mei 2016 om 19:51
O en die collega, zou ik idd met een grote boog omheen lopen. Wat een rare man en eng ook nog. Ik zou hem iig voor geen meter vertrouwen. Sommige mensen kunnen je ook gewoon pesten op de werkvloer he, als je je gepest voelt, dat kun je aangeven bij je leidinggevende. Is wel moeilijk natuurlijk maar laat je plezier in het werk niet verpesten door 1 persoon he.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
