Psyche
alle pijlers
Postnatale depressie?
vrijdag 19 september 2014 om 10:30
Geen idee wat ik met dit verhaal wil... Van me af schrijven denk ik...
8.5 week geleden ben ik bevallen van een meisje. Het was een lastige bevalling met voor mij ingrijpende wendingen. Na 14 uur had ik 10 cm ontsluiting, maar geen persweeen. Ik heb dus een uur op mijn normale weeen moeten persen, maar zonder resultaat. Uiteindelijk is ze met de vacuumpomp gehaald.
De weken erop gingen prima. Ik voelde me goed, genoot van mijn kleintje. Sinds een week is dit compleet omgeslagen. Ontzettend veel huilen, angstig en niet kunnen slapen. Ik bedenk steeds weer dingen om me bang te voelen. Nu heb ik een oorpiep in mijn oor (zelf opgewekt wrs) omdat ik weet dat er een vrouw was met een oorpiep die euthenasie heeft laten plegen omdat ze niet tegen die piep kon. Nu ben ik bang dat het bij mij ook zover gaat komen... Dat soort dingen allemaal. Ik heb overigens geen negatieve gedachte naar mijn kind toe, dat helemaal niet. Ik voel me alleen zwaar klote, dit voelt voor mij als een hel.
Wilde vanmorgen de huisarts bellen, was de praktijk dicht. Vervanger wil alleen spoedgevallen helpen... Ik zit er echt doorheen nu...
Zou dit ondanks ik geen negatieve gevoelens to mijn kind heb, een postnatale depressie kunnen zijn?
8.5 week geleden ben ik bevallen van een meisje. Het was een lastige bevalling met voor mij ingrijpende wendingen. Na 14 uur had ik 10 cm ontsluiting, maar geen persweeen. Ik heb dus een uur op mijn normale weeen moeten persen, maar zonder resultaat. Uiteindelijk is ze met de vacuumpomp gehaald.
De weken erop gingen prima. Ik voelde me goed, genoot van mijn kleintje. Sinds een week is dit compleet omgeslagen. Ontzettend veel huilen, angstig en niet kunnen slapen. Ik bedenk steeds weer dingen om me bang te voelen. Nu heb ik een oorpiep in mijn oor (zelf opgewekt wrs) omdat ik weet dat er een vrouw was met een oorpiep die euthenasie heeft laten plegen omdat ze niet tegen die piep kon. Nu ben ik bang dat het bij mij ook zover gaat komen... Dat soort dingen allemaal. Ik heb overigens geen negatieve gedachte naar mijn kind toe, dat helemaal niet. Ik voel me alleen zwaar klote, dit voelt voor mij als een hel.
Wilde vanmorgen de huisarts bellen, was de praktijk dicht. Vervanger wil alleen spoedgevallen helpen... Ik zit er echt doorheen nu...
Zou dit ondanks ik geen negatieve gevoelens to mijn kind heb, een postnatale depressie kunnen zijn?
vrijdag 19 september 2014 om 10:36
Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter
Of het een postnatale depressie is weet ik niet maar dat je je heel rot voelt geloof ik wel.
Kun je voor nu iemand bellen die bij jou komt? Moeder, vriendin, man?
Ik zou zeker maandag contact met je huisarts opnemen en je bevindingen bespreekbaar maken.
Je kunt overigens ook een PND hebben als je je kindje elke dag knuffelt, beschermt en verzorgt. Het is niet altijd dat je je kindje links laat liggen.
Sterkte
Of het een postnatale depressie is weet ik niet maar dat je je heel rot voelt geloof ik wel.
Kun je voor nu iemand bellen die bij jou komt? Moeder, vriendin, man?
Ik zou zeker maandag contact met je huisarts opnemen en je bevindingen bespreekbaar maken.
Je kunt overigens ook een PND hebben als je je kindje elke dag knuffelt, beschermt en verzorgt. Het is niet altijd dat je je kindje links laat liggen.
Sterkte
vrijdag 19 september 2014 om 10:41
Het komt goed Claudine alleen heb je daar nu niets aan. Het enige wat je echt moet doen is hulp gaan zoeken voordat dit uit de hand gaat lopen.
Wat Apatura zegt, contact opnemen met de kraamafdeling of je verloskundige zou je vandaag nog kunnen doen.
Neem iig actie en blijf niet piekeren en uitstellen.
Wat Apatura zegt, contact opnemen met de kraamafdeling of je verloskundige zou je vandaag nog kunnen doen.
Neem iig actie en blijf niet piekeren en uitstellen.
vrijdag 19 september 2014 om 10:44
Ach meid, wat naar dat je je zo voelt. Denk je dat je het weekend door kunt komen? Anders terugbellen naar de huisarts en zeggen dat je een spoedgeval bent of eventueel om een paar slaappillen vragen. Slapen is heel erg belangrijk om enigszins stabiel te blijven.
Is er iets waarmee je jezelf kunt kalmeren? Wandelen, in bad gaan, muziek luisteren. Bel iemand en laat diegene naar je toe komen en doe ondertussen waar je weer een beetje rustiger van wordt.
Waar is je man? Ben je alleen thuis? Weet hij hoe je je voelt? Het is nu denk ik beter voor je als er iemand bij je is, je man, je moeder, zus, vriendin. Maakt niet uit. Iemand die voor jou en je kindje zorgt.
Dat je geen negatieve gevoelens tov je kind hebt is fijn. Desondanks kun je wel een postnatale depressie hebben. Of je die hebt, weet niemand hier. Door vermoeidheid kun je je ook heel raar gaan voelen, of misschien is er een lichamelijke oorzaak, iets met je schildklier bijvoorbeeld.
Is er iets waarmee je jezelf kunt kalmeren? Wandelen, in bad gaan, muziek luisteren. Bel iemand en laat diegene naar je toe komen en doe ondertussen waar je weer een beetje rustiger van wordt.
Waar is je man? Ben je alleen thuis? Weet hij hoe je je voelt? Het is nu denk ik beter voor je als er iemand bij je is, je man, je moeder, zus, vriendin. Maakt niet uit. Iemand die voor jou en je kindje zorgt.
Dat je geen negatieve gevoelens tov je kind hebt is fijn. Desondanks kun je wel een postnatale depressie hebben. Of je die hebt, weet niemand hier. Door vermoeidheid kun je je ook heel raar gaan voelen, of misschien is er een lichamelijke oorzaak, iets met je schildklier bijvoorbeeld.
vrijdag 19 september 2014 om 11:14
Ik denk dat het verstandig is om toch even met een arts te overleggen, dus bel die vervangende huisarts of je verloskundige en zeg dat je niet kunt slapen.
Je kunt je dochter vannacht eventueel een flesje poedermelk geven zodat je een keer goed kunt doorslapen. (Je kunt ook alvast wat kolven als je het vervelend vindt om haar poedermelk te geven.) Dan voel je je morgen misschien al veel beter.
Je kunt je dochter vannacht eventueel een flesje poedermelk geven zodat je een keer goed kunt doorslapen. (Je kunt ook alvast wat kolven als je het vervelend vindt om haar poedermelk te geven.) Dan voel je je morgen misschien al veel beter.
vrijdag 19 september 2014 om 11:24
http://www.borstvoeding.c ... n/medicijnen/2010-nl.html
Sommige slaapmiddelen mag je wel kort gebruiken bij borstvoeding volgens mij. Zie de link naar de lijst met medicatie.
Sommige slaapmiddelen mag je wel kort gebruiken bij borstvoeding volgens mij. Zie de link naar de lijst met medicatie.
vrijdag 19 september 2014 om 11:30
Oké, nou, maak een afspraak voor maandagochtend en ga bedenken hoe je dit weekend doorkomt.
Een paar ideeën:
Haal wat zakjes Nutrilon in huis zodat je man een fles kan geven en je niet wakker hoeft te maken, of ga alvast wat kolven en zet dat in de koelkast.
Haal lekkere dingen in huis.
Zeg alle afspraken (kraamvisite?) af. Zeg maar dat je ziek bent.
Neem een borrel (na de laatste voeding)
Een paar ideeën:
Haal wat zakjes Nutrilon in huis zodat je man een fles kan geven en je niet wakker hoeft te maken, of ga alvast wat kolven en zet dat in de koelkast.
Haal lekkere dingen in huis.
Zeg alle afspraken (kraamvisite?) af. Zeg maar dat je ziek bent.
Neem een borrel (na de laatste voeding)
vrijdag 19 september 2014 om 11:30
Fijne arts is dit om jou niet serieus te nemen. Als je een PND hebt, wat heel goed zou kunnen, is dat niet iets om door de telefoon te bespreken en al helemaal niet om je te laten wachten. Heb het zelf bij de oudste gehad en het kan echt een hel zijn. Je moet direct geholpen worden, want zo raak je uitgeput met alle ellendige gevolgen van dien. Slapen is voor jou nu prio nummer 1. Nu speelt oververmoeidheid een grote rol en je zakt dan steeds dieper weg. En inderdaad, geef je dochter een flesje , of laat je man het doen, zeker vannacht, dan kan jij misschien lekker doorslapen een keertje. Ik adviseer je wel om zo niet het weekend in te gaan. Probeer toch dan maar een andere dokter te vinden die je wel serieus neemt. Beterschap de komende tijd. Weet helaas wat het is en voel erg met je mee.
vrijdag 19 september 2014 om 11:53
quote:Nu heb ik een oorpiep in mijn oor (zelf opgewekt wrs) omdat ik weet dat er een vrouw was met een oorpiep die euthenasie heeft laten plegen omdat ze niet tegen die piep kon. Nu ben ik bang dat het bij mij ook zover gaat komen...Ik heb al 30 jaar een piep in allebei mijn oren. Vervelend en op sommige tijden om gek van te worden, maar absoluut niet euthanasie waardig. Ik heb vele verhalen gehoord/gelezen over piepen in oor, het komt veel voor. Al die mensen leven nog.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 19 september 2014 om 12:11
vrijdag 19 september 2014 om 12:20
Ach meis, wat naar
Het komt écht goed. Maar nu nog even niet. Wat iedereen al zegt klopt, slapen is heel belangrijk nu. Neem je partner, ouders, vriendinnen in vertrouwen. Zorg elke dag ook voor beweging. Ga naar buiten met de wandelwagen en een stuk lopen en zorg dat je onder de mensen blijft. Dat helpt goed tegen je angsten.
O, en ik zou van huisarts switchen.
Het komt écht goed. Maar nu nog even niet. Wat iedereen al zegt klopt, slapen is heel belangrijk nu. Neem je partner, ouders, vriendinnen in vertrouwen. Zorg elke dag ook voor beweging. Ga naar buiten met de wandelwagen en een stuk lopen en zorg dat je onder de mensen blijft. Dat helpt goed tegen je angsten.
O, en ik zou van huisarts switchen.
vrijdag 19 september 2014 om 12:48
vrijdag 19 september 2014 om 13:47
Hee Claudine, de huisarts kan er natuurlijk ook niet voor zorgen dat je je opeens niet meer zo naar voelt. Zelfs als je nu met antidepressiva zou beginnen is het niet opeens over.
Ik hoop dat er inmiddels iemand bij je is... Kan je man/vriend eerder naar huis komen?
Als je je erg onrustig voelt, ga dan wandelen met je dochter. Misschien heb je vooral behoefte aan rust, dan ga je de natuur in, of misschien heb je juist behoefte aan mensen om je heen, dan ga je de stad in. Als je moe bent van het wandelen, ga dan lekker in bed of op de bank liggen met je kind en kijk tv/lees een boek/voed je dochter/dommel een beetje. Je hoeft nu verder even niets te doen, alleen maar voor jezelf zorgen.
En ik ken je gevoel, maar er gebeurt niets... Je voelt je alleen maar heel erg ellendig. Je moet het uitzitten en het wordt echt weer beter. Het is een beetje zoals bevallen: als je er middenin zit denk je dat er nooit een einde aan komt, maar het gaat echt voorbij. Het enige wat nu belangrijk is, is dat je de dag doorkomt.
Ik hoop dat er inmiddels iemand bij je is... Kan je man/vriend eerder naar huis komen?
Als je je erg onrustig voelt, ga dan wandelen met je dochter. Misschien heb je vooral behoefte aan rust, dan ga je de natuur in, of misschien heb je juist behoefte aan mensen om je heen, dan ga je de stad in. Als je moe bent van het wandelen, ga dan lekker in bed of op de bank liggen met je kind en kijk tv/lees een boek/voed je dochter/dommel een beetje. Je hoeft nu verder even niets te doen, alleen maar voor jezelf zorgen.
En ik ken je gevoel, maar er gebeurt niets... Je voelt je alleen maar heel erg ellendig. Je moet het uitzitten en het wordt echt weer beter. Het is een beetje zoals bevallen: als je er middenin zit denk je dat er nooit een einde aan komt, maar het gaat echt voorbij. Het enige wat nu belangrijk is, is dat je de dag doorkomt.
