Psyche
alle pijlers
Psychiater
woensdag 27 december 2017 om 12:01
Ik worstel al heel lang met mezelf. Vroeger dacht ik dat ik ‘gewoon’ stil, onzeker, verlegen of gewoon raar was, een buitenbeentje. Maar de laatste jaren loop ik tegen steeds meer problemen op.
Ik raak steeds verder met mezelf in de knoop maar ook vooral met anderen. Het lukt me niet om gelukkig te zijn en op werkgebied lukt het me niet om een leuke collega te zijn en een baan vast te houden. Hetzelfde geldt voor vriendschappen. Ik merk dat ik vaak mensen tegen me in het harnas jaag en heb al van alles geprobeerd. Het lijkt allemaal zo simpel, maar helaas is het dat niet voor mij. Ik heb regelmatig last van huilbuien en depressieve gevoelens.
In de loop der jaren ben ik al bij verschillende psychologen op gesprek geweest. Ze bedoelen het allemaal goed maar ik kom er niet verder. En dat ligt voornamelijk aan mij; ik voel zo ontzettend veel maar ik kan het niet onder woorden brengen. En ik begrijp heus wel dat als ik niets zeg, dat een ander me dan niet kan helpen. Maar ik wil wel werken aan een oplossing! Ik kan het alleen niet goed onder woorden brengen omdat veel dingen ook gewoon ‘een gevoel’ zijn. Misschien zijn die dingen helemaal niet realistisch of zit het tussen mijn oren, maar ik zit wel met dat gevoel. Dan moet er toch een oplossing zijn? Of er moet een diagnose bestaan waaruit duidelijk blijkt wat ik heb?
Een tijd geleden ben ik zelfs naar een spiritueel therapeut geweest, gewoon in de hoop dat zij me wel kon helpen. Maar helaas.
Nu spookt er al enige tijd door mijn hoofd dat ik graag onderzocht wil worden door een psychiater. Gewoon omdat ik wil weten wat er met mij aan de hand is. Ik ben 33 jaar en wil duidelijkheid. Ik zou het fijn vinden om er zelf een ‘ label’ op te kunnen plakken. Niet omdat ik interessant wil doen, maar omdat ik dan weet wat er met mij aan de hand is en ik gerichte stappen kan ondernemen.
Soms gaat het even beter en dan vind ik het weer ‘onzin’ om hulp te zoeken en denk ik dat het allemaal wel meevalt maar het komt altijd terug.
Hoe gaat zoiets in zijn werk? Heb ik dan een doorverwijzing nodig van de huisarts? En kun je tijdens zo’n gesprek aangeven dat je graag wil dat je doorverwezen wordt naar een psychiater?
De laatste keer dat ik dit met mijn huisarts ‘besprak’ was ik een jaar of 16 en durfde daar niks meer te zeggen. Ik ben toen dichtgeklapt en de huisarts heeft mij toen antidepressiva voorgeschreven. Maar daar zit ik niet op te wachten; ik wil goed onderzocht worden en werken aan een structurele oplossing. Naderhand heb ik telefonisch een paar keer gevraagd om een verwijsbrief voor een psycholoog en die kon ik telkens zo ophalen, zonder daarover met de huisarts in gesprek te gaan.
Bedankt voor het lezen.
Minni.
Ik raak steeds verder met mezelf in de knoop maar ook vooral met anderen. Het lukt me niet om gelukkig te zijn en op werkgebied lukt het me niet om een leuke collega te zijn en een baan vast te houden. Hetzelfde geldt voor vriendschappen. Ik merk dat ik vaak mensen tegen me in het harnas jaag en heb al van alles geprobeerd. Het lijkt allemaal zo simpel, maar helaas is het dat niet voor mij. Ik heb regelmatig last van huilbuien en depressieve gevoelens.
In de loop der jaren ben ik al bij verschillende psychologen op gesprek geweest. Ze bedoelen het allemaal goed maar ik kom er niet verder. En dat ligt voornamelijk aan mij; ik voel zo ontzettend veel maar ik kan het niet onder woorden brengen. En ik begrijp heus wel dat als ik niets zeg, dat een ander me dan niet kan helpen. Maar ik wil wel werken aan een oplossing! Ik kan het alleen niet goed onder woorden brengen omdat veel dingen ook gewoon ‘een gevoel’ zijn. Misschien zijn die dingen helemaal niet realistisch of zit het tussen mijn oren, maar ik zit wel met dat gevoel. Dan moet er toch een oplossing zijn? Of er moet een diagnose bestaan waaruit duidelijk blijkt wat ik heb?
Een tijd geleden ben ik zelfs naar een spiritueel therapeut geweest, gewoon in de hoop dat zij me wel kon helpen. Maar helaas.
Nu spookt er al enige tijd door mijn hoofd dat ik graag onderzocht wil worden door een psychiater. Gewoon omdat ik wil weten wat er met mij aan de hand is. Ik ben 33 jaar en wil duidelijkheid. Ik zou het fijn vinden om er zelf een ‘ label’ op te kunnen plakken. Niet omdat ik interessant wil doen, maar omdat ik dan weet wat er met mij aan de hand is en ik gerichte stappen kan ondernemen.
Soms gaat het even beter en dan vind ik het weer ‘onzin’ om hulp te zoeken en denk ik dat het allemaal wel meevalt maar het komt altijd terug.
Hoe gaat zoiets in zijn werk? Heb ik dan een doorverwijzing nodig van de huisarts? En kun je tijdens zo’n gesprek aangeven dat je graag wil dat je doorverwezen wordt naar een psychiater?
De laatste keer dat ik dit met mijn huisarts ‘besprak’ was ik een jaar of 16 en durfde daar niks meer te zeggen. Ik ben toen dichtgeklapt en de huisarts heeft mij toen antidepressiva voorgeschreven. Maar daar zit ik niet op te wachten; ik wil goed onderzocht worden en werken aan een structurele oplossing. Naderhand heb ik telefonisch een paar keer gevraagd om een verwijsbrief voor een psycholoog en die kon ik telkens zo ophalen, zonder daarover met de huisarts in gesprek te gaan.
Bedankt voor het lezen.
Minni.
woensdag 27 december 2017 om 15:55
Bedankt voor je reactie.Watisernouweer schreef: ↑27-12-2017 14:32Beste TO, ik vind ook dat je je problemen zo goed verwoordt, dus meenemen naar de huisarts, jouw openingspost. En vraag inderdaad concreet om diagnostisch onderzoek. Want je beschrijft duidelijk dat je in het dagelijks leven gehinderd wordt door je (eventuele) stoornis.
Kans is groot dat je, met een diagnose, een behandeling krijgt waardoor je uuteindelijk wat makkelijker in het leven komt te staan. En gelukkig ben je jong, begin dertig, dus mooie leeftijd om dingen te veranderen.
Veel succes.
Ik ga het zeker meenemen. Het maakt het voor mij toch wat makkelijker.
woensdag 27 december 2017 om 15:56
Dat is denk ik ook waar ik naar op zoek ben.
Ik weet nu helemaal niet in welke hoek ik het zoeken moet. Ik herken me in allerlei 'aandoeningen' maar ik ben geen dokter.
woensdag 27 december 2017 om 15:56
Als er ooit een diagnose komt, zou ik naar een spv’er vragen. Die heeft én een luisterend oor en is veel praktischer ingesteld dan een psycholoog. De psychiater zie ik 2 keer per of wanneer nodig, alleen ivm medicatie.minnimouse schreef: ↑27-12-2017 15:53Dat vermoed ik ook niet. Ik herken mijzelf ook als HSP'er maar eerlijk gezegd heb ik er niks mee.
Die therapeut waar ik het in mijn OP over had zei ook dat ik een HSP'er ben. En nu? Tja, dat wist ze ook niet.
Ik kan daar zelf niets mee. Ik ben best wel praktisch en nuchter van mezelf en wil gewoon hulp bij het vinden van een oplossing. Ik denk niet dat zo iemand mij gaat helpen terwijl ik al jaren vastloop.
Therapie had ik geen behoefte aan, het is immers niet mijn verleden dat me belemmert.
woensdag 27 december 2017 om 17:05
Wat is een SPV’er?Moiren’ schreef: ↑27-12-2017 15:56Als er ooit een diagnose komt, zou ik naar een spv’er vragen. Die heeft én een luisterend oor en is veel praktischer ingesteld dan een psycholoog. De psychiater zie ik 2 keer per of wanneer nodig, alleen ivm medicatie.
Therapie had ik geen behoefte aan, het is immers niet mijn verleden dat me belemmert.
En dus eigenlijk is de psychiater meer voor de medicijnen? Dacht echt dat hij degene is die onderzoekt naar wat iemand heeft.
woensdag 27 december 2017 om 17:10
Een spv’er is een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Getraind om te helpen met handvatten vinden, de juiste aanbieden, praktische vaardigheden, signalen in kaart brengen enz.minnimouse schreef: ↑27-12-2017 17:05Wat is een SPV’er?
En dus eigenlijk is de psychiater meer voor de medicijnen? Dacht echt dat hij degene is die onderzoekt naar wat iemand heeft.
Die van mij is echt een wereldmens, ken haar nu zo’n 7 jaar.
Bij mij deed de psychiater niet het onderzoek, maar ik zag haar wel bij het gesprek waarin de diagnose werd gegeven volgens mij. Of iig gelijk erna ivm de omstandigheden.
woensdag 27 december 2017 om 19:25
Dankjewel voor je toelichting en fijn dat jij iemand gevonden hebt bij wie je je prettig voeltMoiren’ schreef: ↑27-12-2017 17:10Een spv’er is een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Getraind om te helpen met handvatten vinden, de juiste aanbieden, praktische vaardigheden, signalen in kaart brengen enz.
Die van mij is echt een wereldmens, ken haar nu zo’n 7 jaar.
Bij mij deed de psychiater niet het onderzoek, maar ik zag haar wel bij het gesprek waarin de diagnose werd gegeven volgens mij. Of iig gelijk erna ivm de omstandigheden.
Nog een vraag: is zo’n SPV’er in dienst bij een ..???
woensdag 27 december 2017 om 19:30
Bij de ggz, in dit geval de in mijn ziekte gespecialiseerde afdeling.minnimouse schreef: ↑27-12-2017 19:25Dankjewel voor je toelichting en fijn dat jij iemand gevonden hebt bij wie je je prettig voelt
Nog een vraag: is zo’n SPV’er in dienst bij een ..???
woensdag 27 december 2017 om 19:30
GGZ organisatie meestal.
Al vraag ik me af of dat is wat jij nodig hebt. Maar als je eerst de verwijzing regelt dan wordt dat vanzelf duidelijker als het goed is. Als ik jouw OP lees denk ik dat je baat zult hebben bij groepspsychotherapie. Maar eerst de verwijzing en intake, dan wordt vast al meer duidelijker
dapper dat je het aan wil gaan.
woensdag 27 december 2017 om 19:35
Lief bericht, dankjewelKeaAlpine schreef: ↑27-12-2017 19:30GGZ organisatie meestal.
Al vraag ik me af of dat is wat jij nodig hebt. Maar als je eerst de verwijzing regelt dan wordt dat vanzelf duidelijker als het goed is. Als ik jouw OP lees denk ik dat je baat zult hebben bij groepspsychotherapie. Maar eerst de verwijzing en intake, dan wordt vast al meer duidelijker
woensdag 27 december 2017 om 22:11
Het verschilt heel erg of een psychiater alleen medicatie doet of ook therapieën doet. Vaak is een psychiater hoofdbehandelaar en dus eindverantwoordelijke, dat wil echter niet zeggen dat je diegene ziet. Kan ook dat je diegene alleen ziet bij intake en evaluaties. Voordeel van een ggz-instelling is dat er een groter aanbod aan behandelingen en soorten behandelaren is en er dus gekeken kan worden naar wat het beste bij je past. Je hoeft dat dus nu niet zelf te bedenken. In de intakefase en adviesfase wordt dit in overleg met jou bedacht.
woensdag 27 december 2017 om 22:20
De eerste zin klopt niet helemaal. Er is geen GGZ-instelling die een psycholoog zonder universitaire afgeronde studie in dienst neemt. Wat dat betreft loop je echt geen enkel risico om een neppsycholoog te treffen, bij de erkende instellingen.Saga_Röversdotter schreef: ↑27-12-2017 13:07'Psycholoog' is geen beschermde titel. Iedereen mag zich dus zo noemen. Als je naar een psycholoog gaat kan dat iemand zijn die psychologie en een willekeurige psychologie-master gedaan heeft. Je hebt dan nog post-masteropleidingen, zoals Gezondheidspsyholoog (gz-psycholoog). En in het verlengde daarvan kan je nog klinisch psycholoog worden. Een basispsycholoog kan prima testen afnemen. Dit gebeurt dan wel olv een gz-psycholoog, klinisch psycholoog of psychiater. Een psychiater kan niet perse beter diagnoses stellen dan een Gz-psycholoog of klinisch-psycholoog.
Ik denk dat je het beste af bent bij een tweedelijns ggz-instelling, omdat je diagnostisch onderzoek wilt. Aan een POH-GGZ (praktijkondersteuner) heb je dan niet zoveel.
Wel is het zo, en dat bedoel je denk ik, dat je je pas BIG kan registreren als je na je basispsychologie (dus universiteit) je verder schoolt als GZ-psycholoog.
Maar dat zegt verder niks over basispsychologen die zomaar zeggen dat ze psycholoog zijn terwijl dat niet zo is, omdat het geen beschermde titel is.
woensdag 27 december 2017 om 23:04
Ik had het niet over psychologen die in ggz-instellingen werken, maar over vrijgevestigden. Ik bedoel dus dat de titel psycholoog niets zegt. Het ging in dit topic over wat een psycholoog wel en niet doet.Perzina schreef: ↑27-12-2017 22:20De eerste zin klopt niet helemaal. Er is geen GGZ-instelling die een psycholoog zonder universitaire afgeronde studie in dienst neemt. Wat dat betreft loop je echt geen enkel risico om een neppsycholoog te treffen, bij de erkende instellingen.
Wel is het zo, en dat bedoel je denk ik, dat je je pas BIG kan registreren als je na je basispsychologie (dus universiteit) je verder schoolt als GZ-psycholoog.
Maar dat zegt verder niks over basispsychologen die zomaar zeggen dat ze psycholoog zijn terwijl dat niet zo is, omdat het geen beschermde titel is.
