Psychische problemen
donderdag 31 oktober 2013 om 15:25
Hallo!
Sorry voor de rare nickname, maar kon nergens opkomen en wil niet dat iemand me herkent ofzo... kom hier trouwens verder niet maar toch.
Ik heb al vanaf jongst af aan veel problemen, vroeger kreeg ik de stempel ADHD met oppositioneel gedrag(9 jaar)... kreeg later van mijn huisarts medicatie waar ik volgens mij moeder heel snel dik van ben geworden.. van 55 kilo naar 75 (was toen 14). Dit heeft altijd veel met mij gedaan omdat ik 't er niet afkreeg... en toen ik 20/21 was (ben nu 26) heb ik een knop omgezet en ben ik heel weinig gaan eten en calorieen tellen... kwam toen bij het GGZ voor mijn eetprobleem en toen is er borderline geconstateerd.. ik ben er nog steeds lichtelijk pissig over omdat ik daar naar mijn idee kwam voor een ander probleem... en ik die stempel nu niet meer kan lozen. Heb meerdere keren geprobeerd groepstherapie te volgen, maar ik vind t niet prettig met allemaal van dit soort mensen in een groep te zitten... is nogal eens misgelopen (hete chocomel in me gezicht gegooid) en mensen die extreem met zichzelf bezig zijn en via fb continu zielig lopen te doen... daar ergerde ik me nogal aan maar reageerde gwoon normaal dat 't wel weer goed zou komen! Toen heeft dat wijf (sorry) me voor van alles en nog wat uitgemaakt toen werd ik zo razend dat ik der heb bedreigd en toen uit therapie ben gezet... ik krijg nu helemaal geen hulp meer en ben ook gestopt met mijn medicatie..
Heb mijn psycholoog gemailt als laatste dat ze een oplichter is, dat ik alleen maar lees dat psychiatrie nep is en dat je hersenen kapot gaan van die medicatie... daar ben ik dus uitgeschreven nu!
Ik merk alleen aan mezelf dat ik 't niet goed trek... heb ook geprobeerd in Amsterdam bij de viersprong therapie te volgen maar ik vond dat zo extreem dat ik dat niet wilde! Plus ik kreeg daar ook nog de stempel PTSS en ontwijkende persoonlijkheidsstoornis...
Ik heb vroeger te maken gehad met misbruik en vind 't verschrikkelijk moeilijk me aan iemand te binden ook, want zodra 't te dichtbij komt raak ik gestresst en wil ik er ook niets meer van!
Ik ben ook enorm jaloers.. bang dat ik gedumpt word door mijn vrienden omdat ze er toch wel achter komen dat ik niet zo fijn ben... ik kan ook niet echt met veel mensen tegelijk chillen dan word ik boos omdat ik me genegeerd voel en dan kan ik zo gaan huilen omdat ik 't niet kan uiten eigenlijk.
Verder voel ik me over t algemeen nog steeds ongelukkig, zit al bijna 3 jaar thuis en laatst met het vakantiewerk waar ik mocht blijven is 't enorm misgegaan... ben er eigenlijk uitgewerkt door iemand die mij gewoon niet mocht... en voelde me zo gekwetst dat ik daar ook geen zin meer in heb.
Wat moet ik nu doen? Groepstherapie werkt niet voor mij, maar mijn houding maakt dingen kapot... en 'is niet zo dat ik er niets aan wil doen maar op het moment dat ik een bui krijg word ik helemaal gek en verlies ik alle controle.... en laatst vroeg een goeie vriendin van me of ik me soms verschuil achter mijn borderline... ze heeft 't wel teruggenomen maar 't doet me erg pijn, voel me niet serieus genomen weetje. Het kwam omdat ik me niet kon herinneren dat ik over zelfmoord was begonnen.. maar als ik me echt extreem naar voel kan ik niet op die dingen komen... ik kan nergens opkomen ben gewoon leeg dan! En 't komt nu over alsof ik 't allemaal expres doe om aandacht te krijgen... maar ik wil juist van die klote stempel af en daarom denk ik ook steeds dat ik niets mankeer en gewoon normaal ben... en elke keer kom ik er dan achter dat ik toch wel een beetje raar ben! :s
Heb ook nogal wat angst dat er iemand mijn huis in wilt sluipen om mijn hondjes wat aan te doen en dat ik ze dan niet kan beschermen... sorry voor 't wazige verhaal..
Sorry voor de rare nickname, maar kon nergens opkomen en wil niet dat iemand me herkent ofzo... kom hier trouwens verder niet maar toch.
Ik heb al vanaf jongst af aan veel problemen, vroeger kreeg ik de stempel ADHD met oppositioneel gedrag(9 jaar)... kreeg later van mijn huisarts medicatie waar ik volgens mij moeder heel snel dik van ben geworden.. van 55 kilo naar 75 (was toen 14). Dit heeft altijd veel met mij gedaan omdat ik 't er niet afkreeg... en toen ik 20/21 was (ben nu 26) heb ik een knop omgezet en ben ik heel weinig gaan eten en calorieen tellen... kwam toen bij het GGZ voor mijn eetprobleem en toen is er borderline geconstateerd.. ik ben er nog steeds lichtelijk pissig over omdat ik daar naar mijn idee kwam voor een ander probleem... en ik die stempel nu niet meer kan lozen. Heb meerdere keren geprobeerd groepstherapie te volgen, maar ik vind t niet prettig met allemaal van dit soort mensen in een groep te zitten... is nogal eens misgelopen (hete chocomel in me gezicht gegooid) en mensen die extreem met zichzelf bezig zijn en via fb continu zielig lopen te doen... daar ergerde ik me nogal aan maar reageerde gwoon normaal dat 't wel weer goed zou komen! Toen heeft dat wijf (sorry) me voor van alles en nog wat uitgemaakt toen werd ik zo razend dat ik der heb bedreigd en toen uit therapie ben gezet... ik krijg nu helemaal geen hulp meer en ben ook gestopt met mijn medicatie..
Heb mijn psycholoog gemailt als laatste dat ze een oplichter is, dat ik alleen maar lees dat psychiatrie nep is en dat je hersenen kapot gaan van die medicatie... daar ben ik dus uitgeschreven nu!
Ik merk alleen aan mezelf dat ik 't niet goed trek... heb ook geprobeerd in Amsterdam bij de viersprong therapie te volgen maar ik vond dat zo extreem dat ik dat niet wilde! Plus ik kreeg daar ook nog de stempel PTSS en ontwijkende persoonlijkheidsstoornis...
Ik heb vroeger te maken gehad met misbruik en vind 't verschrikkelijk moeilijk me aan iemand te binden ook, want zodra 't te dichtbij komt raak ik gestresst en wil ik er ook niets meer van!
Ik ben ook enorm jaloers.. bang dat ik gedumpt word door mijn vrienden omdat ze er toch wel achter komen dat ik niet zo fijn ben... ik kan ook niet echt met veel mensen tegelijk chillen dan word ik boos omdat ik me genegeerd voel en dan kan ik zo gaan huilen omdat ik 't niet kan uiten eigenlijk.
Verder voel ik me over t algemeen nog steeds ongelukkig, zit al bijna 3 jaar thuis en laatst met het vakantiewerk waar ik mocht blijven is 't enorm misgegaan... ben er eigenlijk uitgewerkt door iemand die mij gewoon niet mocht... en voelde me zo gekwetst dat ik daar ook geen zin meer in heb.
Wat moet ik nu doen? Groepstherapie werkt niet voor mij, maar mijn houding maakt dingen kapot... en 'is niet zo dat ik er niets aan wil doen maar op het moment dat ik een bui krijg word ik helemaal gek en verlies ik alle controle.... en laatst vroeg een goeie vriendin van me of ik me soms verschuil achter mijn borderline... ze heeft 't wel teruggenomen maar 't doet me erg pijn, voel me niet serieus genomen weetje. Het kwam omdat ik me niet kon herinneren dat ik over zelfmoord was begonnen.. maar als ik me echt extreem naar voel kan ik niet op die dingen komen... ik kan nergens opkomen ben gewoon leeg dan! En 't komt nu over alsof ik 't allemaal expres doe om aandacht te krijgen... maar ik wil juist van die klote stempel af en daarom denk ik ook steeds dat ik niets mankeer en gewoon normaal ben... en elke keer kom ik er dan achter dat ik toch wel een beetje raar ben! :s
Heb ook nogal wat angst dat er iemand mijn huis in wilt sluipen om mijn hondjes wat aan te doen en dat ik ze dan niet kan beschermen... sorry voor 't wazige verhaal..
donderdag 31 oktober 2013 om 17:28
To maar alles wat je omschrijft is dat niet gewoon idd Borderline??
Ik ben geen borderline deskundige.
Maar is dat nou niet gewoon jouw probleem hoe je je voelt zoals je je voelt. Etiket is toch makkenlijk kun je gericht hulpvragen.
Helaas leven we in een maatschappij waar overal etiketen op moeten anders heb je gewoon een geldprobleem om je situatie aan te pakken.
Ik zou gewoon eens gaan praten met je huisarts. En niet meteen boosheid of opstandigheid voelen. Of lichtgeraakt of iedereen als vijand zien.
Daar kom je ook niet verder mee. Puur voor jezelf dus.
Nu zie je dat je al een aantal dingen met een bepaalde houding tegenmoet komen. En dat werkt ook niet. Je kunt nog van alles hebben maar je moet wel willen. Of op zijn minst de rust vinden om dingen te ondergaan. En je over ergens aan over kunnen geven.
Niet iedereen is je vijand.
Ik ben geen borderline deskundige.
Maar is dat nou niet gewoon jouw probleem hoe je je voelt zoals je je voelt. Etiket is toch makkenlijk kun je gericht hulpvragen.
Helaas leven we in een maatschappij waar overal etiketen op moeten anders heb je gewoon een geldprobleem om je situatie aan te pakken.
Ik zou gewoon eens gaan praten met je huisarts. En niet meteen boosheid of opstandigheid voelen. Of lichtgeraakt of iedereen als vijand zien.
Daar kom je ook niet verder mee. Puur voor jezelf dus.
Nu zie je dat je al een aantal dingen met een bepaalde houding tegenmoet komen. En dat werkt ook niet. Je kunt nog van alles hebben maar je moet wel willen. Of op zijn minst de rust vinden om dingen te ondergaan. En je over ergens aan over kunnen geven.
Niet iedereen is je vijand.
donderdag 31 oktober 2013 om 19:37
vrijdag 1 november 2013 om 09:41
vrijdag 1 november 2013 om 11:48
Heb net mijn huisarts gebeld en volgende week ligt de verwijzing klaar, hoefde niet langs te komen...
daarna het GGZ gebeld of ze mijn aanmelding binnen hebben gekregen en hij is binnen... maar duurt nog ongeveer 4 weken voor ik word uitgenodigd. Ze gaan me alleen screenen.. op wat dan? Is het zo omdat het bij het andere GGZ is misgelopen en ik wat buiten me boekje ben gegaan dat zij mij daarop kunnen weigeren? Maar goed dat andere GGz staat bekend als flut dus dat zullen ze zelf ook wel snappen toch?
daarna het GGZ gebeld of ze mijn aanmelding binnen hebben gekregen en hij is binnen... maar duurt nog ongeveer 4 weken voor ik word uitgenodigd. Ze gaan me alleen screenen.. op wat dan? Is het zo omdat het bij het andere GGZ is misgelopen en ik wat buiten me boekje ben gegaan dat zij mij daarop kunnen weigeren? Maar goed dat andere GGz staat bekend als flut dus dat zullen ze zelf ook wel snappen toch?