Psyche
alle pijlers
Psycholoog
maandag 2 januari 2012 om 16:30
Wie is er wel eens naar een psycholoog geweest?
Ik heb last van (licht) sombere gevoelens , het gaat vaak goed maar er zijn ook momenten dat ik mijn gedachten minder goed onder controle heb.
Dit heb ik al mijn hele leven, naar een psycholoog gaan is een grote stap die ik waarschijnlijk moet nemen.
Wie heeft ervaring?
Ik heb last van (licht) sombere gevoelens , het gaat vaak goed maar er zijn ook momenten dat ik mijn gedachten minder goed onder controle heb.
Dit heb ik al mijn hele leven, naar een psycholoog gaan is een grote stap die ik waarschijnlijk moet nemen.
Wie heeft ervaring?
maandag 2 januari 2012 om 16:41
maandag 2 januari 2012 om 16:47
Is het je doel om nooit meer somber te zijn? Dat gaat niet lukken. Naar de psycholoog ga je als je leven in de soep loopt door je somberheid. Dat je bijvoorbeeld slechter presteert in je studie / werk, dat je niet meer de straat op durft, of dat je geen mensen meer wilt zien. Maar gewone somberheid, dat hoort erbij. Je kunt zelf het best bepalen wat voor jou gewoon is en wat niet meer. Maar verkijk je er niet op: naar de psycholoog is hard werken.
maandag 2 januari 2012 om 16:50
ja, anderhalf jaar lang zelfs. Met een deel daarvan 1x per 2 weken gesprek (alleen met psycholoog). En 2x een cursus van 10 weken: mindfullness en G-training. Juist goed om andere mensen te leren kennen met hetzelfde probleem, dan voel je je niet zo raar/anders/fout/..... Je kan naar je huisarts gaan, die kan je dan doorsturen zodat je het ook (gedeeltelijk) vergoed krijgt.
uitleg mindfullness
http://www.aandachttraini ... dfulness/ontspanning.html
uitleg G-training
http://mens-en-samenlevin ... -onder-de-loep-nemen.html
je moet dan je gedachten opschrijven en bekijken of ze "echt waar zijn" of dat je overdrijft. Ik zag echt meteen dat heel veel gedachten die door mijn hoofd schoten best overdreven waren.
Heb je dat somere gevoel gekregen na een vervelende gebeurtenis?
uitleg mindfullness
http://www.aandachttraini ... dfulness/ontspanning.html
uitleg G-training
http://mens-en-samenlevin ... -onder-de-loep-nemen.html
je moet dan je gedachten opschrijven en bekijken of ze "echt waar zijn" of dat je overdrijft. Ik zag echt meteen dat heel veel gedachten die door mijn hoofd schoten best overdreven waren.
Heb je dat somere gevoel gekregen na een vervelende gebeurtenis?
maandag 2 januari 2012 om 16:51
Hallo skiewietje!
Ik ben ook een half jaar bij een psycholoog geweest. De reden dat ik vrij snel weer zonder psychologische hulp is dat ik van mezelf vrij positief en energiek ben. Helaas zag ik door een nare gebeurtenis even een tijdje die kant van mezelf niet. Maar mede dankzij de hulp van de psycholoog, zit ik inmiddels weer goed in m'n vel!
De stap is inderdaad groot. Ik vond het heel moeilijk mezelf bloot te geven en aan te geven bij mijn huisarts dat ik hulp nodig had. Ik had geen begrip verwacht, maar het tegendeel is waar gebleken. Mijn huisarts reageerde heel begripvol en we zochten samen naar een oplossing voor mijn probleem. Ik zou als ik jou was de stap nemen, je krijgt er geen spijt van!
Ik ben ook een half jaar bij een psycholoog geweest. De reden dat ik vrij snel weer zonder psychologische hulp is dat ik van mezelf vrij positief en energiek ben. Helaas zag ik door een nare gebeurtenis even een tijdje die kant van mezelf niet. Maar mede dankzij de hulp van de psycholoog, zit ik inmiddels weer goed in m'n vel!
De stap is inderdaad groot. Ik vond het heel moeilijk mezelf bloot te geven en aan te geven bij mijn huisarts dat ik hulp nodig had. Ik had geen begrip verwacht, maar het tegendeel is waar gebleken. Mijn huisarts reageerde heel begripvol en we zochten samen naar een oplossing voor mijn probleem. Ik zou als ik jou was de stap nemen, je krijgt er geen spijt van!
maandag 2 januari 2012 om 16:57
quote:maaique schreef op 02 januari 2012 @ 16:48:
Ik heb er een negatieve ervaring mee..
Voelde me absoluut niet begrepen en een beetje in de maling genomen. Maar ik geloof Oprecht dat een groot deel van de mensen er iets aan heeft, dus doen Dat is exact waar ik ook bang voor was. Ik had verwacht dat ik niet serieus genomen zou worden, maar ik werd juist heel serieus genomen. Misschien heb jij een huisarts/psycholoog gehad die je niet serieus genomen heeft? Heb je een consult van een andere huisarts/psycholoog overwogen? Ik lees weleens vaker berichten van jou met een nogal negatieve bijsmaak. Wellicht dat je er toch baat bij hebt als je de juiste hulp van de juiste mensen krijgt. Een andere benadering kan al een wereld van verschil maken.
Ik heb er een negatieve ervaring mee..
Voelde me absoluut niet begrepen en een beetje in de maling genomen. Maar ik geloof Oprecht dat een groot deel van de mensen er iets aan heeft, dus doen Dat is exact waar ik ook bang voor was. Ik had verwacht dat ik niet serieus genomen zou worden, maar ik werd juist heel serieus genomen. Misschien heb jij een huisarts/psycholoog gehad die je niet serieus genomen heeft? Heb je een consult van een andere huisarts/psycholoog overwogen? Ik lees weleens vaker berichten van jou met een nogal negatieve bijsmaak. Wellicht dat je er toch baat bij hebt als je de juiste hulp van de juiste mensen krijgt. Een andere benadering kan al een wereld van verschil maken.
maandag 2 januari 2012 om 16:59
Ik heb ook ervaring.
Ik heb 2 verschillende psychologen gehad. De eerste van mijn 18e/19e (weet het niet meer heel precies) tot 21e vanwege een zware depressie en zelfbeschadiging. Ik kreeg behalve therapie op een gegeven moment ook anti-depressieva omdat enkel therapie me niet genoeg hielp.
De tweede was van mijn 23e tot 24e vanwege een lichte depressie. Na een aantal gesprekken heb ik Cognitieve Gedrag Therapie gehad in een kleine groep omdat ik nogal last heb/had van doemdenken, faalangst en cirkelredenaties.
Het heeft me allebei de keren goed geholpen.
Maar, ik heb ook een minder goede ervaring gehad met Jeugdzorg. Aangezien jij volwassen bent Skiwietje sla ik dat gedeelte maar over, want het is op jou niet van toepassing.
Ik heb 2 verschillende psychologen gehad. De eerste van mijn 18e/19e (weet het niet meer heel precies) tot 21e vanwege een zware depressie en zelfbeschadiging. Ik kreeg behalve therapie op een gegeven moment ook anti-depressieva omdat enkel therapie me niet genoeg hielp.
De tweede was van mijn 23e tot 24e vanwege een lichte depressie. Na een aantal gesprekken heb ik Cognitieve Gedrag Therapie gehad in een kleine groep omdat ik nogal last heb/had van doemdenken, faalangst en cirkelredenaties.
Het heeft me allebei de keren goed geholpen.
Maar, ik heb ook een minder goede ervaring gehad met Jeugdzorg. Aangezien jij volwassen bent Skiwietje sla ik dat gedeelte maar over, want het is op jou niet van toepassing.
maandag 2 januari 2012 om 17:13
Ik heb zowel goede als slechte ervaringen. De eerste keer dat ik onder behandeling kwam voelde ik me ook niet serieus genomen en niet begrepen. Toen ben ik naar een andere psycholoog gegaan en die heeft mij ontzettend goed geholpen toendertijd. Ondertussen ben ik sinds kort weer onder behandeling (een op een gesprekken en straks ook een groep) De eerste keer was vanwege depressie en ziekte waardoor mijn hele leven op zn kop stond. Nu vanwege angst/onzekerheid door een aantal heftige gebeurtenissen van een tijdje terug. Hopelijk helpt het dit keer weer.
maandag 2 januari 2012 om 17:29
Fijn om dat vele van jullie een positieve ervaring heeft.
Ik heb momenteel een geweldig leven, mag helemaal niet klagen. Mijn jeugd was helaas minder florissant maar daar wil ik het niet (geheel) de schuld aan geven. Oudzeer oprakelijken lijkt mij niet altijd nodig.
Dit jaar gaan er veel (leuke) dingen gebeuren en veranderen. Daarbij wil ik een stabielere vrouw zijn, daar moet ik aan werken.
Lees af en toe een zelfhulpboek maar dat effect is maar kort en iemand moet mij een spiegel voorhouden.
Ga deze maand een afspraak maken, eerst nog zhboek uitlezen.
Ik heb momenteel een geweldig leven, mag helemaal niet klagen. Mijn jeugd was helaas minder florissant maar daar wil ik het niet (geheel) de schuld aan geven. Oudzeer oprakelijken lijkt mij niet altijd nodig.
Dit jaar gaan er veel (leuke) dingen gebeuren en veranderen. Daarbij wil ik een stabielere vrouw zijn, daar moet ik aan werken.
Lees af en toe een zelfhulpboek maar dat effect is maar kort en iemand moet mij een spiegel voorhouden.
Ga deze maand een afspraak maken, eerst nog zhboek uitlezen.
maandag 2 januari 2012 om 21:21
Je hebt een geweldig leven en er staan je leuke veranderingen te wachten. Ik kan natuurlijk niet in jouw hoofd kijken, maar bezoek aan een psycholoog is niet echt het eerste dat in me opkomt. Zoek je niet gewoon een coach?
Kijk, als ik een ijzersterke gezondheid heb, geen blessures en ik wil komend jaar beginnen met sporten, dan ga ik ook niet naar de huisarts of naar de fysiotherapeut. Wat niet wegneemt dat ik best tips en aanmoediging kan gebruiken.
Kijk, als ik een ijzersterke gezondheid heb, geen blessures en ik wil komend jaar beginnen met sporten, dan ga ik ook niet naar de huisarts of naar de fysiotherapeut. Wat niet wegneemt dat ik best tips en aanmoediging kan gebruiken.
maandag 2 januari 2012 om 22:05
Ik zit daar ook vaak eens aan te denken.
Ik ben ook vaak positief, maar door altijd maar sterk te willen zijn, put ik mezelf soms ook uit en wordt ik dan ook weer somber.
Ik heb vaak het idee dat ik "niet mag klagen".
Zit wel eens aan een psycholoog te denken, of gewoon iemand die met mij alles eens op een rijtje kan zetten.
Een groep lijkt mij niet prettig, omdat ik dan weer anderen laat voorgaan, mezelf wegcijfer en dus bang ben om in een groep niet uit te verf te komen, of me daar wil flink voor te doen
Ik ben ook vaak positief, maar door altijd maar sterk te willen zijn, put ik mezelf soms ook uit en wordt ik dan ook weer somber.
Ik heb vaak het idee dat ik "niet mag klagen".
Zit wel eens aan een psycholoog te denken, of gewoon iemand die met mij alles eens op een rijtje kan zetten.
Een groep lijkt mij niet prettig, omdat ik dan weer anderen laat voorgaan, mezelf wegcijfer en dus bang ben om in een groep niet uit te verf te komen, of me daar wil flink voor te doen
maandag 2 januari 2012 om 22:06
Ik heb dus dingen die ik niet durf te zeggen tegen familie en vrienden, omdat ik het imago van de sterke vrouw wil ophouden.
Daar wil ik graag vanaf. Ik wil uit die cirkel dat ik mijn problemen niet durf te bespreken, dat mensen me sterk en zelfstandig noemen en ik dus om die schijn op te houden alles weer opkrop
Daar wil ik graag vanaf. Ik wil uit die cirkel dat ik mijn problemen niet durf te bespreken, dat mensen me sterk en zelfstandig noemen en ik dus om die schijn op te houden alles weer opkrop
maandag 2 januari 2012 om 22:44
Skiewietje, je kunt je huisarts en daarna eventueel de psycholoog gewoon voorleggen dat je zelf twijfelt of je wel psychologische hulp nodig hebt, en van hen wilt weten of, en op wat voor manier, zij denken dat dat voor jou zinnig zou zijn.
Ik ben met dezelfde vraag een paar maanden geleden naar mijn huisarts gestapt (ik ben bijna 2 jaar weduwnaar, heb veel verdriet, en weet af en toe niet waar ik ermee naartoe moet) en ga nu toch door met gesprekken. Ik ben blij dat ik de stap gezet heb.
Maar als eruit gekomen was: life sucks, je doet het best goed, dit hoort er gewoon bij, na regen komt zonneschijn yada yada, dan was ik ook blij geweest dat ik toch even zo'n "functioneringsgesprek" gevoerd had.
Ik ben met dezelfde vraag een paar maanden geleden naar mijn huisarts gestapt (ik ben bijna 2 jaar weduwnaar, heb veel verdriet, en weet af en toe niet waar ik ermee naartoe moet) en ga nu toch door met gesprekken. Ik ben blij dat ik de stap gezet heb.
Maar als eruit gekomen was: life sucks, je doet het best goed, dit hoort er gewoon bij, na regen komt zonneschijn yada yada, dan was ik ook blij geweest dat ik toch even zo'n "functioneringsgesprek" gevoerd had.
dinsdag 3 januari 2012 om 04:26
quote:enternamehere schreef op 03 januari 2012 @ 03:08:
[...]
TO, psychologen en psychiaters doen hun beroep niet puur om altruistische motieven, mijn advies is altijd kritisch te blijven naar hen.
hoezo, is het de bedoeling dat psychologen ineens altruïstisch zouden moeten zijn....??? wist niet dat dit een noodzaak was om dit beroep uit te oefenen.
TO goed idee om naar een psycholoog te gaan, je voelt vanzelf wel of er een klik is of niet, en zo niet, dan steek je er allicht iets van op om zelf verder mee aan de slag te kunnen.
[...]
TO, psychologen en psychiaters doen hun beroep niet puur om altruistische motieven, mijn advies is altijd kritisch te blijven naar hen.
hoezo, is het de bedoeling dat psychologen ineens altruïstisch zouden moeten zijn....??? wist niet dat dit een noodzaak was om dit beroep uit te oefenen.
TO goed idee om naar een psycholoog te gaan, je voelt vanzelf wel of er een klik is of niet, en zo niet, dan steek je er allicht iets van op om zelf verder mee aan de slag te kunnen.
zaterdag 12 mei 2012 om 09:23
Ja ik twijfel ook aan mijn therapeute,Als ik in een dip zit en wil erover gesteunt worden,lijkt ze niet echt geintereseert,? Ze haalt andere onderwerpen aan,waar ik niks aan heb,Ik zeg dat,dan zegt ze: ik moet zo weer weg,Het is bijna tijd,Ze lijkt meer zakelijk dan invoelend wat er in mij omgaat? Hebben jullie ook weleens zulke ervaringen gehad?
zaterdag 12 mei 2012 om 14:26
@Harriet: zoek svp iemand in wie je vertrouwen hebt en betrokkenheid voelt. Een psych is er niet om je te steunen, dat wil nog weleens voor misverstanden zorgen, maar om erachter te komen wat er speelt onder wat jij denkt dat aan de hand is, vandaar dat ze misschien andere vragen stelt of andere onderwerpen aanroert. Ze wil ook weten hoe het op andere gebieden gaat, of er patronen te ontdekken zijn, die je zelf soms niet ziet, als je er middenin zit.
Maar desinteresse en op haar klok kijken of de tijd alweer bijna om is vind ik geen goed teken. Je gaat je hart niet uitstorten bij iemand die uitsluitend zakelijk blijft en waar je geen vertrouwensband mee kan opbouwen.
Het gaat er namelijk niet alleen om dat diegene zijn/haar vak goed uitoefent (of goede cijfers heeft gehaald tijdens de opleiding), maar dat het met de ene persoonlijkheid meer zal klikken dan met de andere. Als je geen "empathie" voelt van diegene, maar desinteresse, zou ik (via via?) een andere zoeken. Ook kan de ene methode meer aanslaan bij jou dan de andere.
Vaak kan je op iemands website bijv wel een beeld krijgen van de aanpak. Of je huisarts vragen of die een andere weet, waar mensen goede feedback over gegeven hebben?
Denk niet te snel: dit (naar een psych gaan) werkt niet voor mij. Hangt echt zeer van de persoon af, die je treft. Het gaat er vooral om dat je zelf open kan en wil zijn bij diegene, maar ook zelf open staat om andere dingen te horen dan je wil horen.. (je eigen verwachtingen bijstellen: tis geen vriendin, die alleen maar luistert en steunt, maar iemand die ook jouw patronen en reacties probeert in kaart te krijgen, wat je eigen invloed is op hoe je reageert op gebeurtenissen, hoe je voor jezelf opkomt, hoe je dingen interpreteert die op je af komen, enz).
Maar desinteresse en op haar klok kijken of de tijd alweer bijna om is vind ik geen goed teken. Je gaat je hart niet uitstorten bij iemand die uitsluitend zakelijk blijft en waar je geen vertrouwensband mee kan opbouwen.
Het gaat er namelijk niet alleen om dat diegene zijn/haar vak goed uitoefent (of goede cijfers heeft gehaald tijdens de opleiding), maar dat het met de ene persoonlijkheid meer zal klikken dan met de andere. Als je geen "empathie" voelt van diegene, maar desinteresse, zou ik (via via?) een andere zoeken. Ook kan de ene methode meer aanslaan bij jou dan de andere.
Vaak kan je op iemands website bijv wel een beeld krijgen van de aanpak. Of je huisarts vragen of die een andere weet, waar mensen goede feedback over gegeven hebben?
Denk niet te snel: dit (naar een psych gaan) werkt niet voor mij. Hangt echt zeer van de persoon af, die je treft. Het gaat er vooral om dat je zelf open kan en wil zijn bij diegene, maar ook zelf open staat om andere dingen te horen dan je wil horen.. (je eigen verwachtingen bijstellen: tis geen vriendin, die alleen maar luistert en steunt, maar iemand die ook jouw patronen en reacties probeert in kaart te krijgen, wat je eigen invloed is op hoe je reageert op gebeurtenissen, hoe je voor jezelf opkomt, hoe je dingen interpreteert die op je af komen, enz).
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
