Psyche
alle pijlers
ptss
zondag 18 november 2012 om 21:52
Ik heb van de week te horen gekregen dat ik ptss heb.
En dan vraag ik me af waarom is dat zo laat gesteld die diagnose.
Ik zit onder behandeling van een therapeut, en het lijkt net alsof al mijn emoties er vandaag er uit moesten
Heb te lang alles opgekropt, heb ik vaker dat ik spontaan in 1 keer al mijn emoties uit
Zoals ook vandaag, ik had vandaag met mijn vriend afgesproken, en had me er op verheugd, was al klaar enzo
Werd het opeens afgezegd omdat er iets tussen is gekomen, maar dat kan gebeuren.
Het leek wel alsof er op dat moment alles eruit kwam, ik werd boos en dan zeg ik dingen die ik beter niet had kunnen zeggen
Achteraf spijt van gehad, maar het is nu wel gedeeltelijk goed gekomen, maar ben toch bang dat hij mij verlaat
Ik laat te weinig mijn emoties zien! Het zit me behoorlijk dwars over t verleden enz, en net alsof ik vandaag alles emoties kwijt moest! Steeds maar huilbuien enz, maar ik heb dit nog niet aan mijn huidige vriend verteld wat ik ervaar en dat ik in therapie zit en ptss heb... Ik vraag me af, of het wel verstandig is om het hem te vertellen, bang dat hij mij laat vallen, want het zit me behoorlijk dwars, ik ken hem al ong 6 jaar maar sinds kort hebben we echt contact met elkaar!
Weet niet wat ik hier mee aan moet! Wel of niet vertellen? Het is vandaag behoorlijk uit de hand gelopen en het zit me nog steeds dwars... T liefst zou ik hem nu bellen en praten maar wil hem ff met rust laten, maar miss als ik t vertel begrijpt hij t beter... Ik weet t gewoon niet
En dan vraag ik me af waarom is dat zo laat gesteld die diagnose.
Ik zit onder behandeling van een therapeut, en het lijkt net alsof al mijn emoties er vandaag er uit moesten
Heb te lang alles opgekropt, heb ik vaker dat ik spontaan in 1 keer al mijn emoties uit
Zoals ook vandaag, ik had vandaag met mijn vriend afgesproken, en had me er op verheugd, was al klaar enzo
Werd het opeens afgezegd omdat er iets tussen is gekomen, maar dat kan gebeuren.
Het leek wel alsof er op dat moment alles eruit kwam, ik werd boos en dan zeg ik dingen die ik beter niet had kunnen zeggen
Achteraf spijt van gehad, maar het is nu wel gedeeltelijk goed gekomen, maar ben toch bang dat hij mij verlaat
Ik laat te weinig mijn emoties zien! Het zit me behoorlijk dwars over t verleden enz, en net alsof ik vandaag alles emoties kwijt moest! Steeds maar huilbuien enz, maar ik heb dit nog niet aan mijn huidige vriend verteld wat ik ervaar en dat ik in therapie zit en ptss heb... Ik vraag me af, of het wel verstandig is om het hem te vertellen, bang dat hij mij laat vallen, want het zit me behoorlijk dwars, ik ken hem al ong 6 jaar maar sinds kort hebben we echt contact met elkaar!
Weet niet wat ik hier mee aan moet! Wel of niet vertellen? Het is vandaag behoorlijk uit de hand gelopen en het zit me nog steeds dwars... T liefst zou ik hem nu bellen en praten maar wil hem ff met rust laten, maar miss als ik t vertel begrijpt hij t beter... Ik weet t gewoon niet
zondag 18 november 2012 om 22:22
Als het zoveel (negatieve) invloed op je gedrag heeft dan heeft het ook heel veel invloed op jullie relatie. Ik daarom ook dat je het wel moet vertellen. Dat het zoveel invloed heeft lijkt me wel erg logisch trouwens.
Misschien kan je eens met je psycholoog overleggen wat en hoe je het best aan je vriend kan vertellen?
Misschien kan je eens met je psycholoog overleggen wat en hoe je het best aan je vriend kan vertellen?
zondag 18 november 2012 om 22:38
Sowieso vertellen! Dan kan hij in elk geval een beetje begrijpen waar jouw uitbarsting vandaan komt. Zo'n diagnose is niet niks om te horen te krijgen, logisch dat dat van alles losmaakt.
Op welk moment je het vertelt is een tweede. Als je er nu niet meer omheen kan gewoon nu doen, maar afwachten tot morgen is natuurlijk ook een optie (weet niet hoe laat hij normaal naar bed gaat).
En misschien ter geruststelling: ik heb zelf PTSS gehad en dat al na een paar weken "verkering" verteld aan mijn vriend. Hij reageerde heel fijn (en natuurlijk ook geschrokken) en ik heb ontzettend veel aan zijn steun gehad in die tijd. Het feit dat hij wist wat er gaande was en mij daarin kon steunen heeft onze band alleen maar versterkt.
Heel veel sterkte! Ik hoop voor je dat de PTSS goed behandeld kan worden en dat je vriend in dat traject een goede steun voor je kan worden.
Op welk moment je het vertelt is een tweede. Als je er nu niet meer omheen kan gewoon nu doen, maar afwachten tot morgen is natuurlijk ook een optie (weet niet hoe laat hij normaal naar bed gaat).
En misschien ter geruststelling: ik heb zelf PTSS gehad en dat al na een paar weken "verkering" verteld aan mijn vriend. Hij reageerde heel fijn (en natuurlijk ook geschrokken) en ik heb ontzettend veel aan zijn steun gehad in die tijd. Het feit dat hij wist wat er gaande was en mij daarin kon steunen heeft onze band alleen maar versterkt.
Heel veel sterkte! Ik hoop voor je dat de PTSS goed behandeld kan worden en dat je vriend in dat traject een goede steun voor je kan worden.
maandag 19 november 2012 om 08:21
Ik ben het van plan om het vanavond te vertellen, omdat ik het gewoon kwijt moet! Maar doe het wel via de telefoon, want wanneer ik hem zie weet ik nog niet, maar ik denk hoe eerder hoe beter. Maar ben gewoon bang voor zijn reactie en haal nu allerlei dingen in mijn hoofd van, straks laat hij mij vallen, of gaat hij bij mij weg en begrijpt hij het niet. Maar als ik het uitstel voel ik me daardoor niet beter door.
maandag 19 november 2012 om 11:42
Goed dat je besloten hebt om hem hierbij te betrekken.
Ik kan me goed voorstellen dat je bang bent voor een eventuele negatieve reactie van zijn kant. Toen ik het ging vertellen was ik ook heeeel zenuwachtig, had geen idee hoe hij zou reageren. Maar bedenk je dit: als hij hier echt niet mee om kan gaan dan is hij op dit moment ook niet de juiste partner is voor jou.
Ik kan me goed voorstellen dat je bang bent voor een eventuele negatieve reactie van zijn kant. Toen ik het ging vertellen was ik ook heeeel zenuwachtig, had geen idee hoe hij zou reageren. Maar bedenk je dit: als hij hier echt niet mee om kan gaan dan is hij op dit moment ook niet de juiste partner is voor jou.
maandag 19 november 2012 om 18:47
ik heb het hem verteld en hij reageerde echt goed gelukkig, hij zei we proberen er samen mee om te gaan, en dat we samen veel gaan praten en tot een oplossing komen enzo, en dat ik hem alles kan vertellen en dat hij 100% voor mij gaat en mij niet zomaar laat vallen, en daar heb ik me duy druk om gemaak
dinsdag 20 november 2012 om 14:28
