Puinhoop

Allereerst:



Heb je professionele hulp?

Is je zusje nu 12 en woont nog bij haar ouders? Jeugdzorg?

(Jij bent 19 en woont niet meer thuis?)

Heb je al met je zusje gepraat? En heb jij ergens hulp?

Wat je moet doen is voor ons evident: helemaal los komen van je ouders en hulp zoeken bij het verwerken van deze jeugd. Dat is alleen vele malen makelijker gezegd dan gedaan. Google maar eens op Complexe Post Traumatische Stress Stoornis; het zou kunnen dat je dit hebt opgelopen en daar is tegenwoordig specialistische hulp voor (uiteraard moet wel iemand officieel die diagnose stellen).

wat een vreselijke situatie....sterkte



hoe kunnen ouders zo onmenselijk zijn

Ik zou je adviseren goed voor jezelf en je zusje te zorgen. Zulk hulp door naar je huisarts of je decaan te stappen.

Betreft je zusje: praat met haar en vertel haar dat je een volwassene zult inschakelen omdat ze met haar gedrag een gevaar vormt voor zichzelf.

Wow! Dat klinkt als een slangenkuil van problemen. Het lijkt er ook een beetje op dat als je de ene slang de nek om probeert te draaien, de andere weer gaat bijten.



Kan me voorstellen dat je emotioneel kapot bent hiervan. Daar kun je dan ook het beste mee beginnen: zorg dat je de afstand, zorg, of wat er ook nodig is neemt om zoveel als mogelijk weer in evenwicht te komen. Dat zal niet makkelijk zijn onder de omstandigheden die jij beschrijft.



Maar hoe groot en oprecht je betrokkenheid ook is, ik zou in je huidige toestand uitkijken met te snel persoonlijk actie ondernemen in de situatie met je zusje. Jij bent haar oude zus, maar niemand kan verantwoorde (voor jou én haar dus) beslissingen nemen als je zelf nog wankelt. Dus kijk of je een manier kan vinden om hiermee om te gaan waarmee je zelf zoveel mogelijk uit het vizier van je ouders blijft.



Je ouders... de mensen die er het meest voor je zouden (hadden) moeten zijn, geven je juist wat je niet nodig hebt... Zoek die steun bij de juiste mensen. Vrienden die jou accepteren zoals jij bent. De eerste stap hier uit is weg van de situatie, niet er naartoe, denk ik.



Maar het is jouw leven, jij bent de baas, jij moet bepalen wat goed is en wat niet. Wat betreft je ouders en jouw achtergrond, mijn boekenplank staat vol met (zelfhulp)boeken over dit onderwerp. PB me maar als je wat titels wilt weten.

quote:panne389 schreef op 17 september 2012 @ 16:05:

Bedankt voor het luisteren en de adviezen, ik voel me echt opgelucht nu ik dit kwijt ben en ik jullie hebben allemaal gelijk. Ik moet afstand nemen en hulp zoeken, op welke manier dan ook.